Praktyczny kurs dla rodzica: dlaczego odrabianie lekcji, koncentracja i motywacja wyglądają inaczej u dziecka z ADHD — i co realnie pomaga, zamiast codziennej wojny przy biurku.
Ten kurs jest dla rodzica, który zna to uczucie: siedemnasta trzydzieści, plecak na krześle, zeszyt otwarty, a mimo to każdy wieczór zamienia się w negocjacje, przypominanie i w końcu podniesiony głos. Jeśli masz wrażenie, że Twoje dziecko „przecież umie”, „przecież wie, co ma zrobić”, a i tak nic się nie dzieje — ten kurs pokazuje, dlaczego tak jest i co realnie z tym zrobić, zamiast powtarzać te same, niedziałające rozmowy każdego dnia od nowa.
To nie jest zbiór ogólnych rad w stylu „bądź konsekwentna” albo „ustal harmonogram”. To praktyczny przewodnik zbudowany wokół konkretnego mechanizmu: dlaczego mózg dziecka z ADHD ma szczególną trudność z zainicjowaniem zadania, z utrzymaniem uwagi przy czymś nieciekawym i z planowaniem dużych zadań w czasie — i dlaczego właśnie dlatego zwykłe „usiądź i zrób” tak rzadko działa, niezależnie od tego, ile razy je powtórzysz.
Program prowadzi Cię przez sześć modułów: od zrozumienia, co dzieje się w mózgu dziecka przy odrabianiu lekcji, przez mechanizmy koncentracji i prokrastynacji, po konkretną technikę dzielenia zadań na wykonalne kroki, umiejętność odróżniania prawdziwego przeciążenia od zwykłej niechęci, aż po zmianę Twojej własnej roli — z nadzorcy pilnującego każdego ruchu na kogoś, kto realnie pomaga dziecku wystartować i z czasem coraz więcej robić samodzielnie.
Ton jest empatyczny i bezpośredni. Zakładamy, że jesteś zmęczonym rodzicem, a nie studentem psychologii — dlatego każda technika ma konkretny przykład z życia, przykładowe zdania do powiedzenia dziecku przy biurku i rozróżnienie na wiek: inaczej pomaga się dziecku w klasach 1–3, inaczej w klasach 4–8, inaczej nastolatkowi w liceum.
Odrabianie lekcji jest dla dziecka z ADHD trudne, bo wymaga naraz wielu funkcji, z którymi ma kłopot: zaczęcia zadania, utrzymania uwagi, planowania, zapamiętania poleceń i kontrolowania czasu. Do tego lekcje przypadają zwykle po całym dniu szkoły, gdy dziecko jest już zmęczone. Zadanie domowe to też odległa nagroda, która słabo motywuje mózg z ADHD. Dlatego codzienna walka przy biurku nie świadczy o złej woli dziecka ani o błędach rodzica.
Dziecku z ADHD łatwiej się skupić, gdy nauka odbywa się w krótkich blokach, w uporządkowanym miejscu i z przerwami na ruch. Zamiast godziny przy biurku zaplanuj kilka odcinków po kilkanaście minut i krótkie przerwy między nimi. Usuń rozpraszacze: telefon, telewizor, zbędne przedmioty na biurku. Niektórym dzieciom pomagają ciche tło dźwiękowe, piłka do ściskania albo możliwość stania przy biurku. Polecenie „skup się” nie działa, bo uwaga w ADHD nie jest kwestią wyboru.
Dziecko z ADHD, które mówi „nie chce mi się”, zwykle nie jest leniwe, tylko przeciążone. Za tym zdaniem często kryje się trudność z rozpoczęciem zadania, niejasność, od czego zacząć, zmęczenie albo lęk przed porażką. Mózg z ADHD słabiej reaguje na odległe nagrody, więc nauka wydaje się dużym wysiłkiem. Zamiast oceniać, zapytaj, co jest najtrudniejsze, i pomóż zrobić pierwszy mały krok. Często samo rozpoczęcie przełamuje opór.
