Blog
Dysocjacja na sesji, wstyd po traumie, przemoc w związku, żałoba, ocena ryzyka samobójczego, samookaleczenia i analiza łańcuchowa.
12 tekstów w temacie „Trauma, przemoc i kryzys”
Pacjent nagle milknie, patrzy w jeden punkt i przestaje odpowiadać. Pokazujemy, jak rozpoznać dysocjację, jak przywrócić kontakt bez paniki i jak zbudować fazę stabilizacji, która przygotowuje do dalszej pracy.
Sesja tydzień po epizodzie samouszkodzenia często zamienia się w ogólną rozmowę o złym tygodniu. Pokazujemy, jak krok po kroku przeprowadzić analizę łańcuchową i jak zamienić ją w konkretny plan.
Na pierwszej sesji z osobą w żałobie łatwo o nadmiar technik, pocieszeń i pytań. Pokazujemy, jak zbudować obecność, co ocenić, czego nie mówić i jak ustalić realistyczny kontrakt na dalszą pracę.
Pierwsza rozmowa z nastolatkiem po ujawnieniu samookaleczeń często decyduje o tym, czy wróci na kolejne spotkanie. Pokazujemy, jak ją poprowadzić, jak ocenić ryzyko i co zrobić dalej.
Klientka przychodzi z „problemami w związku”, a po kilku sesjach okazuje się, że żyje w przemocy. Pokazujemy, jak psycholog może rozpoznać przemoc, ocenić ryzyko, zbudować plan bezpieczeństwa i prowadzić terapię bez oceniania.
Wstyd po traumie rzadko pada w gabinecie wprost, a jednak potrafi zatrzymać cały proces terapii. Pokazujemy, jak go rozpoznać, jak o nim pytać i po jakie metody sięgać, żeby nie pogłębić go własną interwencją.
Uczeń przychodzi i mówi, że od tygodni jest wyśmiewany w klasie i w sieci. Pokazujemy, jak psycholog szkolny może przeprowadzić interwencję krok po kroku: od pierwszej rozmowy, przez ocenę ryzyka, po pracę ze sprawcą, świadkami i całą klasą.
Objawy traumy miesiącami potrafią maskować się pod postacią lęku, depresji czy uzależnienia. Jak rozpoznać traumę pod inną diagnozą, odróżnić PTSD od złożonego PTSD i dobrać metodę terapii — TF-CBT, CPT, przedłużoną ekspozycję czy EMDR.
Ten sam zestaw objawów przetworzony bez rozpoznania złożonego PTSD prowadzi do złej kolejności leczenia. Jak odróżnić PTSD od cPTSD w ICD-11 i dlaczego przy złożonym PTSD przetwarzanie traumy na starcie bywa błędem.
Od pierwszej oceny po bezpieczne zamknięcie procesu — jak w praktyce wygląda praca terapeutyczna z dzieckiem po traumie i na co zwrócić uwagę na każdym etapie.
Trzy obrazy kliniczne dające podobny zestaw skarg: rozproszenie, przeciążenie, chwiejność emocjonalna i wyczerpanie relacyjne. Praktyczny klucz różnicujący oparty na przebiegu, kontekście i mechanizmie, a nie na liście objawów.
Ryzyko samobójcze ocenia się rozmową, a nie skalą — narzędzia przesiewowe porządkują wywiad, ale nie podejmują decyzji za psychologa. Praktyczny opis: jak pytać, co odróżnia myśli od zamiaru, kiedy przerwać rutynę sesji i co musi znaleźć się w notatce.
Newsletter
Bez ofert sprzedażowych w każdym mailu. Informujemy o nowych szkoleniach i ścieżkach w bibliotece, nowych tekstach na blogu i o terminach wynikających z ustawy z 2026 r.
