Kurs dla rodzica: jak mózg dziecka z ADHD naprawdę przetwarza Twoje polecenia, dlaczego jedne formy próśb działają a inne nie, jak przestać powtarzać to samo po pięć razy każdego wieczoru, i jak mówić, żeby zwiększyć realną szansę na współpracę — bez krzyku, bez błagania i bez poczucia, że mówisz do ściany.
Ten kurs jest dla rodzica, który zna to uczucie: mówisz spokojnie, mówisz drugi raz głośniej, mówisz trzeci raz z irytacją, a dziecko dalej robi swoje, jakby Cię w ogóle nie słyszało. Dla rodzica, który słyszy od dziecka „dobra, już idę” i po dziesięciu minutach odkrywa, że nic się nie zmieniło, nie dlatego że dziecko kłamało, tylko dlatego że coś po drodze naprawdę zawiodło. Dla rodzica, który zadaje sobie pytanie „czy on mnie w ogóle słucha?” kilka razy dziennie i coraz częściej odpowiada sobie „nie”.
Agnieszka poprosiła, żeby ten temat przeprowadzić jako osobny, dedykowany kurs, nie fragment innego — bo choć w innych kursach tej serii pojawiają się granice i negocjacje, to żaden z nich nie tłumaczy samej MECHANIKI komunikacji: co dokładnie dzieje się w mózgu dziecka między usłyszeniem polecenia a jego wykonaniem, i dlaczego akurat ten fragment tak często zawodzi u dzieci z ADHD. Kurs obejmuje sześć modułów i dwadzieścia jeden lekcji, które prowadzą Cię od zrozumienia mechanizmu — drogi, jaką polecenie musi przejść przez mózg dziecka, zanim zamieni się w działanie — przez konkretną naukę wydawania poleceń, które mają szansę zadziałać, przez pojemność pamięci roboczej i to, ile informacji naraz dziecko realnie jest w stanie przyjąć, po cztery praktyczne filary: dlaczego dziecko „słyszy” ale nie wykonuje, jak przerwać wzorzec powtarzania tego samego polecenia po kilka razy, i jak mówić, żeby zwiększyć szansę na współpracę zamiast wywoływać opór.
To nie jest kurs o dyscyplinie ani o karach. To kurs o zrozumieniu, że mózg dziecka z ADHD przetwarza polecenia inaczej niż mózg jego rówieśników — ma mniejszą pojemność pamięci roboczej, łatwiej się rozprasza, ma trudność z samodzielnym zainicjowaniem działania — i o konkretnych, sprawdzonych sposobach mówienia, które adresują właśnie ten mechanizm, zamiast zakładać, że problemem jest wyłącznie brak posłuszeństwa albo złej woli.
Ton kursu jest empatyczny, bezpośredni i mocno praktyczny. Każda z dwudziestu jeden lekcji zaczyna się od konkretnej sceny z życia rodziny — sytuacji, w której polecenie nie zadziałało — tłumaczy mechanizm stojący za nią prostym językiem, i pokazuje, jak ta sama sytuacja mogła wyglądać inaczej. Kurs jest uniwersalny — techniki z niego działają przy sprzątaniu, przy porannej rutynie, przy odrabianiu lekcji, przy wychodzeniu z domu, w każdej codziennej sytuacji, nie tylko przy jednym konkretnym temacie.
Dziecko z ADHD najczęściej nie ignoruje poleceń celowo, tylko ma trudność z ich przetworzeniem. Polecenie musi zostać usłyszane, zauważone, zrozumiane, zapamiętane, a potem trzeba jeszcze zacząć działać i nie rozproszyć się po drodze. U dziecka z ADHD na każdym z tych etapów może dojść do „awarii”, zwłaszcza gdy jest zajęte czymś ciekawym. Dlatego wrażenie „on mnie w ogóle nie słucha” jest częste, choć przyczyną jest sposób działania uwagi i pamięci roboczej.
Zanim cokolwiek powiesz, zdobądź uwagę dziecka: podejdź blisko, dotknij ramienia, nawiąż kontakt wzrokowy. Potem mów krótko i konkretnie, jedno polecenie naraz, na przykład „odłóż klocki do pudełka”, a nie „posprzątaj pokój”. Poproś, żeby dziecko powtórzyło, co ma zrobić. Wybieraj dobry moment, bo polecenie wydane w środku gry ma małe szanse. Pomaga też spokojny ton i podziękowanie od razu po wykonaniu zadania.