Zadania domowe dla dziecka z ADHD warto dzielić na małe, konkretne kroki, które można szybko zacząć i zakończyć. Zamiast „odrób matematykę” zaproponuj „zrób pierwsze trzy przykłady”. Pomaga zapisanie kroków na kartce i odhaczanie wykonanych. Duże zadanie, na przykład projekt czy wypracowanie, rozłóż na kilka dni. Po każdym etapie daj krótką pochwałę lub przerwę. Dziecko z ADHD często nie widzi całości zadania, dlatego potrzebuje pomocy w jego uporządkowaniu.
Lekcje idą spokojniej, gdy mają stałą porę, jasną strukturę i przewidywalny przebieg, a rodzic pełni rolę wsparcia, a nie kontrolera. Ustalcie, kiedy i gdzie odbywa się nauka, zaczynajcie od łatwiejszego zadania i róbcie przerwy. Gdy czujesz, że narasta napięcie, zrób pauzę, zanim podniesiesz głos. Doceniaj wysiłek, nie tylko wynik. Jeśli każdy wieczór kończy się łzami, warto porozmawiać z nauczycielem o dostosowaniu ilości i formy zadań domowych.
Wyjście z roli policjanta od nauki polega na stopniowym oddawaniu dziecku odpowiedzialności przy jednoczesnym wspieraniu go w organizacji. Zamiast pilnować każdego zadania, ustalcie wspólnie plan, a potem sprawdzaj tylko, czy został wykonany. Pomagają plany wizualne, listy kontrolne i minutniki, dzięki którym dziecko samo widzi postęp. Rodzic może być na początku obok, potem w pokoju obok, a z czasem tylko na koniec. Autonomia rośnie powoli, ale zmniejsza napięcie w relacji.
Szkoła może pomóc, dostosowując ilość i formę zadań domowych do możliwości dziecka z ADHD oraz jasno przekazując, co jest do zrobienia. Warto porozmawiać z wychowawcą o skróceniu części zadań, wydłużeniu terminów, zapisywaniu zadań w dzienniku czy przesyłaniu ich rodzicom. Dobra komunikacja między domem a szkołą zmniejsza chaos i poczucie zaskoczenia. Dziecko z opinią lub orzeczeniem z poradni ma prawo do dostosowań, o które rodzic może się upomnieć.
Nauce w domu poświęcone jest szkolenie CWP „ADHD i nauka w domu”, część serii o ADHD dla rodziców. Kurs wyjaśnia, co dzieje się w mózgu dziecka z ADHD podczas odrabiania lekcji, dlaczego „skup się” nie działa, skąd bierze się prokrastynacja i jak odróżnić lenistwo od przeciążenia. Pokazuje technikę dzielenia zadań na mniejsze części oraz sposoby, jak przejść od roli „policjanta od nauki” do wspierania autonomii dziecka.
Publikujemy wyłącznie opinie podpisane imieniem i tytułem zawodowym. Jak weryfikujemy opinie. Zobacz opinie o wszystkich szkoleniach.
Bardzo fajne i przede wszystkim praktyczne szkolenie. Dużo rzeczy w końcu mi się poukładało. Najbardziej przydały mi się konkretne przykłady, jak reagować w trudnych sytuacjach. Polecam.
Piszemy to wprost, żebyś nie musiał lub nie musiała zgadywać. Szkolenie doskonalące ma granice — poniżej te, które dotyczą tego materiału.
18 lekcji w 6 modułach. Lekcje oznaczone jako otwarte obejrzysz bez zakładania konta.
Arkusze i protokoły do wykorzystania w gabinecie. Lista informacyjna — pliki otwierają się przy lekcji, w planie Specjalista.
