Przejdź do treści
CENTRUM WIEDZY PSYCHOLOGICZNEJ

Gotowe protokoły sesji — praca ze schematami i wzorcami autodestrukcyjnymi klienta

60 gotowych protokołów sesji do pracy z najczęstszymi schematami klienta — od autosabotażu po lęk przed bliskością, gotowych do wykorzystania od pierwszej sesji.

Godziny dydaktyczne
12 godz.
Poziom
Średniozaawansowany
Program
74 lekcje
Gotowe protokoły sesji — praca ze schematami i wzorcami autodestrukcyjnymi klienta

Terapeuta często wie już na pierwszej lub drugiej sesji, z jakim schematem mierzy się klient — autosabotażem, chronicznym poczuciem winy, lękiem przed bliskością, potrzebą kontroli. Problemem nie jest rozpoznanie tematu, tylko brak gotowej struktury sesji poświęconej konkretnie temu wątkowi, przez co terapeuta za każdym razem improwizuje od nowa, zamiast korzystać ze sprawdzonego punktu wyjścia.

To szkolenie jest biblioteką 60 gotowych protokołów sesji, pogrupowanych w 20 modułów tematycznych po trzy protokoły każdy. Każdy protokół to samodzielna, praktyczna karta: dla kogo jest przeznaczony, jaki jest oczekiwany efekt sesji, jaki poziom intensywności pracy zakłada, jakie typowe zgłoszenia klienta go sygnalizują, jak terapeuta powinien się do niego przygotować, jak krok po kroku poprowadzić samą sesję oraz na jakie pułapki uważać, żeby interwencja przypadkowo nie wzmocniła schematu zamiast go rozluźnić.

Protokoły czerpą z ugruntowanych podejść terapeutycznych — terapii poznawczo-behawioralnej, terapii schematów i ACT — przełożonych na format gotowy do zastosowania na sesji, a nie akademickiego wykładu. Materiał zakłada, że terapeuta ma już podstawową orientację w pracy z tymi podejściami i traktuje protokoły jako sprawdzony punkt wyjścia do własnej pracy klinicznej, nie jako sztywny scenariusz do odtwarzania bez zmian.

Cztery końcowe moduły uczą korzystania z biblioteki w praktyce: jak z dosłownego zgłoszenia klienta dojść do właściwej karty i odróżnić karty podobne do siebie, jak łączyć protokoły w plan kilku sesji, kiedy odłożyć kartę z powodu sygnałów stopu (ryzyko samobójcze, przemoc, objawy wymagające diagnozy lekarskiej) i jak dostosować ją do osób starszych, przewlekle chorych czy neuroatypowych. Znajdziesz tam też trzy przypadki z przebiegiem terapii i omówieniem, pięć arkuszy do pracy z klientem między sesjami, zasady zgody, dokumentacji i superwizji oraz quizy z uzasadnionymi odpowiedziami.

Szkolenie z gotowymi protokołami sesji do pracy ze schematami i wzorcami autodestrukcyjnymi klienta, dla psychoterapeutów. Szkolenie dostępne online, z certyfikatem do dokumentacji rozwoju zawodowego.

