PopularnyNurty i metody psychoterapii
Konceptualizacja przypadku w CBT — od wywiadu do planu interwencji
Zbudujesz konceptualizację, z której wprost wynika kolejność interwencji, i sprawdzisz ją razem z pacjentem na sesji.
60 gotowych protokołów sesji do pracy z najczęstszymi schematami klienta — od autosabotażu po lęk przed bliskością, gotowych do wykorzystania od pierwszej sesji.

Terapeuta często wie już na pierwszej lub drugiej sesji, z jakim schematem mierzy się klient — autosabotażem, chronicznym poczuciem winy, lękiem przed bliskością, potrzebą kontroli. Problemem nie jest rozpoznanie tematu, tylko brak gotowej struktury sesji poświęconej konkretnie temu wątkowi, przez co terapeuta za każdym razem improwizuje od nowa, zamiast korzystać ze sprawdzonego punktu wyjścia.
To szkolenie jest biblioteką 60 gotowych protokołów sesji, pogrupowanych w 20 modułów tematycznych po trzy protokoły każdy. Każdy protokół to samodzielna, praktyczna karta: dla kogo jest przeznaczony, jaki jest oczekiwany efekt sesji, jaki poziom intensywności pracy zakłada, jakie typowe zgłoszenia klienta go sygnalizują, jak terapeuta powinien się do niego przygotować, jak krok po kroku poprowadzić samą sesję oraz na jakie pułapki uważać, żeby interwencja przypadkowo nie wzmocniła schematu zamiast go rozluźnić.
Protokoły czerpą z ugruntowanych podejść terapeutycznych — terapii poznawczo-behawioralnej, terapii schematów i ACT — przełożonych na format gotowy do zastosowania na sesji, a nie akademickiego wykładu. Materiał zakłada, że terapeuta ma już podstawową orientację w pracy z tymi podejściami i traktuje protokoły jako sprawdzony punkt wyjścia do własnej pracy klinicznej, nie jako sztywny scenariusz do odtwarzania bez zmian.
Cztery końcowe moduły uczą korzystania z biblioteki w praktyce: jak z dosłownego zgłoszenia klienta dojść do właściwej karty i odróżnić karty podobne do siebie, jak łączyć protokoły w plan kilku sesji, kiedy odłożyć kartę z powodu sygnałów stopu (ryzyko samobójcze, przemoc, objawy wymagające diagnozy lekarskiej) i jak dostosować ją do osób starszych, przewlekle chorych czy neuroatypowych. Znajdziesz tam też trzy przypadki z przebiegiem terapii i omówieniem, pięć arkuszy do pracy z klientem między sesjami, zasady zgody, dokumentacji i superwizji oraz quizy z uzasadnionymi odpowiedziami.
Szkolenie z gotowymi protokołami sesji do pracy ze schematami i wzorcami autodestrukcyjnymi klienta, dla psychoterapeutów. Szkolenie dostępne online, z certyfikatem do dokumentacji rozwoju zawodowego.
Piszemy to wprost, żebyś nie musiał lub nie musiała zgadywać. Szkolenie doskonalące ma granice — poniżej te, które dotyczą tego materiału.
74 lekcje w 24 modułach.
Autosabotaż to powtarzający się wzorzec, w którym osoba sama przerywa lub psuje to, na czym jej zależy, na przykład odkłada ważne zadania, rezygnuje tuż przed sukcesem albo niszczy relację, gdy staje się bliska. Zwykle pełni funkcję ochronną: chroni przed lękiem przed oceną, porażką, sukcesem lub odrzuceniem. Często wiąże się z przekonaniem o własnej niewystarczalności ukształtowanym we wcześniejszych doświadczeniach. W terapii ważne jest zrozumienie, przed czym ten wzorzec chroni, zanim zacznie się go zmieniać.
Pracę z syndromem oszusta zaczyna się od nazwania wzorca: klient ma realne osiągnięcia, ale przypisuje je szczęściu lub pomyłce innych i boi się zdemaskowania. Pomaga zebranie konkretnych dowodów kompetencji i sprawdzenie, jak klient je dyskontuje. Warto przyjrzeć się standardom, które stosuje wobec siebie, i porównać je z tymi, które stosuje wobec innych. Ważne są też zachowania zabezpieczające, takie jak nadmierne przygotowanie czy unikanie wyzwań, bo podtrzymują przekonanie, że sukces to przypadek.
