CWPCentrum Wiedzy Psychologicznej

Gdy umiera dziadek albo babcia: jak wspierać dziecko w żałobie. Rozmowa, pożegnanie i pierwszy rok po stracie

Spokojny, praktyczny przewodnik dla rodzica i opiekuna dziecka w wieku 3-16 lat po śmierci dziadka, babci albo innej bliskiej osoby: jak powiedzieć prawdę, jak przygotować dziecko do pogrzebu lub innego pożegnania, jak odpowiadać na trudne pytania i jak przejść razem przez pierwszy rok, także wtedy, gdy sam lub sama opłakujesz własną mamę albo tatę.

Godziny dydaktyczne
21 godz.
Poziom
Podstawowy
Program
52 lekcje
Gdy umiera dziadek albo babcia: jak wspierać dziecko w żałobie. Rozmowa, pożegnanie i pierwszy rok po stracie

Gdy umiera dziadek albo babcia, rodzic często sam jest w żałobie, a jednocześnie musi zdecydować, jak powiedzieć dziecku o śmierci dziadka, czy zabrać je na pogrzeb i jak rozpoznać, co jest zwykłą żałobą u dziecka, a co sygnałem, że potrzebna jest pomoc. Najkrótsza odpowiedź brzmi: powiedz prawdę prostymi słowami, przygotuj dziecko do tego, co je czeka, daj mu wybór tam, gdzie to możliwe, i zostań obok. Śmierć babci albo dziadka to dla wielu dzieci pierwsza tak bliska strata, a sposób, w jaki dorośli przeprowadzą je przez ten czas, zostaje z nimi na długo. Ten kurs pokazuje krok po kroku, jak to zrobić z dzieckiem w wieku od trzech do szesnastu lat.

Zaczynamy od tego, czym żałoba dziecka różni się od żałoby dorosłego i co dziecko traci razem z dziadkiem lub babcią: osobę, rytuały, miejsce i poczucie bezpieczeństwa. Potem idziemy tak, jak toczy się życie rodziny: przez czas ciężkiej choroby i odwiedzin w szpitalu lub hospicjum, pierwszą rozmowę o śmierci, także nagłej albo w trudnych okolicznościach, pierwsze dni w domu, pogrzeb i inne formy pożegnania. Osobne moduły dotyczą trudnych pytań dzieci, tego, jak żałoba wygląda w zachowaniu, oraz nastolatków, którzy przeżywają stratę po cichu.

Dużo miejsca poświęcamy rodzicowi, który opłakuje własną mamę albo tatę, a dzieci potrzebują go na co dzień. Piszemy o płaczu przy dziecku, o babci lub dziadku, który został sam, i o tym, jak prosić o pomoc. Omawiamy też inne straty, takie jak śmierć cioci, przyjaciela rodziny, zwierzęcia czy kolegi, rytuały pamięci, pierwsze święta i rocznice oraz cały pierwszy rok po stracie.

Każda lekcja zaczyna się sceną z życia i zawiera gotowe zdania osobno dla dziecka w wieku 3-7 lat, 8-12 lat i dla nastolatka. Szanujemy różne przekonania rodzin, wierzących i niewierzących. Kurs nie jest terapią i nie zastępuje psychologa dziecięcego, ale jasno opisuje, kiedy i gdzie szukać pomocy. Dołączyliśmy dziesięć kart do wydruku, między innymi gotowe zdania do pierwszej rozmowy, kartę dla wychowawcy, plan pożegnania i kalendarz trudnych dni.

Najczęściej zadawane pytania

Powiedz jak najszybciej, sam lub sama albo z drugą bliską osobą, w spokojnym miejscu i prostymi, prawdziwymi słowami: „Dziadek umarł. Jego ciało przestało działać i już nie wróci”. Unikaj zdań „zasnął” czy „odszedł”, bo dzieci rozumieją je dosłownie. Dodaj krótko dlaczego, zapewnij, że to nie wina dziecka, powiedz, kto się nim zajmie, i zaproś do pytań, dziś i w kolejnych dniach.

