CWPCentrum Wiedzy Psychologicznej

Terapia narracyjna w praktyce: jak pracować z historią klienta krok po kroku. Szkolenie dla psychologów

Szkolenie online dla psychologów i psychoterapeutów, którzy chcą korzystać z podejścia narracyjnego w pracy z dorosłymi, parami, rodzinami, nastolatkami i dziećmi, oparte na fragmentach sesji z komentarzem.

Godziny dydaktyczne
45 godz.
Poziom
Średniozaawansowany
Program
96 lekcji
Terapia narracyjna w praktyce: jak pracować z historią klienta krok po kroku. Szkolenie dla psychologów

Terapia narracyjna to podejście, w którym terapeuta pomaga klientowi przyjrzeć się historiom, jakie opowiada o sobie, oddzielić problem od osoby i odnaleźć pominięte opowieści, bliższe temu, co dla klienta ważne. Na tym szkoleniu nauczysz się prowadzić rozmowę narracyjną krok po kroku: słuchać historii dominującej, nazywać problem w języku klienta, zadawać pytania zamiast interpretacji i budować z klientem historię alternatywną. Kurs jest dla psychologów i psychoterapeutów w trakcie szkolenia albo po nim, pracujących w poradniach zdrowia psychicznego, poradniach psychologiczno-pedagogicznych, ośrodkach interwencji kryzysowej, ośrodkach pomocy społecznej, szkołach, gabinetach prywatnych i organizacjach pozarządowych, także tych, którzy pracują w innym nurcie i chcą sięgać po elementy narracyjne.

To szkolenie online, które przechodzisz we własnym tempie. Ma 24 moduły i 45 godzin nauki. Zaczynamy od postawy terapeuty: ciekawości, niewiedzy, pozycji decentrowanej i wpływowej oraz przejrzystości. Potem omawiamy historię dominującą i dekonstrukcję, eksternalizację problemu, mapę wpływu problemu na życie klienta, wyjątki i różnicę między wyjątkiem w terapii narracyjnej i w TSR, zagęszczanie historii alternatywnej, pytania krajobrazu działania i krajobrazu tożsamości, rozmowy o członkostwie, świadków zewnętrznych i ceremonie definicyjne oraz dokumenty terapeutyczne, takie jak list po sesji i dyplom dla dziecka.

Druga część pokazuje pracę narracyjną z depresją, lękiem, traumą i żałobą, z dziećmi, nastolatkami, rodzinami i parami, a także to, jak kultura, płeć i władza kształtują historie klientów. Osobne moduły dotyczą przemocy, w tym rozmowy o odpowiedzialności z osobą stosującą przemoc, ryzyka samobójczego i samookaleczeń oraz łączenia podejścia narracyjnego z innymi metodami bez mieszania wszystkiego. Kurs zamykają zakończenie terapii i cztery rozbudowane studia przypadków. Każda lekcja zawiera fragmenty sesji z komentarzem, wersję z typowym błędem i gotowe pytania, a w każdym module jest studium przypadku i ćwiczenie praktyczne z przykładowymi odpowiedziami. Do kursu dołączyliśmy 14 arkuszy do pracy w PDF, między innymi pytania do eksternalizacji, arkusz mapy wpływu, rusztowanie pytań, przygotowanie świadków, wzory dokumentów terapeutycznych i listę kroków przy ryzyku.

Po ukończeniu kursu otrzymasz certyfikat ukończenia CWP z liczbą godzin. Kurs nie jest akredytowany przez żadne towarzystwo naukowe ani zawodowe. Nie jest szkoleniem psychoterapeutycznym, nie zastępuje superwizji i nie nadaje uprawnień psychoterapeuty ani tytułu terapeuty narracyjnego.

