Dokumentacja psychologiczna w prywatnym gabinecie podlega RODO tak samo jak dokumentacja w przychodni, a mimo to bywa prowadzona w dwóch skrajnościach: trzy słowa na sesję albo niemal dosłowny zapis rozmowy. Pierwsza wersja nie obroni się przy skardze, druga tworzy zbiór danych o zdrowiu, którego nikt nie chciałby ujawnić. Poniżej znajdziesz środek: co zapisywać po sesji terapeutycznej, jak ułożyć notatkę (SOAP, DAP albo własny szablon), jakie obowiązki z RODO ma psycholog, jak przechowywać dokumentację i co zrobić z wnioskiem o wgląd albo o usunięcie danych.
Dotyczy praktyki prywatnej. Psycholog nie jest podmiotem leczniczym, więc przepisy o dokumentacji medycznej i ustawa o prawach pacjenta odnoszą się do niego tylko wtedy, gdy pracuje w takim podmiocie albo prowadzi go sam. Jeśli to twój przypadek, sprawdź wewnętrzne procedury placówki: poniższe zasady są wobec nich uzupełnieniem.
Co prawo mówi dziś o dokumentacji sesji terapeutycznej
Obowiązuje ustawa z 2001 roku o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów (tekst jednolity: Dz.U. 2019 poz. 1026). Art. 14 nakłada na psychologa obowiązek zachowania w tajemnicy informacji związanych z klientem, a ust. 2 mówi, że obowiązek ten nie jest ograniczony w czasie. Wyjątki to poważne zagrożenie zdrowia lub życia klienta albo innych osób oraz sytuacje, w których tak stanowią ustawy. Ta ustawa nie reguluje natomiast treści ani czasu przechowywania dokumentacji psychologicznej.
Nowa ustawa z 23 stycznia 2026 roku (Dz.U. 2026 poz. 187) wchodzi w życie głównie 19 maja 2028 roku. Art. 28 nakłada wtedy obowiązek prowadzenia dokumentacji psychologicznej i wymienia jej minimalną zawartość: dane identyfikujące odbiorcę świadczeń, oznaczenie psychologa, nazwę podmiotu, opis udzielonych świadczeń, datę i podpis. Art. 27 reguluje tajemnicę wraz z wyjątkami. Do 2028 roku warto jednak ułożyć szablon tak, żeby te elementy już w nim były, bo przejście będzie wtedy formalnością.
Dokumentacja psychologiczna a RODO: dane szczególnej kategorii
Informacje o zdrowiu psychicznym są danymi dotyczącymi zdrowia, a więc szczególną kategorią danych z art. 9 RODO. Psycholog, który sam prowadzi gabinet, jest ich administratorem. Odpowiada za to, na jakiej podstawie je zbiera, kto ma do nich dostęp, jak długo je trzyma i jak je zabezpiecza.
Art. 9 ust. 1 RODO zakazuje przetwarzania takich danych, a ust. 2 wymienia wyjątki. W gabinecie w grę wchodzą dwa. Pierwszy to art. 9 ust. 2 lit. h: przetwarzanie jest niezbędne do diagnozy, zapewnienia opieki zdrowotnej lub leczenia, a dane przetwarza osoba objęta tajemnicą zawodową (art. 9 ust. 3). Psycholog ją ma z mocy ustawy o zawodzie psychologa. Drugi to wyraźna zgoda klienta (art. 9 ust. 2 lit. a). Zgodę można wycofać w każdej chwili, dlatego jako jedyna podstawa do prowadzenia dokumentacji bywa krucha. Same dane kontaktowe i rozliczeniowe mają osobną podstawę: zawarcie i wykonanie umowy oraz obowiązki podatkowe.
Którą podstawę wskazujesz, zapisz w informacji dla klienta i w rejestrze czynności. Od tego zależy, co odpowiesz, gdy klient poprosi o usunięcie danych.
Prowadzisz pierwszą sesję z nowym klientem? Zacznij od gotowej struktury: otwarcie, zebranie informacji, cel pracy, wstępna ocena ryzyka i kontrakt. Notatka z takiej sesji pisze się prawie sama. Zobacz Protokół CWP: Pierwsza sesja (95 stron).
