Spokojny przewodnik dla rodzica dziecka, które ma jednocześnie spektrum autyzmu i ADHD: jak godzić sprzeczne potrzeby na co dzień, w domu, w szkole i wśród rówieśników.
AuDHD u dziecka to potoczna nazwa sytuacji, w której autyzm i ADHD występują razem, czyli dziecko ma jednocześnie rozpoznane spektrum autyzmu i ADHD. Co to znaczy na co dzień? Przede wszystkim to, że w jednym dziecku spotykają się dwie różne potrzeby, które często ciągną w przeciwne strony: potrzeba stałej rutyny i nuda, która ją rozsadza, unikanie hałasu i szukanie mocnych wrażeń, potrzeba przewidywalności i impulsywność. Ten kurs pokazuje, jak rozumieć takie dziecko i jak pomagać mu w zwykłym dniu.
Kurs jest o codzienności, a nie o diagnozie. Zaczynamy od wyjaśnienia, dlaczego AuDHD to nie jest „trochę autyzmu i trochę ADHD”, i od tego, jak rozmawiać z dzieckiem o jego dwóch profilach. Potem przechodzimy przez konkretne sytuacje: poranki i wieczory, zmiany planu, polecenia, które wywołują bunt, lekcje i obowiązki, oderwanie od gry, ekrany, zmysły i przeciążenie, a także przerwy w szkole, wycieczki i przyjaźnie.
W każdej lekcji znajdziesz scenę z życia, proste wyjaśnienie tego, co dzieje się w dziecku, konkretne kroki oraz gotowe zdania do powiedzenia przedszkolakowi, dziecku w wieku szkolnym i nastolatkowi. Każda lekcja kończy się jednym małym zadaniem na dziś. Osobny moduł poświęcamy Tobie i całej rodzinie: temu, jak samemu się uspokoić, jak zadbać o rodzeństwo, co zrobić, gdy rozpoznajesz podobne cechy u siebie, i kiedy szukać pomocy specjalisty.
Kurs nie jest diagnozą ani terapią i nie zastępuje spotkań ze specjalistami, którzy znają Twoje dziecko. Może za to dać Ci język, spokój i narzędzia do codziennego życia. Do kursu dołączyliśmy sześć materiałów do wydruku, między innymi plan dnia z „okienkami na zmianę”, mapę zmysłów dziecka, kartę „bateria energii”, ściągawkę z poleceniami, kartę dla nauczyciela i plan na trudny moment.
AuDHD to potoczna nazwa sytuacji, w której u jednej osoby występują jednocześnie spektrum autyzmu i ADHD. W dokumentacji medycznej nie ma takiego rozpoznania, są w niej dwa osobne rozpoznania. Skrót powstał wśród samych osób z oboma profilami i ich rodzin, bo dobrze opisuje doświadczenie dwóch sposobów działania mózgu, które czasem się wzmacniają, czasem maskują, a często ciągną w przeciwne strony.
Tak, spektrum autyzmu i ADHD mogą występować u jednego dziecka jednocześnie i specjaliści mogą rozpoznać oba profile naraz. Dziecko ma wtedy dwa osobne rozpoznania, a nie jedno „mieszane”. Jeśli podejrzewasz u dziecka oba profile, porozmawiaj z psychologiem dziecięcym, lekarzem psychiatrą dzieci i młodzieży albo w poradni psychologiczno-pedagogicznej. Tylko specjalista po pełnej diagnostyce może ocenić, co dotyczy Twojego dziecka.
Dziecko z AuDHD najlepiej wspierać, łącząc przewidywalność z nowością i ruchem. Pomaga stały szkielet dnia z miejscem na zmiany, zapowiadanie zmian, krótkie polecenia, dzielenie zadań na małe kroki, dom przyjazny zmysłom i czas na pasję. Ważne jest też rozpoznawanie wczesnych sygnałów przeciążenia i zadbanie o odpoczynek po szkole. Równie ważne jest to, żeby rodzic miał wsparcie dla siebie.
Dziecko z AuDHD ma oprócz ADHD także cechy spektrum autyzmu, więc oprócz potrzeby ruchu i nowości potrzebuje przewidywalności, a często jest też wrażliwe na bodźce. Dlatego część rad przeznaczonych tylko dla dzieci z ADHD, na przykład dużo spontanicznych zmian, może je przeciążać. Potrzebuje rozwiązań, które łączą obie potrzeby naraz, na przykład zapowiedzianych niespodzianek albo planu dnia z okienkami na zmianę.
Dziecko z AuDHD ma oprócz spektrum autyzmu także ADHD, więc stała rutyna szybko zaczyna je nudzić, a ciało potrzebuje dużo ruchu i wrażeń. Do tego dochodzą impulsywność i trudności z zaczynaniem i kończeniem zadań. Takie dziecko potrzebuje przewidywalności, ale z miejscem na nowość, oraz pomocy w organizowaniu zadań. Sama sztywna rutyna często mu nie wystarcza.
Dziecko z AuDHD często przez cały dzień w szkole ukrywa swoje trudności, pilnuje uwagi, znosi hałas i stara się pasować do innych. To ogromny wysiłek, który rozładowuje jego baterię. W domu, gdzie czuje się bezpiecznie, napięcie w końcu puszcza i pojawia się wybuch albo całkowite wyłączenie. Pomaga spokojna strefa lądowania po szkole, bez pytań i wymagań.