Najczęściej zadawane pytania

Terapia narracyjna to podejście, w którym terapeuta pomaga klientowi przyjrzeć się historiom, jakie opowiada o sobie i swoim życiu. Zakłada, że problem jest problemem i nie jest cechą osoby, a klient jest ekspertem od własnego życia. Terapeuta pyta z ciekawością, zamiast interpretować, oddziela problem od osoby i szuka z klientem zdarzeń, które nie pasują do historii problemu. Z nich buduje się historia alternatywna, bliższa wartościom klienta.

Eksternalizacja problemu polega na mówieniu o problemie jak o czymś oddzielnym od osoby. Zamiast „jestem zazdrosna” pojawia się „zazdrość przychodzi wieczorem i każe sprawdzać telefon”. Nazwę problemu wybiera klient. Dzięki temu łatwiej zobaczyć, kiedy problem jest silny, a kiedy słabszy, i jak klient na niego wpływa. Eksternalizacja nie zdejmuje odpowiedzialności za krzywdzenie innych: przemocy nie opisuje się jako czegoś, co „opanowało” sprawcę.

W terapii narracyjnej zadaje się pytania o historię problemu i jego wpływ, o wyjątki, czyli chwile, w których problem nie rządził, oraz pytania krajobrazu działania i krajobrazu tożsamości. Pierwsze dotyczą zdarzeń: co się stało, jak, z kim. Drugie dotyczą znaczenia: co to mówi o wartościach i nadziejach klienta. Pytania układa się w rusztowanie, od tego, co klientowi bliskie, do tego, co bardziej ogólne, i zadaje w tempie klienta.

Oba podejścia traktują klienta jako eksperta i interesują się wyjątkami. W TSR wyjątek prowadzi do pytania, co działało i jak to powtórzyć, w kierunku preferowanej przyszłości, a terapia jest zwykle krótka i skupiona na celu. W terapii narracyjnej wyjątek otwiera pytania o znaczenie dla tożsamości, o przeszłość i o ludzi, którzy są świadkami zmiany. Terapia narracyjna częściej zajmuje się też wpływem opowieści społecznych na historię klienta.

Tak. Dzieci często same mówią o problemach jak o czymś zewnętrznym, więc eksternalizacja w zabawie, rysunku albo z plasteliną jest dla nich naturalna. Nazwę problemu wybiera dziecko, a terapeuta dba, żeby nie ośmieszyć problemu, który dla dziecka jest poważny, jak lęk, moczenie czy złość. Rodzic jest sojusznikiem dziecka. Przy podejrzeniu krzywdzenia dziecka terapeuta nie przesłuchuje go, tylko działa według procedur ochrony dziecka.

Może pomagać, jeśli najpierw zadba się o stabilizację i bezpieczeństwo. Klient ma prawo nie opowiadać szczegółów krzywdy. Terapeuta stosuje podwójne słuchanie: słyszy historię krzywdy i historię odpowiedzi klienta, czyli tego, jak się chronił i czego się trzymał. Uważa na sygnały zalewu emocji i retraumatyzacji. Przy złożonych objawach pourazowych potrzebna jest diagnoza i specjalistyczna terapia traumy, a praca narracyjna może być jej uzupełnieniem.

Terapia narracyjna nie wystarczy, gdy klient ma myśli samobójcze, samookalecza się albo doznaje przemocy, bo wtedy najpierw ocenia się ryzyko i organizuje pomoc. Nie zastępuje też diagnozy ani leczenia przy psychozie, ciężkiej depresji, zaburzeniach odżywiania z zagrożeniem zdrowia czy uzależnieniu. W takich sytuacjach podejście narracyjne może być uzupełnieniem leczenia. O leczeniu farmakologicznym decyduje lekarz. Przy przemocy w związku terapia par jest wstrzymana.

Otrzymasz certyfikat ukończenia CWP z liczbą godzin. Kurs nie jest akredytowany przez żadne towarzystwo naukowe ani zawodowe i nie jest szkoleniem psychoterapeutycznym. Nie nadaje uprawnień psychoterapeuty ani tytułu terapeuty narracyjnego i nie zastępuje superwizji. Daje praktyczną wiedzę i gotowe pytania do pracy narracyjnej, które możesz omawiać na superwizji i rozwijać w dalszym szkoleniu.

