Kompleksowy kurs dla rodzica: neurobiologia wieczornego pobudzenia, techniki wyciszania dopasowane do mózgu z ADHD, ekrany, rytuał wieczorny, trudne poranki, melatonina i leki, oraz sygnały, kiedy problem ze snem to coś więcej niż samo ADHD.
Ten kurs jest dla rodzica, który każdego wieczoru wraca do tego samego pytania: dlaczego moje dziecko jest wykończone, a mimo to nie chce, albo nie potrafi, zasnąć. Dla rodzica, który zna już scenę „drugiego wiatru”, kiedy dziecko ziewające przy kolacji o dwudziestej biega po mieszkaniu, oraz poranki, w których trudno obudzić kogoś, kto niby przespał całą noc. Żadna z tych sytuacji nie jest oznaką złego rodzicielstwa ani rozpieszczonego dziecka. To przewidywalny, dobrze opisany mechanizm neurobiologiczny, z którym da się pracować, krok po kroku, bez wojny każdego wieczoru.
Agnieszka poprosiła, żeby ten temat wyczerpać maksymalnie, i dlatego kurs jest wyjątkowo obszerny — dziewięć modułów, które prowadzą cię od zrozumienia, dlaczego mózg dziecka z ADHD „nie ma wyłącznika”, przez paradoks wieczornego pobudzenia, konkretne techniki wyciszania przez ciało i przez umysł, realistyczne podejście do ekranów bez wojny totalnej, budowanie rytuału wieczornego, który faktycznie przetrwa prawdziwe życie rodziny, aż po trudne poranki jako osobny, ale powiązany problem. W dalszej części kurs wyjaśnia, wyłącznie informacyjnie, rolę melatoniny i leków na ADHD w kontekście snu, pokazuje, jak strategie zmieniają się wraz z wiekiem dziecka — od przedszkolaka, przez wiek szkolny, po nastolatka z przesuniętym rytmem dobowym dojrzewania — i uczy rozpoznawać sygnały, które wykraczają poza samo ADHD, jak bezdech senny czy zespół niespokojnych nóg.
To nie jest kurs o dyscyplinie ani o „nauczeniu dziecka spać”. To kurs o zrozumieniu mechanizmu — dopaminy i noradrenaliny, które nie chcą się wieczorem wyciszyć, hamowania reakcji, które szwankuje najbardziej właśnie wtedy, kiedy jest najbardziej potrzebne — i o konkretnych, praktycznych narzędziach, które adresują ten mechanizm, zamiast walczyć z dzieckiem o silę woli, której ono po prostu wieczorem nie ma.
Ton kursu jest empatyczny, bezpośredni i mocno praktyczny. Każda z dwudziestu siedmiu lekcji zaczyna się od konkretnej sceny z życia rodziny, tłumaczy mechanizm stojący za nią prostym językiem, i kończy się jasnym „co dalej”, które prowadzi cię przez całą logiczną ścieżkę kursu — od wieczora, przez noc, po poranek, i od małego dziecka po nastolatka.
Dziecko z ADHD często ma trudność z zaśnięciem, bo jego mózg nie ma prostego „wyłącznika” i wieczorem nadal jest bardzo pobudzony. U części dzieci z ADHD naturalna pora zasypiania przesuwa się na później, więc nawet zmęczone dziecko nie potrafi zasnąć o zwykłej godzinie. Do tego dochodzą myśli, które krążą w głowie, trudność z przejściem od zabawy do odpoczynku i wieczorne ekrany. To nie jest złośliwość ani brak dyscypliny, tylko częsta trudność związana z ADHD.
Zmęczone dziecko z ADHD bywa wieczorem nakręcone, bo przemęczenie zwiększa pobudzenie, zamiast je zmniejszać. Organizm próbuje utrzymać się w gotowości, więc dziecko biega, gada, wygłupia się i trudno mu się wyciszyć. Rodzicowi łatwo wtedy uznać, że dziecko „nie jest jeszcze zmęczone”. Pomaga wcześniejsze rozpoczęcie wyciszania, ograniczenie bodźców po kolacji i stały rytm wieczoru, zanim zmęczenie przejdzie w nakręcenie.