Najlepiej ustalić koniec gry, zanim dziecko zacznie grać, i zapowiadać go kilka razy, podchodząc do dziecka, a nie wołając z innego pokoju. Pomaga minutnik, zakończenie w naturalnym miejscu, na przykład po rundzie albo po zapisaniu gry, oraz plan na to, co będzie po grze. Nagłe wyłączenie bez ostrzeżenia u dziecka z hiperfokusem niemal zawsze kończy się wybuchem.
Pomoc dla dziecka z AuDHD możesz znaleźć u psychologa dziecięcego, lekarza psychiatry dzieci i młodzieży oraz w poradni psychologiczno-pedagogicznej. W szkole wspiera pedagog lub psycholog szkolny, a przy dużych trudnościach zmysłowych terapeuta integracji sensorycznej. Pierwszym krokiem może być też pediatra lub lekarz rodzinny. W kryzysie dziecko może zadzwonić pod 116 111, a przy zagrożeniu życia dzwoń pod 112.
Piszemy to wprost, żebyś nie musiał lub nie musiała zgadywać. Szkolenie doskonalące ma granice — poniżej te, które dotyczą tego materiału.
34 lekcje w 8 modułach. Lekcje oznaczone jako otwarte obejrzysz bez zakładania konta.
Arkusze i protokoły do wykorzystania w gabinecie. Lista informacyjna — pliki otwierają się przy lekcji, w planie Specjalista.
Nie, bo do 2028 roku nie ma czego przyznawać. System doskonalenia zawodowego psychologów opisany w art. 29 ustawy z 23 stycznia 2026 r. o zawodzie psychologa oraz samorządzie zawodowym psychologów zacznie obowiązywać wraz z trzonem ustawy 19 maja 2028 r., a doskonalenie ma być wtedy organizowane lub koordynowane przez samorząd zawodowy. Każdy, kto dziś obiecuje punkty, obiecuje coś, co nie istnieje. Wystawiamy certyfikat ukończenia szkolenia z liczbą godzin dydaktycznych i prowadzimy dziennik rozwoju zawodowego, żeby po wejściu przepisów w życie mieć udokumentowany dorobek.
Dla psychologów, psychoterapeutów, psychologów szkolnych i poradnianych, pedagogów specjalnych, doradców zawodowych, studentów psychologii oraz rodziców. Materiał dla specjalistów zakłada przygotowanie kierunkowe: nie tłumaczymy podstaw od zera i nie publikujemy treści rozwoju osobistego. Osobna część biblioteki jest napisana z myślą o rodzicach — porusza m.in. tematy związane z rozwodem i rozstaniem rodziców, które mogą pomóc chronić dziecko przed skutkami konfliktu.
Udział w szkoleniu i liczbę godzin dydaktycznych. Certyfikat nie nadaje uprawnień zawodowych, nie jest dokumentem żadnego towarzystwa naukowego ani zaświadczeniem oświatowym. Jest dokumentem do Twojej własnej dokumentacji rozwoju zawodowego oraz do przedstawienia pracodawcy, jeśli tego wymaga.
To szkolenia pisane, podzielone na lekcje po kilkanaście minut, z materiałem do czytania. Wracasz do nich w dowolnym momencie i przerabiasz we własnym tempie. W przyszłości planujemy wprowadzić także wersje audio. Zajęć na żywo i superwizji grupowej nie prowadzimy.
Imię i nazwisko wraz z tytułem zawodowym, tytuł szkolenia, liczba godzin dydaktycznych, data wystawienia, numer dokumentu oraz klauzula o zakresie, jaki certyfikat potwierdza. Dane są zamrażane w chwili wystawienia — późniejsza zmiana tytułu szkolenia nie zmienia dokumentu, który już masz.
Tak. Pierwsza lekcja każdego szkolenia jest otwarta bez logowania. Po założeniu darmowego konta dostajesz dodatkowo trzy pełne szkolenia oraz cały blog.
Terapia par, rodzin i seksuologia
Praktyczny przewodnik dla rodzica: czym różnią się spektrum autyzmu i ADHD u dziecka, dlaczego z zewnątrz bywają do siebie podobne, jak wyglądają w różnym wieku i co realnie zrobić, gdy podejrzewasz jeden z tych profili.
Terapia par, rodzin i seksuologia
Wizyta domowa, ocena ryzyka w terenie i współpraca z MOPS, kuratorem i szkołą — od pierwszego kontaktu po zamknięcie sprawy.
Terapia par, rodzin i seksuologia
Praktyczny przewodnik dla rodzica dziecka nadpobudliwego — konkretne techniki wyciszania, zapobiegania wybuchom i budowania samokontroli krok po kroku, gotowe do zastosowania w domu, szkole i codziennych sytuacjach.
Diagnoza albo silne podejrzenie demencji u mamy czy taty potrafi wytrącić z równowagi. Podpowiadamy, od czego zacząć w pierwszych tygodniach i jak nie zostać ze wszystkim samemu.
7 min czytaniaW domu rodziny widać rzeczy, których nie zobaczysz w gabinecie, ale łatwo też o pochopne wnioski. Pokazujemy, na co patrzeć, jak odróżnić biedę od zaniedbania, jak zapisywać obserwacje i kiedy reagować natychmiast.
7 min czytaniaPierwsza wizyta dziecka decyduje, czy rodzic zaufa specjaliście, a dziecko poczuje się na tyle bezpiecznie, żeby cokolwiek pokazać. Rozpisujemy ją krok po kroku: od telefonu rodzica po podsumowanie i plan dalszej pracy.
W abonamencie
7 dni za darmo