Nie, bo do 2028 roku nie ma czego przyznawać. System doskonalenia zawodowego psychologów opisany w art. 29 ustawy z 23 stycznia 2026 r. o zawodzie psychologa oraz samorządzie zawodowym psychologów zacznie obowiązywać wraz z trzonem ustawy 19 maja 2028 r., a doskonalenie ma być wtedy organizowane lub koordynowane przez samorząd zawodowy. Każdy, kto dziś obiecuje punkty, obiecuje coś, co nie istnieje. Wystawiamy certyfikat ukończenia szkolenia z liczbą godzin dydaktycznych i prowadzimy dziennik rozwoju zawodowego, żeby po wejściu przepisów w życie mieć udokumentowany dorobek.
Dla psychologów, psychoterapeutów, psychologów szkolnych i poradnianych, pedagogów specjalnych, doradców zawodowych, studentów psychologii oraz rodziców. Materiał dla specjalistów zakłada przygotowanie kierunkowe: nie tłumaczymy podstaw od zera i nie publikujemy treści rozwoju osobistego. Osobna część biblioteki jest napisana z myślą o rodzicach — porusza m.in. tematy związane z rozwodem i rozstaniem rodziców, które mogą pomóc chronić dziecko przed skutkami konfliktu.
To szkolenia pisane, podzielone na lekcje po kilkanaście minut, z materiałem do czytania. Wracasz do nich w dowolnym momencie i przerabiasz we własnym tempie. W przyszłości planujemy wprowadzić także wersje audio. Zajęć na żywo i superwizji grupowej nie prowadzimy.
Udział w szkoleniu i liczbę godzin dydaktycznych. Certyfikat nie nadaje uprawnień zawodowych, nie jest dokumentem żadnego towarzystwa naukowego ani zaświadczeniem oświatowym. Jest dokumentem do Twojej własnej dokumentacji rozwoju zawodowego oraz do przedstawienia pracodawcy, jeśli tego wymaga.
Imię i nazwisko wraz z tytułem zawodowym, tytuł szkolenia, liczba godzin dydaktycznych, data wystawienia, numer dokumentu oraz klauzula o zakresie, jaki certyfikat potwierdza. Dane są zamrażane w chwili wystawienia — późniejsza zmiana tytułu szkolenia nie zmienia dokumentu, który już masz.
Tak. Każdy dokument ma numer i indywidualny adres weryfikacyjny. Pracodawca albo placówka może sprawdzić jego autentyczność bez zakładania konta i bez kontaktu z nami.
Terapia par, rodzin i seksuologia
Praktyczny przewodnik dla rodzica: czym różnią się spektrum autyzmu i ADHD u dziecka, dlaczego z zewnątrz bywają do siebie podobne, jak wyglądają w różnym wieku i co realnie zrobić, gdy podejrzewasz jeden z tych profili.
Terapia par, rodzin i seksuologia
Wizyta domowa, ocena ryzyka w terenie i współpraca z MOPS, kuratorem i szkołą — od pierwszego kontaktu po zamknięcie sprawy.
Terapia par, rodzin i seksuologia
Przewodnik dla rodziców dziewcząt w okresie dojrzewania: co w zmianach nastolatki jest zupełnie normalne, jak rozumieć jej ciało, mózg, emocje i bunt, kiedy trudność jest tylko fazą, a kiedy staje się sygnałem, który warto skonsultować ze specjalistą — i jak rozmawiać, stawiać granice oraz odbudowywać bliskość.
Rodzice w rozstaniu często przychodzą po sojusznika, a nie po pomoc dla dziecka. Pokazujemy, jak prowadzić konsultację skoncentrowaną na dziecku i jak chronić neutralność swojej roli.
7 min czytaniaNie ma jednego idealnego zdania, które załatwi tę rozmowę, ale są zasady, które realnie zmniejszają ból tej chwili. Jak przygotować się do rozmowy o rozwodzie i co powiedzieć, a czego lepiej unikać.
4 min czytaniaPiszesz i kasujesz tę samą wiadomość, bo nie wiesz, jak powiedzieć dziecku o nowym związku. Jak dopasować rozmowę do wieku dziecka, czego unikać na starcie i dlaczego przygotowanie siebie jest równie ważne jak dobór słów.
W abonamencie
7 dni za darmo
