Kurs powtórkowy dla studenta I roku psychologii, porządkujący materiał z psychologii emocji i motywacji przed egzaminem — od definicji i teorii emocji, przez ekspresję i regulację emocji, inteligencję emocjonalną, teorie motywacji i motywację osiągnięć, po neurobiologię emocji, wyuczoną bezradność, flow i techniki regulacji emocji.
Ten kurs powstał z myślą o studencie pierwszego roku psychologii przygotowującym się do egzaminu z psychologii emocji i motywacji — przedmiotu, który łączy teorię z bardzo praktycznym, codziennym doświadczeniem (każdy z nas czuje emocje i każdy z nas czegoś chce lub unika), a mimo to bywa trudny do uporządkowania pod kątem terminologii i klasycznych teorii wymaganych na egzaminie. Kurs porządkuje ten materiał w przystępny, konkretny sposób, z przykładami i stałym odniesieniem do tego, dlaczego dana wiedza ma znaczenie dla przyszłego psychologa, a nie tylko dla zaliczenia.
Zaczynamy od podstaw: czym w ogóle są emocje, z jakich komponentów się składają i czym różnią się emocje podstawowe od złożonych. Następnie przechodzimy przez klasyczne teorie emocji (Jamesa-Langego, Cannona-Barda, teorię dwuczynnikową Schachtera-Singera), ekspresję emocji i badania Ekmana nad uniwersalnością mimiki, podstawy regulacji emocji oraz inteligencję emocjonalną — czym jest, jak się ją bada i jakie ma znaczenie w funkcjonowaniu społecznym.
Druga część kursu przenosi punkt ciężkości na motywację: różnicę między popędami a motywami, motywację wewnętrzną i zewnętrzną, klasyczne teorie (hierarchię potrzeb Maslowa, teorię autodeterminacji), motywację osiągnięć wraz z atrybucjami sukcesu i porażki, a także wpływ stresu na regulację emocjonalną i zjawisko wypalenia. Osobny blok — z myślą o codzienności studenckiej — omawia prokrastynację z perspektywy motywacyjnej i radzenie sobie ze stresem egzaminacyjnym.
Kolejne bloki schodzą do poziomu neurobiologii emocji (układ limbiczny, ciało migdałowate), omawiają emocje społeczne (wstyd, wina, duma, zazdrość), rozwój emocjonalny i przywiązanie (Bowlby, Ainsworth) oraz — na poziomie wyłącznie wprowadzającym, bez elementów diagnostyki klinicznej — sytuacje, w których regulacja emocji zawodzi. Dalej: związek motywacji z osobowością, teoria oczekiwań i wartości (model Vrooma), klasyczne eksperymenty Seligmana nad wyuczoną bezradnością, koncepcja przepływu (flow) Csikszentmihalyiego, wpływ emocji na podejmowanie decyzji i heurystyka afektu, wreszcie techniki regulacji emocji (przewartościowanie, tłumienie, uważność) oraz emocje i motywacja w kontekście grupowym — zarażanie emocjonalne i motywacja w pracy zespołowej.
Każdy moduł kończy się krótkim sprawdzianem w stylu egzaminacyjnym, a do kursu dołączony jest komplet materiałów do samodzielnej nauki: fiszki z kluczowymi pojęciami i nazwiskami, tabela porównawcza teorii emocji i teorii motywacji wraz z ich autorami i założeniami, uproszczony schemat opisowy hierarchii potrzeb Maslowa i modelu regulacji emocji oraz zbiorczy zestaw pytań powtórkowych do całego kursu.
Emocja w psychologii to krótkotrwała reakcja na ważne dla nas zdarzenie, obejmująca kilka komponentów: subiektywne przeżycie, pobudzenie fizjologiczne, ekspresję i gotowość do działania. Emocje pomagają szybko ocenić sytuację i przygotować organizm do reakcji. Różnią się od nastroju, który jest dłuższy, mniej intensywny i często nie ma wyraźnej przyczyny. W psychologii rozróżnia się też emocje podstawowe, takie jak strach czy radość, oraz złożone, takie jak wstyd, wina czy duma.