Czego się nauczysz

  • Rozpoznasz, który z 60 typowych schematów klienta pasuje do konkretnego zgłoszenia
  • Poprowadzisz sesję według gotowego protokołu zamiast improwizować od podstaw
  • Odróżnisz naturalny opór klienta w trakcie pracy nad schematem od sygnału, że protokół wymaga modyfikacji
  • Unikniesz typowych pułapek, w których interwencja przypadkowo wzmacnia schemat zamiast go rozluźniać
  • Dobierzesz poziom intensywności sesji do aktualnej gotowości klienta
  • Przygotujesz się do trudnej sesji, znając wcześniej typowe zgłoszenia i reakcje klienta
  • Połączysz gotowy protokół z własnym stylem i podejściem terapeutycznym, zamiast stosować go sztywno
  • Zbudujesz własną bibliotekę gotowych punktów wyjścia do najczęściej powracających tematów w gabinecie
  • Odróżnisz podobne do siebie karty, na przykład people-pleasing, trudność z odmawianiem i przekonanie o konieczności bycia potrzebnym, po funkcji wzorca
  • Połączysz kilka protokołów w plan od kilku do kilkunastu sesji, z punktami kontrolnymi i sesją pomostową
  • Rozpoznasz sygnały stopu i sytuacje, w których wzorzec może być objawem zaburzenia wymagającego innego postępowania
  • Dostosujesz protokół do osób starszych, przewlekle chorych, neuroatypowych i klientów z innego kręgu kulturowego
  • Wykorzystasz gotowe arkusze eksperymentu, dziennika wyzwalaczy, prośby i punktu kontrolnego w pracy między sesjami

Dla kogo jest to szkolenie

  • Psycholodzy i psychoterapeuci prowadzący terapię indywidualną, szukający gotowej struktury do konkretnych, powtarzających się tematów klientów
  • Terapeuci na wczesnym etapie praktyki, którzy chcą mieć sprawdzony punkt wyjścia zamiast improwizować sesję po sesji
  • Praktycy pracujący w nurcie poznawczo-behawioralnym lub integracyjnym, chcący uzupełnić warsztat o gotowe schematy sesji
  • Superwizorzy i osoby prowadzące szkolenia wewnętrzne, szukające materiału do demonstrowania struktury sesji

Czego to szkolenie nie daje

Piszemy to wprost, żebyś nie musiał lub nie musiała zgadywać. Szkolenie doskonalące ma granice — poniżej te, które dotyczą tego materiału.

  • Kurs nie zastępuje pełnego szkolenia w konkretnym nurcie terapeutycznym (CBT, terapia schematów, ACT) — protokoły zakładają podstawową orientację terapeuty w tych podejściach
  • Nie obejmuje oceny ryzyka ani interwencji kryzysowej w przypadku zagrożenia samobójczego — to osobny, dedykowany kurs w naszej bibliotece
  • Nie zastępuje superwizji ani indywidualnej konceptualizacji przypadku — protokoły to punkt wyjścia, nie sztywny scenariusz do odtwarzania bez modyfikacji
  • Nie jest kursem diagnostycznym — zakłada, że wstępna diagnoza i kontrakt terapeutyczny zostały już ustalone

Program szkolenia

74 lekcje w 24 modułach.

Moduł 1

Schematy autodestrukcyjne i przewlekłe blokady

  • Autosabotaż i powtarzające się schematy przerywania własnego sukcesu2 min
  • Prokrastynacja chroniczna jako strategia unikania12 min
  • Perfekcjonizm paraliżujący działanie2 min
Moduł 2

Lęk przed sukcesem i oceną

  • Lęk przed sukcesem i jego konsekwencjami2 min
  • Syndrom oszusta (impostor syndrome)2 min
  • Lęk przed krytyką i oceną innych2 min
Moduł 3

Wzorce relacyjne i granice

  • Nadmierne dogadzanie innym (people-pleasing) kosztem siebie12 min
  • Trudność z wyznaczaniem i utrzymywaniem granic2 min
  • Unikanie konfliktu za wszelką cenę2 min
Moduł 4

Kontrola i niepewność

  • Nadmierna potrzeba kontroli jako strategia obronna2 min
  • Katastrofizowanie i martwienie się na zapas2 min
  • Sztywne rytuały i rutyny jako zabezpieczenie przed niepewnością2 min
Moduł 5

Regulacja emocji trudnych

  • Tłumienie i unikanie wyrażania złości12 min
  • Ucieczka w działanie (busyness) jako unikanie emocji2 min
  • Trudność z przeżywaniem żałoby i smutku2 min
Moduł 6

Poczucie własnej wartości

  • Chroniczne poczucie niewystarczalności2 min
  • Kompulsywne porównywanie się z innymi12 min
  • Trudność z przyjmowaniem pochwał i uznania2 min
Moduł 7

