To zaburzenia, z którymi zgłasza się większość osób szukających pomocy. Właśnie dlatego najłatwiej popaść tu w rutynę: psychoedukacja, dziennik myśli, kilka technik relaksacyjnych — i proces, który stoi w miejscu od dwóch miesięcy.
Czego dotyczy ten obszar. Zaburzenia lękowe (napady paniki, lęk uogólniony, fobia społeczna), zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne wraz z jego postaciami trudnymi do rozpoznania, zaburzenia depresyjne i dystymia, protokoły ekspozycji z powstrzymaniem reakcji, praca z zamartwianiem i ruminacją, aktywizacja behawioralna oraz postępowanie przy braku poprawy.
Dla kogo. Dla psychologów i psychoterapeutów pracujących ambulatoryjnie, specjalistów w poradniach zdrowia psychicznego i osób prowadzących wsparcie psychologiczne w placówkach.
Jakie kompetencje rozwija. Prowadzenie ekspozycji zgodnie z modelem, a nie w wersji rozwodnionej, rozpoznawanie kompulsji poznawczych i zachowań zabezpieczających, planowanie leczenia przy współwystępowaniu objawów lękowych i depresyjnych, ocenę ryzyka oraz współpracę z psychiatrą.
Jak wygląda ścieżka nauki. Zaczynasz od modeli wyjaśniających i konceptualizacji, przechodzisz do protokołów pracy dla poszczególnych rozpoznań, a kończysz na sytuacjach nietypowych i braku odpowiedzi na leczenie. Każde szkolenie kończy się certyfikatem z liczbą godzin dydaktycznych.