Opiekun rodzinny osoby przewlekle chorej, starszej lub niesamodzielnej trafia do gabinetu rzadko i późno — zwykle nie po to, by mówić o sobie, lecz dlatego, że „coś jest z nim nie tak”, a naprawdę jest już wyczerpany do granic. To szkolenie jest w całości poświęcone temu klientowi: uczy rozpoznawać wypalenie opiekuńcze jako odrębne zjawisko, różnicować je z depresją i lękiem, oceniać obciążenie i prowadzić opiekuna przez kolejne fazy pracy — bez moralizowania i bez obietnic, których praca psychologiczna nie może spełnić.
Kurs prowadzi Cię przez cztery obszary. Najpierw budujemy rozumienie wypalenia opiekuna: jego specyfikę na tle wypalenia zawodowego, fazy, czynniki ryzyka, somatyzację, różnicowanie z zaburzeniami nastroju i kryteria pilnej interwencji. Następnie wchodzimy w ocenę i pierwszy kontakt — pierwszą sesję z opiekunem w kryzysie, narzędzia przesiewowe, pracę z poczuciem winy i ambiwalencją, a także z zaprzeczaniem. Trzeci obszar to praca właściwa: redukcja obciążenia, granice, decyzja o pomocy zewnętrznej, żałoba antycypacyjna i dynamika rodzinna. Ostatni obszar to wsparcie systemowe i praktyka terapeuty: orientacja w usługach dostępnych w Polsce, prowadzenie grup wsparcia, praca po śmierci podopiecznego i przeciwprzeniesienie.
Każdy z 19 modułów kończy się praktycznym ćwiczeniem dla psychologa — szkieletem wywiadu, checklistą, przykładowym dialogiem terapeuta–opiekun z komentarzem — do przećwiczenia lub adaptacji we własnej pracy. Treść jest warsztatowa i osadzona w przykładach z pracy klinicznej, nie w ogólnikach.
Szkolenie ma charakter edukacyjny i poszerza warsztat pracy. Nie zastępuje superwizji, diagnozy psychiatrycznej ani indywidualnego szkolenia certyfikującego, a informacje o świadczeniach systemowych warto weryfikować lokalnie i na bieżąco, bo oferta wsparcia zmienia się w czasie. Dostępne online, z imiennym certyfikatem ukończenia i liczbą godzin dydaktycznych.