Dzieci i młodzież: ADHD, autyzm, neuroróżnorodność
ADHD u dzieci i nastolatków: różnicowanie i wsparcie
Od wywiadu i skal przesiewowych po realny plan współpracy z rodzicem i szkołą.
Prowadzi: Michał Osypiuk
Dlaczego obraz kliniczny wymyka się kryteriom pisanym na podstawie badań chłopców.
Dziewczęta w spektrum autyzmu trafiają do diagnozy średnio o kilka lat później niż chłopcy, a często dopiero w okresie dojrzewania — z rozpoznaniem zaburzeń lękowych, depresji albo zaburzeń odżywiania.
Szkolenie pokazuje mechanizm kamuflażu społecznego: kopiowanie zachowań rówieśniczek, scenariusze rozmów przygotowane wcześniej, intensywne zainteresowania mieszczące się w normie kulturowej. Kamuflaż działa — do momentu, w którym koszt jego utrzymania przekracza zasoby i pojawia się wypalenie autystyczne.
Druga część to praktyka: co zmienić w wywiadzie, jak pytać o doświadczenia sensoryczne i o relacje rówieśnicze, jak prowadzić trening umiejętności społecznych, który nie uczy głębszego maskowania, oraz jak rozmawiać z nastolatką i z jej rodzicami o rozpoznaniu.
Piszemy to wprost, żebyś nie musiał lub nie musiała zgadywać. Szkolenie doskonalące ma granice — poniżej te, które dotyczą tego materiału.
14 lekcji w 4 modułach. Lekcje oznaczone jako otwarte obejrzysz bez zakładania konta.
psycholog dziecięcy, terapeuta dzieci i młodzieży
Psycholog dzieci i młodzieży. Ukończył psychologię na Uniwersytecie Warszawskim ze specjalnością psychologia kliniczna dziecka oraz szkolenie z terapii poznawczo-behawioralnej dzieci i młodzieży. Członek zespołu diagnostycznego w poradni psychologiczno-pedagogicznej, wcześniej psycholog w oddziale psychiatrii dzieci i młodzieży. Prowadzi diagnozę w kierunku ADHD i spektrum autyzmu oraz konsultacje dla rodziców i nauczycieli. Współpracuje ze szkołami przy wdrażaniu dostosowań dla uczniów z orzeczeniami. W szkoleniach zajmuje się obrazem klinicznym neuroróżnorodności w różnym wieku, rozmową z rodzicem kwestionującym ustalenia oraz oceną ryzyka przy samouszkodzeniach u nastolatków.
Dla psychologów, psychoterapeutów, psychologów szkolnych i poradnianych, pedagogów specjalnych, doradców zawodowych oraz studentów psychologii. Materiał zakłada przygotowanie kierunkowe: nie tłumaczymy podstaw od zera i nie publikujemy treści rozwoju osobistego.
Nie, bo do 2028 roku nie ma czego przyznawać. System doskonalenia zawodowego psychologów opisany w art. 29 ustawy z 23 stycznia 2026 r. o zawodzie psychologa oraz samorządzie zawodowym psychologów zacznie obowiązywać wraz z trzonem ustawy 19 maja 2028 r., a doskonalenie ma być wtedy organizowane lub koordynowane przez samorząd zawodowy. Każdy, kto dziś obiecuje punkty, obiecuje coś, co nie istnieje. Wystawiamy certyfikat ukończenia szkolenia z liczbą godzin dydaktycznych i prowadzimy dziennik rozwoju zawodowego, żeby po wejściu przepisów w życie mieć udokumentowany dorobek.
To szkolenia nagrane, podzielone na lekcje po kilkanaście minut, z transkrypcją i materiałem do czytania. Wracasz do nich w dowolnym momencie i przerabiasz we własnym tempie. Zajęć na żywo i superwizji grupowej nie prowadzimy.
Udział w szkoleniu i liczbę godzin dydaktycznych. Certyfikat nie nadaje uprawnień zawodowych, nie jest dokumentem żadnego towarzystwa naukowego ani zaświadczeniem oświatowym. Jest dokumentem do Twojej własnej dokumentacji rozwoju zawodowego oraz do przedstawienia pracodawcy, jeśli tego wymaga.
Praktycy z udokumentowanym doświadczeniem klinicznym w obszarze, o którym mówią: specjaliści psychologii klinicznej, psychoterapeuci certyfikowani przez towarzystwa naukowe, neuropsycholodzy, biegli sądowi, a w kategorii prawnej — radcowie prawni. Przy każdym nazwisku podajemy wykształcenie, certyfikaty i przebieg pracy zawodowej.
Imię i nazwisko wraz z tytułem zawodowym, tytuł szkolenia, liczba godzin dydaktycznych, data wystawienia, numer dokumentu, nazwisko prowadzącego oraz klauzula o zakresie, jaki certyfikat potwierdza. Dane są zamrażane w chwili wystawienia — późniejsza zmiana tytułu szkolenia nie zmienia dokumentu, który już masz.
Dzieci i młodzież: ADHD, autyzm, neuroróżnorodność
Od wywiadu i skal przesiewowych po realny plan współpracy z rodzicem i szkołą.
Prowadzi: Michał Osypiuk
Dzieci i młodzież: ADHD, autyzm, neuroróżnorodność
Ocena ryzyka, plan bezpieczeństwa i rozmowa z rodzicem w sytuacji, w której nie ma dobrych opcji.
Prowadzi: Michał Osypiuk
Dostępne w abonamencie
Darmowe konto, bez karty