Dzieci i młodzież: ADHD, autyzm, neuroróżnorodność
ADHD u dzieci i nastolatków – diagnoza różnicowa i wsparcie
Od wywiadu i skal przesiewowych po realny plan współpracy z rodzicem i szkołą.
Ciepły, praktyczny kurs dla rodziców: czym jest komunikacja alternatywna i wspomagająca (AAC), jak wybrać sposób dopasowany do Waszego dziecka i jak zacząć już dziś, bez specjalistycznego sprzętu.

Kurs dla rodziców dzieci, które nie mówią albo mówią bardzo niewiele — bez względu na to, czy diagnoza jest już postawiona, czy dopiero czekacie na wizytę. Krok po kroku, przystępnym językiem, bez żargonu klinicznego, pokazuje, czym jest AAC (komunikacja alternatywna i wspomagająca), obala najczęstsze mity (m.in. obawę, że AAC „opóźni mowę” albo że dziecko „przestanie się starać”) i wyjaśnia, dlaczego dziecko może rozumieć dużo więcej, niż jest w stanie powiedzieć.
Drugi blok pomaga wybrać sposób komunikacji dopasowany do konkretnego dziecka — od gestów, przez obrazki i tablice, po aplikacje z syntezatorem mowy — na podstawie jego motoryki, wzroku i preferencji sensorycznych, bez przytłaczania zbyt dużym wyborem na start. Kolejne bloki prowadzą przez pierwsze kroki w domu (jak zrobić pierwszą tablicę w dwadzieścia minut, bez specjalistycznego sprzętu), wplatanie AAC w codzienność — posiłki, zabawę, higienę, relacje z rodzeństwem i dziadkami — oraz dalszy rozwój: rozbudowę słownictwa, przejście od pojedynczych słów do zdań i zachęcanie dziecka do samodzielnej inicjacji rozmowy.
Ostatnie moduły pokazują, jak współpracować z przedszkolem czy szkołą, jak radzić sobie z AAC poza domem oraz jak rozmawiać z terapeutą o dalszym planie. Kurs ma charakter edukacyjny i wspierający — towarzyszy rodzicom w budowaniu komunikacji z dzieckiem, nie zastępuje diagnozy ani terapii logopedycznej czy psychologicznej.
AAC to komunikacja alternatywna i wspomagająca, czyli wszystkie sposoby porozumiewania się, które uzupełniają lub zastępują mowę. Należą do niej gesty, znaki, obrazki i symbole, tablice komunikacyjne oraz aplikacje na tablecie, które odczytują wybrane słowa na głos. AAC pomaga dzieciom, które nie mówią lub mówią bardzo niewiele, na przykład z powodu autyzmu, opóźnionego rozwoju mowy, zespołów genetycznych czy mózgowego porażenia dziecięcego. Daje dziecku możliwość wyrażenia potrzeb, wyborów i emocji.
Nie, AAC nie opóźnia rozwoju mowy, a bardzo często wręcz go wspiera. Dziecko, które dzięki obrazkom czy gestom doświadcza, że komunikacja działa, zyskuje motywację do porozumiewania się także w inny sposób. AAC zmniejsza frustrację i napięcie, które mogą blokować próby mówienia. Obawa, że dziecko „przestanie się starać”, jest częsta i zrozumiała, ale AAC nie odbiera mu chęci do mowy. Daje mu po prostu głos już teraz.
Z dzieckiem, które nie mówi, można porozumiewać się przez gesty, obrazki, symbole i wskazywanie, a przede wszystkim przez uważne obserwowanie jego sygnałów. Wiele dzieci rozumie znacznie więcej, niż potrafi powiedzieć, dlatego warto mówić do nich normalnie, prostymi zdaniami. Pomaga pokazywanie symbolu jednocześnie z wypowiadanym słowem, na przykład przy posiłku czy zabawie. Każdą próbę komunikacji, nawet niedoskonałą, warto zauważyć i odpowiedzieć na nią.