Czego się nauczysz

  • Wyjaśniasz klientowi, na czym polega terapia narracyjna, i odróżniasz ją od terapii poznawczo-behawioralnej, TSR i podejść psychodynamicznych
  • Prowadzisz rozmowę z postawy ciekawości i niewiedzy, w pozycji decentrowanej i wpływowej, i mówisz klientowi otwarcie, po co zadajesz pytania
  • Rozpoznajesz historię dominującą i pominięte historie, słuchasz języka klienta i prowadzisz dekonstrukcję przekonań bez narzucania własnych poglądów
  • Prowadzisz eksternalizację problemu z nazwą w języku klienta i wiesz, kiedy jej nie stosować, zwłaszcza przy przemocy i ryzyku
  • Tworzysz z klientem mapę wpływu problemu, pytasz o jego ocenę i uzasadnienie, szukasz wyjątków bez pocieszania i zagęszczasz historię alternatywną
  • Zadajesz pytania krajobrazu działania i krajobrazu tożsamości, układasz rusztowanie pytań i dobierasz tempo do klienta
  • Prowadzisz rozmowy o członkostwie, przygotowujesz świadków zewnętrznych i ceremonię definicyjną oraz piszesz dokumenty terapeutyczne językiem klienta
  • Pracujesz narracyjnie z osobami w depresji, lęku, po traumie i w żałobie, z dziećmi, nastolatkami, rodzinami i parami jako uzupełnienie leczenia
  • Pytasz o przemoc na osobności, wstrzymujesz pracę z parą przy przemocy, pracujesz z historiami oporu i rozmawiasz o odpowiedzialności z osobą stosującą przemoc
  • Pytasz wprost o myśli samobójcze i samookaleczenia, wiesz, kiedy narracja ustępuje bezpieczeństwu, i organizujesz pomoc tego samego dnia przy podwyższonym ryzyku
  • Łączysz podejście narracyjne z innymi metodami w sposób zrozumiały dla klienta i planujesz zakończenie terapii oraz pracę z nawrotem problemu

Dla kogo jest to szkolenie

  • Psycholodzy pracujący z dorosłymi w poradniach zdrowia psychicznego, gabinetach prywatnych i organizacjach pozarządowych
  • Psychoterapeuci w trakcie szkolenia i po nim, którzy pracują w innym nurcie i chcą korzystać z elementów podejścia narracyjnego
  • Psycholodzy z poradni psychologiczno-pedagogicznych i szkół, którzy pracują z dziećmi, nastolatkami i ich rodzicami
  • Psycholodzy z ośrodków interwencji kryzysowej i ośrodków pomocy społecznej, którzy mają krótki kontakt z klientem w kryzysie
  • Specjaliści pracujący z parami i rodzinami oraz osoby prowadzące grupy wsparcia, także w żałobie
  • Specjaliści pracujący zdalnie przez komunikator wideo

Czego to szkolenie nie daje

Piszemy to wprost, żebyś nie musiał lub nie musiała zgadywać. Szkolenie doskonalące ma granice — poniżej te, które dotyczą tego materiału.

  • Kurs nie jest szkoleniem psychoterapeutycznym i nie zastępuje pełnego szkolenia psychoterapeutycznego, nie jest akredytowany przez żadne towarzystwo naukowe ani zawodowe i nie nadaje uprawnień psychoterapeuty ani tytułu terapeuty narracyjnego; po ukończeniu otrzymujesz certyfikat ukończenia CWP z liczbą godzin
  • Kurs nie zastępuje superwizji: przypadki ze swojej praktyki omawiasz z superwizorem
  • Kurs nie uczy leczenia zaburzeń psychicznych bez lekarza: przy depresji, psychozie, zaburzeniach odżywiania i innych poważnych zaburzeniach praca narracyjna jest uzupełnieniem leczenia, o którym decyduje lekarz
  • Kurs nie zawiera pełnego protokołu oceny ryzyka samobójczego, terapii traumy, terapii żałoby ani interwencji w przemocy, do których odsyłamy w osobnych kursach CWP
  • Kurs nie zawiera informacji o lekach: o leczeniu farmakologicznym decyduje lekarz
  • Kurs nie jest poradnictwem prawnym: informacje o procedurach są ogólne, a w konkretnej sprawie potrzebna jest pomoc prawnika albo właściwej instytucji

