Przejdź do treści
CENTRUM WIEDZY PSYCHOLOGICZNEJ
Dziecko nie chce chodzić do przedszkola: płacz przy rozstaniu i adaptacja w żłobku i przedszkolu

Lekcja demonstracyjna · bez logowania

Dla kogo jest ten kurs i czym różni się od kursu o lęku dziecka

8 minModuł: Dlaczego dziecko płacze przy rozstaniu: co jest normalne w pierwszym, trzecim i piątym roku życia

Dziecko płacze w przedszkolu: czy to znaczy, że coś jest nie tak?

Dziecko płacze w przedszkolu bardzo często i w większości rodzin to płacz, który z czasem cichnie. Płacz przy rozstaniu mówi, że dziecko jest przywiązane do Ciebie i że nowe miejsce jeszcze nie jest jego. Nie jest dowodem na to, że popełniasz błąd, ani na to, że dziecko jest słabsze od innych.

Ilona odprowadzała Natana, który miał dwa lata i osiem miesięcy, do przedszkola w dużym osiedlu. Pierwszego dnia został na godzinę z nią w sali i bawił się klockami. Drugiego dnia, gdy poprosiła, żeby został z panią, chwycił ją za kurtkę i krzyczał tak, że w szatni zrobiło się cicho. Ilona wróciła do domu, usiadła na schodach i płakała razem z nim, choć dziecka przy niej już nie było.

Tego dnia wieczorem napisała do siostry: „Chyba go skrzywdziłam, nie dam rady tak codziennie”. Siostra odpisała, że jej syn płakał trzy tygodnie i dziś biegnie do sali bez oglądania się za siebie.

Komentarz: reakcja Natana była zwyczajna dla dziecka w jego wieku. Dwuipółlatek często jeszcze nie ma pewności, że rodzic wróci po obiedzie, bo jego świat składa się z tego, co akurat widzi. Reakcja Ilony też jest zwyczajna: rodzic, który widzi płaczące dziecko, czuje to ciałem. Ten kurs jest dla Was obojga.

Dla kogo jest ten kurs?

Ten kurs napisałam dla rodziców, którzy stoją przed pierwszym dniem w żłobku lub przedszkolu albo są już po kilku tygodniach płaczu. Przydaje się, gdy:

  • dziecko dopiero ma zacząć chodzić do żłobka lub przedszkola, a Ty chcesz je przygotować,
  • dziecko chodzi od kilku dni i codziennie płacze w szatni,
  • dziecko płakało, potem się uspokoiło, a po chorobie albo wakacjach wszystko wróciło,
  • dziecko w przedszkolu jest ciche i grzeczne, a po powrocie do domu wybucha,
  • Ty sama lub Ty sam masz poczucie winy, bo wracasz do pracy albo bo rodzina komentuje Twoją decyzję.

Kurs obejmuje dzieci od pierwszych miesięcy w żłobku do sześciolatków, które idą do zerówki. Piszę o nich wszystkich, ale w każdym module zaznaczam, czym różni się rozstanie dwulatka, czterolatka i sześciolatka.

Jak ten kurs różni się od kursu o lęku dziecka?

Na tej platformie jest kurs „Lęk u dziecka: jak pomóc dziecku w wieku 4-12 lat, które się boi. Lęk separacyjny, strachy i zamartwianie się”. Opisuje on lęk, który trwa, rozlewa się na wiele sytuacji i odbiera dziecku radość. Tutaj mówimy o czymś węższym: o rozstaniu przy żłobku i przedszkolu, o adaptacji, która ma swój początek i z reguły koniec, oraz o tym, co robić codziennie rano, w szatni i po odbiorze.

Jeśli w trakcie kursu zobaczysz, że płacz nie mija, a dziecko traci umiejętności albo przestaje jeść i spać, przejdziesz do modułu siódmego, który jest właśnie o rozpoznawaniu takich sygnałów. Tam dowiesz się też, kiedy sięgnąć po pomoc pediatry, poradni psychologiczno-pedagogicznej lub psychologa dziecięcego.

Czego ten kurs nie robi

Kurs jest szkoleniem edukacyjnym dla rodziców. Po jego ukończeniu otrzymasz certyfikat ukończenia CWP z liczbą godzin. Kurs nie jest akredytowany, nie daje kwalifikacji ani uprawnień zawodowych, a certyfikat potwierdza wyłącznie Twój udział. Kurs nie zastępuje diagnozy ani leczenia, ani porady prawnej w Twojej sprawie. Gdy mówię o przepisach, opisuję je ogólnie, a w konkretnej sytuacji statut Twojej placówki i jej dyrekcja są pierwszym źródłem.

Nie znajdziesz tu obietnic, że dziecko przestanie płakać po tygodniu. Nie znajdziesz też sztywnych norm typu „po dwóch tygodniach wszystko powinno być dobrze”. Dzieci adaptują się w bardzo różnym tempie i uczciwie można powiedzieć tylko tyle: zwykle płacz z czasem maleje, a Ty możesz sprawić, żeby ten czas był łagodniejszy.

