Spokojny, praktyczny kurs dla rodziców i opiekunów dzieci w wieku od około czterech do czternastu lat z ADHD, rozpoznanym albo podejrzewanym, u których na co dzień dominuje sprzeciw, kłótnie i złość: jak zrozumieć, co się dzieje, przerwać błędne koło przymusu, odbudować relację i nauczyć się umiejętności, których uczy się na treningach dla rodziców.
Dziecko, które mówi „nie” na każdą prośbę, kłóci się o wszystko i wybucha złością kilka razy dziennie, potrafi wyczerpać najbardziej cierpliwego rodzica. Jeśli Twoje dziecko ma ADHD albo je podejrzewasz, a w domu słyszysz o tym, że to mogą być zaburzenia opozycyjno-buntownicze, ten kurs pomoże Ci zrozumieć, co się dzieje, i pokaże krok po kroku, jak stawiać granice dziecku bez krzyku, gróźb i kar, tak żeby w domu znów dało się normalnie żyć.
Zaczynamy od wyjaśnienia, czym zwykły bunt rozwojowy różni się od wzorca, który wymaga uwagi specjalisty, dlaczego ADHD i opozycyjność tak często idą w parze i co jeszcze może stać za ciągłym sprzeciwem: zmęczenie, lęk, trudności w nauce czy zmiany w rodzinie. Pokazujemy błędne koło przymusu, w którym polecenie prowadzi do sprzeciwu, sprzeciw do krzyku, a krzyk do ustępstwa, i uczymy, jak je przerwać w jednym, wybranym miejscu dnia.
Potem przechodzimy do umiejętności w kolejności, która ma znaczenie. Najpierw codzienny krótki czas z dzieckiem i zauważanie dobrych chwil, które odbudowują relację. Następnie polecenia, które dziecko jest w stanie wykonać, pochwała opisowa i system nagród, który nie jest przekupstwem. Dopiero na tym fundamencie omawiamy konsekwencje: krótkie, logiczne, zapowiedziane wcześniej i stosowane spokojnie, bez kar fizycznych, wyzwisk i straszenia. Osobny moduł poświęcamy wybuchom złości, a kolejne szkole, rodzeństwu, dziadkom, rodzicom po rozstaniu i komentarzom otoczenia.
Każda lekcja zaczyna się sceną z życia różnych rodzin, wyjaśnia, co może się dziać, proponuje konkretne kroki i gotowe zdania do dziecka, drugiego rodzica, dziadków, wychowawcy i lekarza, a kończy się jednym małym zadaniem. Do kursu dołączyliśmy dwanaście kart do wydruku, a ostatni moduł jest o Tobie: o zmęczeniu, poczuciu winy i o tym, gdzie szukać wsparcia dla siebie.
Kurs nie jest terapią ani leczeniem, nie stawia diagnozy i nie zastępuje lekarza ani psychologa, którzy znają Twoje dziecko. Opisuje, gdzie szukać pomocy, czym jest trening umiejętności rodzicielskich i kiedy potrzebna jest pomoc pilna, tego samego dnia.
Zaburzenia opozycyjno-buntownicze to utrwalony wzorzec złości, kłótliwości, przekory i sprzeciwu wobec dorosłych, który trwa długo, pojawia się dużo częściej niż u rówieśników i wyraźnie utrudnia życie dziecku oraz rodzinie, w domu i w szkole. Różnią się od zwykłego buntu rozwojowego nasileniem i kosztami, a nie pojedynczym zachowaniem. Rozpoznanie stawia lekarz razem z psychologiem po dokładnej ocenie, bo podobnie mogą wyglądać lęk, trudności w nauce czy skutki trudnych przeżyć.
Nie, ODD, czyli zaburzenie opozycyjno-buntownicze, i ADHD to dwa różne rozpoznania, choć często występują razem. ADHD dotyczy trudności z uwagą, nadmiernej ruchliwości i impulsywności. Zaburzenie opozycyjno-buntownicze dotyczy utrwalonego wzorca złości, kłótni i sprzeciwu. Impulsywność i niska tolerancja frustracji przy ADHD sprzyjają konfliktom, a częste upomnienia nakręcają sprzeciw. Dlatego przy obu trudnościach podstawą pomocy jest praca z rodzicami, a o leczeniu ADHD decyduje lekarz.
