Praktyczny kurs dla rodzica: zrozum wybuchy złości, naucz dziecko z ADHD regulacji emocji i wiedz, co robić w czasie rzeczywistym, gdy eskalacja przychodzi znikąd.
Ten kurs jest dla rodzica, który zna to uczucie: jeszcze przed chwilą było w miarę spokojnie, a sekundę później dziecko krzyczy, rzuca, płacze albo trzaska drzwiami — i żadne „policz do trzech”, żadna tabelka nagród, żadna groźba nie ma najmniejszego wpływu. U dziecka z ADHD złość potrafi wybuchnąć w kilka sekund, od zera do stu, bez rozbiegu, który dałby czas na reakcję. To jest wyczerpujące, wstydliwe i często samotne. Ten kurs ma to zmienić.
Nie jest to wykład o neurobiologii ani kolejny poradnik z ogólnymi radami dla „grzecznych, neurotypowych” dzieci. To praktyczny przewodnik napisany pod konkretny mechanizm: dlaczego mózg dziecka z ADHD tak szybko traci hamulec, czym różni się wybuch od zwykłego napadu złości, jak uczyć regulacji emocji w sposób dopasowany do ADHD (bo techniki dla innych dzieci tu zawodzą) i — co najważniejsze — co dokładnie robić i mówić PODCZAS wybuchu, sekunda po sekundzie, oraz jakich reakcji unikać, bo dolewają oliwy do ognia zamiast gasić.
Program prowadzi Cię przez sześć modułów: od zrozumienia, co dzieje się w mózgu dziecka w momencie eskalacji, przez różnicowanie frustracji i impulsywności od „złego zachowania”, przez fundamenty regulacji (które zaczynają się od Twojego własnego układu nerwowego) i konkretne techniki dopasowane do ADHD, aż po gotowe skrypty reakcji na żywo, bezpieczeństwo w sytuacji agresji i autoagresji oraz fazę po wybuchu, w której naprawia się relację zamiast prawić kazania. Kurs kończy zestaw załączników do codziennego użytku: karta gotowych zdań na moment eskalacji, lista błędów, które eskalują, termometr złości, dziennik wybuchów i plan spokojnego treningu umiejętności.
Ton jest empatyczny i bezpośredni. Zakładamy, że jesteś zmęczonym rodzicem, a nie studentem psychologii — dlatego każda technika ma konkretny przykład, przykładowe zdania do powiedzenia i rozróżnienie na wiek dziecka: inaczej pomaga się czterolatkowi, inaczej ośmiolatkowi, a jeszcze inaczej nastolatkowi.
Dziecko z ADHD wybucha szybko, bo trudniej mu hamować reakcje i regulować silne emocje, które pojawiają się nagle. Frustracja narasta u niego szybciej, a przerwa między odczuciem a działaniem jest bardzo krótka. Dlatego dla rodzica wybuch często wygląda, jakby przyszedł znikąd. To nie jest złe zachowanie ani manipulacja, tylko dysregulacja emocji, która jest częstą częścią ADHD. Zrozumienie tego mechanizmu pomaga reagować spokojniej i skuteczniej.
Zwykły napad złości często ma cel, na przykład zdobycie czegoś, i słabnie, gdy dziecko to dostanie. Wybuch przy ADHD wynika z dysregulacji: emocja narasta bardzo szybko, jest intensywna i dziecko na chwilę traci nad nią kontrolę. Po wybuchu dziecko z ADHD często szybko się uspokaja i jest mu przykro. Rozróżnienie pomaga dobrać reakcję: przy dysregulacji najważniejsze jest wyciszenie i bezpieczeństwo, a nie nagroda ani kara.
Najpierw zadbaj o bezpieczeństwo i o własny spokój, bo Twój spokojny głos jest najważniejszym narzędziem. Mów bardzo mało, krótkimi zdaniami, na przykład „Jestem obok. Poczekam”. Zmniejsz bodźce, daj dziecku trochę przestrzeni i nie wchodź w dyskusję ani tłumaczenia. W trakcie wybuchu dziecko nie jest w stanie przyjąć argumentów. Pomagają wcześniej przygotowane zdania, które powiesz automatycznie. Rozmowę o tym, co się stało, zostaw na czas, gdy emocje opadną.
