Co robić, gdy ktoś bliski ma atak paniki — przewodnik krok po kroku

Samodzielne odróżnienie ataku paniki od zawału bywa trudne, dlatego przy pierwszym takim epizodzie, bólu w klatce piersiowej u osoby starszej lub z chorobami serca albo przy jakichkolwiek wątpliwościach zawsze dzwoń pod 112. Atak paniki zwykle pojawia się nagle, szczyt osiąga po kilku minutach i stopniowo słabnie. Ból przy zawale częściej jest uciskowy, promieniuje do ręki, żuchwy lub pleców i nie mija. Podobnie warto zachować ostrożność przy objawach, które mogą wskazywać na atak astmy.

Najważniejsze to zachować spokój i być obok, bo Twój spokój pomaga drugiej osobie. Mów krótko i łagodnie, na przykład „Jestem przy tobie. To atak paniki, minie”. Zaproponuj spokojne, wolne oddychanie razem z Tobą, z dłuższym wydechem. Jeśli to możliwe, przejdźcie w cichsze miejsce. Nie mów „uspokój się” ani „nic ci nie jest”, bo osoba w panice czuje się wtedy niezrozumiana. Nie zostawiaj jej samej, dopóki objawy nie zaczną słabnąć.

Dziecku podczas ataku paniki najbardziej pomaga spokojna obecność rodzica i proste słowa. Zejdź na jego poziom, mów wolno i cicho, na przykład „Jestem tu. Twoje ciało się przestraszyło, ale jesteś bezpieczny”. Pomóż mu oddychać wolniej, na przykład przez zabawę w dmuchanie świeczki lub baloników. Możesz też zaproponować uziemienie, czyli nazywanie rzeczy, które widzi lub słyszy. Dzieci często nie mówią o lęku słowami, lecz płaczem, bólem brzucha czy chęcią ucieczki.

Technika 5-4-3-2-1 to prosty sposób uziemienia, który pomaga przenieść uwagę z lęku na otoczenie. Osoba w panice nazywa kolejno pięć rzeczy, które widzi, cztery, których może dotknąć, trzy, które słyszy, dwie, które czuje węchem, i jedną, którą czuje smakiem. Skupienie na zmysłach pomaga wrócić do „tu i teraz” i stopniowo zmniejsza napięcie. Możesz prowadzić bliską osobę przez to ćwiczenie spokojnym głosem, krok po kroku.

Lepiej unikać zdań, które bagatelizują lęk lub zawstydzają, na przykład „uspokój się”, „przesadzasz”, „nic ci nie jest” czy „weź się w garść”. Osoba w ataku paniki nie jest w stanie uspokoić się na polecenie i czuje się wtedy jeszcze bardziej samotna. Nie warto też zasypywać jej pytaniami ani szybko ruszać się dookoła. Zamiast tego mów niewiele, spokojnie i wspierająco, na przykład „jestem obok” albo „oddychajmy razem”.

Pomocy specjalisty warto szukać, gdy ataki paniki się powtarzają, pojawia się stały lęk przed kolejnym atakiem albo bliska osoba zaczyna unikać miejsc i sytuacji, w których atak mógłby się zdarzyć. Może to wskazywać na zaburzenie lękowe z napadami paniki, które dobrze poddaje się leczeniu. Pierwszym krokiem może być lekarz, psycholog lub psychiatra. W kryzysie emocjonalnym dorośli mogą dzwonić pod 116 123 lub 800 70 2222, dzieci i młodzież pod 116 111, a w nagłym zagrożeniu pod 112.

Krok po kroku wsparcie bliskiej osoby omawia szkolenie CWP „Co robić, gdy ktoś bliski ma atak paniki”. Kurs pomaga rozpoznać atak paniki u dziecka, nastolatka i dorosłego oraz odróżnić go od innych stanów. Pokazuje, co zrobić w pierwszych sekundach, jakie techniki oddechowe i uziemienia stosować, co mówić w trakcie i po ataku oraz jak wspierać osobę z powtarzającymi się atakami. Wyjaśnia też, kiedy szukać pomocy specjalisty.

Nie, bo do 2028 roku nie ma czego przyznawać. System doskonalenia zawodowego psychologów opisany w art. 29 ustawy z 23 stycznia 2026 r. o zawodzie psychologa oraz samorządzie zawodowym psychologów zacznie obowiązywać wraz z trzonem ustawy 19 maja 2028 r., a doskonalenie ma być wtedy organizowane lub koordynowane przez samorząd zawodowy. Każdy, kto dziś obiecuje punkty, obiecuje coś, co nie istnieje. Wystawiamy certyfikat ukończenia szkolenia z liczbą godzin dydaktycznych i prowadzimy dziennik rozwoju zawodowego, żeby po wejściu przepisów w życie mieć udokumentowany dorobek.

Dla psychologów, psychoterapeutów, psychologów szkolnych i poradnianych, pedagogów specjalnych, doradców zawodowych, studentów psychologii oraz rodziców. Materiał dla specjalistów zakłada przygotowanie kierunkowe: nie tłumaczymy podstaw od zera i nie publikujemy treści rozwoju osobistego. Osobna część biblioteki jest napisana z myślą o rodzicach — porusza m.in. tematy związane z rozwodem i rozstaniem rodziców, które mogą pomóc chronić dziecko przed skutkami konfliktu.

To szkolenia pisane, podzielone na lekcje po kilkanaście minut, z materiałem do czytania. Wracasz do nich w dowolnym momencie i przerabiasz we własnym tempie. W przyszłości planujemy wprowadzić także wersje audio. Zajęć na żywo i superwizji grupowej nie prowadzimy.

Udział w szkoleniu i liczbę godzin dydaktycznych. Certyfikat nie nadaje uprawnień zawodowych, nie jest dokumentem żadnego towarzystwa naukowego ani zaświadczeniem oświatowym. Jest dokumentem do Twojej własnej dokumentacji rozwoju zawodowego oraz do przedstawienia pracodawcy, jeśli tego wymaga.

Imię i nazwisko wraz z tytułem zawodowym, tytuł szkolenia, liczba godzin dydaktycznych, data wystawienia, numer dokumentu oraz klauzula o zakresie, jaki certyfikat potwierdza. Dane są zamrażane w chwili wystawienia — późniejsza zmiana tytułu szkolenia nie zmienia dokumentu, który już masz.

Tak. Każdy dokument ma numer i indywidualny adres weryfikacyjny. Pracodawca albo placówka może sprawdzić jego autentyczność bez zakładania konta i bez kontaktu z nami.