AAC w domu najlepiej zacząć od kilku symboli związanych z tym, czego dziecko naprawdę chce, na przykład ulubionego jedzenia, zabawki czy aktywności. Nie potrzebujesz specjalistycznego sprzętu: wystarczą wydrukowane obrazki lub zdjęcia i prosta mini-tablica. Używaj ich w naturalnych sytuacjach, takich jak posiłki, ubieranie czy zabawa. Na początku mniej znaczy więcej, bo zbyt duży wybór może przytłoczyć. Nowe symbole dodawaj stopniowo, gdy dziecko swobodnie korzysta z pierwszych.
Modelowanie w AAC polega na tym, że rodzic sam używa systemu komunikacji dziecka, mówiąc do niego i jednocześnie wskazując symbole. Tak jak dzieci uczą się mowy, słuchając innych, tak dziecko korzystające z AAC uczy się, widząc, jak dorośli posługują się tablicą czy aplikacją. Modelowanie nie jest sprawdzaniem ani odpytywaniem dziecka. To pokazywanie w codziennych sytuacjach, na przykład przy śniadaniu: „chcesz więcej soku?” z jednoczesnym wskazaniem symboli.
Nie trzeba wybierać raz na zawsze, bo wiele rodzin łączy proste obrazki z aplikacją na tablecie. Papierowe tablice są tanie, zawsze pod ręką i dobre na start. Tablet z aplikacją daje głos, większy zasób słów i łatwiej go rozbudowywać. Wybór zależy od motoryki dziecka, jego wzroku, uwagi i tego, co je motywuje. Warto zacząć od prostych narzędzi, obserwować dziecko i skonsultować wybór z logopedą lub terapeutą AAC.
Najpierw spróbuj zrozumieć, dlaczego dziecko odrzuca system, bo powody bywają bardzo różne. Symbole mogą być dla niego mało atrakcyjne, zbyt liczne, trudne do wskazania albo kojarzyć się z presją i odpytywaniem. Warto wrócić do tego, co dziecko naprawdę lubi, ograniczyć wymagania i więcej modelować w zabawie. Czasem pomaga krótka przerwa. Jeśli trudność się utrzymuje, porozmawiaj z terapeutą o dopasowaniu systemu do możliwości dziecka.
Krok po kroku, przystępnym językiem, podstawy AAC omawia szkolenie CWP „Jak wspierać w domu dziecko, które nie mówi – podstawy AAC dla rodziców”. Kurs wyjaśnia rodzaje AAC, pomaga wybrać pierwsze symbole i zrobić prostą tablicę, uczy modelowania przy posiłkach, higienie i zabawie oraz pokazuje, jak włączyć rodzeństwo, dziadków i przedszkole. Nie zastępuje pracy z terapeutą, ale pomaga rodzicowi zacząć w domu i lepiej współpracować ze specjalistami.
Piszemy to wprost, żebyś nie musiał lub nie musiała zgadywać. Szkolenie doskonalące ma granice — poniżej te, które dotyczą tego materiału.
66 lekcji w 22 modułach. Lekcje oznaczone jako otwarte obejrzysz bez zakładania konta.
Arkusze i protokoły do wykorzystania w gabinecie. Lista informacyjna — pliki otwierają się przy lekcji, w planie Specjalista.
Nie, bo do 2028 roku nie ma czego przyznawać. System doskonalenia zawodowego psychologów opisany w art. 29 ustawy z 23 stycznia 2026 r. o zawodzie psychologa oraz samorządzie zawodowym psychologów zacznie obowiązywać wraz z trzonem ustawy 19 maja 2028 r., a doskonalenie ma być wtedy organizowane lub koordynowane przez samorząd zawodowy. Każdy, kto dziś obiecuje punkty, obiecuje coś, co nie istnieje. Wystawiamy certyfikat ukończenia szkolenia z liczbą godzin dydaktycznych i prowadzimy dziennik rozwoju zawodowego, żeby po wejściu przepisów w życie mieć udokumentowany dorobek.
