Zaburzenia odżywiania w gabinecie: anoreksja, bulimia i napady objadania się. Jak prowadzić terapię, gdy zmiana budzi lęk

Z ambiwalencją w anoreksji pracuje się, uznając, że zaburzenie daje pacjentowi coś ważnego, na przykład poczucie kontroli, spokój albo wyjątkowość, i jednocześnie wiele mu odbiera. Pomagają odzwierciedlenia obu stron zakończone stroną zmiany, pytania o wartości i przyszłość oraz karta korzyści i kosztów. Przekonywanie zwykle wzmacnia obronę zaburzenia. Szacunek dla autonomii nie oznacza jednak bierności, gdy zagrożone jest zdrowie.

O hospitalizacji zawsze decyduje lekarz. Psychoterapeuta powinien jednak rozpoznać sygnały, że leczenie w poradni nie wystarcza: dalszą utratę wagi mimo leczenia, omdlenia, kołatanie serca, odmowę picia, myśli samobójcze z planem, nasilającą się kompensację albo brak bezpiecznego wsparcia w domu. Te obserwacje przekazuje lekarzowi tego samego dnia. Przy bezpośrednim zagrożeniu życia wzywa pomoc pod numerem 112.

W terapii zaburzeń odżywiania wspólne ważenie na sesji jest często pomocne, bo zastępuje częste ważenie się albo unikanie wagi i pozwala pracować z emocjami wokół wyniku. Decyzję o ważeniu ustala się w zespole i w kontrakcie terapeutycznym. Psycholog nie ocenia, czy waga jest bezpieczna, tylko rozmawia o przewidywaniach i emocjach pacjenta, a informację przekazuje lekarzowi zgodnie z ustaleniami.

Pracę z napadami objadania się zaczyna się od dzienniczka i regularnego jedzenia, bo długie przerwy i diety są jednym z głównych wyzwalaczy. Następnie razem z pacjentem analizujesz konkretne napady, szukasz wyzwalaczy i momentu decyzji oraz tworzysz plan na trudny moment. Celem terapii jest ustąpienie napadów, a nie odchudzanie. Ważna jest też praca z emocjami, wstydem i potknięciami.

Pracę z obrazem ciała zaczyna się, gdy jedzenie jest bardziej stabilne. Najpierw pacjent zauważa, jak często sprawdza ciało, unika go i porównuje się z innymi. Potem stopniowo ogranicza sprawdzanie, oswaja unikane sytuacje i ćwiczy neutralny opis ciała przed lustrem. Ważne jest też rozpoznawanie emocji ukrytych pod uczuciem „czuję się gruba” i przypominanie, że ciało to więcej niż wygląd.

Kurs nie nadaje uprawnień do samodzielnego leczenia zaburzeń odżywiania ani tytułu psychoterapeuty. Daje wiedzę, ćwiczenia i certyfikat ukończenia CWP z liczbą godzin. Możesz korzystać z niego w pracy w granicach kompetencji, które już masz w swoim zawodzie. Prowadzenie terapii osób z zaburzeniami odżywiania wymaga przygotowania klinicznego, regularnej superwizji i stałej współpracy z lekarzem.

W pracy z rodziną nastolatka z anoreksją rodzice są sojusznikami leczenia, a nie jego przyczyną. Najpierw zdejmujesz z nich winę, potem pomagasz przejąć odpowiedzialność za posiłki, ustalić jedną wspólną zasadę i wspierać dziecko przy stole spokojnie i stanowczo. Z czasem nastolatek stopniowo odzyskuje decyzje dotyczące jedzenia. Warto zadbać także o rodzeństwo, współpracę ze szkołą i siły samych rodziców.

Dla psychologów, psychoterapeutów, psychologów szkolnych i poradnianych, pedagogów specjalnych, doradców zawodowych, studentów psychologii oraz rodziców. Materiał dla specjalistów zakłada przygotowanie kierunkowe: nie tłumaczymy podstaw od zera i nie publikujemy treści rozwoju osobistego. Osobna część biblioteki jest napisana z myślą o rodzicach — porusza m.in. tematy związane z rozwodem i rozstaniem rodziców, które mogą pomóc chronić dziecko przed skutkami konfliktu.

Nie. Certyfikaty są dostępne wyłącznie w płatnym planie (Student, Rodzic, Specjalista albo plan dla placówek). Nie obejmuje ich bezpłatny 7-dniowy okres próbny ani darmowe konto. W okresie próbnym możesz uczyć się i kończyć szkolenia, postęp się zapisuje, a certyfikat z każdego ukończonego szkolenia pobierzesz od razu po pierwszej płatności, ze strony szkolenia w strefie kursanta.

Nie, bo do 2028 roku nie ma czego przyznawać. System doskonalenia zawodowego psychologów opisany w art. 29 ustawy z 23 stycznia 2026 r. o zawodzie psychologa oraz samorządzie zawodowym psychologów zacznie obowiązywać wraz z trzonem ustawy 19 maja 2028 r., a doskonalenie ma być wtedy organizowane lub koordynowane przez samorząd zawodowy. Każdy, kto dziś obiecuje punkty, obiecuje coś, co nie istnieje. Wystawiamy certyfikat ukończenia szkolenia z liczbą godzin dydaktycznych i prowadzimy dziennik rozwoju zawodowego, żeby po wejściu przepisów w życie mieć udokumentowany dorobek.

To szkolenia pisane, podzielone na lekcje po kilkanaście minut, z materiałem do czytania. Wracasz do nich w dowolnym momencie i przerabiasz we własnym tempie. W przyszłości planujemy wprowadzić także wersje audio. Zajęć na żywo i superwizji grupowej nie prowadzimy.

Udział w szkoleniu i liczbę godzin dydaktycznych. Certyfikat nie nadaje uprawnień zawodowych, nie jest dokumentem żadnego towarzystwa naukowego ani zaświadczeniem oświatowym. Jest dokumentem do Twojej własnej dokumentacji rozwoju zawodowego oraz do przedstawienia pracodawcy, jeśli tego wymaga.

Tak. Pierwsza lekcja każdego szkolenia jest otwarta bez logowania, a cały blog jest dostępny bez opłat. Konta założone przed 1 września 2026 zachowują darmowy dostęp do trzech pełnych szkoleń, bez certyfikatów. Nowe konta zaczynają od 7-dniowego bezpłatnego okresu próbnego wybranego planu.