Wypalenie i przeciążenie rolą

  • Wypalenie zawodowe — rozpoznanie i pierwsza interwencja2 min
  • Przeciążenie rolą opiekuńczą (caregiver burnout)2 min
  • Pracoholizm jako ucieczka od innych obszarów życia12 min
Moduł 8

Zmiana i motywacja

  • Ambiwalencja wobec zmiany mimo deklarowanej chęci2 min
  • Lęk przed utratą starej tożsamości po udanej zmianie2 min
  • Utrzymanie motywacji po pierwszym sukcesie terapeutycznym12 min
Moduł 9

Myślenie i przekonania

  • Myślenie czarno-białe (all-or-nothing) w ocenie siebie i sytuacji2 min
  • Ruminacje i nadmierne rozpamiętywanie2 min
  • Przekonanie o konieczności bycia potrzebnym innym2 min
Moduł 10

Bliskość i zaufanie

  • Lęk przed bliskością emocjonalną w relacjach2 min
  • Lęk przed odrzuceniem i porzuceniem2 min
  • Trudność z proszeniem o pomoc2 min
Moduł 11

Wina i poświęcenie

  • Chroniczne, nieadekwatne poczucie winy12 min
  • Wzorzec poświęcania się kosztem własnych potrzeb (martyrdom)2 min
  • Trudność z odmawianiem innym2 min
Moduł 12

Decyzje i zmiana życiowa

  • Paraliż decyzyjny w ważnych sprawach życiowych2 min
  • Chroniczne unikanie dużych decyzji życiowych2 min
  • Lęk przed nieodwracalnością wyboru12 min
Moduł 13

Krytyk wewnętrzny i surowa samoocena

  • Krytyk wewnętrzny jako wewnętrzny dialog — rozpoznanie i praca z głosem12 min
  • Surowa samoocena po drobnych błędach nieproporcjonalna do sytuacji2 min
  • Trudność z samowspółczuciem — dlaczego klient traktuje siebie surowiej niż innych12 min
Moduł 14

Nadmierna potrzeba zewnętrznej walidacji i akceptacji

  • Uzależnienie poczucia wartości od opinii innych12 min
  • Kompulsywne sprawdzanie reakcji innych (media społecznościowe, aprobata w pracy)2 min
  • Trudność z podejmowaniem decyzji bez zewnętrznego potwierdzenia2 min
Moduł 15

Hiperczujność i nadinterpretacja w relacjach

  • Nadinterpretacja neutralnych sygnałów jako zagrożenia w relacji12 min
  • Stałe skanowanie nastroju innych osób (partnera, przełożonego) kosztem własnego spokoju12 min
  • Trudność z odróżnieniem intuicji od lęku w ocenie relacji2 min
Moduł 16

Odbudowa zaufania po zdradzie lub poważnym rozczarowaniu

  • Pierwsza rozmowa po ujawnieniu zdrady — co terapeuta może zaoferować3 min
  • Odróżnienie odbudowy zaufania od wymuszonego wybaczenia2 min
  • Nawracające natrętne sprawdzanie partnera po zdradzie — jak z tym pracować2 min
Moduł 17

Pustka i rozczarowanie po osiągnięciu ważnego celu (arrival fallacy)

  • "Osiągnąłem to, o czym marzyłem, i nic nie czuję" — rozpoznanie arrival fallacy2 min
  • Różnicowanie arrival fallacy od epizodu depresyjnego2 min
  • Budowanie poczucia sensu niezależnego od kolejnego celu do zdobycia2 min
Moduł 18

Chroniczna zazdrość i porównywanie się w relacjach

  • Zazdrość jako sygnał niepewności, nie zagrożenia relacji2 min
  • Kompulsywne kontrolowanie partnera z lęku przed zdradą2 min
  • Porównywanie obecnego partnera z byłymi lub wyobrażonymi alternatywami12 min
Moduł 19