Radzenia sobie ze złością dziecko z ADHD uczy się w spokojnych chwilach, a nie podczas wybuchu. Pomagają rozmowy o emocjach, nazywanie ich na co dzień, termometr emocji i wspólne ćwiczenie sposobów na wyciszenie, takich jak oddech, ruch, ściskanie piłki czy wyjście do spokojnego kąta. Ważne jest też wychwytywanie wczesnych sygnałów narastania złości. Dziecko uczy się przede wszystkim od dorosłego, dlatego Twój sposób radzenia sobie z emocjami jest najważniejszą lekcją.
Gdy wybuch staje się niebezpieczny, priorytetem jest bezpieczeństwo wszystkich, w tym samego dziecka. Odsuń rodzeństwo, usuń przedmioty, którymi można zrobić krzywdę, i zachowaj spokojną, stanowczą postawę. Nie krzycz i nie odpowiadaj siłą. Gdy dziecko rani samo siebie lub innych często albo poważnie, warto skonsultować się z psychologiem lub psychiatrą dziecięcym. Jeśli dziecko mówi o zrobieniu sobie krzywdy, zadzwoń pod 800 12 12 12 lub 116 111, a w nagłym zagrożeniu pod 112.
Tak, ale krótko, spokojnie i dopiero wtedy, gdy oboje odzyskacie równowagę. Kazanie po wybuchu zwykle nie działa, bo dziecko czuje wstyd i się broni. Lepiej sprawdza się rozmowa naprawcza: co się stało, co czuliście, co można zrobić następnym razem i jak naprawić szkodę, jeśli taka była. Warto też zapewnić dziecko, że je kochasz, nawet gdy jego zachowanie było trudne. Taka rozmowa buduje relację i uczy regulacji emocji.
Nie, napady złości zdarzają się u większości dzieci i same nie oznaczają ADHD. Przy ADHD wybuchy bywają częstsze, szybsze i silniejsze, ale o rozpoznaniu decyduje specjalista na podstawie pełnego obrazu funkcjonowania dziecka, w tym uwagi, aktywności i impulsywności w różnych miejscach. Jeśli wybuchy są bardzo częste i utrudniają codzienne życie, warto skonsultować się z psychologiem dziecięcym. Ogólniej o napadach złości opowiada szkolenie CWP „Napady złości u dziecka”.
Emocjom dziecka z ADHD poświęcone jest szkolenie CWP „ADHD i emocje dziecka”, część serii o ADHD dla rodziców. Kurs wyjaśnia, co dzieje się w mózgu dziecka podczas eskalacji, jak odróżnić wybuch od napadu złości i jak budować regulację emocji, zaczynając od spokoju rodzica. Zawiera gotowe skrypty reakcji na żywo, wskazówki bezpieczeństwa przy agresji i autoagresji oraz sposoby naprawiania relacji po wybuchu zamiast kazania.
Piszemy to wprost, żebyś nie musiał lub nie musiała zgadywać. Szkolenie doskonalące ma granice — poniżej te, które dotyczą tego materiału.
20 lekcji w 6 modułach. Lekcje oznaczone jako otwarte obejrzysz bez zakładania konta.
Arkusze i protokoły do wykorzystania w gabinecie. Lista informacyjna — pliki otwierają się przy lekcji, w planie Specjalista.
Nie, bo do 2028 roku nie ma czego przyznawać. System doskonalenia zawodowego psychologów opisany w art. 29 ustawy z 23 stycznia 2026 r. o zawodzie psychologa oraz samorządzie zawodowym psychologów zacznie obowiązywać wraz z trzonem ustawy 19 maja 2028 r., a doskonalenie ma być wtedy organizowane lub koordynowane przez samorząd zawodowy. Każdy, kto dziś obiecuje punkty, obiecuje coś, co nie istnieje. Wystawiamy certyfikat ukończenia szkolenia z liczbą godzin dydaktycznych i prowadzimy dziennik rozwoju zawodowego, żeby po wejściu przepisów w życie mieć udokumentowany dorobek.
