Twoje dziecko nie słucha poleceń, trudno mu usiedzieć w miejscu, wybucha z powodów, których nie rozumiesz, a rozmowa z nim czasem przypomina rozmowę z kimś, kto mówi innym językiem. Szukasz w internecie i widzisz dwa słowa, które wracają w każdym artykule: ADHD i spektrum autyzmu. Objawy nakładają się na siebie tak bardzo, że trudno zorientować się, gdzie jest granica — a czasem granicy w ogóle nie ma, bo oba profile współwystępują.
Ten kurs nie stawia diagnozy. Nie zastąpi psychologa ani psychiatry dziecięcego, i nigdzie tego nie obiecuje. Robi coś innego, ale równie ważnego: uczy Cię patrzeć na zachowanie dziecka z rozumieniem mechanizmu, który za nim stoi, a nie tylko z listą objawów, które i tak wszędzie wyglądają podobnie. Bo ADHD i spektrum autyzmu, mimo że z zewnątrz bywają nie do odróżnienia — dziecko „nie słucha”, „się awanturuje”, „nie ma kolegów” — mają zupełnie inne źródło. W ADHD problemem jest regulacja uwagi i pobudzenia. W spektrum — sposób przetwarzania bodźców sensorycznych, społecznych i potrzeba przewidywalności świata. Zrozumienie tej różnicy zmienia wszystko: sposób, w jaki reagujesz w danej chwili, to, czego oczekujesz od dziecka, i to, do kogo pójdziesz po pomoc.
Program prowadzi Cię krok po kroku: od mechanizmów leżących u podstaw obu profili, przez to, jak wyglądają w praktyce — w zabawie, w szkole, w rozmowie, w emocjach — po współwystępowanie (AuDHD), maskowanie u dziewcząt, różnice w zależności od wieku dziecka, ścieżkę diagnostyczną i to, jak zadbać o siebie jako rodzica w tym procesie. Kurs kończy się zbiorczym checklistem, który możesz zabrać ze sobą na pierwszą konsultację ze specjalistą.
Ton kursu jest empatyczny i konkretny — bez żargonu klinicznego bez wyjaśnienia, bez stygmatyzujących określeń, i bez fałszywej pewności tam, gdzie pewności nie ma. Za każdym razem, gdy pojawia się realne podejrzenie jednego z tych profili, kurs kieruje Cię do specjalisty — psychologa lub psychiatry dziecięcego — bo tylko oni mogą postawić diagnozę.