Filtr negatywny — trudność z dostrzeganiem i utrwalaniem dobrych doświadczeń

  • Automatyczne dyskontowanie pozytywnych wydarzeń2 min
  • Pamięć obciążona negatywnymi zdarzeniami kosztem neutralnych i dobrych12 min
  • Trudność z odczuwaniem satysfakcji przy obiektywnie dobrym przebiegu spraw13 min
Moduł 20

Trudność z przyjmowaniem opieki i pomocy, gdy to klient jej potrzebuje

  • Opór przed przyjęciem pomocy w chorobie lub niepełnosprawności12 min
  • Wstyd związany z byciem stroną zależną w relacji3 min
  • Trudność z proszeniem bliskich o konkretne wsparcie w kryzysie zdrowotnym12 min
Moduł 21

Dobór i łączenie protokołów w planie terapii

  • Od zgłoszenia do karty: pięć pytań przed wyborem protokołu16 min
  • Karty bliźniacze: jak odróżnić podobne protokoły15 min
  • Od jednej karty do planu kilku sesji: kolejność i dawkowanie intensywności15 min
  • Quiz: dobór i łączenie protokołów14 min
Moduł 22

Kiedy protokół nie wystarczy: bezpieczeństwo, różnicowanie, populacje szczególne

  • Sygnały stopu i różnicowanie kliniczne przed użyciem karty16 min
  • Adaptacje kart dla populacji szczególnych15 min
  • Typowe błędy w pracy na gotowych protokołach i checklista superwizyjna14 min
  • Quiz: bezpieczeństwo, różnicowanie i populacje szczególne14 min
Moduł 23

Przypadki z omówieniem: protokoły w przebiegu terapii

  • Przypadek: perfekcjonizm, syndrom oszusta i krytyk wewnętrzny14 min
  • Przypadek: pustka po awansie, czyli arrival fallacy czy depresja14 min
  • Przypadek: opiekunka chorej matki, people-pleasing i proszenie o pomoc14 min
Moduł 24

Arkusze, dokumentacja i etyka pracy z protokołami

  • Pięć arkuszy do pracy z klientem między sesjami15 min
  • Etyka, zgoda, dokumentacja i superwizja przy pracy na protokołach15 min
  • Quiz powtórkowy: karty z modułów od 1 do 2016 min

Najczęściej zadawane pytania

Autosabotaż to powtarzający się wzorzec, w którym osoba sama przerywa lub psuje to, na czym jej zależy, na przykład odkłada ważne zadania, rezygnuje tuż przed sukcesem albo niszczy relację, gdy staje się bliska. Zwykle pełni funkcję ochronną: chroni przed lękiem przed oceną, porażką, sukcesem lub odrzuceniem. Często wiąże się z przekonaniem o własnej niewystarczalności ukształtowanym we wcześniejszych doświadczeniach. W terapii ważne jest zrozumienie, przed czym ten wzorzec chroni, zanim zacznie się go zmieniać.

Pracę z syndromem oszusta zaczyna się od nazwania wzorca: klient ma realne osiągnięcia, ale przypisuje je szczęściu lub pomyłce innych i boi się zdemaskowania. Pomaga zebranie konkretnych dowodów kompetencji i sprawdzenie, jak klient je dyskontuje. Warto przyjrzeć się standardom, które stosuje wobec siebie, i porównać je z tymi, które stosuje wobec innych. Ważne są też zachowania zabezpieczające, takie jak nadmierne przygotowanie czy unikanie wyzwań, bo podtrzymują przekonanie, że sukces to przypadek.

Trudność ze stawianiem granic najczęściej wynika z lęku przed odrzuceniem, konfliktem lub utratą relacji oraz z przekonania, że własne potrzeby są mniej ważne. Często towarzyszą jej people-pleasing, chroniczne poczucie winy i trudność z odmawianiem. Wzorzec ten zwykle kiedyś chronił, na przykład w domu, w którym sprzeciw był niebezpieczny. W terapii pracuje się nad rozpoznaniem własnych potrzeb, przekonaniami o konsekwencjach odmowy i stopniowym ćwiczeniem stawiania granic w coraz trudniejszych sytuacjach.