Granice bez krzyku zaczynają się od relacji i jasnych zasad ustalonych wcześniej. Podejdź do dziecka, nawiąż kontakt i powiedz krótkie, konkretne polecenie, a potem chwilę poczekaj. Jeśli dziecko odmawia, raz i spokojnie zapowiedz krótką konsekwencję związaną z sytuacją, a potem ją wykonaj, bez kazania. Zapowiadaj zmiany, dawaj wybór tam, gdzie się da, i zauważaj każde wykonane polecenie. Gdy czujesz, że wybuchasz, odsuń się na chwilę i wróć spokojniejszy.
Surowe kary zwykle działają krótko i nasilają konflikt, zwłaszcza u dziecka z ADHD, które słabo łączy odległe skutki z zachowaniem i silnie reaguje na poczucie niesprawiedliwości. Lepiej działają konsekwencje: krótkie, logiczne, zapowiedziane wcześniej i stosowane spokojnie, na przykład odłożenie zabawki do jutra. Najwięcej daje jednak połączenie ich z codziennym czasem z dzieckiem, pochwałą i nagrodami za pożądane zachowanie. Nigdy nie stosuj kar fizycznych, wyzwisk ani straszenia, bo zawsze szkodzą.
Gdy dziecko na wszystko mówi „nie”, nie traktuj pierwszej odmowy jak wypowiedzenia wojny. Często jest impulsem, a nie decyzją. Daj chwilę ciszy, zostaw dziecku furtkę do zmiany zdania i nie wchodź w przeciąganie liny. Zmniejsz liczbę poleceń, mów krótko i blisko dziecka, dawaj wybór z dwóch opcji i zapowiadaj zmiany. Zauważaj każdą współpracę. Jeśli sprzeciw trwa długo, dotyczy wielu sytuacji i mocno utrudnia życie, porozmawiaj z lekarzem albo psychologiem.
Najprościej zacząć od pediatry albo lekarza rodzinnego, który oceni zdrowie i pokieruje dalej. Do psychiatry dzieci i młodzieży w ramach NFZ nie potrzeba skierowania, podobnie do ośrodków środowiskowej opieki psychologicznej i psychoterapeutycznej dla dzieci i młodzieży. Bezpłatne badanie i zajęcia dla rodziców prowadzi publiczna poradnia psychologiczno-pedagogiczna. Przy agresji z ryzykiem krzywdy, słowach o śmierci albo samookaleczeniach szukaj pomocy tego samego dnia, a w nagłym zagrożeniu dzwoń pod 112.
Trening umiejętności rodzicielskich to cykl spotkań, grupowych albo indywidualnych, na których rodzice uczą się konkretnych sposobów reagowania na zachowanie dziecka i ćwiczą je w domu między spotkaniami. Zwykle zaczyna się od odbudowy relacji i pozytywnej uwagi, potem są jasne polecenia, nagrody i dopiero konsekwencje. Przy zachowaniach opozycyjnych, także z ADHD, jest uznawany za podstawową formę pomocy. Takie zajęcia prowadzą między innymi bezpłatnie poradnie psychologiczno-pedagogiczne.
Nie, bunt dziecka nie jest winą rodziców. Zachowania opozycyjne mają wiele źródeł: temperament, ADHD, zmęczenie, lęk, trudności w nauce i zmiany w rodzinie. Rodzice nie powodują ADHD. To, jak reagują dorośli, może jednak konflikt nasilać albo łagodzić, i to jest dobra wiadomość, bo tę część można zmienić. Zamiast szukać winnego, lepiej sprawdzić, co dziś podtrzymuje błędne koło w domu, a z poczuciem winy porozmawiać z psychologiem.
Piszemy to wprost, żebyś nie musiał lub nie musiała zgadywać. Szkolenie doskonalące ma granice — poniżej te, które dotyczą tego materiału.
60 lekcji w 12 modułach. Lekcje oznaczone jako otwarte obejrzysz bez zakładania konta.
Arkusze i protokoły do wykorzystania w gabinecie. Lista informacyjna: pliki otwierają się przy lekcji, w planie Rodzic.
Dla psychologów, psychoterapeutów, psychologów szkolnych i poradnianych, pedagogów specjalnych, doradców zawodowych, studentów psychologii oraz rodziców. Materiał dla specjalistów zakłada przygotowanie kierunkowe: nie tłumaczymy podstaw od zera i nie publikujemy treści rozwoju osobistego. Osobna część biblioteki jest napisana z myślą o rodzicach — porusza m.in. tematy związane z rozwodem i rozstaniem rodziców, które mogą pomóc chronić dziecko przed skutkami konfliktu.