Do klasycznych teorii emocji należą teoria Jamesa-Langego, teoria Cannona-Barda i teoria dwuczynnikowa Schachtera-Singera. Pierwsza zakłada, że emocja to interpretacja reakcji ciała, druga, że reakcja fizjologiczna i przeżycie emocji zachodzą równocześnie, a trzecia, że emocja powstaje z pobudzenia i jego poznawczej interpretacji. Współczesne podejścia podkreślają rolę oceny poznawczej sytuacji. Na egzaminie warto umieć porównać te teorie i podać ich ograniczenia.
Motywacja wewnętrzna to podejmowanie działania dla samej satysfakcji, ciekawości czy przyjemności, a motywacja zewnętrzna to działanie dla nagrody, oceny lub uniknięcia kary. Według teorii autodeterminacji motywację wewnętrzną wspiera zaspokojenie trzech potrzeb: autonomii, kompetencji i relacji. Opisano też efekt nadmiernego uzasadnienia, w którym zewnętrzne nagrody za coś, co sprawia przyjemność, mogą osłabiać motywację wewnętrzną. Dla nauki i pracy ma to duże znaczenie praktyczne.
Regulacja emocji to procesy, dzięki którym wpływamy na to, jakie emocje przeżywamy, kiedy i jak je wyrażamy. Model procesowy opisuje strategie na różnych etapach: wybór i modyfikację sytuacji, kierowanie uwagi, zmianę oceny sytuacji i modyfikację reakcji. Badania wskazują, że przewartościowanie poznawcze zwykle wiąże się z lepszym funkcjonowaniem niż długotrwałe tłumienie emocji. Regulacja rozwija się od dzieciństwa, a duże znaczenie ma w niej relacja z opiekunami.
Wyuczona bezradność to stan, w którym po doświadczeniach braku kontroli nad sytuacją przestajemy podejmować próby zmiany, nawet gdy kontrola staje się możliwa. Pojęcie wywodzi się z eksperymentów na zwierzętach, a później zostało przeniesione na ludzi i powiązane z depresją. Zmodyfikowany model podkreśla rolę stylu atrybucyjnego: przypisywanie porażek przyczynom wewnętrznym, stałym i globalnym zwiększa ryzyko bezradności. Z tej koncepcji wyrósł też nurt badań nad optymizmem.
Prokrastynacja jest z perspektywy psychologii przede wszystkim problemem regulacji emocji, a nie lenistwa czy złej organizacji czasu. Odkładamy zadania, które wywołują nieprzyjemne emocje, takie jak nuda, lęk przed porażką czy niepewność, bo odłożenie daje chwilową ulgę. Sprzyjają jej odległe terminy, niejasne cele, niska wiara we własną skuteczność i perfekcjonizm. Pomaga dzielenie zadań na małe kroki, ustalanie konkretnych terminów i łagodniejsze podejście do siebie.
Stan flow, czyli przepływu, to stan pełnego zaangażowania w działanie, w którym tracimy poczucie czasu i odczuwamy satysfakcję z samej czynności. Pojawia się najczęściej wtedy, gdy wyzwanie jest dopasowane do umiejętności, cel jest jasny, a informacja zwrotna natychmiastowa. Zbyt łatwe zadania prowadzą do nudy, a zbyt trudne do lęku. Flow wiąże się z motywacją wewnętrzną i ma znaczenie w nauce, pracy, sporcie oraz twórczości.
Do egzaminu z emocji i motywacji najlepiej przygotować się, porządkując teorie emocji, mechanizmy regulacji i teorie motywacji oraz łącząc je z klasycznymi badaniami. Kurs CWP „Emocje i motywacja dla studenta psychologii” omawia te tematy od definicji emocji, przez inteligencję emocjonalną, teorię autodeterminacji, motywację osiągnięć i neurobiologię emocji, po wyuczoną bezradność, flow i techniki regulacji emocji. Jest pomyślany jako kurs powtórkowy dla pierwszego roku.
Piszemy to wprost, żebyś nie musiał lub nie musiała zgadywać. Szkolenie doskonalące ma granice — poniżej te, które dotyczą tego materiału.
120 lekcji w 40 modułach. Lekcje oznaczone jako otwarte obejrzysz bez zakładania konta.
Arkusze i protokoły do wykorzystania w gabinecie. Lista informacyjna — pliki otwierają się przy lekcji, w planie Specjalista.
