Sprawdzasz maile od wychowawcy częściej niż własną pocztę
Jest czwartek, wpół do dziesiątej wieczorem. Aneta siedzi w kuchni nad telefonem i trzeci raz czyta wiadomość z dziennika elektronicznego. Jej piętnastoletni syn Kamil od dwóch tygodni nie był w szkole ani na jednej lekcji. Na początku mówił, że boli go brzuch. Potem, że nie ma siły. Ostatnio mówi tylko: „Daj mi spokój”. W wiadomości od wychowawczyni stoi, że frekwencja spadła poniżej poziomu, który pozwala na klasyfikację z kilku przedmiotów, i że prosi o kontakt.
Aneta nie wie, od czego zacząć. Czy dzwonić do szkoły, czy najpierw do lekarza? Czy ma prawo prosić o nauczanie w domu? Co będzie, jeśli szkoła pisze do sądu? Czy może wziąć zwolnienie z pracy? Czy to, co robi, jest dobre dla syna?
Jeśli Twoje dziecko przestało chodzić do szkoły albo chodzi od przypadku do przypadku, ten kurs jest dla Ciebie. Na każde z pytań Anety znajdziesz tu odpowiedź: co szkoła liczy w dzienniku, kto może wysłać upomnienie, jak wygląda droga do psychiatry bez skierowania, kiedy przysługuje zwolnienie na dziecko i jak rozmawiać z dyrektorem, żeby z rozmowy wyszedł plan z datami.
Dla kogo jest ten kurs
Kurs jest dla rodziców i opiekunów dzieci od pierwszej klasy szkoły podstawowej do ostatnich klas liceum, technikum i szkoły branżowej. Dziecko może nie chodzić do szkoły od kilku tygodni albo od kilku miesięcy. Może nie chodzić w ogóle albo tylko na niektóre lekcje. Może chodzić do szkoły publicznej, niepublicznej, integracyjnej, na wsi albo w dużym mieście. Może to być Twoja córka, która zamknęła się w pokoju, albo syn, który wychodzi z domu i nie dociera pod szkołę.
Kurs jest też dla drugiego rodzica, babci, która odwozi wnuka, albo ojczyma, który widzi problem codziennie rano. Wszyscy dorośli, którzy podejmują decyzje wokół dziecka, mogą z niego skorzystać. Ma to znaczenie, bo w tej sprawie najgorzej działa sytuacja, w której każdy dorosły ciągnie w inną stronę.
Pytanie, czy dziecko jest chore, czy „po prostu nie chce”, pada w prawie każdej rodzinie. Kurs nie rozstrzyga go za Ciebie, bo tego nie da się zrobić zza ekranu. Pokazuje natomiast, co zrobić w obu przypadkach, żeby dziecko nie straciło roku szkolnego, a dorośli w domu nie przypłacili tego zdrowiem: kogo zapytać o diagnozę, jakie dokumenty zbierać od pierwszego tygodnia i o co prosić szkołę, zanim lekarz powie coś więcej.
Czym ten kurs różni się od kursu o źródłach niechęci do szkoły
W ofercie CWP jest już kurs „Dziecko nie chce chodzić do szkoły: co robić, gdy dziecko odmawia pójścia do szkoły. Przyczyny, plan powrotu i współpraca ze szkołą”. Zajmuje się on tym, co dzieje się w dziecku: skąd bierze się niechęć, jak rozmawiać o lęku i wstydzie, jak ułożyć stopniowy powrót do klasy. Jeśli nie wiesz jeszcze, dlaczego dziecko odmawia, zacznij od tamtego kursu albo przejdź go równolegle.
Ten kurs zaczyna się w innym miejscu. Zakłada, że dziecko już nie chodzi do szkoły, a Ty musisz poradzić sobie z tym, co dzieje się dookoła: z dziennikiem, usprawiedliwieniami, upomnieniem, egzaminami klasyfikacyjnymi, lekarzem, zwolnieniem z pracy, nauczaniem indywidualnym, edukacją domową i rozmową z dyrektorem. To są sprawy urzędowe i organizacyjne, w których rodzice najczęściej czują się zagubieni, bo nikt ich tego nie uczył.
Przy każdej lekcji trzymamy się jednej zasady: o przyczynach niechęci piszemy najwyżej zdanie lub dwa i odsyłamy do tamtego kursu. Resztę miejsca zajmuje to, co możesz zrobić w szkole, w urzędzie, w poradni i w domu.
Co znajdziesz w tym kursie
Kurs ma dwanaście modułów po cztery lekcje. Prowadzą one od pierwszej rozmowy ze szkołą do planu na najbliższe trzy miesiące.