Dla psychologów, psychoterapeutów, psychologów szkolnych i poradnianych, pedagogów specjalnych, doradców zawodowych, studentów psychologii oraz rodziców. Materiał dla specjalistów zakłada przygotowanie kierunkowe: nie tłumaczymy podstaw od zera i nie publikujemy treści rozwoju osobistego. Osobna część biblioteki jest napisana z myślą o rodzicach — porusza m.in. tematy związane z rozwodem i rozstaniem rodziców, które mogą pomóc chronić dziecko przed skutkami konfliktu.
To szkolenia pisane, podzielone na lekcje po kilkanaście minut, z materiałem do czytania. Wracasz do nich w dowolnym momencie i przerabiasz we własnym tempie. W przyszłości planujemy wprowadzić także wersje audio. Zajęć na żywo i superwizji grupowej nie prowadzimy.
Udział w szkoleniu i liczbę godzin dydaktycznych. Certyfikat nie nadaje uprawnień zawodowych, nie jest dokumentem żadnego towarzystwa naukowego ani zaświadczeniem oświatowym. Jest dokumentem do Twojej własnej dokumentacji rozwoju zawodowego oraz do przedstawienia pracodawcy, jeśli tego wymaga.
Imię i nazwisko wraz z tytułem zawodowym, tytuł szkolenia, liczba godzin dydaktycznych, data wystawienia, numer dokumentu oraz klauzula o zakresie, jaki certyfikat potwierdza. Dane są zamrażane w chwili wystawienia — późniejsza zmiana tytułu szkolenia nie zmienia dokumentu, który już masz.
Tak. Każdy dokument ma numer i indywidualny adres weryfikacyjny. Pracodawca albo placówka może sprawdzić jego autentyczność bez zakładania konta i bez kontaktu z nami.
Dzieci i młodzież: ADHD, autyzm, neuroróżnorodność
Od wywiadu i skal przesiewowych po realny plan współpracy z rodzicem i szkołą.
Dzieci i młodzież: ADHD, autyzm, neuroróżnorodność
Pełna ścieżka pracy psychologa szkolnego z przemocą rówieśniczą i hejtem: precyzyjna diagnoza, interwencja z ofiarą i ze sprawcą, praca z dynamiką grupy, cyberprzemoc oraz budowanie systemowej polityki antyprzemocowej szkoły.
Dzieci i młodzież: ADHD, autyzm, neuroróżnorodność
Praktyczny kurs warsztatowy dla specjalistów: systemy komunikacji wspomagającej i alternatywnej, ocena i dobór, modelowanie językowe, czytanie uczestniczące oraz praca z osobami z autyzmem, afazją, niepełnosprawnością intelektualną i mózgowym porażeniem dziecięcym.
„Gdybym był grzeczniejszy, tata by nie odszedł”. Takie zdanie potrafi złamać serce. Wyjaśniamy, skąd u dziecka bierze się poczucie winy po rozstaniu rodziców i jak krok po kroku zdejmować z niego ten ciężar.
7 min czytaniaPrzyszło pismo z sądu, termin badania za kilka tygodni, a Ty zastanawiasz się, jak powiedzieć o tym dziecku, żeby się nie bało i nie czuło, że musi wybierać. Podpowiadamy, co mówić, czego unikać i jak zadbać o dziecko przed badaniem i po nim.
7 min czytaniaNauczyciele chwalą, że jest spokojna i pilna. W domu po szkole płacze, wybucha o drobiazgi i godzinami nie może dojść do siebie. Wyjaśniamy, jak może wyglądać spektrum autyzmu u dziewczynek i jak mądrze sprawdzić swoje obawy.
W abonamencie
7 dni za darmo