Program szkolenia

96 lekcji w 24 modułach. Lekcje oznaczone jako otwarte obejrzysz bez zakładania konta.

Moduł 1

Terapia narracyjna: na czym polega i czym różni się od innych podejść

Moduł 2

Postawa terapeuty: ciekawość, niewiedza i klient jako ekspert od swojego życia

  • Co znaczy, że klient jest ekspertem od własnego życia?27 min
  • Pozycja decentrowana i wpływowa terapeuty: jak to wygląda na sesji?25 min
  • Pytania zamiast interpretacji: jak przestać tłumaczyć klientowi jego życie24 min
  • Przejrzystość terapeuty: kiedy mówić o swoich pytaniach i założeniach?32 min
Moduł 3

Historia dominująca i historie pominięte: jak słuchać opowieści klienta

  • Czym jest historia dominująca i jak powstaje historia zubożona?28 min
  • Jak słuchać języka klienta: słowa, metafory i etykiety26 min
  • Dekonstrukcja przekonań: skąd się wzięło to, w co klient wierzy?25 min
  • Historie pominięte: jak je usłyszeć, zanim klient je zbagatelizuje?34 min
Moduł 4

Eksternalizacja problemu: jak oddzielić problem od osoby

  • Na czym polega eksternalizacja problemu?28 min
  • Nazwa problemu w języku klienta: jak ją znaleźć razem z klientem?26 min
  • Rozmowa eksternalizująca krok po kroku: od nazwy do stanowiska klienta27 min
  • Kiedy eksternalizacja nie pasuje: przemoc, odpowiedzialność i ryzyko37 min
Moduł 5

Mapa wpływu problemu na życie klienta i stanowisko klienta wobec problemu

  • Mapa wpływu: jak problem zmienia życie, relacje i obraz siebie26 min
  • Wpływ osoby na problem: jak pytać o to, co klient już robi?24 min
  • Czy to jest w porządku? Ocena i uzasadnienie stanowiska klienta26 min
  • Mapa wpływu w praktyce: od opisu problemu do decyzji klienta32 min
Moduł 6

Wyjątki w terapii narracyjnej: momenty, w których problem nie rządził

  • Czym jest wyjątek, czyli unikalny rezultat, i jak go zauważyć?27 min
  • Jak zadać pytanie o wyjątek, żeby nie brzmiało jak pocieszanie?25 min
  • Wyjątek w terapii narracyjnej a wyjątek w TSR: na czym polega różnica?26 min
  • Od wyjątku do innej historii: pierwsze pytania o znaczenie30 min
Moduł 7

Budowanie alternatywnej historii: zagęszczanie opowieści krok po kroku

  • Historia alternatywna: skąd ją brać, gdy klient widzi tylko porażki?26 min
  • Zagęszczanie historii: jak jedno zdarzenie zamienić w pełną opowieść?26 min
  • Łączenie zdarzeń w czasie: przeszłość, teraźniejszość i przyszłość28 min
  • Pozytywne myślenie udające historię alternatywną: jak tego uniknąć?33 min
Moduł 8

Pytania krajobrazu działania i krajobrazu tożsamości: techniki terapii narracyjnej