Z perfekcjonizmem pracuje się przez zrozumienie jego funkcji, a nie tylko przez obniżanie standardów. Paraliżujący perfekcjonizm często chroni przed wstydem, krytyką i poczuciem bycia niewystarczającym, a podtrzymuje go prokrastynacja i unikanie zadań. Pomaga analiza kosztów i korzyści, rozpoznawanie myślenia czarno-białego, eksperymenty z celowym wykonaniem zadania „wystarczająco dobrze” i sprawdzanie, czy przewidywane konsekwencje się spełniają. Ważne jest też budowanie samowspółczucia wobec błędów.

Pracę z krytykiem wewnętrznym zaczyna się od zauważenia go jako osobnego głosu, a nie prawdy o sobie. Klient uczy się rozpoznawać, kiedy krytyk się włącza, jakim językiem mówi i czyj głos przypomina. Pomocne jest nazwanie jego funkcji, bo często ma chronić przed porażką lub odrzuceniem, oraz budowanie drugiego, życzliwego głosu. Stosuje się techniki poznawcze, pracę z krzesłami i ćwiczenia samowspółczucia. Surowość wobec siebie zwykle słabnie stopniowo, nie po jednej sesji.

Lęk przed bliskością to wzorzec, w którym osoba pragnie relacji, ale gdy staje się ona intymna, wycofuje się, szuka wad partnera lub wywołuje konflikt. Często wiąże się z wcześniejszymi doświadczeniami odrzucenia, zranienia lub niedostępności opiekunów i przekonaniem, że bliskość kończy się utratą siebie albo porzuceniem. W terapii pracuje się nad rozpoznaniem sygnałów wycofania, przekonań o relacjach i emocji, które bliskość uruchamia, a relacja terapeutyczna bywa miejscem bezpiecznego ćwiczenia bliskości.

Opór w pracy nad schematem jest naturalny i często oznacza, że dotykamy czegoś ważnego, a sygnał niedopasowania pokazuje, że tempo lub metoda są niewłaściwe dla klienta. Na opór wskazuje ambiwalencja przy jednoczesnym zaangażowaniu. Na niedopasowanie wskazują narastająca dysregulacja, dysocjacja, poczucie niezrozumienia lub wzmacnianie schematu, na przykład gdy klient z poczuciem niewystarczalności czuje, że znowu „robi źle”. Wtedy warto zwolnić, naprawić relację i dopasować intensywność sesji.

Gotowe protokoły pomagają, gdy terapeuta rozpoznaje temat klienta, ale nie chce za każdym razem improwizować struktury sesji. Szkolenie CWP „Gotowe protokoły sesji” zawiera 60 kart do pracy z najczęstszymi wzorcami, takimi jak autosabotaż, syndrom oszusta, people-pleasing, potrzeba kontroli, krytyk wewnętrzny, lęk przed bliskością czy chroniczne poczucie winy. Każdy protokół opisuje cel, intensywność, przebieg sesji i typowe pułapki. Protokoły są punktem wyjścia i nie zastępują konceptualizacji przypadku.

Gotowego protokołu nie stosuje się jako punktu wyjścia, gdy pojawiają się sygnały wymagające innego postępowania: myśli samobójcze, przemoc w relacji, objawy epizodu depresyjnego, manii lub psychozy, nasilone używanie substancji czy objawy zaburzeń odżywiania. Podobny obraz na powierzchni może też wynikać z OCD, ADHD, spektrum autyzmu lub PTSD. Wtedy najpierw potrzebna jest ocena, a karta może być najwyżej elementem szerszego planu terapii.

