Przejdź do treści
CENTRUM WIEDZY PSYCHOLOGICZNEJ

Protokół diagnostyczny · PDF do pobrania

Protokół CWP: Stabilizacja po doświadczeniu traumatycznym

Ustrukturyzowany scenariusz pracy stabilizacyjnej z klientem po doświadczeniu traumatycznym: poczucie bezpieczeństwa, zasoby wewnętrzne i zewnętrzne, sygnały przeciążenia, regulacja, pięć profili potrzeb stabilizacyjnych, strategie stabilizacyjne i plan bezpieczeństwa, gotowa struktura sesji, karty pracy między sesjami. Wyłącznie praca stabilizacyjna, bez przetwarzania traumy, z jasnym wskazaniem, kiedy kierować do specjalisty terapii traumy.

99 stron format PDF, pobranie bez konta

Darmowy fragment PDF

Podaj adres e-mail, a plik pobierzesz od razu na tej stronie.

Protokół CWP: Stabilizacja po doświadczeniu traumatycznym

Pełna wersja

69 zł

płatność jednorazowa, bez subskrypcji

  • 99 stron PDF do druku
  • struktura sesji 50-60 minut, dziennik przeciążenia i karta zasobów
  • bez konta i subskrypcji: link na e-mail działa 30 dni, plik zostaje u Ciebie

Masz opłacony plan Specjalista? Po zalogowaniu cena pakietu to 62,10 zł. Zaloguj sięNie masz planu Specjalista? Zobacz plan Specjalista

Dla kogo

Dla kogo jest ten materiał

Adresaci materiału

Materiał jest przeznaczony dla psychologów i psychoterapeutów w ramach ich kompetencji zawodowych.

Czego materiał nie zastępuje

To materiał pomocniczy, nie zastępuje oceny klinicznej ani odpowiedzialności prowadzącego specjalisty.

Co zawiera

Struktura materiału

Pełna wersja ma 99 stron. Spis treści i pierwsze strony zobaczysz w darmowym fragmencie, bez zakładania konta.

Pytania o materiał? Napisz na kontakt@cwp.edu.pl.

Pełna wersja

69 zł

  • 99 stron PDF do druku
  • struktura sesji 50-60 minut, dziennik przeciążenia i karta zasobów
  • bez konta i subskrypcji: link na e-mail działa 30 dni, plik zostaje u Ciebie

Płacisz raz. Imię i nazwisko trafią na znak wodny w pliku, a link do pobrania przyjdzie na podany adres e-mail.

Masz opłacony plan Specjalista? Po zalogowaniu cena pakietu to 62,10 zł. Zaloguj sięNie masz planu Specjalista? Zobacz plan Specjalista

W praktyce

Jak pracować z tym protokołem

Protokół jest przeznaczony do pierwszego etapu pracy z klientem po doświadczeniu traumatycznym: zanim ktokolwiek zacznie przetwarzać wspomnienia. Klient przychodzi z koszmarami, rozregulowaniem, nagłymi falami lęku, czasem z wrażeniem odcięcia od siebie. Twoim zadaniem jest pomóc mu odzyskać trochę kontroli nad codziennością.

Ile trwa stabilizacja po traumie, zanim można przejść dalej?

Tyle, ile potrzebuje konkretny klient; protokół nie podaje liczby sesji, tylko sygnały gotowości. Klient jest gotowy na kolejny etap, gdy potrafi rozpoznać przeciążenie i samodzielnie się z niego wyprowadzić, ma kilka sprawdzonych sposobów regulacji i stabilną sytuację życiową.

Na sesji zaczynasz od poczucia bezpieczeństwa tu i teraz: gdzie klient czuje się bezpiecznie, z kim, co pomaga mu wracać do ciała. Zasoby wewnętrzne i zewnętrzne spisujecie na karcie, którą klient zabiera do domu. Techniki stabilizacyjne ćwiczycie w gabinecie, gdy klient jest spokojny, a potem on próbuje ich w domu i zapisuje, co zadziałało.

Karty pracy z protokołu dotyczą teraźniejszości: sygnały pobudzenia, sposoby regulacji, plan na trudny wieczór. Nie dawaj zadań, które każą wracać do zdarzenia, i nie dopytuj o szczegóły, gdy klient zaczyna je opowiadać. Możesz łagodnie zatrzymać opowieść i wrócić do ciała, mówiąc wprost, że do tego wrócicie później, gdy będzie bezpieczniej.

Uważaj na dysocjację na sesji. Gdy klient odpływa, przestaje odpowiadać albo mówi jak z oddali, przerywasz temat i pomagasz mu wrócić: nazwy przedmiotów w pokoju, stopy na podłodze, chłodna woda.

Skieruj do specjalisty terapii traumy, gdy stabilizacja jest osiągnięta i klient chce pracować ze wspomnieniami, a Ty nie masz przygotowania do tej pracy. Pilnej konsultacji psychiatrycznej wymagają myśli samobójcze, samouszkodzenia albo objawy psychotyczne; przy bezpośrednim zagrożeniu życia dzwonisz pod 112. Gdy klient wciąż doświadcza przemocy, pierwszym krokiem jest plan bezpieczeństwa, a pomoc dla osób doznających przemocy działa pod numerem 800 120 002.

Masz pacjenta z…?

