Jak korzystać z kursu i dla kogo jest to szkolenie dla psychologów szkolnych?

Dla kogo jest ten kurs

To szkolenie dla psychologów szkolnych i przedszkolnych, którzy chcą pracować pewniej w codziennych sytuacjach: gdy nauczycielka prosi o „zbadanie” ucznia, gdy trzeba napisać diagnozę funkcjonalną, przygotować wielospecjalistyczną ocenę poziomu funkcjonowania ucznia (WOPFU) i indywidualny program edukacyjno-terapeutyczny (IPET), porozmawiać z rodzicem, który nie zgadza się na badanie w poradni psychologiczno-pedagogicznej, albo zareagować, gdy uczeń mówi o myślach samobójczych. Skorzystasz z niego, jeśli:

• dopiero zaczynasz pracę w szkole albo w przedszkolu i chcesz szybko zrozumieć, jak działa system pomocy,
• pracujesz od lat, ale chcesz uporządkować dokumenty i rozmowy, które zajmują Ci najwięcej czasu,
• jesteś psychologiem poradni psychologiczno-pedagogicznej i chcesz lepiej rozumieć, co szkoła może zrobić z Twoimi zaleceniami,
• jesteś pedagogiem specjalnym i współtworzysz IPET razem z psychologiem.

Często jesteś jedyną taką osobą na kilkaset dzieci, między dyrektorem, nauczycielami, rodzicami i poradnią. Dlatego w każdej lekcji szukamy rozwiązań, które da się zrobić w realnym tygodniu pracy, z dzwonkiem co 45 minut.

Jak wygląda to w praktyce

Wrzesień, korytarz szkoły podstawowej w średnim mieście. Nauczycielka matematyki zatrzymuje psycholożkę po drugiej lekcji.

Pani Bożena, nauczycielka matematyki: Dobrze, że panią łapię. Niech pani zbada Kacpra z 6c, bo on chyba ma jakieś zaburzenie. Nic nie robi, tylko się kręci.

Psycholożka: Widzę, że Kacper zajmuje pani dużo uwagi. Zanim go zobaczę, powie mi pani, na której lekcji jest najtrudniej, a kiedy ostatnio coś mu wyszło?

Pani Bożena: Najgorzej na szóstej lekcji. A wyszło… w zeszłym tygodniu sam policzył zadanie z ułamkami przy tablicy, jak dostał kredę do ręki.

Psycholożka: To bardzo przydatna informacja. W czwartek przyjdę na szóstą lekcję poobserwować. W piątek na długiej przerwie umówmy się na dziesięć minut, dobrze?

Komentarz. Psycholożka nie obiecała „zbadania” ani nazwania zaburzenia. Zamieniła prośbę o etykietę na pytanie o sytuacje, w których trudność się pojawia, i o momenty, kiedy coś działa. Nauczycielka sama podała pierwszy trop (ruch i zadanie przy tablicy). Od razu padł też konkretny termin obserwacji i rozmowy, więc nauczycielka wie, co się wydarzy.

Zamiast tego: obietnica bez pokrycia

Psycholożka: Dobrze, zrobię mu testy i dam znać, co mu jest.

Takie zdanie ustawia psychologa w roli kogoś, kto w szkole wystawia diagnozy. Nauczycielka czeka na wynik, a Ty nie masz ani narzędzi, ani zadania, żeby go dać. Po dwóch tygodniach obie strony są rozczarowane.

Jak zbudowany jest kurs

Kurs ma 18 modułów po 4 lekcje i zajmuje około 30 godzin nauki. Moduły od 1 do 7 dotyczą systemu: roli psychologa, pomocy psychologiczno-pedagogicznej, diagnozy funkcjonalnej w szkole i przedszkolu, dokumentów z poradni, IPET i WOPFU oraz ucznia z ADHD, w spektrum autyzmu i z trudnościami w nauce. Moduły od 8 do 11 to rozmowy z nauczycielami i rodzicami, absencja oraz przemoc rówieśnicza. Moduły 12 i 13 dotyczą bezpieczeństwa dziecka: myśli samobójczych, samookaleczeń, śmierci ucznia, krzywdzenia i przemocy domowej. Na końcu są zajęcia grupowe, uczeń z doświadczeniem migracji, dokumentacja i tajemnica, współpraca z dyrektorem oraz dbanie o siebie.

W lekcjach znajdziesz sceny z pracy z komentarzem, wersję „zamiast tego” z typowym błędem, gotowe zdania, fragmenty dokumentów pisanych konkretnie i listę błędów. Każdy moduł ma studium przypadku, a ostatnia lekcja modułu kończy się ćwiczeniem z przykładowymi odpowiedziami. Do kursu dołączyliśmy 12 wzorów i materiałów do druku. Modułów 12 i 13 nie pomijaj, nawet jeśli resztę czytasz wybiórczo.

Certyfikat i kwalifikacje

Po ukończeniu kursu otrzymasz certyfikat ukończenia CWP z liczbą godzin. Kurs nie nadaje kwalifikacji do pracy na stanowisku psychologa w szkole ani w przedszkolu: te określają przepisy o kwalifikacjach nauczycieli i specjalistów. Nie jest kursem kwalifikacyjnym ani studiami podyplomowymi i nie jest akredytowany. Daje wiedzę, wzory i ćwiczenia do wykorzystania w pracy, którą już wykonujesz albo do której się przygotowujesz.

Możesz powiedzieć

Kilka zdań przyda się od pierwszego dnia w nowej szkole:

• Możesz powiedzieć nauczycielowi: „Zanim spotkam się z uczniem, chcę zobaczyć go na lekcji. Kiedy jest najtrudniej, a kiedy najłatwiej?”
• Możesz powiedzieć rodzicowi: „W szkole nie stawiam diagnozy. Mogę opisać, jak syn radzi sobie w klasie, i razem zastanowimy się, co mu pomoże.”
• Możesz powiedzieć dyrektorowi: „Ten wniosek przygotuję do piątku. Żeby był rzetelny, potrzebuję jednej obserwacji i rozmowy z wychowawczynią.”

Typowe błędy na starcie

• Branie każdej sprawy „na już”, bez ustalenia, kto jeszcze ma informacje o uczniu.
• Obiecywanie wyników, których szkoła nie może dać, na przykład nazwy zaburzenia.
• Czytanie kursu jak podręcznika prawa. Przepisy przywołujemy, żeby było wiadomo, kto co robi, a szczegóły zawsze sprawdzaj w aktualnym tekście i w statucie swojej szkoły.