ChAD w związku nie musi oznaczać życia od kryzysu do kryzysu. Jeśli Twoja żona, Twój mąż, partnerka albo partner ma chorobę afektywną dwubiegunową, możesz nauczyć się rozpoznawać wczesne sygnały hipomanii i depresji, rozmawiać tak, żeby nie wpadać w te same kłótnie, wspierać leczenie bez pilnowania i chronić rodzinę, pieniądze i siebie. Ten kurs pokazuje, jak to robić krok po kroku, prostym językiem i bez straszenia, z myślą o parach małżeńskich i niemałżeńskich, młodych i dojrzałych, z dziećmi i bez.
Zaczynamy od tego, czym jest ChAD i jak wyglądają epizody manii, hipomanii i depresji z bliska, w kuchni i w sypialni. Osobny moduł poświęcamy temu, jak choroba może przebiegać u kobiet i u mężczyzn: co zdarza się częściej, czego nie przeoczyć i dlaczego to nie jest reguła. Dalej przechodzimy przez wczesne sygnały i wspólny plan zapobiegania nawrotom, sen i rytm dnia, leczenie i wspólne wizyty u psychiatry, a także sytuację, w której partner nie chce brać leków.
Dużo miejsca zajmują sprawy, z którymi partnerzy zostają sami: kłótnie i to, jak odróżnić kłótnię od objawu, bliskość, seks i zaufanie po epizodzie, pieniądze, długi i ogólne zasady wspólności majątkowej, rozmowa z dziećmi, ciąża i okres po porodzie, myśli samobójcze, szpital, plan na kryzys, agresja w epizodzie, przemoc domowa i alkohol. Są też lekcje o rodzinie, teściach i pracy, o wstydzie i samotności, o Twoim zmęczeniu, złości i poczuciu winy oraz o tym, jak uczciwie podjąć decyzję, gdy myślisz o rozstaniu.
Każda lekcja zaczyna się sceną z życia różnych par, w których choruje raz kobieta, raz mężczyzna, wyjaśnia, co może się dziać, proponuje konkretne kroki i gotowe zdania do partnera w hipomanii, w depresji i w stabilności, do dzieci, teściów, pracodawcy, psychiatry i do siebie, a kończy się jednym małym zadaniem. Do kursu dołączyliśmy dziesięć materiałów do druku, w tym kartę wczesnych sygnałów, wspólny plan zapobiegania nawrotom, umowę finansową, plan na kryzys i plan bezpieczeństwa dla rodziny.
Kurs nie jest terapią ani leczeniem, nie służy do stawiania diagnozy i nie zastępuje opieki psychiatry ani psychoterapeuty. Nie podaje nazw leków ani liczb z badań, a sprawy prawne opisuje ogólnie. Wyraźnie mówi, kiedy potrzebna jest pomoc tego samego dnia.