Trudność ze stawianiem granic najczęściej wynika z lęku przed odrzuceniem, konfliktem lub utratą relacji oraz z przekonania, że własne potrzeby są mniej ważne. Często towarzyszą jej people-pleasing, chroniczne poczucie winy i trudność z odmawianiem. Wzorzec ten zwykle kiedyś chronił, na przykład w domu, w którym sprzeciw był niebezpieczny. W terapii pracuje się nad rozpoznaniem własnych potrzeb, przekonaniami o konsekwencjach odmowy i stopniowym ćwiczeniem stawiania granic w coraz trudniejszych sytuacjach.
Z perfekcjonizmem pracuje się przez zrozumienie jego funkcji, a nie tylko przez obniżanie standardów. Paraliżujący perfekcjonizm często chroni przed wstydem, krytyką i poczuciem bycia niewystarczającym, a podtrzymuje go prokrastynacja i unikanie zadań. Pomaga analiza kosztów i korzyści, rozpoznawanie myślenia czarno-białego, eksperymenty z celowym wykonaniem zadania „wystarczająco dobrze” i sprawdzanie, czy przewidywane konsekwencje się spełniają. Ważne jest też budowanie samowspółczucia wobec błędów.
Pracę z krytykiem wewnętrznym zaczyna się od zauważenia go jako osobnego głosu, a nie prawdy o sobie. Klient uczy się rozpoznawać, kiedy krytyk się włącza, jakim językiem mówi i czyj głos przypomina. Pomocne jest nazwanie jego funkcji, bo często ma chronić przed porażką lub odrzuceniem, oraz budowanie drugiego, życzliwego głosu. Stosuje się techniki poznawcze, pracę z krzesłami i ćwiczenia samowspółczucia. Surowość wobec siebie zwykle słabnie stopniowo, nie po jednej sesji.
Lęk przed bliskością to wzorzec, w którym osoba pragnie relacji, ale gdy staje się ona intymna, wycofuje się, szuka wad partnera lub wywołuje konflikt. Często wiąże się z wcześniejszymi doświadczeniami odrzucenia, zranienia lub niedostępności opiekunów i przekonaniem, że bliskość kończy się utratą siebie albo porzuceniem. W terapii pracuje się nad rozpoznaniem sygnałów wycofania, przekonań o relacjach i emocji, które bliskość uruchamia, a relacja terapeutyczna bywa miejscem bezpiecznego ćwiczenia bliskości.
Opór w pracy nad schematem jest naturalny i często oznacza, że dotykamy czegoś ważnego, a sygnał niedopasowania pokazuje, że tempo lub metoda są niewłaściwe dla klienta. Na opór wskazuje ambiwalencja przy jednoczesnym zaangażowaniu. Na niedopasowanie wskazują narastająca dysregulacja, dysocjacja, poczucie niezrozumienia lub wzmacnianie schematu, na przykład gdy klient z poczuciem niewystarczalności czuje, że znowu „robi źle”. Wtedy warto zwolnić, naprawić relację i dopasować intensywność sesji.
Gotowe protokoły pomagają, gdy terapeuta rozpoznaje temat klienta, ale nie chce za każdym razem improwizować struktury sesji. Szkolenie CWP „Gotowe protokoły sesji” zawiera 60 kart do pracy z najczęstszymi wzorcami, takimi jak autosabotaż, syndrom oszusta, people-pleasing, potrzeba kontroli, krytyk wewnętrzny, lęk przed bliskością czy chroniczne poczucie winy. Każdy protokół opisuje cel, intensywność, przebieg sesji i typowe pułapki. Protokoły są punktem wyjścia i nie zastępują konceptualizacji przypadku.
Gotowego protokołu nie stosuje się jako punktu wyjścia, gdy pojawiają się sygnały wymagające innego postępowania: myśli samobójcze, przemoc w relacji, objawy epizodu depresyjnego, manii lub psychozy, nasilone używanie substancji czy objawy zaburzeń odżywiania. Podobny obraz na powierzchni może też wynikać z OCD, ADHD, spektrum autyzmu lub PTSD. Wtedy najpierw potrzebna jest ocena, a karta może być najwyżej elementem szerszego planu terapii.
Zaczyna się od karty najbliższej dosłownemu zgłoszeniu klienta i od niższej intensywności, a głębsze przekonania omawia się, gdy klient widzi już swój wzorzec w działaniu. Jeden protokół często zajmuje od jednej do trzech sesji. W danym tygodniu wprowadza się jeden eksperyment, między kartami warto zaplanować sesję pomostową, a co trzy lub cztery sesje punkt kontrolny z oceną postępu i relacji terapeutycznej.