Dziecko z ADHD najłatwiej wyciszyć przez stopniowe zmniejszanie bodźców i spokojne aktywności angażujące ciało, a nie przez polecenie „uspokój się”. Pomagają ciepła kąpiel, przyciemnione światło, cicha muzyka, wspólne czytanie, masaż, mocne przytulenie lub ciężki koc. Niektórym dzieciom łatwiej zasnąć przy spokojnym słuchaniu audiobooka. Warto też zostawić czas na rozmowę o dniu, bo myśli, które nie zostały wypowiedziane, często nie pozwalają zasnąć.
Tak, ekran przed snem szczególnie utrudnia zasypianie dziecku z ADHD. Gry i filmiki mocno pobudzają układ nagrody, a jasne światło ekranu opóźnia naturalne przygotowanie organizmu do snu. Dodatkowo trudno przerwać grę w umówionym momencie, co prowadzi do wieczornych konfliktów. Warto odłożyć ekrany na co najmniej godzinę przed snem, a telefon trzymać poza sypialnią. Zmiany łatwiej wprowadzać stopniowo i razem z dzieckiem, zamiast nagłym zakazem.
Rytuał wieczorny dla dziecka z ADHD powinien być krótki, stały, konkretny i widoczny, najlepiej w formie obrazkowego planu. Każdego wieczoru te same kroki w tej samej kolejności, na przykład kolacja, kąpiel, piżama, mycie zębów, czytanie, światło. Pomaga odhaczanie wykonanych kroków i drobna nagroda na koniec, taka jak ulubiona książka. Zbyt długi lub skomplikowany rytuał łatwo się rozpada. Warto zaczynać go o stałej porze, nawet w weekendy.
Melatonina bywa stosowana u dzieci z ADHD przy trudnościach z zasypianiem, ale decyzję o niej zawsze powinien podjąć lekarz. Nie jest to zwykły suplement, który można podawać na własną rękę, bo ważne są dawka, pora podania i wykluczenie innych przyczyn problemów ze snem. Melatonina nie zastępuje też stałego rytmu dnia i wieczornego wyciszenia. Jeśli dziecko ma trudności ze snem, porozmawiaj o tym z pediatrą lub psychiatrą dziecięcym.
Konsultacja z lekarzem jest wskazana, gdy dziecko przez dłuższy czas bardzo długo zasypia, często budzi się w nocy, chrapie, ma przerwy w oddychaniu, niespokojne nogi albo jest wyczerpane mimo snu. Warto też porozmawiać z lekarzem, jeśli trudności ze snem pojawiły się po rozpoczęciu leczenia ADHD, bo leki mogą wpływać na sen. Nie wszystkie problemy ze snem wynikają z ADHD, dlatego ważne jest sprawdzenie innych przyczyn.
Snowi dziecka z ADHD poświęcone jest szkolenie CWP „ADHD a sen”, część serii o ADHD dla rodziców. Kurs wyjaśnia, dlaczego mózg z ADHD trudniej się wyłącza, na czym polega paradoks wieczornego pobudzenia i jak budować rytuał, który dziecko faktycznie utrzyma. Omawia też ekrany przed snem, trudne poranki, zmiany snu z wiekiem oraz informacyjnie melatoninę i wpływ leków. Nie zastępuje konsultacji lekarskiej, ale pomaga lepiej zrozumieć wieczorne trudności.
Piszemy to wprost, żebyś nie musiał lub nie musiała zgadywać. Szkolenie doskonalące ma granice — poniżej te, które dotyczą tego materiału.
27 lekcji w 9 modułach. Lekcje oznaczone jako otwarte obejrzysz bez zakładania konta.
Arkusze i protokoły do wykorzystania w gabinecie. Lista informacyjna — pliki otwierają się przy lekcji, w planie Specjalista.
