Dziecko między dwoma domami

Opieka naprzemienna może być dobra dla dziecka, ale nie dla każdego i nie w każdej sytuacji. Sprawdza się zwykle wtedy, gdy rodzice mieszkają blisko siebie, potrafią współpracować i mają podobne podejście do najważniejszych spraw. Znaczenie ma też wiek dziecka, jego temperament i przywiązanie do każdego z rodziców. Przy silnym konflikcie lub przemocy częste przejścia mogą dziecku szkodzić. Najważniejsze jest to, czy dany model daje dziecku poczucie bezpieczeństwa i stabilności.

Najlepiej odpowiedzieć spokojnie, że miłość do dziecka nie zależy od rozstania rodziców i że każdy z nich kocha je całym sercem. Możesz powiedzieć: „Kocham cię najbardziej na świecie, a tata też bardzo cię kocha. Nie musisz wybierać”. Takie pytanie często pokazuje, że dziecko czuje się rozdarte i szuka potwierdzenia, że wolno mu kochać oboje rodziców. Unikaj porównywania się z drugim rodzicem i nie wykorzystuj tego pytania do rywalizacji.

Współpraca po rozstaniu nie wymaga przyjaźni, tylko traktowania siebie jak zespołu rodzicielskiego skupionego na dziecku. Pomagają rzeczowe, krótkie wiadomości, wspólny kalendarz i ustalone zasady w najważniejszych sprawach, takich jak szkoła, zdrowie i święta. Gdy rozmowy wciąż kończą się kłótnią, można przejść na komunikację równoległą, czyli ograniczyć kontakt do spraw praktycznych, najlepiej na piśmie. Wsparciem w ustalaniu planu rodzicielskiego może być też mediator.

Alienacja rodzicielska to sytuacja, w której dziecko pod wpływem jednego z rodziców odrzuca drugiego rodzica bez uzasadnionej przyczyny. Mogą do niej prowadzić zachowania alienujące, takie jak ciągła krytyka drugiego rodzica przy dziecku, utrudnianie kontaktów czy stawianie dziecka przed wyborem. Ważne jest jednak, żeby nie stawiać pochopnych diagnoz: dystans dziecka może też wynikać z realnych doświadczeń, na przykład przemocy. Ocenę takiej sytuacji warto powierzyć specjaliście.

Najpierw spokojnie wysłuchaj dziecka i spróbuj zrozumieć, co stoi za jego niechęcią. Może chodzić o tęsknotę, zmianę rytmu, nudę, konflikt lojalnościowy, ale też o coś, co go niepokoi lub krzywdzi. Nie zmuszaj siłą i nie wzmacniaj niechęci, tylko nazwij emocje i szukaj rozwiązań, najlepiej wspólnie z drugim rodzicem. Jeśli dziecko mówi o przemocy lub krzywdzie, potraktuj to poważnie i skontaktuj się ze specjalistą. Wsparcia udziela też telefon 800 12 12 12, a w nagłym zagrożeniu trzeba dzwonić pod 112.

Najważniejsze to zauważać swoje emocje i szukać dla nich miejsca poza dzieckiem, na przykład w rozmowie z przyjacielem, bliskimi lub psychologiem. Złość, żal czy zazdrość po rozstaniu są naturalne, ale dziecko nie powinno być powiernikiem ani świadkiem sporów dorosłych. Szczególnie trudne bywa, gdy dziecko wraca szczęśliwe od drugiego rodzica. Warto wtedy przyjąć jego radość bez komentarzy. Dziecko potrzebuje zgody obojga rodziców na to, żeby kochało każde z nich.

Praktycznej organizacji życia dziecka po rozstaniu poświęcone jest szkolenie CWP „Dziecko między dwoma domami”. Kurs pokazuje, co dzieje się w świecie dziecka, jak budować przewidywalne przejścia, jak rozmawiać z dzieckiem bez stawiania go w konflikcie lojalności i jak współpracować jako zespół rodzicielski. Omawia też triangulację, zachowania alienujące, sygnały ostrzegawcze oraz szkołę, zdrowie i święta. Zawiera materiały do wydruku, w tym wzór planu rodzicielskiego.

Nie, bo do 2028 roku nie ma czego przyznawać. System doskonalenia zawodowego psychologów opisany w art. 29 ustawy z 23 stycznia 2026 r. o zawodzie psychologa oraz samorządzie zawodowym psychologów zacznie obowiązywać wraz z trzonem ustawy 19 maja 2028 r., a doskonalenie ma być wtedy organizowane lub koordynowane przez samorząd zawodowy. Każdy, kto dziś obiecuje punkty, obiecuje coś, co nie istnieje. Wystawiamy certyfikat ukończenia szkolenia z liczbą godzin dydaktycznych i prowadzimy dziennik rozwoju zawodowego, żeby po wejściu przepisów w życie mieć udokumentowany dorobek.

Dla psychologów, psychoterapeutów, psychologów szkolnych i poradnianych, pedagogów specjalnych, doradców zawodowych, studentów psychologii oraz rodziców. Materiał dla specjalistów zakłada przygotowanie kierunkowe: nie tłumaczymy podstaw od zera i nie publikujemy treści rozwoju osobistego. Osobna część biblioteki jest napisana z myślą o rodzicach — porusza m.in. tematy związane z rozwodem i rozstaniem rodziców, które mogą pomóc chronić dziecko przed skutkami konfliktu.

To szkolenia pisane, podzielone na lekcje po kilkanaście minut, z materiałem do czytania. Wracasz do nich w dowolnym momencie i przerabiasz we własnym tempie. W przyszłości planujemy wprowadzić także wersje audio. Zajęć na żywo i superwizji grupowej nie prowadzimy.

Udział w szkoleniu i liczbę godzin dydaktycznych. Certyfikat nie nadaje uprawnień zawodowych, nie jest dokumentem żadnego towarzystwa naukowego ani zaświadczeniem oświatowym. Jest dokumentem do Twojej własnej dokumentacji rozwoju zawodowego oraz do przedstawienia pracodawcy, jeśli tego wymaga.

Imię i nazwisko wraz z tytułem zawodowym, tytuł szkolenia, liczba godzin dydaktycznych, data wystawienia, numer dokumentu oraz klauzula o zakresie, jaki certyfikat potwierdza. Dane są zamrażane w chwili wystawienia — późniejsza zmiana tytułu szkolenia nie zmienia dokumentu, który już masz.

Tak. Każdy dokument ma numer i indywidualny adres weryfikacyjny. Pracodawca albo placówka może sprawdzić jego autentyczność bez zakładania konta i bez kontaktu z nami.