- Moduł pierwszy tłumaczy, jak szkoła liczy nieobecności i kiedy dziecku grozi nieklasyfikowanie.
- Moduł drugi dotyczy usprawiedliwień i zwolnień lekarskich.
- Moduł trzeci przygotowuje Cię do spotkania z wychowawcą, pedagogiem i dyrektorem.
- Moduł czwarty opisuje upomnienie, grzywnę w celu przymuszenia i sąd rodzinny: kto wysyła pisma, ile masz czasu i co możesz zrobić na każdym etapie.
- Moduł piąty pokazuje drogę do psychiatry, psychologa i psychoterapeuty, żeby nie czekać miesiącami.
- Moduł szósty to nauczanie indywidualne.
- Moduł siódmy to edukacja domowa i szkoła online.
- Moduł ósmy dotyczy zmiany szkoły albo klasy.
- Moduł dziewiąty to Twoja praca, opieka nad dzieckiem i organizacja domu.
- Moduł dziesiąty dotyczy drugiego rodzica, dziadków i rodzeństwa.
- Moduł jedenasty opisuje szpital, oddział dzienny i leczenie.
- Moduł dwunasty to plan na trzy miesiące.
W każdej lekcji są sytuacje rodzin z komentarzem, rozmowy z podpisanymi wypowiedziami, typowe błędy i gotowe sformułowania, które możesz powiedzieć albo napisać do szkoły. W każdym module jest też jedna historia rodziny, a ostatnia lekcja modułu kończy się ćwiczeniem dla Ciebie z przykładowymi odpowiedziami innego rodzica. Do kursu dołączone są karty i wzory pism do druku.
Czego w tym kursie nie znajdziesz
Ten kurs jest materiałem edukacyjnym dla rodziców. Nie zastępuje porady prawnej: przepisy omawiamy według stanu na 3 listopada 2026 roku, a w konkretnej sprawie, zwłaszcza gdy szkoła zawiadomiła sąd, porozmawiaj z prawnikiem albo umów się na nieodpłatną poradę prawną, którą organizuje starostwo powiatowe. Kurs nie zastępuje diagnozy ani leczenia. Nie postawisz dziecku rozpoznania na podstawie lekcji i nie zastąpisz wizyty u lekarza psychiatry dzieci i młodzieży, psychologa czy psychoterapeuty.
Po ukończeniu kursu otrzymasz certyfikat ukończenia CWP z liczbą godzin nauki. Kurs nie jest akredytowany, nie daje kwalifikacji ani uprawnień zawodowych i nie jest formą doskonalenia zawodowego. Certyfikat potwierdza Twój udział w szkoleniu, nic więcej.
Kurs nie obiecuje, że dziecko wróci do szkoły w ciągu miesiąca. Czasem wraca po tygodniach, czasem po roku, czasem kończy szkołę w innej formie, niż planowaliście. Obiecujemy tylko tyle, że po przejściu kursu będziesz wiedzieć, jakie masz prawa i obowiązki, jakie kroki są przed Tobą i jak rozmawiać z dorosłymi wokół dziecka.
Kiedy nie czekać na kolejne lekcje
Jeśli dziecko mówi, że nie chce żyć, robi sobie krzywdę albo planuje coś, czego się boisz, nie odkładaj tego na później. Zapytaj wprost, czy myśli o odebraniu sobie życia. Pytanie nie podsuwa takiej myśli, a często przynosi ulgę, bo dziecko przestaje być z nią samo. Nie zostawiaj dziecka samego. Jeśli jest bezpośrednie zagrożenie życia, dzwoń pod numer 112.
Całodobowo możesz też zadzwonić po wsparcie dla siebie pod numer 116 123 albo 800 70 2222. Dziecko lub nastolatek może zadzwonić pod bezpłatny numer 116 111. Rozmowa z konsultantem nie zastępuje pomocy lekarza, ale pozwala przetrwać najtrudniejszą noc.
Jak korzystać z kursu
Nie musisz iść po kolei. Jeśli szkoła napisała właśnie o nieklasyfikowaniu, zacznij od lekcji trzeciej tego modułu. Jeśli w skrzynce leży upomnienie, przejdź od razu do modułu czwartego, bo tam liczy się czas. Jeśli czekasz na wizytę u psychiatry, otwórz moduł piąty. Jeśli pracodawca pyta, jak długo jeszcze będziesz brać wolne, zajrzyj do modułu dziewiątego. Do pozostałych lekcji wrócisz później.