Dla psychologów, psychoterapeutów, psychologów szkolnych i poradnianych, pedagogów specjalnych, doradców zawodowych, studentów psychologii oraz rodziców. Materiał dla specjalistów zakłada przygotowanie kierunkowe: nie tłumaczymy podstaw od zera i nie publikujemy treści rozwoju osobistego. Osobna część biblioteki jest napisana z myślą o rodzicach — porusza m.in. tematy związane z rozwodem i rozstaniem rodziców, które mogą pomóc chronić dziecko przed skutkami konfliktu.
Nie. Certyfikaty są dostępne wyłącznie w płatnym planie (Student, Rodzic, Specjalista albo plan dla placówek). Nie obejmuje ich bezpłatny okres próbny ani darmowe konto. W okresie próbnym możesz uczyć się i kończyć szkolenia, postęp się zapisuje, a certyfikat z każdego ukończonego szkolenia pobierzesz od razu po pierwszej płatności, ze strony szkolenia w strefie kursanta.
Nie, bo do 2028 roku nie ma czego przyznawać. System doskonalenia zawodowego psychologów opisany w art. 29 ustawy z 23 stycznia 2026 r. o zawodzie psychologa oraz samorządzie zawodowym psychologów zacznie obowiązywać wraz z trzonem ustawy 19 maja 2028 r., a doskonalenie ma być wtedy organizowane lub koordynowane przez samorząd zawodowy. Każdy, kto dziś obiecuje punkty, obiecuje coś, co nie istnieje. Wystawiamy certyfikat ukończenia szkolenia z liczbą godzin dydaktycznych i prowadzimy dziennik rozwoju zawodowego, żeby po wejściu przepisów w życie mieć udokumentowany dorobek.
To szkolenia pisane, podzielone na lekcje po kilkanaście minut, z materiałem do czytania. Wracasz do nich w dowolnym momencie i przerabiasz we własnym tempie. W przyszłości planujemy wprowadzić także wersje audio. Zajęć na żywo i superwizji grupowej nie prowadzimy.
Udział w szkoleniu i liczbę godzin dydaktycznych. Certyfikat nie nadaje uprawnień zawodowych, nie jest dokumentem żadnego towarzystwa naukowego ani zaświadczeniem oświatowym. Jest dokumentem do Twojej własnej dokumentacji rozwoju zawodowego oraz do przedstawienia pracodawcy, jeśli tego wymaga.
Tak. Dział Pedagog i psycholog szkolny zbiera szkolenia do pracy w szkole i przedszkolu: uczeń z ADHD i w spektrum autyzmu, agresja i trudne zachowania, uczeń w kryzysie, WOPFU i IPET, trudna rozmowa z rodzicem, ochrona małoletnich, program wychowawczo-profilaktyczny. Znajdziesz go na stronie głównej, w menu jako Pedagog szkolny i pod adresem cwp.edu.pl/kategorie/pedagog-i-psycholog-szkolny. Szkolenia są w planie Specjalista. Na blogu jest osobna zakładka Pedagog szkolny z tekstami do pracy z uczniem i klasą.
PopularnyNurty i metody psychoterapii
Zbudujesz konceptualizację, z której wprost wynika kolejność interwencji, i sprawdzisz ją razem z pacjentem na sesji.
NowośćNurty i metody psychoterapii
Jak czytać trudne zachowanie dziecka jako komunikat o regulacji, potrzebach i funkcji – i przekładać to rozumienie na skuteczne strategie zamiast walki z objawem.
NowośćNurty i metody psychoterapii
Jak rozumieć problem dziecka z kilku perspektyw naraz i przekładać to rozumienie na spójny, wykonalny plan terapii łączący podejścia.
Od czego zacząć własną praktykę: etat i plan pierwszego roku, forma działalności i kod PKD, rejestr podmiotów leczniczych, VAT, wyliczenie stawki za sesję, zasady współpracy i pierwsi klienci.
9 min czytaniaPytania do sesji terapeutycznej z przykładami: pierwsza sesja, pytania skalujące i o zasoby, jak pytać o przemoc i myśli samobójcze, czego nie pytać klienta i jak zakończyć terapię.
8 min czytaniaCzym jest psychoterapia, czym różnią się jej główne nurty, co działa niezależnie od podejścia i jak wygląda droga do zawodu psychoterapeuty według przepisów obowiązujących w październiku 2026 roku. Spokojnie i bez nazw szkół.