Kiedy nie czekać na ukończenie kursu

Są sytuacje, w których nie czytasz dalej, tylko działasz od razu:

  • dziecko wraca z placówki z siniakami, których nikt nie umie wytłumaczyć, albo mówi o tym, że ktoś je uderzył lub dotykał w sposób, który je przestraszył. Porozmawiaj z dyrektorem, a przy podejrzeniu krzywdy zgłoś sprawę organowi prowadzącemu placówkę i policji pod numerem 112,
  • dziecko gorączkuje, wymiotuje, ma trudności z oddychaniem lub jest nienaturalnie senne. To sprawa dla lekarza, a w nagłym wypadku dla numeru 112,
  • Ty sama lub Ty sam masz myśli, że nie dasz rady żyć. Zadzwoń pod 116 123 (całodobowo, telefon zaufania dla dorosłych w kryzysie emocjonalnym) albo pod 800 70 2222 (całodobowo, wsparcie dla osób w kryzysie).

Typowe błędy pierwszego tygodnia

Pierwszy błąd to dyskusja o płaczu przy dziecku: „Nie rozumiem, dlaczego znowu płaczesz”. Dziecko słyszy w tym, że jego uczucia są kłopotem. Drugi błąd to obietnice, których nie da się dotrzymać: „Wrócę za chwilkę”, gdy wracasz po południu. Trzeci błąd to wychodzenie bez słowa, gdy dziecko jest zajęte zabawą. Wydaje się łagodne, a dziecko uczy się, że rodzic znika bez ostrzeżenia, i zaczyna pilnować Cię wzrokiem.

Możesz powiedzieć dziecku w szatni: „Widzę, że jest Ci smutno, że zostajesz. Przytulę Cię i pójdę do pracy. Po podwieczorku wrócę po Ciebie”.

To zdanie ma być krótkie i prawdziwe. Dokładniej omawiam je w kolejnych modułach, razem z rytuałem pożegnania, który możesz ułożyć po swojemu.

Rozmowa, od której wiele rodzin zaczyna

Dorota usłyszała od ciotki męża, że dziecko trzeba „zahartować”, więc zostawiać i wychodzić szybko, bez żadnych rozmów.

Dorota: Ciociu, my wolimy wolniej. Chcemy, żeby Hanka najpierw poznała panią.

Ciocia: W moich czasach nikt nie pytał dzieci o zdanie.

Dorota: Wiem. Ja chcę, żeby wiedziała, że wrócę, a nie że zniknęłam.

Komentarz: Dorota nie wchodzi w spór o wychowanie. Mówi, co robi i dlaczego, jednym zdaniem. Nie musi przekonywać ciotki, wystarczy, że jest spokojna i konsekwentna.

Co mówią rodzice na początku, i co z tym zrobić

Na początku kursu rodzice najczęściej zadają mi trzy pytania. Pierwsze brzmi: „Czy to normalne, że płacze każdego dnia?”. Drugie: „Czy powinnam zostać dłużej, czy wyjść szybciej?”. Trzecie: „Czy dziecko mi tego nie zapamięta?”. Odpowiedzi znajdziesz w kolejnych modułach, a tutaj dam Ci tylko kierunek. Płacz każdego dnia przez pierwsze tygodnie jest częsty i nie przesądza o niczym. Długość pożegnania dopasowujemy do wieku i temperamentu dziecka, a własne zdenerwowanie nie jest dobrym miernikiem. Dziecko zapamięta przede wszystkim to, czy dorośli wokół niego byli przewidywalni i życzliwi. Jedna trudna scena nie przesądza o niczym.

Jak korzystać z tego kursu?

Moduły możesz przerabiać po kolei albo wybrać ten, który Ci teraz najbardziej pomoże. Jeśli dziecko ma już za sobą pierwszy tydzień, zacznij od modułu piątego, o pożegnaniu w szatni, a potem wróć do początku. Do kursu dołączone są karty do druku: plan adaptacji na cztery tygodnie, karta rytuału pożegnania, lista spraw przed startem, karta o dziecku dla wychowawczyni i inne. Wydrukuj je wtedy, gdy będą Ci służyć.

W każdej lekcji znajdziesz historie rodzin wymyślone na potrzeby kursu, z komentarzem. Imiona i szczegóły są zmienione, a sytuacje składają się z tego, co rodzice opisują w gabinetach psychologicznych od lat. Po każdej lekcji zatrzymaj się na chwilę i zapytaj siebie, co z niej zabierasz na jutrzejszy ranek. Jedno zdanie, jeden gest lub jedna zmiana wystarczą.

Dalsza część szkolenia

Pozostałe 47 lekcji w abonamencie

Całe szkolenie otwiera plan Rodzic, od 99 zł / mies. przy płatności rocznej. Certyfikat z liczbą godzin dydaktycznych wystawiamy po ukończeniu wszystkich lekcji.

Certyfikat potwierdza udział w szkoleniu i liczbę godzin dydaktycznych. Nie nadaje uprawnień zawodowych, nie jest certyfikatem psychoterapeuty żadnego towarzystwa naukowego ani zaświadczeniem oświatowym. Materiały mają charakter edukacyjny i nie zastępują superwizji ani leczenia.