  • Pytania w terapii narracyjnej: czym są pytania krajobrazu działania?25 min
  • Pytania krajobrazu tożsamości: jak pytać o wartości, intencje i nadzieje?28 min
  • Rusztowanie pytań: od tego, co bliskie, do tego, co dalsze26 min
  • Tempo pytań: kiedy zwolnić, a kiedy wrócić do konkretu?31 min
Moduł 9

Przywracanie ważnych osób: rozmowy o relacjach i członkostwie

  • Rozmowy o członkostwie: kto ma głos w historii życia klienta?26 min
  • Osoby zmarłe, nauczyciele i zwierzęta jako członkowie historii klienta25 min
  • Kogo przybliżyć, a kogo oddalić? Decyzja należy do klienta25 min
  • Rozmowa o członkostwie krok po kroku: dwa kierunki pytań32 min
Moduł 10

Świadkowie zewnętrzni i ceremonie definicyjne w terapii narracyjnej

  • Kim są świadkowie zewnętrzni i po co zapraszać ich do terapii?28 min
  • Zgoda, poufność i przygotowanie świadków zewnętrznych24 min
  • Przebieg ceremonii definicyjnej: opowieść, opowiedzenie od nowa, odpowiedź27 min
  • Wersja z jednym świadkiem i świadek w pracy przez komunikator wideo36 min
Moduł 11

Dokumenty terapeutyczne: listy, dyplomy i zapisy w terapii narracyjnej

  • List po sesji: jak napisać go językiem klienta?27 min
  • Dyplomy i certyfikaty dla dzieci: kiedy pomagają, a kiedy ośmieszają?25 min
  • Deklaracje, zapisy wiedzy i listy od klienta: inne dokumenty terapeutyczne26 min
  • Przechowywanie dokumentów terapeutycznych, poufność i tajemnica36 min
Moduł 12

Praca narracyjna z depresją i poczuciem porażki

  • Depresja w terapii narracyjnej: co możesz robić, a co należy do lekarza?27 min
  • Głos porażki: jak ostrożnie prowadzić eksternalizację przy depresji?26 min
  • Wyjątki przy depresji: małe sprzeciwy wobec beznadziei25 min
  • Ryzyko przy depresji: kiedy zatrzymać rozmowę narracyjną?32 min
Moduł 13

Praca narracyjna z lękiem: eksternalizacja, unikanie i odwaga

  • Eksternalizacja lęku u dorosłych: jak rozmawiać z lękiem jak z bohaterem?25 min
  • Co lęk obiecuje i co zabiera: mapa wpływu lęku na życie klienta26 min
  • Unikanie i odwaga: historie sprzeciwu wobec lęku26 min
  • Napady paniki, lęk społeczny i lęk o zdrowie: kiedy potrzebna jest inna pomoc?37 min
Moduł 14

Trauma: bezpieczne opowiadanie o przeszłości i podwójne słuchanie

  • Bezpieczeństwo przed opowieścią: stabilizacja w pracy narracyjnej po traumie29 min
  • Na czym polega podwójne słuchanie w pracy z osobą po traumie?27 min
  • Historie odpowiedzi i oporu: o co pytać, gdy klient opowiada o krzywdzie?29 min
  • Prawo do nieopowiadania i ryzyko retraumatyzacji32 min
Moduł 15

Żałoba i strata w terapii narracyjnej: dalsza więź z osobą zmarłą

  • Rozmowy o członkostwie po śmierci: jak zaprosić osobę zmarłą do rozmowy?25 min
  • Historia zmarłego w życiu klienta: co zostaje i co klient z tym robi?25 min
  • Żałoba po stracie innej niż śmierć: zdrowie, związek, praca, dawne życie25 min
  • Kiedy żałoba potrzebuje innej pomocy: granice pracy narracyjnej33 min
Moduł 16