Nie ma jednej dobrej odpowiedzi, ale dobra droga jest zawsze ta sama: najpierw opowiedz dziecku, jak będzie wyglądał pogrzeb, potem zapytaj, czy chce iść, na całość albo na część. Jeśli idzie, niech ma obok zaufanego dorosłego, który w każdej chwili z nim wyjdzie. Jeśli nie chce, nie zmuszaj i zaproponuj inne pożegnanie: list, rysunek, wizytę na grobie później.

Przedszkolak często nie rozumie jeszcze, że śmierć jest nieodwracalna i dotyczy wszystkich. Może pytać, kiedy babcia wróci, łączyć śmierć ze snem albo myśleć, że coś, co powiedział, ją spowodowało. Dlatego potrzebuje prostych, konkretnych słów o ciele, które przestało działać, wielu cierpliwych powtórzeń tej samej odpowiedzi i zapewnienia, że to nie jego wina.

Tak, to bardzo częste. Dzieci przeżywają żałobę falami: chwilę płaczą, a za moment bawią się albo pytają o obiad. Smutek może też wyrażać się złością, przytulaniem się, kłopotami ze snem albo zabawą w pogrzeb. Brak łez nie oznacza braku uczuć. Ważniejsze od płaczu jest to, czy dziecko ma przy sobie dorosłego, który pozwala mu przeżywać stratę po swojemu.

Tak, możesz płakać przy dziecku. Twoje łzy pokazują, że smutek po stracie jest naturalny i że można go przeżyć. Nazwij, co się dzieje: „Płaczę, bo tęsknię za dziadkiem, to nie przez Ciebie”, a potem wróć do zwykłych spraw. Najcięższe chwile rozpaczy przeżywaj jednak z dorosłymi, żeby dziecko nie czuło, że musi Cię pocieszać.

Odpowiedz prawdziwie, ale z naciskiem na to, co pewne i bliskie: „Wszyscy ludzie kiedyś umierają, ale ja jestem zdrowa i mam nadzieję, że będę żyła bardzo długo, aż będziesz dorosła”. Nie obiecuj, że nigdy nie umrzesz. Odpowiedz też na ukryte pytanie i powiedz, kto zajmie się dzieckiem, gdyby coś się stało. To zwykle najbardziej uspokaja.

Nie ma jednego terminu i u każdego dziecka wygląda to inaczej. Zależy to od wieku, od tego, jak bliska była zmarła osoba, od okoliczności śmierci, od innych zmian w życiu dziecka i od wsparcia dorosłych. Żałoba nie biegnie w linii prostej: smutek wraca falami, także po miesiącach, a dziecko przeżywa stratę na nowo, gdy dorasta i rozumie więcej.

Warto porozmawiać z psychologiem dziecięcym, szkolnym albo w poradni psychologiczno-pedagogicznej, gdy przez dłuższy czas z dzieckiem jest raczej gorzej niż lepiej, przestaje radzić sobie w szkole i w relacjach, wycofuje się z tego, co lubiło, albo gdy Twoja intuicja mówi, że dzieje się coś niepokojącego. Gdy dziecko mówi o śmierci jako rozwiązaniu albo robi sobie krzywdę, szukaj pomocy tego samego dnia.