Co zawiera notatka z sesji terapeutycznej
Notatka ma pozwolić odtworzyć twoje rozumowanie, a nie treść rozmowy. Wystarczy sześć pól:
- Data, forma (stacjonarnie lub zdalnie) i czas trwania.
- Temat i przebieg sesji, dwa do pięciu zdań o tym, nad czym pracowano.
- Obserwacja kliniczna: stan, nastrój, współpraca, zmiany od poprzedniego spotkania.
- Interwencje: co zastosowano i po co.
- Ocena ryzyka, jeśli temat wystąpił: o co zapytano, co ustalono, jakie działania podjęto i dlaczego.
- Ustalenia i plan: zadanie między sesjami, termin kolejnego spotkania, ewentualne skierowania.
Wzór notatki z sesji: SOAP i DAP po polsku
Dwa schematy, które psychologowie i terapeuci stosują najczęściej, pochodzą z dokumentacji klinicznej w krajach anglosaskich. Oba porządkują te same sześć pól.
SOAP ma cztery części. S (subiektywnie) to to, co mówi klient: zgłaszane problemy, samopoczucie, przebieg okresu między sesjami. O (obiektywnie) to twoje obserwacje: wygląd, napęd, afekt, tok wypowiedzi, wyniki narzędzi, jeśli ich użyłeś. A (ocena) to twoja interpretacja: hipotezy, zmiana względem poprzedniej sesji, poziom ryzyka. P (plan) to ustalenia, zadania i termin następnego spotkania.
DAP jest krótszy, bo łączy dane w jednym polu. D (dane) to zarówno wypowiedzi klienta, jak i twoje obserwacje. A (ocena) i P (plan) mają to samo znaczenie co w SOAP. Przy wielu sesjach dziennie DAP jest łatwiejszy do utrzymania.
Którego użyć? SOAP, jeśli często piszesz do lekarza albo innych specjalistów i zależy ci na rozdzieleniu faktów od interpretacji. DAP, jeśli prowadzisz pracę długoterminową i chcesz mieć notatkę w pięć minut. Żaden z nich nie jest wymagany przez przepis, więc możesz też mieć własny szablon z sześcioma polami powyżej.
Przykładowa krótka notatka w układzie DAP (dane fikcyjne):
Sesja 6, 12.10.2026, stacjonarnie, 50 min. D: klientka zgłasza dwa ataki paniki w tygodniu (poprzednio cztery), unika jazdy komunikacją miejską. Zrealizowała zadanie z dzienniczkiem lęku, przyniosła zapisy z pięciu dni. Napęd w normie, afekt adekwatny, kontakt dobry. Pytanie o myśli samobójcze: zaprzecza, bez zmian względem sesji 1. A: spadek częstości napadów, utrzymane unikanie jako czynnik podtrzymujący. Hipoteza robocza bez zmian. P: pierwszy eksperyment behawioralny: jeden krótki przejazd tramwajem przed następną sesją. Spotkanie 19.10.
Taka notatka mieści się w kilkunastu linijkach. Nie ma w niej nazwisk osób trzecich ani szczegółów, które nie są potrzebne do dalszej pracy.
Podsumowanie sesji terapeutycznej: co zawiera i dla kogo jest
Podsumowanie sesji terapeutycznej to coś innego niż notatka. Notatka jest wewnętrzna, służy tobie i ewentualnie następnemu terapeucie. Podsumowanie powstaje dla kogoś jeszcze: dla klienta (kilka zdań na koniec spotkania albo w wiadomości), dla superwizora, dla lekarza prowadzącego albo dla instytucji, która zleciła świadczenie.
Podsumowanie zawiera najczęściej temat sesji, ustalenia, zadanie do wykonania i termin kolejnego spotkania. Nie zawiera pełnej obserwacji klinicznej ani hipotez roboczych. Zakres zawsze wyznacza odbiorca: lekarzowi możesz przekazać to, co jest potrzebne do leczenia, ale tylko za zgodą klienta i w granicach tej zgody. Zgoda ogólna „na kontakt z lekarzem” nie oznacza zgody na przesłanie całej dokumentacji.
