Psychologia poznawcza dla studenta psychologii

Klasyczne modele uwagi to model filtra wczesnej selekcji, teoria osłabienia i modele późnej selekcji. Model filtra zakłada, że informacje są odsiewane już na wczesnym etapie, na podstawie cech fizycznych, takich jak ton głosu. Teoria osłabienia mówi, że nieuwzględnione informacje są jedynie wytłumione, dlatego czasem słyszymy własne imię w tłumie. Modele późnej selekcji zakładają, że selekcja następuje po analizie znaczenia. Późniejsze koncepcje traktują uwagę jako ograniczony zasób.

Pamięć robocza to system, który pozwala przez krótki czas przechowywać i jednocześnie przetwarzać informacje, na przykład przy liczeniu w pamięci czy rozumieniu zdań. W modelu Baddeleya składa się z centralnego systemu wykonawczego, pętli fonologicznej, szkicownika wzrokowo-przestrzennego i bufora epizodycznego. Różni się od pamięci krótkotrwałej tym, że podkreśla aktywne przetwarzanie, a nie tylko przechowywanie. Pojemność pamięci roboczej jest ograniczona i wiąże się z wieloma zdolnościami poznawczymi.

Pamięć bywa zawodna, bo nie działa jak nagranie, tylko rekonstruuje wspomnienia przy każdym przywołaniu. Zapominanie wyjaśnia się zanikaniem śladu, interferencją innych informacji i brakiem odpowiednich wskazówek do wydobycia. Wspomnienia mogą też ulegać zniekształceniom pod wpływem późniejszych informacji, co opisuje efekt dezinformacji. Ma to duże znaczenie m.in. w ocenie zeznań świadków i w pracy terapeutycznej, gdzie sugestywne pytania mogą wpływać na treść wspomnień.

Heurystyki to uproszczone reguły myślenia, które pozwalają szybko podejmować decyzje, ale mogą prowadzić do systematycznych błędów poznawczych. Przykładami są heurystyka dostępności, gdy oceniamy częstość zdarzeń po tym, jak łatwo przychodzą nam na myśl, heurystyka reprezentatywności i efekt zakotwiczenia. W ujęciu dwusystemowym heurystyki są typowe dla szybkiego, intuicyjnego myślenia, a nie dla powolnego, analitycznego. Znajomość tych błędów pomaga w podejmowaniu bardziej świadomych decyzji.

Fiksacja funkcjonalna to trudność w dostrzeżeniu, że przedmiot może być użyty inaczej niż w swojej typowej funkcji, co utrudnia rozwiązywanie problemów. Na przykład trudno nam wpaść na pomysł, by pudełko po pinezkach wykorzystać jako półkę. Podobną barierą jest nastawienie umysłowe, czyli trzymanie się sprawdzonej wcześniej strategii, nawet gdy istnieje prostsza. Przełamywaniu tych barier sprzyja zmiana reprezentacji problemu, przerwa i spojrzenie na zadanie z innej perspektywy.

Według psychologii poznawczej najskuteczniejsze strategie uczenia się to powtórki rozłożone w czasie, samodzielne przywoływanie wiedzy, na przykład przez rozwiązywanie pytań, oraz elaboracja, czyli łączenie nowego materiału z tym, co już wiemy. Mniej skuteczne okazują się wielokrotne czytanie i zakreślanie tekstu. Pomaga też przeplatanie różnych typów zadań i świadome monitorowanie własnego zrozumienia, czyli metapoznanie. Te zasady warto stosować zwłaszcza przed egzaminami.

Do egzaminu z psychologii poznawczej najlepiej przygotować się, porządkując materiał według procesów poznawczych i łącząc modele teoretyczne z klasycznymi eksperymentami. Kurs CWP „Psychologia poznawcza dla studenta psychologii” prowadzi przez percepcję, uwagę, pamięć, uczenie się, myślenie, decyzje, język, świadomość, inteligencję i kreatywność, a także zastosowania w edukacji, UX i porównania ludzkiego poznania ze sztuczną inteligencją. Jest pomyślany jako kurs powtórkowy.

Nie, bo do 2028 roku nie ma czego przyznawać. System doskonalenia zawodowego psychologów opisany w art. 29 ustawy z 23 stycznia 2026 r. o zawodzie psychologa oraz samorządzie zawodowym psychologów zacznie obowiązywać wraz z trzonem ustawy 19 maja 2028 r., a doskonalenie ma być wtedy organizowane lub koordynowane przez samorząd zawodowy. Każdy, kto dziś obiecuje punkty, obiecuje coś, co nie istnieje. Wystawiamy certyfikat ukończenia szkolenia z liczbą godzin dydaktycznych i prowadzimy dziennik rozwoju zawodowego, żeby po wejściu przepisów w życie mieć udokumentowany dorobek.

Dla psychologów, psychoterapeutów, psychologów szkolnych i poradnianych, pedagogów specjalnych, doradców zawodowych, studentów psychologii oraz rodziców. Materiał dla specjalistów zakłada przygotowanie kierunkowe: nie tłumaczymy podstaw od zera i nie publikujemy treści rozwoju osobistego. Osobna część biblioteki jest napisana z myślą o rodzicach — porusza m.in. tematy związane z rozwodem i rozstaniem rodziców, które mogą pomóc chronić dziecko przed skutkami konfliktu.

To szkolenia pisane, podzielone na lekcje po kilkanaście minut, z materiałem do czytania. Wracasz do nich w dowolnym momencie i przerabiasz we własnym tempie. W przyszłości planujemy wprowadzić także wersje audio. Zajęć na żywo i superwizji grupowej nie prowadzimy.

Udział w szkoleniu i liczbę godzin dydaktycznych. Certyfikat nie nadaje uprawnień zawodowych, nie jest dokumentem żadnego towarzystwa naukowego ani zaświadczeniem oświatowym. Jest dokumentem do Twojej własnej dokumentacji rozwoju zawodowego oraz do przedstawienia pracodawcy, jeśli tego wymaga.

Imię i nazwisko wraz z tytułem zawodowym, tytuł szkolenia, liczba godzin dydaktycznych, data wystawienia, numer dokumentu oraz klauzula o zakresie, jaki certyfikat potwierdza. Dane są zamrażane w chwili wystawienia — późniejsza zmiana tytułu szkolenia nie zmienia dokumentu, który już masz.

Tak. Każdy dokument ma numer i indywidualny adres weryfikacyjny. Pracodawca albo placówka może sprawdzić jego autentyczność bez zakładania konta i bez kontaktu z nami.