ADHD u dziecka — kompleksowy kurs dla rodzica

Objawy ADHD dzielą się na trzy obszary: nieuwagę, nadruchliwość i impulsywność. Nieuwaga to na przykład trudność z dokończeniem zadań, gubienie rzeczy, zapominanie i „wyłączanie się” podczas słuchania. Nadruchliwość to wiercenie się, bieganie, trudność z siedzeniem w miejscu i nadmierne gadanie. Impulsywność to przerywanie, trudność z czekaniem na swoją kolej i działanie bez namysłu. O ADHD mówimy, gdy trudności są wyraźne, trwają długo i pojawiają się w różnych miejscach.

Diagnozę ADHD warto rozważyć, gdy trudności z uwagą, nadruchliwością lub impulsywnością utrzymują się od dłuższego czasu, występują zarówno w domu, jak i w przedszkolu czy szkole, i wyraźnie utrudniają dziecku naukę, relacje lub codzienne życie. Sygnałem są też częste uwagi od nauczycieli, konflikty z rówieśnikami i spadek wiary dziecka w siebie. Pierwszym krokiem może być pediatra, psycholog dziecięcy, poradnia psychologiczno-pedagogiczna albo psychiatra dziecięcy.

Rzetelna diagnoza ADHD opiera się na szczegółowym wywiadzie z rodzicami, obserwacji dziecka i informacjach z przedszkola lub szkoły, a nie na jednym spotkaniu czy jednym narzędziu. Specjalista pyta o rozwój dziecka, jego funkcjonowanie w różnych miejscach i o to, od kiedy trwają trudności. Sprawdza też, czy objawów nie wyjaśniają lepiej inne przyczyny, na przykład lęk, problemy ze snem czy słuchem. Diagnozę stawia zwykle psychiatra dziecięcy, często we współpracy z psychologiem.

ADHD nie znika po leczeniu, ale dziecko może otrzymać skuteczne wsparcie, które wyraźnie ułatwia codzienne funkcjonowanie. Podstawą są zwykle psychoedukacja, trening umiejętności rodzicielskich, terapia dziecka i dostosowania w szkole. W niektórych przypadkach psychiatra może zaproponować także leki, o czym decyduje po dokładnej ocenie i z udziałem rodziców. Leczenie wymaga regularnego monitorowania. Wiele dzieci z ADHD, mając dobre wsparcie, dobrze rozwija swoje mocne strony.

Dziecku z ADHD najbardziej pomagają przewidywalność, jasne zasady i ciepła relacja z rodzicem. Warto wprowadzić stały plan dnia, najlepiej w formie wizualnej, dawać krótkie i konkretne polecenia, jedno naraz, i szybko doceniać dobre zachowania. Konsekwencje powinny być natychmiastowe, logiczne i stosowane spokojnie. Ważne są też sen, ruch i czas na odpoczynek. Dziecko z ADHD słyszy dużo krytyki, dlatego dostrzeganie jego mocnych stron jest równie ważne jak granice.

Tak, ADHD u dziewczynek często wygląda inaczej i jest rozpoznawane później niż u chłopców. Dziewczynki częściej mają przewagę objawów nieuwagi, a mniej widocznej nadruchliwości, więc bywają postrzegane jako rozmarzone, chaotyczne czy nieśmiałe. Wiele z nich maskuje trudności dużym wysiłkiem, co z czasem może prowadzić do lęku, obniżonego nastroju i niskiej samooceny. Jeśli córka mimo starań ma trudności z organizacją i skupieniem, warto skonsultować się ze specjalistą.

Kompleksową wiedzę dla rodziców zebrało szkolenie CWP „ADHD u dziecka”. Kurs wyjaśnia, czym jest ADHD, jak wygląda rzetelna diagnoza, jak organizować codzienność, komunikację, granice i sen, jak współpracować ze szkołą oraz jak wyglądają terapia i leczenie. Omawia też dziewczynki z ADHD, okres dojrzewania, emocje i bezpieczeństwo. Zawiera praktyczne checklisty i plan dnia. Tematy szczegółowe rozwijają kolejne kursy z serii, na przykład „ADHD i emocje dziecka”.

Nie, bo do 2028 roku nie ma czego przyznawać. System doskonalenia zawodowego psychologów opisany w art. 29 ustawy z 23 stycznia 2026 r. o zawodzie psychologa oraz samorządzie zawodowym psychologów zacznie obowiązywać wraz z trzonem ustawy 19 maja 2028 r., a doskonalenie ma być wtedy organizowane lub koordynowane przez samorząd zawodowy. Każdy, kto dziś obiecuje punkty, obiecuje coś, co nie istnieje. Wystawiamy certyfikat ukończenia szkolenia z liczbą godzin dydaktycznych i prowadzimy dziennik rozwoju zawodowego, żeby po wejściu przepisów w życie mieć udokumentowany dorobek.

Dla psychologów, psychoterapeutów, psychologów szkolnych i poradnianych, pedagogów specjalnych, doradców zawodowych, studentów psychologii oraz rodziców. Materiał dla specjalistów zakłada przygotowanie kierunkowe: nie tłumaczymy podstaw od zera i nie publikujemy treści rozwoju osobistego. Osobna część biblioteki jest napisana z myślą o rodzicach — porusza m.in. tematy związane z rozwodem i rozstaniem rodziców, które mogą pomóc chronić dziecko przed skutkami konfliktu.

To szkolenia pisane, podzielone na lekcje po kilkanaście minut, z materiałem do czytania. Wracasz do nich w dowolnym momencie i przerabiasz we własnym tempie. W przyszłości planujemy wprowadzić także wersje audio. Zajęć na żywo i superwizji grupowej nie prowadzimy.

Udział w szkoleniu i liczbę godzin dydaktycznych. Certyfikat nie nadaje uprawnień zawodowych, nie jest dokumentem żadnego towarzystwa naukowego ani zaświadczeniem oświatowym. Jest dokumentem do Twojej własnej dokumentacji rozwoju zawodowego oraz do przedstawienia pracodawcy, jeśli tego wymaga.

Imię i nazwisko wraz z tytułem zawodowym, tytuł szkolenia, liczba godzin dydaktycznych, data wystawienia, numer dokumentu oraz klauzula o zakresie, jaki certyfikat potwierdza. Dane są zamrażane w chwili wystawienia — późniejsza zmiana tytułu szkolenia nie zmienia dokumentu, który już masz.

Tak. Każdy dokument ma numer i indywidualny adres weryfikacyjny. Pracodawca albo placówka może sprawdzić jego autentyczność bez zakładania konta i bez kontaktu z nami.