Pierwszy wywiad i wywiad ustrukturyzowany: czym są i kiedy użyć kwestionariusza
Pierwszy wywiad to rozmowa na początku współpracy, w której zbierasz informacje potrzebne do hipotezy i planu: powód zgłoszenia, historia problemu, dotychczasowe leczenie, funkcjonowanie w pracy i relacjach, zasoby, ryzyko. Przebieg zależy od ciebie, możesz prowadzić go swobodnie.
Wywiad ustrukturyzowany w psychologii ma ustalony zestaw pytań w ustalonej kolejności. Zaletą jest powtarzalność: nie pominiesz obszaru, a wyniki są porównywalne między klientami i w czasie. Wadą jest sztywność, dlatego na początku relacji często łączy się wywiad swobodny z kwestionariuszem do wybranego obszaru, na przykład lęku, nastroju albo traumy.
Kwestionariusz ustrukturyzowanego wywiadu diagnostycznego sprawdza się, gdy po pierwszej rozmowie masz kilka hipotez i chcesz je uporządkować pytaniami o konkretne objawy, czas ich trwania i wpływ na funkcjonowanie. Kwestionariusz nie stawia rozpoznania. Daje materiał do twojej oceny klinicznej, a rozpoznanie nozologiczne należy do lekarza psychiatry.
Wyniki wywiadu trafiają do dokumentacji w skróconej formie: kluczowe ustalenia, hipotezy, plan. Wypełniony kwestionariusz możesz dołączyć jako załącznik albo zachować osobno, zależnie od przyjętej u ciebie praktyki.
Szukasz gotowych wywiadów do wydrukowania? Teczka diagnosty zawiera 25 wywiadów klinicznych według ICD-11, arkusze monitorowania i wzór notatki z sesji. Zobacz Kwestionariusze wywiadu psychologicznego i arkusze monitorowania terapii. Jak je dobrać i od czego zacząć, opisujemy w tekście kwestionariusze wywiadu pierwszego: jak wybrać wersję.
Czego nie zapisywać w dokumentacji psychologicznej
- Dosłownych relacji o osobach trzecich wraz z danymi, które pozwalają je zidentyfikować. Partner klienta nie jest twoim klientem i nie ma kontroli nad tym, co o nim zapisujesz.
- Danych, których nie wymaga pytanie diagnostyczne: orientacji, poglądów, szczegółów życia intymnego, jeśli nie są przedmiotem pracy.
- Ocen nieklinicznych. „Pacjentka roszczeniowa” nie jest obserwacją, przy wglądzie czyta się to źle i nic nie wnosi diagnostycznie.
- Hipotez zapisanych jak rozpoznanie. Zapisz „obraz sugeruje X, do zweryfikowania”, nie „X”.
Rozróżnienie między dokumentacją właściwą a prywatnymi notatkami myślowymi bywa nieostre, dlatego lepiej zakładać, że wszystko, co zapiszesz, ktoś kiedyś przeczyta. Notatki wspomagające własne myślenie prowadź bez danych identyfikujących i osobno.
Częste błędy w dokumentacji sesji terapeutycznej
- Notatka powstaje tydzień po sesji, z pamięci. Pisz tego samego dnia, a przy sesjach z oceną ryzyka domykaj ją od razu.
- Brak zapisu, że pytałeś o ryzyko samobójcze i co ustaliłeś. Bez wpisu trudno później wykazać, że pytanie padło.
- Zapis całej rozmowy zamiast rozumowania. Tracisz czas, a dokumentacja staje się zbiorem danych o osobach, które nie wyraziły zgody.
- Jedna kartka dla wszystkich sesji bez dat, albo daty bez formy kontaktu (stacjonarnie, wideo, telefon).
- Dokumentacja kliniczna w tym samym pliku, co dane rozliczeniowe. Księgowość nie musi widzieć treści pracy.
- Dane na niezaszyfrowanym laptopie albo w komunikatorze prywatnym.
- Brak zasad udostępniania rodzicom nastolatka ustalonych na wejściu, w kontrakcie.
Obowiązki psychologa z RODO w gabinecie
Informacja dla klienta (art. 13 RODO). Przekazujesz ją przy pierwszym kontakcie, najprościej razem z kontraktem albo w formularzu zapisu. Musi zawierać: kto jest administratorem i jak się z nim skontaktować, w jakim celu i na jakiej podstawie przetwarzasz dane, komu je powierzasz (system rezerwacji, biuro rachunkowe, dostawca poczty), jak długo je przechowujesz, jakie prawa ma klient i że może złożyć skargę do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych.
