Emocje malucha: o czym jest ten kurs

Scena z życia

Jest wtorek, siedemnasta z minutami. Odbierasz córkę ze żłobka, w drodze do domu wszystko idzie dobrze, aż do chwili, gdy przy drzwiach chcesz zdjąć jej buty. Ona chciała zrobić to sama. Krzyk, rzucanie się na podłogę, kopanie nogami. Stoisz w przedpokoju z torbą zakupów w ręce i myślisz: „Przecież to tylko buty. Co ja robię nie tak?”.

Jeśli znasz takie chwile, ten kurs jest dla Ciebie. Nie dlatego, że coś robisz źle, ale dlatego, że wiek między pierwszym a trzecim rokiem życia to czas, w którym emocje dziecka rosną szybciej niż jego umiejętność radzenia sobie z nimi. To bywa trudne dla wszystkich w domu.

Dla kogo jest ten kurs

Ten kurs jest dla rodziców i opiekunów maluchów w wieku od roku do trzech lat. Dla tych, których dziecko jest w domu, chodzi do żłobka albo zostaje z nianią lub dziadkami. Nie zakładamy żadnej diagnozy. Piszemy o zwykłym, codziennym życiu z małym dzieckiem: o „nie!” wypowiadanym sto razy dziennie, o histerii przy kasie, o gryzieniu kolegi w żłobku, o wieczorach, które kończą się płaczem po obu stronach.

Będziemy pisać raz o chłopcu, raz o dziewczynce. Wszystko, co przeczytasz, dotyczy maluchów niezależnie od płci.

Ważne zastrzeżenie na początek

Ten kurs nie jest terapią ani diagnozą. Nie zastępuje rozmowy z pediatrą, psychologiem dziecięcym ani innym specjalistą, który zna Twoje dziecko. Jeśli coś w zachowaniu lub rozwoju malucha Cię niepokoi, pierwszym adresem jest pediatra. On oceni sytuację i w razie potrzeby pokieruje dalej. Nie musisz czekać, aż „będzie bardzo źle”. Pytanie zadane z troski nigdy nie jest przesadą.

Ten kurs daje Ci coś innego: wiedzę o tym, co może dziać się w maluchu, i konkretne sposoby, jak przejść przez trudne momenty spokojniej.

Czego się tu nauczysz

Kurs ma trzynaście modułów. Przejdziemy przez:

• to, co dzieje się w mózgu i ciele malucha, gdy przeżywa silne emocje,
• „nie!” i „ja sam!”, czyli rodzącą się potrzebę samodzielności,
• histerie krok po kroku: przed, w trakcie i po,
• gryzienie, bicie i popychanie, także w żłobku,
• frustrację, która bierze się z tego, że słów jest jeszcze mało,
• codzienne punkty zapalne: ubieranie, kąpiel, fotelik, wyjście z placu zabaw,
• jedzenie i sen od strony emocji,
• żłobek, rozstania i zmiany,
• rodzeństwo i „moje!”,
• granice stawiane z czułością,
• Ciebie: Twoje zmęczenie, złość i wstyd,
• zabawę, która uczy emocji,
• to, kiedy i gdzie szukać pomocy.

Jak korzystać z lekcji

Każda lekcja ma tę samą budowę. Zaczyna się od sceny z życia, potem wyjaśnia, co może dziać się w maluchu, następnie podaje konkretne kroki i gotowe zdania. Na końcu jest jedno małe zadanie na dziś.

Gotowe zdania podajemy osobno dla maluchów w wieku 1-2 lata i 2-3 lata. Różnica jest duża. Roczne dziecko potrzebuje dwóch, trzech słów i Twojego tonu. Prawie trzylatek rozumie już krótkie wyjaśnienie i potrafi coś odpowiedzieć. Zdania są przykładami. Zmieniaj je tak, żeby brzmiały jak Ty. Dziecko szybciej usłyszy Twój spokój niż idealnie dobrane słowa.

Nie musisz czytać wszystkiego po kolei. Jeśli dziś najbardziej palą Cię histerie, zacznij od modułu trzeciego. Jeśli gryzienie, od czwartego. Wróć do początku, gdy będziesz mieć chwilę.

Czego ten kurs nie obiecuje

Nie obiecujemy, że po kursie histerie znikną. Nie znamy sposobu, który sprawi, że maluch przestanie się złościć. I dobrze, bo złość, smutek czy frustracja są potrzebne. Dzięki nim dziecko pokazuje, że coś jest dla niego ważne.

Możemy za to pomóc Ci zrozumieć, co się dzieje, i reagować tak, żeby burze były krótsze, a Ty mniej wyczerpana albo wyczerpany. Z czasem maluch uczy się od Ciebie, jak wraca się do spokoju. To proces, nie jednorazowa zmiana.

Co możesz zrobić już teraz

• Zatrzymaj się na chwilę przy ostatniej trudnej sytuacji. Nie oceniaj jej. Po prostu przypomnij sobie, co się stało.
• Zapisz jedno zdanie o swoim dziecku, które jest prawdą w dobre dni. Na przykład: „Uwielbia przytulać psa” albo „Śmieje się, gdy chowam się za zasłoną”. W trudnych chwilach łatwo zapomnieć, kim jest Twój maluch poza histerią.
• Daj sobie prawo do zmęczenia. Opieka nad małym dzieckiem to ciężka praca. To, że bywa Ci trudno, nie świadczy o tym, że jesteś złym rodzicem.

Gotowe zdania na początek

Do malucha w wieku 1-2 lata:

• „Jestem tu.”
• „Mama jest. Tata jest.”
• „Złość. Duża złość.”

Do malucha w wieku 2-3 lata:

• „Widzę, że jesteś zły. Jestem obok.”
• „Chciałaś sama. To trudne.”
• „Poczekam, aż będziesz gotowy.”

Do siebie, w trudnej chwili:

• „To jest trudny moment, nie zły dzień i nie złe dziecko.”
• „Nie muszę tego naprawić teraz. Wystarczy, że jestem.”

Zadanie na dziś

Przypomnij sobie jedną sytuację z ostatnich dni, w której Twój maluch płakał, krzyczał albo się złościł. Zapisz w telefonie albo na kartce trzy rzeczy: gdzie to było, co działo się tuż przed i jak się wtedy czułaś albo czułeś. Nic więcej. Nie szukaj jeszcze rozwiązań. To pierwszy krok do tego, żeby zacząć widzieć wzory, a nie tylko pojedyncze burze.