Zaczyna się od karty najbliższej dosłownemu zgłoszeniu klienta i od niższej intensywności, a głębsze przekonania omawia się, gdy klient widzi już swój wzorzec w działaniu. Jeden protokół często zajmuje od jednej do trzech sesji. W danym tygodniu wprowadza się jeden eksperyment, między kartami warto zaplanować sesję pomostową, a co trzy lub cztery sesje punkt kontrolny z oceną postępu i relacji terapeutycznej.

Pytania o dostęp i certyfikat

Dla psychologów, psychoterapeutów, psychologów szkolnych i poradnianych, pedagogów specjalnych, doradców zawodowych, studentów psychologii oraz rodziców. Materiał dla specjalistów zakłada przygotowanie kierunkowe: nie tłumaczymy podstaw od zera i nie publikujemy treści rozwoju osobistego. Osobna część biblioteki jest napisana z myślą o rodzicach — porusza m.in. tematy związane z rozwodem i rozstaniem rodziców, które mogą pomóc chronić dziecko przed skutkami konfliktu.

Nie. Certyfikaty są dostępne wyłącznie w płatnym planie (Student, Rodzic, Specjalista albo plan dla placówek). Nie obejmuje ich bezpłatny okres próbny ani darmowe konto. W okresie próbnym możesz uczyć się i kończyć szkolenia, postęp się zapisuje, a certyfikat z każdego ukończonego szkolenia pobierzesz od razu po pierwszej płatności, ze strony szkolenia w strefie kursanta.

Nie, bo do 2028 roku nie ma czego przyznawać. System doskonalenia zawodowego psychologów opisany w art. 29 ustawy z 23 stycznia 2026 r. o zawodzie psychologa oraz samorządzie zawodowym psychologów zacznie obowiązywać wraz z trzonem ustawy 19 maja 2028 r., a doskonalenie ma być wtedy organizowane lub koordynowane przez samorząd zawodowy. Każdy, kto dziś obiecuje punkty, obiecuje coś, co nie istnieje. Wystawiamy certyfikat ukończenia szkolenia z liczbą godzin dydaktycznych i prowadzimy dziennik rozwoju zawodowego, żeby po wejściu przepisów w życie mieć udokumentowany dorobek.

To szkolenia pisane, podzielone na lekcje po kilkanaście minut, z materiałem do czytania. Wracasz do nich w dowolnym momencie i przerabiasz we własnym tempie. W przyszłości planujemy wprowadzić także wersje audio. Zajęć na żywo i superwizji grupowej nie prowadzimy.

Udział w szkoleniu i liczbę godzin dydaktycznych. Certyfikat nie nadaje uprawnień zawodowych, nie jest dokumentem żadnego towarzystwa naukowego ani zaświadczeniem oświatowym. Jest dokumentem do Twojej własnej dokumentacji rozwoju zawodowego oraz do przedstawienia pracodawcy, jeśli tego wymaga.

Tak. Dział Pedagog i psycholog szkolny zbiera szkolenia do pracy w szkole i przedszkolu: uczeń z ADHD i w spektrum autyzmu, agresja i trudne zachowania, uczeń w kryzysie, WOPFU i IPET, trudna rozmowa z rodzicem, ochrona małoletnich, program wychowawczo-profilaktyczny. Znajdziesz go na stronie głównej, w menu jako Pedagog szkolny i pod adresem cwp.edu.pl/kategorie/pedagog-i-psycholog-szkolny. Szkolenia są w planie Specjalista. Na blogu jest osobna zakładka Pedagog szkolny z tekstami do pracy z uczniem i klasą.

Powiązane szkolenia

Trudne zachowania dziecka – co znajduje się pod zachowaniem?Nowość

Nurty i metody psychoterapii

Trudne zachowania dziecka – co znajduje się pod zachowaniem?

Jak czytać trudne zachowanie dziecka jako komunikat o regulacji, potrzebach i funkcji – i przekładać to rozumienie na skuteczne strategie zamiast walki z objawem.

15 godz. dydakt.Średniozaawansowany
W abonamencie

Przeczytaj także