Czytaj z kartką w ręku. Przy każdej lekcji zapisz jedno zdanie: co z tego dotyczy mojego dziecka. Po kilku lekcjach będziesz mieć własny plan, napisany Twoimi słowami, z którym łatwiej pójść do szkoły i do lekarza.
Pierwsze trzy rzeczy na dziś
Niczego nie musisz załatwiać dziś w nocy. Wystarczą trzy rzeczy.
Po pierwsze, zapisz w jednym miejscu, od kiedy dziecko nie chodzi do szkoły, ile dni, na których lekcjach i jak to zostało wpisane w dzienniku. Po drugie, odpowiedz na ostatnią wiadomość od szkoły krótko i spokojnie. Możesz napisać: „Dziękuję za wiadomość. Wiem o nieobecnościach i zajmuję się sprawą. Proszę o spotkanie w dogodnym dla Państwa terminie, najlepiej w tym tygodniu.” Po trzecie, powiedz dziecku jedno zdanie, które nie jest pytaniem: „Jestem po twojej stronie. Wymyślimy, jak to załatwić”.
Co było dalej u Anety
Aneta napisała do wychowawczyni jeszcze tej nocy. Nie opisywała całej historii i nie przepraszała. Napisała, że wie o nieobecnościach, zajmuje się sprawą i prosi o spotkanie. Rano wychowawczyni odpisała, że w piątek ma wolną godzinę. Aneta spodziewała się pretensji, a dostała termin. Szkoła ma obowiązek pilnować frekwencji i informować rodzica, ale wychowawczyni, która dostaje szybką i rzeczową odpowiedź, zwykle chętniej szuka rozwiązań, niż wysyła kolejne pisma.
Następnego dnia wieczorem Aneta powiedziała synowi, że idzie do szkoły. Rozmowa trwała minutę:
Aneta: W piątek idę do wychowawczyni. Chcę ustalić, co z ocenami i jak usprawiedliwiać dni, kiedy cię nie ma.
Kamil: Tylko nie mów, że jestem leniem.
Aneta: Nie powiem, bo tak nie uważam. Powiem, że od dwóch tygodni nie dajesz rady i że szukamy lekarza.
Kamil: A jak ona zapyta, co mi jest?
Aneta: Powiem, że jeszcze nie wiemy. Po rozmowie opowiem ci, co ustaliłyśmy.
Kamil nie zmienił zdania o szkole. Przestał jednak bronić się przed matką, bo usłyszał, że w szkole nikt nie będzie go oceniał za jego plecami, i wiedział, czego się spodziewać po piątku. Dla nastolatka, który czuje, że traci kontrolę, taka przewidywalność ma znaczenie.
Dla tych, którzy pytają, czy to ich wina
Rodzice dzieci, które nie chodzą do szkoły, bardzo często słyszą, w głosie dyrektora lub we własnej głowie, to samo pytanie: co zrobiłam źle? Odpowiedź z gabinetu psychologa jest zwykle inna, niż się spodziewasz. Dziecko przestaje chodzić do szkoły z wielu powodów, a rodzina zwykle jest tą, która próbuje się z tym uporać, i robi to lepiej lub gorzej, ale prawie zawsze z miłości i ze zmęczenia.
Pytanie o winę zabiera siły, które przydadzą się na kolejne kroki, dlatego w tym kursie go nie rozstrzygamy. Szkoła ma swoje obowiązki wobec dziecka, Ty masz swoje, a dziecku należy się to, żeby dorośli usiedli razem i ustalili, kto co robi i do kiedy.
Ćwiczenie na start
Weź kartkę i podziel ją na trzy kolumny: „Wiem”, „Nie wiem”, „Muszę ustalić”. W pierwszej zapisz fakty, na przykład datę ostatniego dnia w szkole. W drugiej to, czego nie rozumiesz, na przykład co znaczy zapis w dzienniku. W trzeciej to, o co zapytasz szkołę lub lekarza. Zrób to dziś, nawet jeśli kolumny będą krótkie. Do tej kartki wrócisz w ostatnim module kursu i zobaczysz, ile z trzeciej kolumny przeszło do pierwszej.
Dalsza część szkolenia
Pozostałe 47 lekcji w abonamencie
Całe szkolenie otwiera plan Rodzic, od 99 zł / mies. przy płatności rocznej. Certyfikat z liczbą godzin dydaktycznych wystawiamy po ukończeniu wszystkich lekcji.
Certyfikat potwierdza udział w szkoleniu i liczbę godzin dydaktycznych. Nie nadaje uprawnień zawodowych, nie jest certyfikatem psychoterapeuty żadnego towarzystwa naukowego ani zaświadczeniem oświatowym. Materiały mają charakter edukacyjny i nie zastępują superwizji ani leczenia.