Terapia lęku u dzieci i młodzieży — integracyjne podejście po diagnozie | 5,8 godziny

Do najczęstszych zaburzeń lękowych u dzieci i młodzieży należą lęk separacyjny, fobie specyficzne, lęk społeczny i lęk uogólniony. U młodszych dzieci częściej widać lęk przed rozstaniem z rodzicem i silne lęki przed konkretnymi obiektami. U nastolatków na pierwszy plan wysuwają się lęk społeczny, zamartwianie się i napady paniki. Lęk u dzieci często objawia się somatycznie, na przykład bólami brzucha czy głowy przed szkołą, co utrudnia jego rozpoznanie.

Unikanie podtrzymuje lęk, bo przynosi natychmiastową ulgę i uczy dziecko, że sytuacja naprawdę była niebezpieczna. Dziecko nie ma okazji sprawdzić, że poradzi sobie z niepokojem i że przewidywane zagrożenie się nie spełnia. Z czasem lista unikanych sytuacji się wydłuża, a lęk obejmuje coraz więcej obszarów życia. Dlatego w terapii lęku ważne jest stopniowe, zaplanowane i dopasowane do wieku oswajanie trudnych sytuacji zamiast ich omijania.

Ekspozycja polega na stopniowym, zaplanowanym kontakcie dziecka z sytuacjami wywołującymi lęk, od najłatwiejszych do najtrudniejszych. Terapeuta razem z dzieckiem buduje drabinę ekspozycji i wybiera kroki, które są wyzwaniem, ale nie przytłaczają. Przy młodszych dzieciach ekspozycja bywa ujęta w formie zabawy, gry lub misji. Ważne jest przygotowanie umiejętności regulacji, zgoda dziecka oraz włączenie rodzica, który wspiera ćwiczenia między sesjami.

Akomodacja rodzinna to zmiany w zachowaniu rodziców i bliskich, które mają zmniejszyć lęk dziecka, ale w dłuższej perspektywie go podtrzymują. Przykłady to ciągłe zapewnianie, że nic się nie stanie, rezygnowanie z wyjść, odpowiadanie za dziecko czy przestawianie rytmu dnia pod jego obawy. Rodzice robią to z troski, dlatego rozmowa o akomodacji nie powinna ich obwiniać. Stopniowe ograniczanie akomodacji, połączone z okazywaniem zrozumienia, jest ważnym elementem terapii lęku.

Praca z rodzicem dziecka z lękiem polega na wspieraniu go w roli współterapeuty, który pomaga dziecku mierzyć się z lękiem zamiast go omijać. Rodzic uczy się rozpoznawać akomodację, wyrażać zrozumienie dla emocji dziecka i jednocześnie okazywać wiarę, że dziecko sobie poradzi. Osobne spotkania z rodzicem dają też przestrzeń na jego własny niepokój, który często wpływa na reakcje dziecka. Gdy lęk rodzica jest bardzo silny, warto rozważyć dla niego osobne wsparcie.

Konsultacja psychiatryczna jest wskazana, gdy lęk bardzo mocno zaburza funkcjonowanie dziecka mimo prowadzonej terapii, pojawia się współwystępująca depresja, myśli samobójcze lub samookaleczenia. Sygnałem są też długotrwała odmowa chodzenia do szkoły, zaburzenia snu i jedzenia czy wyraźne pogorszenie stanu. Psycholog powinien znać granice swoich kompetencji i w porę kierować dalej. Gdy nastolatek mówi o myślach samobójczych, można wskazać telefon 116 111 lub 800 12 12 12, a w nagłym zagrożeniu 112.

Integracyjnej terapii lęku u dzieci najlepiej uczyć się na materiale łączącym techniki poznawczo-behawioralne z pracą relacyjną, systemową i osobną pracą z rodzicem. Szkolenie CWP „Terapia lęku u dzieci i młodzieży” pokazuje krok po kroku, jak budować drabinę ekspozycji dopasowaną do wieku, jak rozpoznać i ograniczać akomodację rodzinną oraz jak bezpiecznie prowadzić i monitorować proces terapii. Kurs jest przeznaczony dla specjalistów pracujących z dziećmi po postawionej diagnozie.

Nie, bo do 2028 roku nie ma czego przyznawać. System doskonalenia zawodowego psychologów opisany w art. 29 ustawy z 23 stycznia 2026 r. o zawodzie psychologa oraz samorządzie zawodowym psychologów zacznie obowiązywać wraz z trzonem ustawy 19 maja 2028 r., a doskonalenie ma być wtedy organizowane lub koordynowane przez samorząd zawodowy. Każdy, kto dziś obiecuje punkty, obiecuje coś, co nie istnieje. Wystawiamy certyfikat ukończenia szkolenia z liczbą godzin dydaktycznych i prowadzimy dziennik rozwoju zawodowego, żeby po wejściu przepisów w życie mieć udokumentowany dorobek.

Dla psychologów, psychoterapeutów, psychologów szkolnych i poradnianych, pedagogów specjalnych, doradców zawodowych, studentów psychologii oraz rodziców. Materiał dla specjalistów zakłada przygotowanie kierunkowe: nie tłumaczymy podstaw od zera i nie publikujemy treści rozwoju osobistego. Osobna część biblioteki jest napisana z myślą o rodzicach — porusza m.in. tematy związane z rozwodem i rozstaniem rodziców, które mogą pomóc chronić dziecko przed skutkami konfliktu.

To szkolenia pisane, podzielone na lekcje po kilkanaście minut, z materiałem do czytania. Wracasz do nich w dowolnym momencie i przerabiasz we własnym tempie. W przyszłości planujemy wprowadzić także wersje audio. Zajęć na żywo i superwizji grupowej nie prowadzimy.

Udział w szkoleniu i liczbę godzin dydaktycznych. Certyfikat nie nadaje uprawnień zawodowych, nie jest dokumentem żadnego towarzystwa naukowego ani zaświadczeniem oświatowym. Jest dokumentem do Twojej własnej dokumentacji rozwoju zawodowego oraz do przedstawienia pracodawcy, jeśli tego wymaga.

Imię i nazwisko wraz z tytułem zawodowym, tytuł szkolenia, liczba godzin dydaktycznych, data wystawienia, numer dokumentu oraz klauzula o zakresie, jaki certyfikat potwierdza. Dane są zamrażane w chwili wystawienia — późniejsza zmiana tytułu szkolenia nie zmienia dokumentu, który już masz.

Tak. Każdy dokument ma numer i indywidualny adres weryfikacyjny. Pracodawca albo placówka może sprawdzić jego autentyczność bez zakładania konta i bez kontaktu z nami.