Terapia narracyjna z dziećmi: zabawa, rysunek i eksternalizacja

  • Eksternalizacja z dzieckiem: zabawa i rysunek bez ośmieszania problemu26 min
  • Rozmowa z dzieckiem przy rodzicu: zgoda, rola rodzica i czego nie robić25 min
  • Lęk, moczenie nocne i złość: praca narracyjna z poważnym problemem dziecka26 min
  • Kiedy podejrzewasz krzywdzenie dziecka: nie przesłuchuj, działaj według procedur38 min
Moduł 17

Nastolatki i rodziny: problem, który przejął relacje w domu

  • Rozmowa narracyjna z nastolatkiem: jak nie przejąć jego historii?25 min
  • Eksternalizacja w rodzinie: gdy problem przejął relacje w domu24 min
  • Rodzice, szkoła, rówieśnicy: wiele historii o jednym nastolatku27 min
  • Samookaleczenia u nastolatka: ryzyko przed narracją32 min
Moduł 18

Pary w terapii narracyjnej: wspólny problem zamiast winnego

  • Wspólny problem zamiast winnego: eksternalizacja w pracy z parą25 min
  • Pytanie o przemoc na osobności: zanim zaczniesz pracę z parą26 min
  • Historie pary: co ich łączyło, zanim przyszedł problem?26 min
  • Kiedy wstrzymać pracę z parą i co zaproponować zamiast?36 min
Moduł 19

Kultura, płeć, władza: skąd biorą się historie, które nas ograniczają

  • Skąd biorą się historie, które nas ograniczają? Opowieści społeczne27 min
  • Płeć, ciało i sukces: jak pytać o oczekiwania, nie narzucając poglądów?25 min
  • Migracja, wiek, niepełnosprawność, orientacja: historie z marginesu26 min
  • Władza w gabinecie: terapeuta też ma swoje opowieści33 min
Moduł 20

Przemoc i bezpieczeństwo w pracy narracyjnej

  • Przemoc nie jest wspólnym problemem: język chroniący osobę doznającą przemocy27 min
  • Historie oporu i godności: praca z osobą doznającą przemocy27 min
  • Rozmowa o odpowiedzialności z osobą stosującą przemoc27 min
  • Dziecko i przemoc w rodzinie: procedury i rola terapeuty39 min
Moduł 21

Ryzyko samobójcze: kiedy narracja ustępuje bezpieczeństwu

  • Kiedy narracja ustępuje bezpieczeństwu? Pytanie wprost o myśli samobójcze26 min
  • Podwyższone ryzyko: pomoc tego samego dnia i telefon pod 11227 min
  • Eksternalizacja myśli samobójczych: kiedy wolno, a kiedy nie?26 min
  • Powrót do pracy narracyjnej po kryzysie samobójczym35 min
Moduł 22

Łączenie podejścia narracyjnego z innymi metodami terapii

  • Terapia narracyjna i terapia poznawczo-behawioralna: co da się połączyć?26 min
  • Terapia narracyjna i TSR: wyjątki, pytania i różne cele26 min
  • Praca z traumą, szkoła i interwencja kryzysowa: narracja w krótkim kontakcie27 min
  • Kiedy nie mieszać podejść i jak to wyjaśnić klientowi?30 min
Moduł 23

Zakończenie terapii narracyjnej i utrzymanie nowej historii

  • Kiedy kończyć terapię narracyjną? Rozmowy o przyszłości25 min
  • Dokument na zakończenie terapii: jak go przygotować z klientem?26 min
  • Nawroty problemu: gdy stara historia wraca25 min
  • Superwizja i dbanie o własną praktykę narracyjną33 min
Moduł 24

Terapia narracyjna przykład po przykładzie: analiza przypadków z komentarzem

  • Przypadek: kobieta po rozwodzie i historia „jestem porażką”27 min
  • Przypadek: dziewięciolatek z napadami złości i eksternalizacja w zabawie26 min
  • Przypadek: nastolatka z lękiem społecznym i samookaleczeniami w przeszłości27 min
  • Przypadek: ojciec w żałobie po synu i ceremonia definicyjna. Podsumowanie kursu41 min

Materiały do pobrania

Arkusze i protokoły do wykorzystania w gabinecie. Lista informacyjna: pliki otwierają się przy lekcji, w planie Specjalista.

