Przejdź do treści
CENTRUM WIEDZY PSYCHOLOGICZNEJ

Bliska osoba z anoreksją: jak ją zrozumieć i wspierać, gdy jest dorosła

Kurs dla osoby, której dorosła bliska osoba (partner, partnerka, dorosłe dziecko, rodzeństwo, przyjaciel, współlokator) ma anoreksję albo istnieje takie podejrzenie. Pokazuje, jak rozumieć chorobę, rozmawiać, wspierać leczenie, gdy osoba decyduje sama o sobie, radzić sobie przy stole, reagować od razu na sygnały zagrożenia i nie zgubić siebie.

Godziny dydaktyczne
13 godz.
Poziom
Podstawowy
Program
40 lekcji
Bliska osoba z anoreksją: jak ją zrozumieć i wspierać, gdy jest dorosła

Bliska osoba z anoreksją jest dorosła i sama decyduje o swoim leczeniu, a Ty możesz zrobić więcej, niż Ci się wydaje: zrozumieć, czym jest ta choroba, rozmawiać bez oskarżeń, zachęcać do pomocy małymi krokami, reagować na sygnały zagrożenia i zadbać o siebie, żeby nie zgubić własnego życia po drodze.

Zaczynamy od tego, co możesz zauważyć u osoby dorosłej, także gdy nie widać wychudzenia, oraz od tego, co dzieje się w głowie osoby z anoreksją: lęku, kontroli, obrazu ciała i skutków niedożywienia. Drugi moduł tłumaczy chorobę tak, byś przestała albo przestał walczyć z człowiekiem, a zaczął stawać po jego stronie. Potem uczymy rozmowy: co mówić, czego nie mówić i co robić, gdy rozmowa kończy się kłótnią albo ciszą.

Osobny moduł dotyczy sytuacji, w której dorosła osoba nie chce się leczyć, a kolejny leczenia w Polsce i Twojej roli. Dalej zajmujemy się jedzeniem i codziennością, w tym posiłkami, zakupami i świętami, oraz ciałem i zdrowiem: kiedy działać od razu. Moduł ósmy omawia różne role bliskich, od partnera po współlokatora, i dzieci w domu. Dziewiąty dotyczy nawrotów, depresji, samookaleczeń i myśli samobójczych, a ostatni granic, zmęczenia i planu dbania o siebie.

Do kursu dołączają 5 kart do druku: notatki z obserwacji, gotowe zdania do pierwszej rozmowy, małe kroki wobec osoby, która nie chce się leczyć, sygnały zagrożenia z numerami pomocy oraz Twój plan dbania o siebie i granice. Każda lekcja zaczyna się sceną z życia innej osoby, ma gotowe zdania do użycia i kończy się zadaniem „Zadanie na dziś”.

Kurs nie jest terapią, nie stawia rozpoznania i nie zastępuje pomocy specjalisty.

Czego się nauczysz

  • Rozumiesz, czym jest anoreksja u dorosłych, dlaczego nie jest wyborem i co możesz zauważyć u bliskiej osoby
  • Wiesz, co dzieje się w głowie osoby z anoreksją, i przestajesz brać jej zachowania do siebie
  • Masz gotowe zdania do rozmowy z osobą z anoreksją i wiesz, czego jej nie mówić
  • Wiesz, co robić, gdy dorosła osoba nie chce się leczyć, i jak działać małymi krokami bez nacisku
  • Wiesz, jak wygląda droga do pomocy w Polsce i jaka jest Twoja rola we wspieraniu leczenia
  • Umiesz zachować się przy stole, przy zakupach i na świętach bez walki o jedzenie
  • Rozpoznajesz sygnały zagrożenia z ciała i psychiki i wiesz, co robić od razu
  • Masz plan dbania o siebie i granice oraz znasz numery 800 70 2222 (całodobowo), 116 123 i 112

Dla kogo jest to szkolenie

  • Partnerzy i partnerki osób, które mają anoreksję albo budzą takie podejrzenia
  • Rodzice dorosłych dzieci z anoreksją, które same decydują o leczeniu
  • Rodzeństwo, przyjaciele i współlokatorzy osób z anoreksją
  • Osoby, które widzą u dorosłej bliskiej osoby ograniczanie jedzenia i nie wiedzą, jak zacząć rozmowę
  • Osoby wyczerpane wieloletnią chorobą bliskiego, które chcą wspierać i nie zgubić siebie

Czego to szkolenie nie daje

Piszemy to wprost, żebyś nie musiał lub nie musiała zgadywać. Szkolenie doskonalące ma granice — poniżej te, które dotyczą tego materiału.