Czego się nauczysz

  • Wiesz, jak powiedzieć dziecku o śmierci dziadka lub babci prawdziwymi słowami, dopasowanymi do wieku, i dlaczego unikać zdań „zasnął” i „odszedł”
  • Rozumiesz, czym żałoba dziecka różni się od żałoby dorosłego i dlaczego zabawa, złość i fale smutku są jej naturalną częścią
  • Umiesz przygotować dziecko do odwiedzin u ciężko chorej osoby, do pogrzebu albo do innej formy pożegnania i podjąć tę decyzję razem z nim
  • Masz gotowe odpowiedzi na trudne pytania: gdzie jest teraz dziadek, czy ty też umrzesz, czy to moja wina, w zgodzie z przekonaniami Waszej rodziny
  • Wiesz, jak wspierać nastolatka, który mówi „nic mi nie jest”, bez nacisku i z szacunkiem dla jego sposobu przeżywania
  • Potrafisz zadbać o siebie, gdy opłakujesz własną mamę albo tatę, i nie obarczać dziecka rolą pocieszyciela
  • Umiesz zaplanować rytuały pamięci, pierwsze święta, rocznice i zmiany w pierwszym roku po stracie
  • Wiesz, kiedy iść z dzieckiem do psychologa i co robić od razu, gdy dziecko mówi o śmierci albo robi sobie krzywdę

Dla kogo jest to szkolenie

  • Rodzice i opiekunowie dziecka w wieku 3-16 lat, które straciło dziadka, babcię albo inną bliską osobę
  • Rodzice, którzy sami opłakują własną mamę albo tatę i jednocześnie wspierają swoje dzieci
  • Rodziny, w których dziadek albo babcia ciężko choruje i trzeba przygotować dziecko na stratę
  • Babcie, dziadkowie, ciocie i inni bliscy, którzy opiekują się dzieckiem w żałobie
  • Rodzice dzieci, które przeżyły śmierć cioci, przyjaciela rodziny, zwierzęcia, kolegi albo nauczyciela

Czego to szkolenie nie daje

Piszemy to wprost, żebyś nie musiał lub nie musiała zgadywać. Szkolenie doskonalące ma granice — poniżej te, które dotyczą tego materiału.

  • Terapii ani pomocy psychologicznej dla dziecka w kryzysie, kurs nie zastępuje rozmowy z psychologiem dziecięcym ani psychoterapeutą, a gdy żałoba dziecka budzi Twój niepokój, warto z takiej pomocy skorzystać
  • Porady medycznej, przy dolegliwościach z ciała u dziecka, takich jak bóle brzucha i głowy, kłopoty ze snem czy brak apetytu, najpierw skonsultuj się z pediatrą lub lekarzem rodzinnym
  • Spraw formalnych i prawnych, kurs nie omawia organizacji pogrzebu, dokumentów ani spadku, to sprawy dorosłych, od których warto chronić dziecko
  • Wsparcia dziecka po śmierci mamy lub taty, kurs dotyczy przede wszystkim straty dziadka, babci i innych bliskich osób
  • Pomocy w sytuacji kryzysowej, gdy Ty albo dziecko myślicie o odebraniu sobie życia lub robicie sobie krzywdę, dzwoń pod 116 123 lub 800 70 2222, dla dzieci i młodzieży 116 111 lub 800 12 12 12, a w nagłym zagrożeniu pod 112

Program szkolenia

52 lekcje w 13 modułach. Lekcje oznaczone jako otwarte obejrzysz bez zakładania konta.

Moduł 1

Żałoba dziecka

Moduł 2

Gdy dziadek albo babcia choruje

  • Jak mówić dziecku o ciężkiej chorobie dziadka lub babci25 min
  • Odwiedziny w szpitalu albo hospicjum: przygotowanie i decyzja z dzieckiem25 min
  • Gdy babcia albo dziadek przestaje rozpoznawać wnuka24 min
  • Czas na pożegnanie, gdy jest jeszcze możliwe24 min
Moduł 3

Jak powiedzieć dziecku o śmierci

  • Prawdziwe słowa: dlaczego nie „zasnął” i nie „odszedł”24 min
  • Kiedy, gdzie i kto mówi: pierwsza rozmowa krok po kroku25 min
  • Nagła śmierć i śmierć po długiej chorobie24 min
  • Gdy przyczyna śmierci jest trudna do wyjaśnienia25 min
Moduł 4

