Kategoria
Rozpoznanie następstw traumy, stabilizacja, praca z dysregulacją i interwencja w pierwszych godzinach po zdarzeniu.
7 szkoleń · 179,6 godz. dydaktycznych łącznie · wszystko w ramach subskrypcji
Trauma, PTSD i interwencja kryzysowa
Przeprowadzisz pełną ocenę ryzyka, ustalisz poziom pilności i napiszesz z pacjentem plan bezpieczeństwa w trakcie jednej sesji.
Trauma, PTSD i interwencja kryzysowa
Rozpoznawanie wstydu traumatycznego w gabinecie i metody terapeutyczne: terapia skoncentrowana na współczuciu, praca z częściami, self-compassion
Trauma, PTSD i interwencja kryzysowa
Rozpoznawanie przemocy, ocena ryzyka eskalacji, interwencja kryzysowa oraz terapia traumy relacyjnej
Trauma, PTSD i interwencja kryzysowa
Rozpoznawanie PTSD i CPTSD, konceptualizacja przypadku oraz strategie pracy terapeutycznej
Trauma, PTSD i interwencja kryzysowa
Obszerne kompendium klinicznej pracy z dzieckiem po traumie — od oceny i mapowania, przez regulację i przetwarzanie, po bezpieczne zamknięcie procesu.
Trauma, PTSD i interwencja kryzysowa
Poprowadzisz fazę pierwszą tak, żeby pacjent wyszedł z niej z realnymi umiejętnościami, a nie z listą technik.
Trauma, PTSD i interwencja kryzysowa
Rozróżnisz PTSD, złożone PTSD i obrazy, które je imitują, i ustawisz kolejność leczenia zamiast zaczynać od przetwarzania.
Nurty w tej kategorii
Te same tematy w ujęciu konkretnego nurtu — przydatne, gdy pracujesz w jednej modalności.
Osoby po zdarzeniach traumatycznych trafiają do każdego gabinetu, niezależnie od deklarowanego profilu praktyki. Częściej z bezsennością, drażliwością albo objawami somatycznymi niż z gotową opowieścią o urazie.
Czego dotyczy ten obszar. Obraz kliniczny PTSD i złożonego zespołu stresu pourazowego, różnicowanie z zaburzeniami lękowymi, depresyjnymi i osobowości, fazowy model pracy (stabilizacja — przepracowanie — integracja), techniki regulacji układu nerwowego, trauma rozwojowa i wzorce przywiązania oraz interwencja kryzysowa w pierwszych godzinach i dniach po zdarzeniu.
Dla kogo. Dla psychologów i psychoterapeutów pracujących ambulatoryjnie, w interwencji kryzysowej, w placówkach ochrony zdrowia i w oświacie, a także dla osób pracujących z klientami po wypadkach, przemocy i stracie.
Jakie kompetencje rozwija. Rozpoznawanie następstw traumy pod nietypową prezentacją, prowadzenie fazy stabilizacyjnej bez przedwczesnego wchodzenia w treść urazu, ocenę ryzyka i planowanie bezpieczeństwa oraz dbanie o własną odporność przy pracy z ekspozycją na cudze cierpienie.
Jak wygląda ścieżka nauki. Kolejność ma tu znaczenie: podstawy psychotraumatologii, potem różnicowanie i stabilizacja, a dopiero na końcu praca z materiałem urazowym i profilaktyka wtórnej traumatyzacji. Materiały mają charakter edukacyjny i nie zastępują superwizji.