  • Kurs nie jest terapią, nie stawia diagnozy i nie zastępuje pomocy specjalisty. Nie zawiera testów ani list objawów do samodzielnej oceny
  • Kurs nie zawiera planów żywieniowych ani nazw leków. Decyzje o leczeniu należą do lekarza i pacjenta
  • Kurs nie dotyczy dzieci i nastolatków, u których rodzic prowadzi leczenie i posiłki w domu
  • Kurs nie zastępuje pomocy w kryzysie. Gdy bliska osoba mówi o śmierci, zadzwoń pod 800 70 2222 (całodobowo) albo 116 123, a gdy życie jest zagrożone, pod 112

Program szkolenia

40 lekcji w 10 modułach. Lekcje oznaczone jako otwarte obejrzysz bez zakładania konta.

Moduł 1

Anoreksja u dorosłych: jak ją rozpoznać i czym naprawdę jest

Moduł 2

Co dzieje się w głowie osoby z anoreksją: lęk, kontrola i obraz ciała

  • Głos choroby: dlaczego osoba z anoreksją go słucha15 min
  • Lęk i kontrola: po co chorobie reguły i rytuały15 min
  • Obraz ciała: dlaczego zapewnienie, że jest szczupła, nie działa15 min
  • Niedożywienie zmienia myślenie: dlaczego argumenty nie docierają15 min
Moduł 3

Jak rozmawiać z osobą z anoreksją: co mówić, a czego nie

  • Jak rozmawiać z osobą z anoreksją: pierwsza rozmowa15 min
  • Czego nie mówić osobie z anoreksją i czym to zastąpić14 min
  • Gdy rozmowa kończy się kłótnią albo ciszą: jak wrócić15 min
  • Rozmowy o jedzeniu, ciele i wyglądzie: komplementy, które ranią15 min
Moduł 4

Dorosła osoba z anoreksją nie chce się leczyć: co możesz zrobić

  • Anoreksja nie chce się leczyć: dlaczego odmowa to nie upór15 min
  • Ambiwalencja: gdy część osoby chce pomocy, a część się boi15 min
  • Małe kroki: lekarz rodzinny, badania i pierwsza wizyta15 min
  • Czego nie robić, gdy dorosła osoba odmawia leczenia15 min
Moduł 5

Leczenie anoreksji u dorosłych w Polsce i Twoja rola

  • Anoreksja leczenie NFZ: od czego zacząć w Polsce15 min
  • Jak wygląda leczenie anoreksji u dorosłych: poradnia, oddział dzienny, szpital15 min
  • Tajemnica lekarska i zgoda: co możesz wiedzieć o leczeniu14 min
  • Twoja rola w leczeniu: kiedy bliscy biorą udział i gdzie Ty szukasz porady14 min
Moduł 6

Jedzenie i codzienność: posiłki, zakupy, święta bez walki

  • Wspólny posiłek z osobą z anoreksją: jak przetrwać stół bez walki15 min
  • Zakupy, kuchnia i wspólne mieszkanie: ustalenia, które chronią oboje14 min
  • Święta, urodziny i restauracja: jak przejść przez wydarzenia14 min
  • Osoba z anoreksją mieszka sama albo daleko: jak być blisko14 min
Moduł 7

Ciało i zdrowie: kiedy działać od razu

  • Anoreksja objawy z ciała, które wymagają szybkiej reakcji15 min
  • Omdlenie, ból w klatce, kołatanie serca: kiedy dzwonić po pomoc15 min
  • Badania krwi i serca: jak namówić na kontrolę15 min
  • Gdy nie wiesz, czy to już pilne: plan działania krok po kroku15 min
Moduł 8

Partner, rodzic dorosłego dziecka, rodzeństwo, przyjaciel: różne role i dzieci w domu

  • Partnerka ma anoreksję: jak być partnerem i nie przejmować roli terapeuty15 min
  • Córka ma anoreksję, a jest dorosła: rola rodzica, który nie decyduje15 min
  • Siostra, brat, przyjaciółka, współlokator: wspierać z innej pozycji15 min
  • Dzieci w domu, gdy dorosły ma anoreksję15 min
Moduł 9

