Kurs dla studenta psychologii, który szuka miejsca na praktyki albo właśnie je zaczyna: jak wybrać placówkę i napisać zgłoszenie, co wolno praktykantowi, jak dbać o poufność i granice, jak reagować w trudnych sytuacjach, jak prowadzić dziennik praktyk, pisać refleksję i sprawozdanie oraz jak wykorzystać praktyki w dalszych studiach.
Praktyki studenckie z psychologii: gdzie szukać miejsca i jak je dobrze przejść, skoro regulamin jest długi, placówki odpowiadają różnie, a Ty nie wiesz jeszcze, co praktykantowi wolno? Najprościej zacząć od siebie i od regulaminu uczelni: ustalić, z kim i w jakim rodzaju pracy chcesz mieć kontakt, sprawdzić wymagania wydziału, a potem szukać szeroko, w poradniach, szpitalach, szkołach, domach pomocy społecznej, ośrodkach interwencji kryzysowej, organizacjach pozarządowych, działach HR i zespołach badawczych na uczelni. Na miejscu najwięcej zyskujesz, gdy masz własne cele, dobrze obserwujesz, współpracujesz z opiekunem praktyk i wiesz, gdzie kończy się rola praktykanta.
Kurs zaczyna się od tego, czym są praktyki na psychologii i co można z nich wynieść, jak wybrać miejsce pod swoje zainteresowania, jak zapisać cele praktyk i jak ogarnąć formalności: regulamin, porozumienie z placówką, opiekuna i dokumenty. Następnie pokazuje, czego spodziewać się w różnych placówkach, jak napisać mail z prośbą o praktyki, CV i list studenta psychologii, jak przygotować się do rozmowy przed przyjęciem i co zrobić, gdy wszędzie odmawiają.
Dalej przechodzisz przez same praktyki: pierwszy dzień i zasady placówki, obserwację rozmów, badań i zajęć grupowych z notowaniem bez danych osobowych, zadania praktykanta i granice jego roli oraz współpracę z opiekunem, w tym pytania, informację zwrotną i prośbę o więcej zadań. Moduł o etyce omawia poufność w rozmowach, notatkach i mediach społecznościowych, granice w kontakcie z pacjentami, klientami i uczniami, zachowanie w sytuacji kryzysu, agresji i ujawnienia przemocy oraz dbanie o siebie po trudnym dniu.
Ostatnie moduły uczą, jak prowadzić dziennik praktyk, jak pisać refleksję z wykorzystaniem cyklu Gibbsa, jak przygotować sprawozdanie z praktyk i zadbać o ocenę opiekuna oraz jak przejść przez zaliczenie bez nerwów. Na koniec dowiesz się, jak opisać praktyki w CV bez łamania poufności, jak łączyć praktyki z pracą magisterską, jak dbać o kontakty, rekomendacje i wolontariat i jak ułożyć plan praktyk na resztę studiów. Każda lekcja ma fikcyjny przykład z praktyk, zadania do wykonania i listę najczęstszych błędów. Do kursu dołączyliśmy sześć materiałów do pobrania: wzór dziennika praktyk, kartę wyboru miejsca praktyk, wzór zgłoszenia na praktyki z szablonem CV, arkusz obserwacji, pytania do opiekuna praktyk i wzór sprawozdania z pytaniami do refleksji.
Zacznij od regulaminu praktyk i osoby odpowiedzialnej za praktyki na wydziale, bo uczelnia często ma listę placówek, z którymi współpracuje. Potem szukaj szeroko: poradnie zdrowia psychicznego, poradnie psychologiczno-pedagogiczne, szpitale, szkoły, domy pomocy społecznej, ośrodki interwencji kryzysowej, organizacje pozarządowe, działy HR i zespoły badawcze na uczelni. Pytaj wykładowców i starsze roczniki o kontakty. Pisz do konkretnych osób i zgłaszaj się z wyprzedzeniem.
Napisz krótko do konkretnej osoby, z adresu z imieniem i nazwiskiem. W temacie podaj, że chodzi o praktyki studenckie z psychologii. W treści przedstaw się, podaj rok studiów i uczelnię, rodzaj praktyk i przybliżony termin, a w jednym lub dwóch zdaniach wyjaśnij, dlaczego interesuje Cię ta placówka i czego chcesz się nauczyć. Zaproponuj rozmowę, dołącz CV i podpisz się pełnymi danymi kontaktowymi. Jeśli nie ma odpowiedzi, przypomnij się raz.
