Zacznij od protokołu o ADHD i od spotkania z samymi rodzicami. Moduł 2 prowadzi przez wywiad: trudności w domu i w szkole, historię rozwoju, rzeczy, które podtrzymują konflikty. Rodzice wychodzą z pierwszej sesji z kartą ABC, więc na drugie spotkanie przynoszą opis kilku prawdziwych sytuacji zamiast ogólnego „on w ogóle nie słucha”.
Plan treningu rodzicielskiego ma dwanaście sesji w stałej kolejności: najpierw czas specjalny i pochwała opisowa, potem skuteczne polecenia i struktura dnia, dopiero później tabela punktów i konsekwencje. Z dzieckiem spotykasz się co dwa, trzy spotkania z rodzicami. Na te sesje masz misje: sesja otwierająca wprowadza zasady bazy i sygnał STOP, a mapa wyboru misji podpowiada, od której zacząć przy danej trudności.
Jak prowadzić misje z dzieckiem z ADHD, które trudno utrzymać przy jednej zabawie?
Skorzystaj z tabeli dostosowań przy ADHD w części A protokołu z misjami. Zabawę główną dzielisz na etapy po kilka minut z wyraźnym końcem, ruch wpisujesz w scenariusz, a materiały wyjmujesz z pudełka po kolei. Gdy dziecko szybko się frustruje, wprowadź wcześnie misję 8, Wybuch w laboratorium. Zadanie domowe z misji niech będzie jedno i krótkie, bo rodzina ma już w tym czasie tabelę punktów i kartę szkolną.
Protokół o regulacji emocjonalnej jest napisany do pracy z dorosłym. Sięgnij po niego, gdy w wywiadzie widać, że rodzic sam wybucha, zamiera albo wycofuje się w trudnych chwilach i plan rozpada się właśnie wtedy. Protokół o ADHD zaznacza, że gdy rodzic ma własne nieleczone trudności, na przykład depresję albo ADHD dorosłych, plan będzie trudny do wdrożenia bez równoległego wsparcia dla dorosłego. Możesz pracować z rodzicem na osobnych spotkaniach albo skierować go do innego specjalisty.
Przy myślach samobójczych dziecka, samookaleczeniach albo podejrzeniu przemocy w rodzinie odkładasz plan i zajmujesz się bezpieczeństwem. Przy bezpośrednim zagrożeniu życia dzwoni się pod 112, a dziecku możesz podać telefon zaufania 116 111.