Gdy choroba trwa latami: nawroty, depresja, samookaleczenia i myśli samobójcze

  • Nawrót anoreksji: jak go rozpoznać i nie uznać, że wszystko stracone14 min
  • Anoreksja i depresja albo lęk: gdy chorób jest więcej15 min
  • Samookaleczenia i myśli samobójcze: jak zapytać i co zrobić od razu15 min
  • Z anoreksji się zdrowieje: także po latach15 min
Moduł 10

Jak wspierać i nie zgubić siebie

  • Zmęczenie bliskiego: jak zauważyć, że dajesz za dużo14 min
  • Granice, które chronią Ciebie i relację15 min
  • Wina, złość i żal: emocje, których nie musisz się wstydzić14 min
  • Plan na dalej: jak zostać blisko i nie zgubić siebie15 min

Materiały do pobrania

Arkusze i protokoły do wykorzystania w gabinecie. Lista informacyjna: pliki otwierają się przy lekcji, w planie Rodzic.

  • Co widzę u bliskiej osoby: notatki z obserwacjiPDF
  • Pierwsza rozmowa: gotowe zdania i czego nie mówićPDF
  • Gdy nie chce się leczyć: małe kroki i zdaniaPDF
  • Sygnały zagrożenia z ciała i psychiki: co robić od razuPDF
  • Mój plan dbania o siebie i granicePDF

Najczęściej zadawane pytania

Bądź przy niej, mów spokojnie o tym, co widzisz, i zachęcaj do rozmowy z lekarzem, oferując konkretną pomoc, na przykład umówienie terminu albo towarzyszenie w drodze. Dorosła osoba sama decyduje o leczeniu, więc nie przejmuj tej decyzji. Pytaj, słuchaj bez ocen i nie komentuj ciała ani jedzenia. Zadbaj też o własne wsparcie, bo ta droga bywa długa.

Po zmianie, która trwa dłużej niż kilka tygodni i dotyczy wielu obszarów naraz: osoba unika wspólnych posiłków, mówi o ciele z napięciem, wycofuje się z kontaktów, jest drażliwa albo zmęczona. Wychudzenia nie zawsze widać. Rozpoznania nie postawisz i nie musisz. Zapisuj obserwacje i zachęć do rozmowy z lekarzem, który oceni, co się dzieje.

Wybierz spokojny moment i mów o sobie, nie o niej: „Martwię się o Ciebie i chcę wiedzieć, jak mogę pomóc.” Opisuj to, co widzisz, bez ocen i bez dyskusji o jedzeniu czy ciele. Słuchaj dłużej, niż mówisz. Jeśli rozmowa się nie uda, wróć do niej za kilka dni. Pierwsza rozmowa rzadko rozwiązuje sprawę, ale otwiera drzwi.

Unikaj zdań, które oceniają i zawstydzają: „po prostu zjedz”, „zobacz, jak wyglądasz”, „robisz to nam wszystkim”, „weź się w garść”. Nie komentuj też ciała ani wyglądu, nawet pozytywnie. Zamiast tego opisz własne uczucia: „Tęsknię za naszymi wspólnymi obiadami.” Takie zdanie nie atakuje i zostawia osobie możliwość odpowiedzi.

Nie zmuszaj, ale nie rezygnuj. Dorosła osoba ma prawo odmówić, więc działaj małymi krokami: zapytaj, czego się boi, zaproponuj rozmowę z lekarzem rodzinnym, pomóż zapisać obserwacje. Zostań w kontakcie bez presji. Gdy pojawi się zagrożenie życia, decyzję podejmuje lekarz, a Ty dzwonisz pod 112. Chęć do leczenia często dojrzewa z czasem.

Wystarczy jeden sygnał: omdlenie albo zawroty głowy przy wstawaniu, ból w klatce piersiowej, kołatanie serca, splątanie albo mówienie o odebraniu sobie życia. Wtedy nie czekaj na termin wizyty. Zadzwoń pod 112 i nie zostawiaj osoby samej. Rozmowę ze wsparciem znajdziesz pod 800 70 2222 całodobowo albo pod 116 123.

Tak. Wiele osób zdrowieje, także po wielu latach choroby, choć droga bywa kręta i zawiera nawroty. Zdrowienie jest procesem i nie następuje w jednej chwili: obejmuje powrót do jedzenia i do życia, relacji, pracy, radości. Nie ma wieku, po którym byłoby za późno. Rola bliskich jest ważna, ale nie decydująca w pojedynkę, bo leczy zespół specjalistów.