Pamięć robocza to umiejętność utrzymania w głowie informacji przez krótki czas, żeby na jej podstawie działać, na przykład zapamiętania kilku kroków polecenia. U dzieci z ADHD pamięć robocza często jest słabsza, dlatego gubią część poleceń, szczególnie gdy są długie lub składają się z kilku elementów. Polecenie „umyj zęby, załóż piżamę i przynieś książkę” może zostać wykonane tylko w pierwszej części. Pomaga rozbijanie poleceń na pojedyncze kroki i wizualne podpowiedzi.
Powtarzanie poleceń często staje się błędnym kołem: rodzic mówi kilka razy, coraz głośniej, a dziecko uczy się reagować dopiero na ten „prawdziwy” raz, gdy w głosie słychać złość. Przy ADHD dochodzi do tego trudność z przetworzeniem pierwszego komunikatu. Żeby przerwać ten wzorzec, mów raz, ale dopiero po zdobyciu uwagi dziecka, i od razu upewnij się, że zrozumiało. Jeśli nie wykonuje, podejdź i pomóż zacząć, zamiast powtarzać z drugiego pokoju.
Częściej dziecko z ADHD słyszy, ale nie jest w stanie przejść od usłyszenia do działania. Między dźwiękiem a wykonaniem jest kilka etapów, a rozpraszacze po drodze, takie jak zabawka czy telewizor, łatwo przerywają ten proces. Dziecko może szczerze zamierzać wykonać polecenie, a po chwili zupełnie o nim zapomnieć. Oczywiście zdarza się też zwykła niechęć, jak u każdego dziecka. Warto obserwować, na którym etapie najczęściej pojawia się trudność.
Rozmowa rzadziej kończy się kłótnią, gdy rodzic wybiera dobry moment, mówi spokojnie i unika tonu rozkazu lub błagania. Zamiast „ile razy mam ci mówić?” lepiej sprawdza się krótki, rzeczowy komunikat i jasna informacja, co będzie dalej, na przykład „najpierw buty, potem wychodzimy na plac”. Pomaga też dawanie wyboru w granicach zasad. Dziecko z ADHD słyszy dużo krytyki, więc warto równie często zauważać to, co mu się udało.
Zwykle nie, dziecko z ADHD rzadko robi coś specjalnie, żeby zdenerwować rodzica. Większość trudności wynika z problemów z uwagą, hamowaniem impulsów i pamięcią roboczą, które są częścią ADHD. Dziecko często samo jest rozczarowane, że znów zapomniało lub nie zdążyło. Przekonanie, że robi to celowo, zwiększa złość rodzica i napięcie w relacji. Zrozumienie mechanizmu nie oznacza braku zasad, ale pomaga reagować spokojniej i skuteczniej.
Komunikacji z dzieckiem z ADHD poświęcone jest szkolenie CWP „On mnie w ogóle nie słucha!”, część serii o ADHD dla rodziców. Kurs pokazuje drogę polecenia przez mózg dziecka, wyjaśnia rolę pamięci roboczej i uczy, jak formułować polecenia, które działają, jak rozbijać je na kroki i jak przerwać wzorzec powtarzania po kilka razy. Omawia też wybór momentu, ton rozmowy i sposoby na zwiększenie szansy na współpracę bez krzyku.
Publikujemy wyłącznie opinie podpisane imieniem i tytułem zawodowym. Jak weryfikujemy opinie. Zobacz opinie o wszystkich szkoleniach.
Szkolenie bardzo mi pomogło. Najbardziej doceniam to, że nie jest napisane trudnym językiem, tylko normalnie i zrozumiale. Są przykłady z codziennego życia, dzięki czemu łatwo odnieść je do własnego dziecka.
Piszemy to wprost, żebyś nie musiał lub nie musiała zgadywać. Szkolenie doskonalące ma granice — poniżej te, które dotyczą tego materiału.
21 lekcji w 6 modułach. Lekcje oznaczone jako otwarte obejrzysz bez zakładania konta.
Arkusze i protokoły do wykorzystania w gabinecie. Lista informacyjna — pliki otwierają się przy lekcji, w planie Specjalista.
