Uzależnienie rzadko jest powodem zgłoszenia. Częściej pojawia się w tle problemów małżeńskich, bezsenności, długów albo objawów lękowych — i zostaje pominięte, jeśli nikt o nie wprost nie zapyta.
Czego dotyczy ten obszar. Kryteria rozpoznania uzależnienia od substancji i uzależnień behawioralnych (hazard, gry, kompulsywne korzystanie z internetu), przesiewowe pytania w wywiadzie, dialog motywujący, model zmiany, praca z nawrotem, podejście redukcji szkód oraz sytuacja rodziny osoby uzależnionej i współuzależnienia.
Dla kogo. Dla psychologów i terapeutów, którzy nie pracują w lecznictwie odwykowym, ale spotykają problem w gabinecie, oraz dla specjalistów placówek leczenia uzależnień szukających uzupełnienia warsztatu.
Jakie kompetencje rozwija. Zadawanie pytań o używanie substancji bez wywoływania oporu, prowadzenie rozmowy motywującej zamiast perswazji, planowanie zapobiegania nawrotom w sposób konkretny i wykonalny, rozpoznawanie momentu skierowania do leczenia specjalistycznego oraz pracę z bliskimi.
Jak wygląda ścieżka nauki. Od rozpoznania i rozmowy o problemie, przez pracę nad motywacją, po utrzymanie zmiany i sytuacje kryzysowe. Materiały mają charakter edukacyjny i nie zastępują specjalistycznego szkolenia w terapii uzależnień.