Rejestr czynności przetwarzania (art. 30 RODO). Mały gabinet często myśli, że go nie potrzebuje, bo zwolnienie obejmuje firmy poniżej 250 osób. Zwolnienie nie działa jednak, gdy przetwarza się dane szczególnej kategorii, a dokumentacja psychologiczna zawsze nimi jest. Wystarczy prosta tabela: czynność (dokumentacja sesji, rozliczenia, rezerwacje), cel, kategorie danych i osób, odbiorcy, okres przechowywania, ogólny opis zabezpieczeń.
Umowa powierzenia (art. 28 RODO). Podpisujesz ją z każdym dostawcą, który technicznie ma dostęp do danych klientów. Duzi dostawcy chmury i poczty mają ją w regulaminie albo w panelu do zaakceptowania, trzeba ją tylko znaleźć i zapisać.
Zabezpieczenia (art. 32 RODO). Przepis nie podaje listy, wymaga zabezpieczeń dostosowanych do ryzyka. Przy danych o zdrowiu psychicznym ryzyko jest wysokie, więc minimum opisujemy niżej.
Inspektor ochrony danych (art. 37 RODO). Jest obowiązkowy, gdy główną działalnością jest przetwarzanie danych szczególnej kategorii na dużą skalę. Motyw 91 RODO wskazuje, że przetwarzanie danych pacjentów przez pojedynczego lekarza nie jest przetwarzaniem na dużą skalę, i tak samo zwykle ocenia się jednoosobowy gabinet psychologa. Inaczej może być w dużym centrum terapii z wieloma specjalistami. Tam warto to ocenić z prawnikiem.
Telefon, komunikator, wideo. Ustalenia terminów przez SMS są w porządku. Treści klinicznych nie wysyłaj prywatnym komunikatorem, a sesje online prowadź przez narzędzie, z którym masz umowę powierzenia albo które nie przechowuje nagrań i treści rozmów. Nagrywanie sesji wymaga osobnej, wyraźnej zgody klienta i ustalenia, kiedy nagranie zostanie usunięte.
Przechowywanie dokumentacji psychologa i RODO w praktyce
- Szyfrowanie dysku na komputerze i w telefonie, jeśli jest tam dostęp do dokumentacji.
- Kopia zapasowa, bo utrata dokumentacji jest naruszeniem tak samo jak jej wyciek. Kopia też powinna być zaszyfrowana.
- Dokumentacja papierowa w zamykanej szafie, w pomieszczeniu bez dostępu osób postronnych.
- Umowa powierzenia z każdym dostawcą, który technicznie ma dostęp do danych: system rezerwacji, poczta, chmura, biuro rachunkowe, firma IT.
- Okres przechowywania ustalony, zapisany i połączony z procedurą trwałego usunięcia. Ustawa o zawodzie psychologa z 2001 roku go nie określa. Podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych przechowuje dokumentację medyczną 20 lat od końca roku ostatniego wpisu (art. 29 ustawy o prawach pacjenta), ale to przepis dla podmiotów leczniczych i nie wynika z niego wprost, że dotyczy prywatnego gabinetu psychologa. Wybierz okres, który potrafisz uzasadnić, i skonsultuj go z prawnikiem.
Papier jest tani, nie wymaga umów powierzenia i nie wycieknie zdalnie, ale ginie w pożarze i trudno go przeszukiwać. System elektroniczny daje kopie, kontrolę dostępu i porządek, ale wprowadza dostawcę do relacji z klientem. Przy wyborze sprawdź trzy rzeczy: gdzie fizycznie leżą dane, czy dostawca podpisuje umowę powierzenia i co dzieje się z twoją dokumentacją, gdy przestaniesz płacić. Trzecie pytanie zadaje najmniej osób, a utrata dostępu do własnej dokumentacji jest problemem, którego nie da się naprawić po fakcie.