Nie, bo do 2028 roku nie ma czego przyznawać. System doskonalenia zawodowego psychologów opisany w art. 29 ustawy z 23 stycznia 2026 r. o zawodzie psychologa oraz samorządzie zawodowym psychologów zacznie obowiązywać wraz z trzonem ustawy 19 maja 2028 r., a doskonalenie ma być wtedy organizowane lub koordynowane przez samorząd zawodowy. Każdy, kto dziś obiecuje punkty, obiecuje coś, co nie istnieje. Wystawiamy certyfikat ukończenia szkolenia z liczbą godzin dydaktycznych i prowadzimy dziennik rozwoju zawodowego, żeby po wejściu przepisów w życie mieć udokumentowany dorobek.
Dla psychologów, psychoterapeutów, psychologów szkolnych i poradnianych, pedagogów specjalnych, doradców zawodowych, studentów psychologii oraz rodziców. Materiał dla specjalistów zakłada przygotowanie kierunkowe: nie tłumaczymy podstaw od zera i nie publikujemy treści rozwoju osobistego. Osobna część biblioteki jest napisana z myślą o rodzicach — porusza m.in. tematy związane z rozwodem i rozstaniem rodziców, które mogą pomóc chronić dziecko przed skutkami konfliktu.
To szkolenia pisane, podzielone na lekcje po kilkanaście minut, z materiałem do czytania. Wracasz do nich w dowolnym momencie i przerabiasz we własnym tempie. W przyszłości planujemy wprowadzić także wersje audio. Zajęć na żywo i superwizji grupowej nie prowadzimy.
Udział w szkoleniu i liczbę godzin dydaktycznych. Certyfikat nie nadaje uprawnień zawodowych, nie jest dokumentem żadnego towarzystwa naukowego ani zaświadczeniem oświatowym. Jest dokumentem do Twojej własnej dokumentacji rozwoju zawodowego oraz do przedstawienia pracodawcy, jeśli tego wymaga.
Imię i nazwisko wraz z tytułem zawodowym, tytuł szkolenia, liczba godzin dydaktycznych, data wystawienia, numer dokumentu oraz klauzula o zakresie, jaki certyfikat potwierdza. Dane są zamrażane w chwili wystawienia — późniejsza zmiana tytułu szkolenia nie zmienia dokumentu, który już masz.
Tak. Każdy dokument ma numer i indywidualny adres weryfikacyjny. Pracodawca albo placówka może sprawdzić jego autentyczność bez zakładania konta i bez kontaktu z nami.
Terapia par, rodzin i seksuologia
Praktyczny przewodnik dla rodzica: czym różnią się spektrum autyzmu i ADHD u dziecka, dlaczego z zewnątrz bywają do siebie podobne, jak wyglądają w różnym wieku i co realnie zrobić, gdy podejrzewasz jeden z tych profili.
Terapia par, rodzin i seksuologia
Wizyta domowa, ocena ryzyka w terenie i współpraca z MOPS, kuratorem i szkołą — od pierwszego kontaktu po zamknięcie sprawy.
Terapia par, rodzin i seksuologia
Przewodnik dla rodziców dziewcząt w okresie dojrzewania: co w zmianach nastolatki jest zupełnie normalne, jak rozumieć jej ciało, mózg, emocje i bunt, kiedy trudność jest tylko fazą, a kiedy staje się sygnałem, który warto skonsultować ze specjalistą — i jak rozmawiać, stawiać granice oraz odbudowywać bliskość.
Senior z otępieniem krzyczy przy myciu, odpycha opiekuna, odmawia leków. Pokazujemy, jak szukać przyczyn takiego zachowania, jak deeskalować trudną sytuację i jak razem z opiekunami zapobiegać kolejnym.
8 min czytaniaRodzice w rozstaniu często przychodzą po sojusznika, a nie po pomoc dla dziecka. Pokazujemy, jak prowadzić konsultację skoncentrowaną na dziecku i jak chronić neutralność swojej roli.
8 min czytaniaTrzy techniki aktywnego słuchania, które na zajęciach brzmią podobnie, a w rozmowie robią coś zupełnie innego. Wyjaśniamy różnice na przykładach i podpowiadamy, jak je zapamiętać przed kolokwium i pierwszymi praktykami.
W abonamencie
7 dni za darmo