Pierwsze dni

  • Dom w żałobie: codzienność, która daje oparcie24 min
  • Pierwsze reakcje dziecka i co z nimi robić24 min
  • Przedszkole i szkoła: kogo i jak poinformować23 min
  • Gdy dorośli są rozbici: kto zajmie się dzieckiem25 min
Moduł 5

Pogrzeb i pożegnanie

  • Czy zabrać dziecko na pogrzeb: jak podjąć decyzję razem z nim25 min
  • Jak przygotować dziecko do pogrzebu i co robić na miejscu25 min
  • Inne formy pożegnania: list, rysunek, przedmiot, własny rytuał24 min
  • Pudełko wspomnień i pamiątki po dziadku lub babci24 min
Moduł 6

Trudne pytania

  • „Gdzie jest teraz dziadek?”: rozmowa w zgodzie z przekonaniami rodziny25 min
  • „Czy ty też umrzesz?”, „czy ja umrę?”24 min
  • „Czy to moja wina?”: myślenie magiczne i poczucie winy24 min
  • Pytania powtarzane wiele razy i pytania „nie w porę”24 min
Moduł 7

Jak żałoba wygląda w zachowaniu

  • Złość, płaczliwość, drażliwość24 min
  • Regres u młodszych dzieci i lęk o rodziców23 min
  • Sen, jedzenie, bóle brzucha i głowy23 min
  • Zabawa w śmierć, rysunki i pytania o ciało: co jest naturalne23 min
Moduł 8

Nastolatek w żałobie

  • Wycofanie i „nic mi nie jest”24 min
  • Żałoba w samotności i wśród rówieśników24 min
  • Żałoba w internecie: wpisy, zdjęcia, wiadomości do zmarłego23 min
  • Jak być obok nastolatka, nie naciskając26 min
Moduł 9

Rodzic w podwójnej roli

  • Opłakujesz własną mamę albo tatę, a dzieci potrzebują Ciebie24 min
  • Płacz przy dziecku: kiedy pomaga, a kiedy obciąża24 min
  • Drugi dziadek lub druga babcia, która została sama24 min
  • Prośba o pomoc i dbanie o siebie24 min
Moduł 10

Inne straty

  • Ciocia, wujek, przyjaciel rodziny24 min
  • Śmierć zwierzęcia jako pierwsza strata24 min
  • Śmierć kolegi albo nauczyciela24 min
  • Kolejna strata w krótkim czasie24 min
Moduł 11

Pamięć

  • Rytuały pamięci dopasowane do wieku24 min
  • Rocznica, urodziny zmarłego i Wszystkich Świętych25 min
  • Pierwsze święta z pustym miejscem24 min
  • Rozmowy o zmarłym na co dzień: jak nie robić z niego tematu tabu24 min
Moduł 12

Pierwszy rok

  • Fale smutku: dlaczego żałoba wraca po miesiącach24 min
  • Nowa rodzinna codzienność bez dziadka lub babci24 min
  • Zmiany po stracie: przeprowadzka babci, sprzedaż domu, nowe obowiązki24 min
  • Radość i śmiech po stracie: pozwolenie na życie24 min
Moduł 13

Kiedy szukać pomocy i podsumowanie

  • Sygnały, przy których warto pójść z dzieckiem do psychologa dziecięcego26 min
  • Jak wygląda pomoc i jak przygotować dziecko do wizyty24 min
  • Sytuacje pilne: myśli o śmierci, samookaleczenie27 min
  • Podsumowanie i plan na pierwszy rok24 min

Materiały do pobrania

Arkusze i protokoły do wykorzystania w gabinecie. Lista informacyjna: pliki otwierają się przy lekcji, w planie Rodzic.