Praktykant przede wszystkim obserwuje i pomaga pod nadzorem opiekuna praktyk. Uczestniczy za zgodą osób w rozmowach, badaniach i zajęciach grupowych, przygotowuje materiały, pomaga w zajęciach i zebraniach zespołu, czasem współprowadzi proste ćwiczenia. Nie prowadzi samodzielnie diagnozy ani terapii, nie przekazuje wyników badań i nie podejmuje decyzji o osobach, z którymi pracuje placówka. W trudnej sytuacji najpierw informuje opiekuna lub personel. Dokładny zakres zadań ustala placówka.
Najpierw sprawdź, czy uczelnia ma własny wzór dziennika. Wpisy rób na bieżąco, najlepiej tego samego dnia: data i godziny obecności, konkretne zadania, najważniejsze obserwacje oraz krótkie wnioski. Obserwacje opisuj bez danych pozwalających rozpoznać osoby, czyli bez imion, nazw szkół, rzadkich szczegółów i diagnoz konkretnych ludzi. Oddzielaj fakty od interpretacji. Wpisuj zgodnie z rzeczywistością i ustal z opiekunem, jak często będzie potwierdzał wpisy.
Skorzystaj z wzoru uczelni, a jeśli go nie ma, ułóż sprawozdanie w części: informacje podstawowe, charakterystyka placówki bez danych osób, cele praktyk, przebieg pogrupowany według rodzaju zadań, refleksja nad dwiema lub trzema ważnymi sytuacjami, ocena realizacji celów, wnioski na przyszłość i rzeczowa ocena praktyk. Nie przepisuj dziennika dzień po dniu, tylko syntetyzuj. Refleksję możesz uporządkować według cyklu Gibbsa.
Nie ma jednej odpowiedzi dla wszystkich studentów, bo wymiar praktyk, ich rodzaje i terminy ustala każda uczelnia w programie studiów i regulaminie praktyk. Na różnych wydziałach praktyki są podzielone inaczej, na przykład na śródroczne i wakacyjne albo ogólne i związane z wybraną ścieżką kształcenia. Sprawdź aktualny regulamin swojego kierunku i zapytaj pełnomocnika lub koordynatora praktyk, jak liczy się wymiar i jakie dokumenty go potwierdzają.
Czasem tak, ale decyduje o tym wyłącznie uczelnia. Niektóre regulaminy pozwalają w określonych warunkach zaliczyć wolontariat lub pracę zawodową jako praktykę, inne tego nie przewidują. Najważniejsze, żeby ustalić to z osobą odpowiedzialną za praktyki przed rozpoczęciem wolontariatu, a nie po fakcie. Zapytaj, jakie warunki musi spełniać organizacja i opiekun oraz jakie dokumenty trzeba będzie złożyć, i zachowaj odpowiedź na piśmie.
Potraktuj to poważnie i niezwłocznie poinformuj opiekuna praktyk lub personel placówki. Nie oceniaj samodzielnie ryzyka, nie prowadź interwencji i nie obiecuj zachowania tajemnicy. Powiedz spokojnie, że to ważne i że chcesz, żeby porozmawiał z kimś z zespołu. Jeśli osoba wydaje się w bezpośrednim zagrożeniu, nie zostawiaj jej samej i wezwij pomoc. Gdy nikogo z zespołu nie ma, a zagrożenie życia jest bezpośrednie, dzwoń pod numer 112.
Piszemy to wprost, żebyś nie musiał lub nie musiała zgadywać. Szkolenie doskonalące ma granice — poniżej te, które dotyczą tego materiału.
24 lekcje w 6 modułach. Lekcje oznaczone jako otwarte obejrzysz bez zakładania konta.
Arkusze i protokoły do wykorzystania w gabinecie. Lista informacyjna — pliki otwierają się przy lekcji, w planie Specjalista.
