Tajemnica zawodowa i jej granice

Psycholog może lub musi uchylić tajemnicę, gdy zachodzi bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia pacjenta albo innych osób, gdy przepisy nakładają obowiązek zawiadomienia o określonych przestępstwach, przy podejrzeniu krzywdzenia dziecka oraz gdy zwolni go z niej sąd lub prokurator w trybie przewidzianym prawem. Nawet wtedy ujawnia się tylko informacje niezbędne. Przy ryzyku samobójczym ważne są pilny kontakt z pomocą, numer 112 w nagłym zagrożeniu oraz wskazanie pacjentowi numerów 116 123 i 800 70 2222.

O granicach poufności najlepiej poinformować pacjenta na pierwszej sesji, prostym językiem i zanim zacznie mówić o trudnych sprawach. Warto wyjaśnić, że rozmowy są poufne, a wyjątki dotyczą zagrożenia życia lub zdrowia, krzywdzenia dziecka, obowiązków ustawowych i decyzji sądu. Dobrze też powiedzieć, jak wygląda superwizja i w jakiej formie omawia się przypadki. U nastolatków trzeba jasno ustalić, co trafia do rodziców. Rozmowę warto odnotować w dokumentacji.

Psycholog wezwany na świadka ma obowiązek stawić się w sądzie, ale nie może ujawniać informacji objętych tajemnicą, dopóki nie zostanie z niej zwolniony w trybie przewidzianym przez przepisy procedury karnej lub cywilnej. Zgoda pacjenta nie zawsze wystarcza jako podstawa. Po otrzymaniu wezwania warto zapoznać się z jego treścią, poinformować sąd o obowiązującej tajemnicy i skonsultować się z prawnikiem. Zeznanie ogranicza się do zakresu, z którego zwolniono psychologa.

Rodzic jako przedstawiciel ustawowy ma prawo do informacji o stanie zdrowia i przebiegu pomocy, ale nie oznacza to przekazywania wszystkich treści rozmów z nastolatkiem. Dobrą praktyką jest ustalenie na początku z rodzicem i nastolatkiem, jakie informacje będą przekazywane, a jakie pozostaną poufne. Wyjątkiem jest zagrożenie życia i zdrowia, na przykład myśli samobójcze czy samookaleczenia, oraz krzywdzenie dziecka. Wtedy rodzic musi zostać poinformowany, a nastolatek może skorzystać z telefonu 116 111 lub 800 12 12 12.

Przy podejrzeniu krzywdzenia dziecka ochrona dziecka ma pierwszeństwo przed tajemnicą zawodową. W zależności od sytuacji psycholog może wszcząć procedurę Niebieskiej Karty, powiadomić sąd rodzinny, ośrodek pomocy społecznej lub organy ścigania, a przy bezpośrednim zagrożeniu dzwonić pod 112. Warto działać zgodnie ze standardami ochrony małoletnich obowiązującymi w placówce. Obserwacje dokumentuje się faktami, bez interpretacji. Dziecku można wskazać telefon 116 111 lub 800 12 12 12.

Omawianie przypadku na superwizji jest elementem dobrej praktyki i nie narusza tajemnicy, jeśli dane pacjenta są zanonimizowane, a superwizor sam jest zobowiązany do poufności. Pacjenta warto poinformować, że psycholog korzysta z superwizji. Należy ograniczać dane pozwalające na identyfikację, szczególnie w małych środowiskach. Ostrożności wymagają także publikacje, wykłady i studia przypadków: zwykle potrzebna jest zgoda pacjenta lub głęboka zmiana szczegółów, tak aby nikt nie mógł go rozpoznać.

Zasady tajemnicy zawodowej warto poznać w praktycznym ujęciu, na konkretnych sytuacjach z gabinetu, szkoły i placówki. Szkolenie CWP „Tajemnica zawodowa i jej granice” omawia zakres tajemnicy, sposób informowania pacjenta o granicach poufności, zwolnienie z tajemnicy w postępowaniu karnym i cywilnym, obowiązek zawiadomienia, procedurę Niebieskiej Karty, standardy ochrony małoletnich, postępowanie po wezwaniu do sądu oraz dokumentowanie trudnych decyzji. Jest dostępne także dla studentów psychologii.

Nie, bo do 2028 roku nie ma czego przyznawać. System doskonalenia zawodowego psychologów opisany w art. 29 ustawy z 23 stycznia 2026 r. o zawodzie psychologa oraz samorządzie zawodowym psychologów zacznie obowiązywać wraz z trzonem ustawy 19 maja 2028 r., a doskonalenie ma być wtedy organizowane lub koordynowane przez samorząd zawodowy. Każdy, kto dziś obiecuje punkty, obiecuje coś, co nie istnieje. Wystawiamy certyfikat ukończenia szkolenia z liczbą godzin dydaktycznych i prowadzimy dziennik rozwoju zawodowego, żeby po wejściu przepisów w życie mieć udokumentowany dorobek.

Dla psychologów, psychoterapeutów, psychologów szkolnych i poradnianych, pedagogów specjalnych, doradców zawodowych, studentów psychologii oraz rodziców. Materiał dla specjalistów zakłada przygotowanie kierunkowe: nie tłumaczymy podstaw od zera i nie publikujemy treści rozwoju osobistego. Osobna część biblioteki jest napisana z myślą o rodzicach — porusza m.in. tematy związane z rozwodem i rozstaniem rodziców, które mogą pomóc chronić dziecko przed skutkami konfliktu.

To szkolenia pisane, podzielone na lekcje po kilkanaście minut, z materiałem do czytania. Wracasz do nich w dowolnym momencie i przerabiasz we własnym tempie. W przyszłości planujemy wprowadzić także wersje audio. Zajęć na żywo i superwizji grupowej nie prowadzimy.

Udział w szkoleniu i liczbę godzin dydaktycznych. Certyfikat nie nadaje uprawnień zawodowych, nie jest dokumentem żadnego towarzystwa naukowego ani zaświadczeniem oświatowym. Jest dokumentem do Twojej własnej dokumentacji rozwoju zawodowego oraz do przedstawienia pracodawcy, jeśli tego wymaga.

Imię i nazwisko wraz z tytułem zawodowym, tytuł szkolenia, liczba godzin dydaktycznych, data wystawienia, numer dokumentu oraz klauzula o zakresie, jaki certyfikat potwierdza. Dane są zamrażane w chwili wystawienia — późniejsza zmiana tytułu szkolenia nie zmienia dokumentu, który już masz.

Tak. Każdy dokument ma numer i indywidualny adres weryfikacyjny. Pracodawca albo placówka może sprawdzić jego autentyczność bez zakładania konta i bez kontaktu z nami.