  • Terapia narracyjna: ściąga z założeń i pojęć do rozmowy z klientemPDF
  • Historia dominująca i historie pominięte: arkusz słuchaniaPDF
  • Eksternalizacja problemu: pytania krok po krokuPDF
  • Mapa wpływu problemu: arkusz do sesjiPDF
  • Wyjątki: pytania, które otwierają inną historięPDF
  • Pytania krajobrazu działania i tożsamości: rusztowanie pytańPDF
  • Rozmowy o członkostwie: arkusz ważnych osóbPDF
  • Świadkowie zewnętrzni: przygotowanie i przebieg spotkaniaPDF
  • Dokumenty terapeutyczne: wzory listu po sesji i dyplomu dla dzieckaPDF
  • Podwójne słuchanie po traumie: arkusz dla specjalistyPDF

Pytania o dostęp i certyfikat

Dla psychologów, psychoterapeutów, psychologów szkolnych i poradnianych, pedagogów specjalnych, doradców zawodowych, studentów psychologii oraz rodziców. Materiał dla specjalistów zakłada przygotowanie kierunkowe: nie tłumaczymy podstaw od zera i nie publikujemy treści rozwoju osobistego. Osobna część biblioteki jest napisana z myślą o rodzicach — porusza m.in. tematy związane z rozwodem i rozstaniem rodziców, które mogą pomóc chronić dziecko przed skutkami konfliktu.

Nie. Certyfikaty są dostępne wyłącznie w płatnym planie (Student, Rodzic, Specjalista albo plan dla placówek). Nie obejmuje ich bezpłatny okres próbny ani darmowe konto. W okresie próbnym możesz uczyć się i kończyć szkolenia, postęp się zapisuje, a certyfikat z każdego ukończonego szkolenia pobierzesz od razu po pierwszej płatności, ze strony szkolenia w strefie kursanta.

To szkolenia pisane, podzielone na lekcje po kilkanaście minut, z materiałem do czytania. Wracasz do nich w dowolnym momencie i przerabiasz we własnym tempie. W przyszłości planujemy wprowadzić także wersje audio. Zajęć na żywo i superwizji grupowej nie prowadzimy.

Nie, bo do 2028 roku nie ma czego przyznawać. System doskonalenia zawodowego psychologów opisany w art. 29 ustawy z 23 stycznia 2026 r. o zawodzie psychologa oraz samorządzie zawodowym psychologów zacznie obowiązywać wraz z trzonem ustawy 19 maja 2028 r., a doskonalenie ma być wtedy organizowane lub koordynowane przez samorząd zawodowy. Każdy, kto dziś obiecuje punkty, obiecuje coś, co nie istnieje. Wystawiamy certyfikat ukończenia szkolenia z liczbą godzin dydaktycznych i prowadzimy dziennik rozwoju zawodowego, żeby po wejściu przepisów w życie mieć udokumentowany dorobek.

Udział w szkoleniu i liczbę godzin dydaktycznych. Certyfikat nie nadaje uprawnień zawodowych, nie jest dokumentem żadnego towarzystwa naukowego ani zaświadczeniem oświatowym. Jest dokumentem do Twojej własnej dokumentacji rozwoju zawodowego oraz do przedstawienia pracodawcy, jeśli tego wymaga.

Tak. Pierwsza lekcja każdego szkolenia jest otwarta bez logowania, a cały blog jest dostępny bez opłat. Konta założone przed 1 września 2026 zachowują darmowy dostęp do trzech pełnych szkoleń, bez certyfikatów. Nowe konta zaczynają od bezpłatnego okresu próbnego wybranego planu (7 dni, w planie Rodzic 5 dni).

Powiązane szkolenia

Przeczytaj także

W abonamencie

Okres próbny za darmo

Przetestuj za darmo