  • Gotowe zdania: jak powiedzieć dziecku o śmierciPDF
  • Karta dla wychowawcy albo przedszkola „Nasze dziecko jest w żałobie”PDF
  • Plan pożegnania dla dziecka, które nie idzie na pogrzebPDF
  • Pudełko wspomnień i karta „Mój dziadek, moja babcia”PDF
  • Odpowiedzi na trudne pytania dzieckaPDF
  • Dzienniczek obserwacji na pierwsze tygodniePDF
  • Karta dla rodzica „Moja żałoba i moje dzieci”PDF
  • Rytuały pamięci według wiekuPDF
  • Kalendarz trudnych dni na pierwszy rokPDF
  • Karta „Kiedy szukać pomocy”PDF

Pytania o dostęp i certyfikat

Dla psychologów, psychoterapeutów, psychologów szkolnych i poradnianych, pedagogów specjalnych, doradców zawodowych, studentów psychologii oraz rodziców. Materiał dla specjalistów zakłada przygotowanie kierunkowe: nie tłumaczymy podstaw od zera i nie publikujemy treści rozwoju osobistego. Osobna część biblioteki jest napisana z myślą o rodzicach — porusza m.in. tematy związane z rozwodem i rozstaniem rodziców, które mogą pomóc chronić dziecko przed skutkami konfliktu.

Nie. Certyfikaty są dostępne wyłącznie w płatnym planie (Student, Rodzic, Specjalista albo plan dla placówek). Nie obejmuje ich bezpłatny 7-dniowy okres próbny ani darmowe konto. W okresie próbnym możesz uczyć się i kończyć szkolenia, postęp się zapisuje, a certyfikat z każdego ukończonego szkolenia pobierzesz od razu po pierwszej płatności, ze strony szkolenia w strefie kursanta.

Nie, bo do 2028 roku nie ma czego przyznawać. System doskonalenia zawodowego psychologów opisany w art. 29 ustawy z 23 stycznia 2026 r. o zawodzie psychologa oraz samorządzie zawodowym psychologów zacznie obowiązywać wraz z trzonem ustawy 19 maja 2028 r., a doskonalenie ma być wtedy organizowane lub koordynowane przez samorząd zawodowy. Każdy, kto dziś obiecuje punkty, obiecuje coś, co nie istnieje. Wystawiamy certyfikat ukończenia szkolenia z liczbą godzin dydaktycznych i prowadzimy dziennik rozwoju zawodowego, żeby po wejściu przepisów w życie mieć udokumentowany dorobek.

To szkolenia pisane, podzielone na lekcje po kilkanaście minut, z materiałem do czytania. Wracasz do nich w dowolnym momencie i przerabiasz we własnym tempie. W przyszłości planujemy wprowadzić także wersje audio. Zajęć na żywo i superwizji grupowej nie prowadzimy.

Udział w szkoleniu i liczbę godzin dydaktycznych. Certyfikat nie nadaje uprawnień zawodowych, nie jest dokumentem żadnego towarzystwa naukowego ani zaświadczeniem oświatowym. Jest dokumentem do Twojej własnej dokumentacji rozwoju zawodowego oraz do przedstawienia pracodawcy, jeśli tego wymaga.

Tak. Pierwsza lekcja każdego szkolenia jest otwarta bez logowania, a cały blog jest dostępny bez opłat. Konta założone przed 1 września 2026 zachowują darmowy dostęp do trzech pełnych szkoleń, bez certyfikatów. Nowe konta zaczynają od 7-dniowego bezpłatnego okresu próbnego wybranego planu.

Powiązane szkolenia

Terapia par, rodzin i seksuologia

Jak zmienia się nastolatka — normalny rozwój a sygnały, które wymagają uwagi

Przewodnik dla rodziców dziewcząt w okresie dojrzewania: co w zmianach nastolatki jest zupełnie normalne, jak rozumieć jej ciało, mózg, emocje i bunt, kiedy trudność jest tylko fazą, a kiedy staje się sygnałem, który warto skonsultować ze specjalistą — i jak rozmawiać, stawiać granice oraz odbudowywać bliskość.

9,9 godz. dydakt.Podstawowy
W abonamencieZobacz szkolenie

Przeczytaj także

W abonamencie

7 dni za darmo

Przetestuj 7 dni za darmo