Nie. Certyfikaty są dostępne wyłącznie w płatnym planie (Student, Rodzic, Specjalista albo plan dla placówek). Nie obejmuje ich bezpłatny 7-dniowy okres próbny ani darmowe konto. W okresie próbnym możesz uczyć się i kończyć szkolenia, postęp się zapisuje, a certyfikat z każdego ukończonego szkolenia pobierzesz od razu po pierwszej płatności, ze strony szkolenia w strefie kursanta.
Nie, bo do 2028 roku nie ma czego przyznawać. System doskonalenia zawodowego psychologów opisany w art. 29 ustawy z 23 stycznia 2026 r. o zawodzie psychologa oraz samorządzie zawodowym psychologów zacznie obowiązywać wraz z trzonem ustawy 19 maja 2028 r., a doskonalenie ma być wtedy organizowane lub koordynowane przez samorząd zawodowy. Każdy, kto dziś obiecuje punkty, obiecuje coś, co nie istnieje. Wystawiamy certyfikat ukończenia szkolenia z liczbą godzin dydaktycznych i prowadzimy dziennik rozwoju zawodowego, żeby po wejściu przepisów w życie mieć udokumentowany dorobek.
To szkolenia pisane, podzielone na lekcje po kilkanaście minut, z materiałem do czytania. Wracasz do nich w dowolnym momencie i przerabiasz we własnym tempie. W przyszłości planujemy wprowadzić także wersje audio. Zajęć na żywo i superwizji grupowej nie prowadzimy.
Udział w szkoleniu i liczbę godzin dydaktycznych. Certyfikat nie nadaje uprawnień zawodowych, nie jest dokumentem żadnego towarzystwa naukowego ani zaświadczeniem oświatowym. Jest dokumentem do Twojej własnej dokumentacji rozwoju zawodowego oraz do przedstawienia pracodawcy, jeśli tego wymaga.
Tak. Pierwsza lekcja każdego szkolenia jest otwarta bez logowania, a cały blog jest dostępny bez opłat. Konta założone przed 1 września 2026 zachowują darmowy dostęp do trzech pełnych szkoleń, bez certyfikatów. Nowe konta zaczynają od 7-dniowego bezpłatnego okresu próbnego wybranego planu.
Terapia par, rodzin i seksuologia
Praktyczny przewodnik dla rodzica: czym różnią się spektrum autyzmu i ADHD u dziecka, dlaczego z zewnątrz bywają do siebie podobne, jak wyglądają w różnym wieku i co realnie zrobić, gdy podejrzewasz jeden z tych profili.
Terapia par, rodzin i seksuologia
Wizyta domowa, ocena ryzyka w terenie i współpraca z MOPS, kuratorem i szkołą — od pierwszego kontaktu po zamknięcie sprawy.
Terapia par, rodzin i seksuologia
Przewodnik dla rodziców dziewcząt w okresie dojrzewania: co w zmianach nastolatki jest zupełnie normalne, jak rozumieć jej ciało, mózg, emocje i bunt, kiedy trudność jest tylko fazą, a kiedy staje się sygnałem, który warto skonsultować ze specjalistą — i jak rozmawiać, stawiać granice oraz odbudowywać bliskość.
Dziecko na wszystko mówi „nie”, wybucha i nie słucha poleceń? Wyjaśniamy, czym zwykły bunt różni się od zaburzenia opozycyjno-buntowniczego, dlaczego tak często towarzyszy ADHD i jak stawiać granice bez krzyku i kar.
12 min czytaniaCórka je kolację „później, u siebie”, syn trenuje coraz więcej i je „czysto”? Jak rozpoznać pierwsze sygnały anoreksji u dziewczyn i chłopców, jak przeprowadzić pierwszą rozmowę i od czego zacząć leczenie.
10 min czytaniaDziecko znów moczy się w nocy, wybucha złością i w kółko odgrywa tę samą scenę, a zapytane mówi „nic”. Na co patrzeć, o co pytać opiekuna, jak rozmawiać bez pytań naprowadzających i co zrobić, gdy dziecko zacznie mówić.
W abonamencie
7 dni za darmo