Dla psychologów, psychoterapeutów, psychologów szkolnych i poradnianych, pedagogów specjalnych, doradców zawodowych, studentów psychologii oraz rodziców. Materiał dla specjalistów zakłada przygotowanie kierunkowe: nie tłumaczymy podstaw od zera i nie publikujemy treści rozwoju osobistego. Osobna część biblioteki jest napisana z myślą o rodzicach — porusza m.in. tematy związane z rozwodem i rozstaniem rodziców, które mogą pomóc chronić dziecko przed skutkami konfliktu.
To szkolenia pisane, podzielone na lekcje po kilkanaście minut, z materiałem do czytania. Wracasz do nich w dowolnym momencie i przerabiasz we własnym tempie. W przyszłości planujemy wprowadzić także wersje audio. Zajęć na żywo i superwizji grupowej nie prowadzimy.
Udział w szkoleniu i liczbę godzin dydaktycznych. Certyfikat nie nadaje uprawnień zawodowych, nie jest dokumentem żadnego towarzystwa naukowego ani zaświadczeniem oświatowym. Jest dokumentem do Twojej własnej dokumentacji rozwoju zawodowego oraz do przedstawienia pracodawcy, jeśli tego wymaga.
Imię i nazwisko wraz z tytułem zawodowym, tytuł szkolenia, liczba godzin dydaktycznych, data wystawienia, numer dokumentu oraz klauzula o zakresie, jaki certyfikat potwierdza. Dane są zamrażane w chwili wystawienia — późniejsza zmiana tytułu szkolenia nie zmienia dokumentu, który już masz.
Tak. Każdy dokument ma numer i indywidualny adres weryfikacyjny. Pracodawca albo placówka może sprawdzić jego autentyczność bez zakładania konta i bez kontaktu z nami.
Terapia par, rodzin i seksuologia
Praktyczny przewodnik dla rodzica: czym różnią się spektrum autyzmu i ADHD u dziecka, dlaczego z zewnątrz bywają do siebie podobne, jak wyglądają w różnym wieku i co realnie zrobić, gdy podejrzewasz jeden z tych profili.
Terapia par, rodzin i seksuologia
Wizyta domowa, ocena ryzyka w terenie i współpraca z MOPS, kuratorem i szkołą — od pierwszego kontaktu po zamknięcie sprawy.
Terapia par, rodzin i seksuologia
Przewodnik dla rodziców dziewcząt w okresie dojrzewania: co w zmianach nastolatki jest zupełnie normalne, jak rozumieć jej ciało, mózg, emocje i bunt, kiedy trudność jest tylko fazą, a kiedy staje się sygnałem, który warto skonsultować ze specjalistą — i jak rozmawiać, stawiać granice oraz odbudowywać bliskość.
Pytasz „co się stało?”, a dziecko wzrusza ramionami albo wybucha chwilę później. Wyjaśniamy, dlaczego dzieciom w spektrum trudno nazwać emocje i jak krok po kroku budować z nimi słownik uczuć.
7 min czytaniaW domu rodziny widać rzeczy, których nie zobaczysz w gabinecie, ale łatwo też o pochopne wnioski. Pokazujemy, na co patrzeć, jak odróżnić biedę od zaniedbania, jak zapisywać obserwacje i kiedy reagować natychmiast.
7 min czytaniaPierwsza wizyta dziecka decyduje, czy rodzic zaufa specjaliście, a dziecko poczuje się na tyle bezpiecznie, żeby cokolwiek pokazać. Rozpisujemy ją krok po kroku: od telefonu rodzica po podsumowanie i plan dalszej pracy.
W abonamencie
7 dni za darmo