Nie. Kurs jest materiałem edukacyjnym dla bliskich: tłumaczy chorobę, pokazuje sposoby rozmowy i daje gotowe zdania oraz karty do druku. Nie stawia diagnozy, nie leczy i nie zastępuje specjalisty. Pomaga zrozumieć, co możesz zrobić ty sam, i wskazuje, kiedy szukać pomocy lekarza, psychologa albo, w zagrożeniu życia, numeru 112.

Pytania o dostęp i certyfikat

Dla psychologów, psychoterapeutów, psychologów szkolnych i poradnianych, pedagogów specjalnych, doradców zawodowych, studentów psychologii oraz rodziców. Materiał dla specjalistów zakłada przygotowanie kierunkowe: nie tłumaczymy podstaw od zera i nie publikujemy treści rozwoju osobistego. Osobna część biblioteki jest napisana z myślą o rodzicach — porusza m.in. tematy związane z rozwodem i rozstaniem rodziców, które mogą pomóc chronić dziecko przed skutkami konfliktu.

Nie. Certyfikaty są dostępne wyłącznie w płatnym planie (Student, Rodzic, Specjalista albo plan dla placówek). Nie obejmuje ich bezpłatny okres próbny ani darmowe konto. W okresie próbnym możesz uczyć się i kończyć szkolenia, postęp się zapisuje, a certyfikat z każdego ukończonego szkolenia pobierzesz od razu po pierwszej płatności, ze strony szkolenia w strefie kursanta.

Nie, bo do 2028 roku nie ma czego przyznawać. System doskonalenia zawodowego psychologów opisany w art. 29 ustawy z 23 stycznia 2026 r. o zawodzie psychologa oraz samorządzie zawodowym psychologów zacznie obowiązywać wraz z trzonem ustawy 19 maja 2028 r., a doskonalenie ma być wtedy organizowane lub koordynowane przez samorząd zawodowy. Każdy, kto dziś obiecuje punkty, obiecuje coś, co nie istnieje. Wystawiamy certyfikat ukończenia szkolenia z liczbą godzin dydaktycznych i prowadzimy dziennik rozwoju zawodowego, żeby po wejściu przepisów w życie mieć udokumentowany dorobek.

To szkolenia pisane, podzielone na lekcje po kilkanaście minut, z materiałem do czytania. Wracasz do nich w dowolnym momencie i przerabiasz we własnym tempie. W przyszłości planujemy wprowadzić także wersje audio. Zajęć na żywo i superwizji grupowej nie prowadzimy.

Udział w szkoleniu i liczbę godzin dydaktycznych. Certyfikat nie nadaje uprawnień zawodowych, nie jest dokumentem żadnego towarzystwa naukowego ani zaświadczeniem oświatowym. Jest dokumentem do Twojej własnej dokumentacji rozwoju zawodowego oraz do przedstawienia pracodawcy, jeśli tego wymaga.

Tak. Dział Pedagog i psycholog szkolny zbiera szkolenia do pracy w szkole i przedszkolu: uczeń z ADHD i w spektrum autyzmu, agresja i trudne zachowania, uczeń w kryzysie, WOPFU i IPET, trudna rozmowa z rodzicem, ochrona małoletnich, program wychowawczo-profilaktyczny. Znajdziesz go na stronie głównej, w menu jako Pedagog szkolny i pod adresem cwp.edu.pl/kategorie/pedagog-i-psycholog-szkolny. Szkolenia są w planie Specjalista. Na blogu jest osobna zakładka Pedagog szkolny z tekstami do pracy z uczniem i klasą.

Powiązane szkolenia

Jak zmienia się nastolatka — normalny rozwój a sygnały, które wymagają uwagi

Dla rodziców i bliskich

Jak zmienia się nastolatka — normalny rozwój a sygnały, które wymagają uwagi

Przewodnik dla rodziców dziewcząt w okresie dojrzewania: co w zmianach nastolatki jest zupełnie normalne, jak rozumieć jej ciało, mózg, emocje i bunt, kiedy trudność jest tylko fazą, a kiedy staje się sygnałem, który warto skonsultować ze specjalistą — i jak rozmawiać, stawiać granice oraz odbudowywać bliskość.

5 godz. dydakt.Podstawowy
W abonamencie

Przeczytaj także