Nie, bo do 2028 roku nie ma czego przyznawać. System doskonalenia zawodowego psychologów opisany w art. 29 ustawy z 23 stycznia 2026 r. o zawodzie psychologa oraz samorządzie zawodowym psychologów zacznie obowiązywać wraz z trzonem ustawy 19 maja 2028 r., a doskonalenie ma być wtedy organizowane lub koordynowane przez samorząd zawodowy. Każdy, kto dziś obiecuje punkty, obiecuje coś, co nie istnieje. Wystawiamy certyfikat ukończenia szkolenia z liczbą godzin dydaktycznych i prowadzimy dziennik rozwoju zawodowego, żeby po wejściu przepisów w życie mieć udokumentowany dorobek.
Dla psychologów, psychoterapeutów, psychologów szkolnych i poradnianych, pedagogów specjalnych, doradców zawodowych, studentów psychologii oraz rodziców. Materiał dla specjalistów zakłada przygotowanie kierunkowe: nie tłumaczymy podstaw od zera i nie publikujemy treści rozwoju osobistego. Osobna część biblioteki jest napisana z myślą o rodzicach — porusza m.in. tematy związane z rozwodem i rozstaniem rodziców, które mogą pomóc chronić dziecko przed skutkami konfliktu.
Udział w szkoleniu i liczbę godzin dydaktycznych. Certyfikat nie nadaje uprawnień zawodowych, nie jest dokumentem żadnego towarzystwa naukowego ani zaświadczeniem oświatowym. Jest dokumentem do Twojej własnej dokumentacji rozwoju zawodowego oraz do przedstawienia pracodawcy, jeśli tego wymaga.
To szkolenia pisane, podzielone na lekcje po kilkanaście minut, z materiałem do czytania. Wracasz do nich w dowolnym momencie i przerabiasz we własnym tempie. W przyszłości planujemy wprowadzić także wersje audio. Zajęć na żywo i superwizji grupowej nie prowadzimy.
Imię i nazwisko wraz z tytułem zawodowym, tytuł szkolenia, liczba godzin dydaktycznych, data wystawienia, numer dokumentu oraz klauzula o zakresie, jaki certyfikat potwierdza. Dane są zamrażane w chwili wystawienia — późniejsza zmiana tytułu szkolenia nie zmienia dokumentu, który już masz.
Tak. Pierwsza lekcja każdego szkolenia jest otwarta bez logowania. Po założeniu darmowego konta dostajesz dodatkowo trzy pełne szkolenia oraz cały blog.
Materiały akademickie dla studenta
Kurs dla studenta psychologii porządkujący wiedzę o samoocenie i obrazie siebie — od klasycznych teorii (James, Rosenberg, Coopersmith) przez rozwój w ciągu całego życia, związek ze zdrowiem psychicznym, aż po narzędzia pomiaru, krytykę popularnych uproszczeń i praktyczne techniki interwencji terapeutycznej.
Materiały akademickie dla studenta
Przegląd trzydziestu kilku najważniejszych klasycznych badań i eksperymentów w historii psychologii — od Milgrama i Zimbardo, przez Piageta i Pawłowa, po H.M. i Genie — z kontekstem historycznym, metodą, wynikami, rzetelną krytyką metodologiczną i etyczną oraz znaczeniem każdego badania dla psychologii dzisiaj.
Materiały akademickie dla studenta
Kurs dla studenta I roku psychologii, prowadzący krok po kroku przez cały proces pisania pierwszej pracy zaliczeniowej — od wyboru tematu i formułowania tezy, przez konspekt, wstęp, budowanie argumentacji i zakończenie, po redakcję, odpowiedzialne korzystanie z AI, obronę pracy i praktyczne odpowiedzi na najczęstsze wątpliwości pierwszorocznych.
Freud, Eysenck, Strelau, Rogers i Bandura w jednym miejscu. Zobacz, na jakie pytania odpowiada każdy nurt i jak zestawiać je ze sobą, gdy na egzaminie pada polecenie „porównaj”.
7 min czytaniaDobre praktyki z psychologii zdobywa się wcześniej, niż wymaga tego plan studiów, i z jasnym celem. Pokazujemy, gdzie szukać miejsca, jak napisać zgłoszenie i jak wykorzystać czas w placówce.
7 min czytaniaPierwsza rozmowa z pacjentem na praktykach to zwykle rozmowa pod opieką opiekuna, w której najważniejsze jest słuchanie, a nie diagnoza. Pokazujemy, jak się przygotować i co robić w trakcie.
W abonamencie
7 dni za darmo