Nie, bo do 2028 roku nie ma czego przyznawać. System doskonalenia zawodowego psychologów opisany w art. 29 ustawy z 23 stycznia 2026 r. o zawodzie psychologa oraz samorządzie zawodowym psychologów zacznie obowiązywać wraz z trzonem ustawy 19 maja 2028 r., a doskonalenie ma być wtedy organizowane lub koordynowane przez samorząd zawodowy. Każdy, kto dziś obiecuje punkty, obiecuje coś, co nie istnieje. Wystawiamy certyfikat ukończenia szkolenia z liczbą godzin dydaktycznych i prowadzimy dziennik rozwoju zawodowego, żeby po wejściu przepisów w życie mieć udokumentowany dorobek.
Dla psychologów, psychoterapeutów, psychologów szkolnych i poradnianych, pedagogów specjalnych, doradców zawodowych, studentów psychologii oraz rodziców. Materiał dla specjalistów zakłada przygotowanie kierunkowe: nie tłumaczymy podstaw od zera i nie publikujemy treści rozwoju osobistego. Osobna część biblioteki jest napisana z myślą o rodzicach — porusza m.in. tematy związane z rozwodem i rozstaniem rodziców, które mogą pomóc chronić dziecko przed skutkami konfliktu.
To szkolenia pisane, podzielone na lekcje po kilkanaście minut, z materiałem do czytania. Wracasz do nich w dowolnym momencie i przerabiasz we własnym tempie. W przyszłości planujemy wprowadzić także wersje audio. Zajęć na żywo i superwizji grupowej nie prowadzimy.
Udział w szkoleniu i liczbę godzin dydaktycznych. Certyfikat nie nadaje uprawnień zawodowych, nie jest dokumentem żadnego towarzystwa naukowego ani zaświadczeniem oświatowym. Jest dokumentem do Twojej własnej dokumentacji rozwoju zawodowego oraz do przedstawienia pracodawcy, jeśli tego wymaga.
Imię i nazwisko wraz z tytułem zawodowym, tytuł szkolenia, liczba godzin dydaktycznych, data wystawienia, numer dokumentu oraz klauzula o zakresie, jaki certyfikat potwierdza. Dane są zamrażane w chwili wystawienia — późniejsza zmiana tytułu szkolenia nie zmienia dokumentu, który już masz.
Tak. Każdy dokument ma numer i indywidualny adres weryfikacyjny. Pracodawca albo placówka może sprawdzić jego autentyczność bez zakładania konta i bez kontaktu z nami.
Terapia par, rodzin i seksuologia
Praktyczny przewodnik dla rodzica: czym różnią się spektrum autyzmu i ADHD u dziecka, dlaczego z zewnątrz bywają do siebie podobne, jak wyglądają w różnym wieku i co realnie zrobić, gdy podejrzewasz jeden z tych profili.
Terapia par, rodzin i seksuologia
Wizyta domowa, ocena ryzyka w terenie i współpraca z MOPS, kuratorem i szkołą — od pierwszego kontaktu po zamknięcie sprawy.
Terapia par, rodzin i seksuologia
Przewodnik dla rodziców dziewcząt w okresie dojrzewania: co w zmianach nastolatki jest zupełnie normalne, jak rozumieć jej ciało, mózg, emocje i bunt, kiedy trudność jest tylko fazą, a kiedy staje się sygnałem, który warto skonsultować ze specjalistą — i jak rozmawiać, stawiać granice oraz odbudowywać bliskość.
Unikanie daje pacjentowi natychmiastową ulgę i właśnie dlatego utrwala lęk. Rozkładamy mechanizm błędnego koła na części i pokazujemy, jak wytłumaczyć go pacjentowi na jego własnym przykładzie.
7 min czytania„Gdybym był grzeczniejszy, tata by nie odszedł”. Takie zdanie potrafi złamać serce. Wyjaśniamy, skąd u dziecka bierze się poczucie winy po rozstaniu rodziców i jak krok po kroku zdejmować z niego ten ciężar.
7 min czytaniaPrzyszło pismo z sądu, termin badania za kilka tygodni, a Ty zastanawiasz się, jak powiedzieć o tym dziecku, żeby się nie bało i nie czuło, że musi wybierać. Podpowiadamy, co mówić, czego unikać i jak zadbać o dziecko przed badaniem i po nim.
W abonamencie
7 dni za darmo