Nie, bo do 2028 roku nie ma czego przyznawać. System doskonalenia zawodowego psychologów opisany w art. 29 ustawy z 23 stycznia 2026 r. o zawodzie psychologa oraz samorządzie zawodowym psychologów zacznie obowiązywać wraz z trzonem ustawy 19 maja 2028 r., a doskonalenie ma być wtedy organizowane lub koordynowane przez samorząd zawodowy. Każdy, kto dziś obiecuje punkty, obiecuje coś, co nie istnieje. Wystawiamy certyfikat ukończenia szkolenia z liczbą godzin dydaktycznych i prowadzimy dziennik rozwoju zawodowego, żeby po wejściu przepisów w życie mieć udokumentowany dorobek.
Dla psychologów, psychoterapeutów, psychologów szkolnych i poradnianych, pedagogów specjalnych, doradców zawodowych, studentów psychologii oraz rodziców. Materiał dla specjalistów zakłada przygotowanie kierunkowe: nie tłumaczymy podstaw od zera i nie publikujemy treści rozwoju osobistego. Osobna część biblioteki jest napisana z myślą o rodzicach — porusza m.in. tematy związane z rozwodem i rozstaniem rodziców, które mogą pomóc chronić dziecko przed skutkami konfliktu.
To szkolenia pisane, podzielone na lekcje po kilkanaście minut, z materiałem do czytania. Wracasz do nich w dowolnym momencie i przerabiasz we własnym tempie. W przyszłości planujemy wprowadzić także wersje audio. Zajęć na żywo i superwizji grupowej nie prowadzimy.
Udział w szkoleniu i liczbę godzin dydaktycznych. Certyfikat nie nadaje uprawnień zawodowych, nie jest dokumentem żadnego towarzystwa naukowego ani zaświadczeniem oświatowym. Jest dokumentem do Twojej własnej dokumentacji rozwoju zawodowego oraz do przedstawienia pracodawcy, jeśli tego wymaga.
Imię i nazwisko wraz z tytułem zawodowym, tytuł szkolenia, liczba godzin dydaktycznych, data wystawienia, numer dokumentu oraz klauzula o zakresie, jaki certyfikat potwierdza. Dane są zamrażane w chwili wystawienia — późniejsza zmiana tytułu szkolenia nie zmienia dokumentu, który już masz.
Tak. Każdy dokument ma numer i indywidualny adres weryfikacyjny. Pracodawca albo placówka może sprawdzić jego autentyczność bez zakładania konta i bez kontaktu z nami.
Materiały akademickie dla studenta
Kurs dla studenta psychologii porządkujący wiedzę o samoocenie i obrazie siebie — od klasycznych teorii (James, Rosenberg, Coopersmith) przez rozwój w ciągu całego życia, związek ze zdrowiem psychicznym, aż po narzędzia pomiaru, krytykę popularnych uproszczeń i praktyczne techniki interwencji terapeutycznej.
Materiały akademickie dla studenta
Przegląd trzydziestu kilku najważniejszych klasycznych badań i eksperymentów w historii psychologii — od Milgrama i Zimbardo, przez Piageta i Pawłowa, po H.M. i Genie — z kontekstem historycznym, metodą, wynikami, rzetelną krytyką metodologiczną i etyczną oraz znaczeniem każdego badania dla psychologii dzisiaj.
Materiały akademickie dla studenta
Kurs dla studenta I roku psychologii, prowadzący krok po kroku przez cały proces pisania pierwszej pracy zaliczeniowej — od wyboru tematu i formułowania tezy, przez konspekt, wstęp, budowanie argumentacji i zakończenie, po redakcję, odpowiedzialne korzystanie z AI, obronę pracy i praktyczne odpowiedzi na najczęstsze wątpliwości pierwszorocznych.
Dobre praktyki z psychologii zdobywa się wcześniej, niż wymaga tego plan studiów, i z jasnym celem. Pokazujemy, gdzie szukać miejsca, jak napisać zgłoszenie i jak wykorzystać czas w placówce.
7 min czytaniaPierwsza rozmowa z pacjentem na praktykach to zwykle rozmowa pod opieką opiekuna, w której najważniejsze jest słuchanie, a nie diagnoza. Pokazujemy, jak się przygotować i co robić w trakcie.
7 min czytaniaDobra część teoretyczna nie streszcza wszystkiego, co wiadomo o zjawisku, tylko prowadzi czytelnika do Twoich hipotez. Pokazujemy, jak ją zaplanować, napisać i poprawnie cytować w APA 7.
W abonamencie
7 dni za darmo