Protokół, szkolenia i artykuł w jednym pakiecie

Pełna wersja

69 zł

  • 99 stron PDF do druku
  • struktura sesji 50-60 minut, dziennik przeciążenia i karta zasobów
  • bez konta i subskrypcji: link na e-mail działa 30 dni, plik zostaje u Ciebie

Fragment pokazuje układ materiału. Pełna wersja to cały plik, gotowy do druku.

Masz opłacony plan Specjalista? Po zalogowaniu cena pakietu to 62,10 zł. Zaloguj sięNie masz planu Specjalista? Zobacz plan Specjalista

Pytania

Najczęściej zadawane pytania

Stabilizacja to pierwszy etap pracy z osobą po doświadczeniu traumatycznym, którego celem jest odzyskanie poczucia bezpieczeństwa i umiejętności radzenia sobie z silnymi reakcjami, zanim ewentualnie przejdzie się do przetwarzania wspomnień. Obejmuje psychoedukację, techniki regulacji, wzmacnianie zasobów, porządkowanie codzienności i plan bezpieczeństwa. Bez stabilizacji konfrontacja z traumą może klienta przeciążyć i pogorszyć jego stan, dlatego ten etap jest tak istotny.

Po traumie układ nerwowy często pozostaje w stanie alarmu: pojawiają się nadmierna czujność, trudności ze snem, łatwe wystraszanie się, drażliwość i napięcie. U części osób dominuje odrętwienie, poczucie odcięcia od emocji czy od własnego ciała. Mogą pojawiać się natrętne wspomnienia i unikanie wszystkiego, co przypomina zdarzenie. W pierwszych tygodniach to w dużej mierze naturalne reakcje na nienaturalną sytuację, które u wielu osób stopniowo słabną.

Najważniejsze jest zapewnienie poczucia bezpieczeństwa, spokojnej obecności i przewidywalności, bez naciskania na opowiadanie szczegółów zdarzenia. Pomaga psychoedukacja, czyli wyjaśnienie, że reakcje są zrozumiałe, oraz wsparcie w podstawowych potrzebach: śnie, jedzeniu, kontakcie z bliskimi. Warto wzmacniać zasoby i uczyć prostych technik uziemiania. Jeśli pojawiają się myśli samobójcze, pomoc jest dostępna pod numerami 116 123, 800 70 2222, a w nagłym zagrożeniu 112.

Techniki uziemiania to proste sposoby kierowania uwagi na tu i teraz, gdy osoba zalewana jest wspomnieniami, lękiem lub poczuciem odrealnienia. Przykładem jest ćwiczenie 5-4-3-2-1, w którym nazywa się kolejno to, co się widzi, słyszy, czego się dotyka, jakie czuje się zapachy i smaki, a także mocne postawienie stóp na podłodze, trzymanie zimnego przedmiotu czy opisywanie otoczenia. Techniki te pomagają wrócić do poczucia bezpieczeństwa w teraźniejszości i najlepiej ćwiczyć je wcześniej, w spokojnych chwilach.

Okno tolerancji to zakres pobudzenia, w którym człowiek może odczuwać emocje, myśleć i reagować elastycznie. Poza nim pojawia się albo nadmierne pobudzenie, czyli lęk, panika i złość, albo niedostateczne, czyli odrętwienie, pustka i odcięcie. U osób po traumie okno bywa zwężone, więc łatwiej wypadają z niego przy niewielkich bodźcach. Praca stabilizacyjna ma na celu poszerzenie okna tolerancji i naukę rozpoznawania sygnałów, że się z niego wychodzi.

Do specjalisty terapii traumy warto skierować klienta, gdy objawy utrzymują się długo, są bardzo nasilone, pojawiają się silne dysocjacje, natrętne wspomnienia, koszmary i unikanie ograniczające życie, a także gdy trauma była wielokrotna lub długotrwała. Wskazaniem jest też sytuacja, w której praca stabilizacyjna nie przynosi poprawy albo klient jest gotowy do przetwarzania wspomnień. Diagnoza zaburzeń pourazowych należy do specjalisty z odpowiednimi kompetencjami.

Nie, większość osób po doświadczeniu traumatycznym nie rozwija zespołu stresu pourazowego. Silne reakcje w pierwszych tygodniach są częste, ale u wielu ludzi stopniowo słabną dzięki wsparciu bliskich, własnym zasobom i czasowi. Ryzyko zaburzeń pourazowych zwiększają między innymi wielokrotne lub długotrwałe urazy, brak wsparcia, wcześniejsze trudności psychiczne i poważne straty. Dlatego stabilizacja i dobre wsparcie po zdarzeniu mają duże znaczenie.

Gotowy scenariusz dla psychologów zawiera „Protokół CWP: Stabilizacja po doświadczeniu traumatycznym”. Prowadzi przez poczucie bezpieczeństwa, zasoby wewnętrzne i zewnętrzne, sygnały przeciążenia, regulację, pięć profili potrzeb stabilizacyjnych oraz strategie i plan bezpieczeństwa. Dotyczy wyłącznie pracy stabilizacyjnej, bez przetwarzania traumy, z jasnym wskazaniem, kiedy kierować do specjalisty. Szerszy kontekst daje szkolenie CWP „Trauma u dorosłych: diagnoza i terapia”.