Wgląd w dokumentację i jej udostępnianie
Klient ma prawo dostępu do swoich danych i do ich kopii (art. 15 RODO). Na wniosek odpowiadasz bez zbędnej zwłoki, najpóźniej w ciągu miesiąca (art. 12 ust. 3), a pierwsza kopia jest bezpłatna. Kopia nie może naruszać praw innych osób (art. 15 ust. 4), więc dane osób trzecich trzeba z niej usunąć. To kolejny powód, żeby nie zapisywać personaliów partnera czy współpracowników klienta. Zanim wydasz dokumentację, upewnij się, że rozmawiasz z klientem, a nie z kimś, kto się pod niego podszywa.
Klient może też poprosić o sprostowanie danych (art. 16). Nieprawdziwe dane, na przykład złą datę urodzenia, poprawiasz. Twojej oceny klinicznej nie zmieniasz na życzenie, ale możesz dołączyć do dokumentacji stanowisko klienta.
Prawo do usunięcia danych (art. 17) nie jest bezwzględne. Jeśli podstawą była zgoda i klient ją wycofał, a nie masz innej podstawy, dane trzeba usunąć. Jeśli przetwarzasz je na podstawie art. 9 ust. 2 lit. h albo potrzebujesz ich do obrony przed roszczeniami, art. 17 ust. 3 pozwala w określonych sytuacjach odmówić. Odmowę uzasadnij na piśmie. Przy wątpliwościach skonsultuj ją z prawnikiem, zanim odpowiesz.
Osobom trzecim udostępniasz dokumentację wyłącznie za zgodą klienta i w jej granicach. Sądowi i prokuraturze odpowiadasz na konkretne pytanie z wezwania, a nie przesyłasz całej teczki, po sprawdzeniu podstawy prawnej żądania. Przy wątpliwościach konsultacja prawna jest potrzebna przed odpowiedzią, nie po niej. Szerzej o granicach poufności piszemy w tekście tajemnica zawodowa psychologa i jej granice.
Rodzic małoletniego ma prawo dostępu, ale przy nastolatkach zakres bywa problemem klinicznym. Ustal zasady na początku, z udziałem obu stron, i zapisz je w kontrakcie.
Naruszenie ochrony danych: co zrobić
Zgubiony laptop, mail do niewłaściwego adresata, kradzież teczki. Procedurę przygotuj wcześniej. Jeśli naruszenie może skutkować ryzykiem dla klientów, zgłaszasz je Prezesowi UODO w ciągu 72 godzin od jego wykrycia (art. 33 RODO). Przy danych o zdrowiu psychicznym ryzyko trudno wykluczyć, chyba że nośnik był zaszyfrowany i hasło nie wyciekło. Przy wysokim ryzyku informujesz też osoby, których dane dotyczą (art. 34). Każde naruszenie, także niezgłoszone, zapisujesz w wewnętrznym rejestrze naruszeń z opisem, co się stało i co zrobiłeś. Na spokojnie zajmuje to godzinę, pod presją kończy się źle.
Minimum, które warto mieć
Informacja o przetwarzaniu danych dla klienta, rejestr czynności przetwarzania, umowy powierzenia z dostawcami, szyfrowane nośniki z kopią zapasową, ustalony okres przechowywania i zapisana procedura na wypadek naruszenia. To sześć pozycji, jednorazowa praca. Czas na codzienną notatkę to pięć do ośmiu minut po sesji. Jeśli zajmuje dwadzieścia, po miesiącu zacznie powstawać z tygodniowym opóźnieniem, a po trzech przestanie powstawać.
Co dostajesz w Protokole „Pierwsza sesja”? Scenariusz pierwszego spotkania krok po kroku: otwarcie, zebranie informacji, oczekiwania klienta, cel pracy, wstępna ocena ryzyka, kontrakt terapeutyczny i plan dalszej pracy, plus pięć profili klientów na pierwszej sesji. 95 stron do wydrukowania albo wypełniania na ekranie. Zobacz Protokół „Pierwsza sesja” →
Najczęściej zadawane pytania
Co powinna zawierać dokumentacja sesji terapeutycznej?
Datę, formę i czas trwania, temat i przebieg sesji w kilku zdaniach, obserwację kliniczną, zastosowane interwencje, ocenę ryzyka (jeśli temat wystąpił) oraz ustalenia i plan. Notatka ma pozwolić odtworzyć twoje rozumowanie, nie treść rozmowy.
Czym różni się notatka SOAP od DAP?
SOAP rozdziela to, co mówi klient (S), od twoich obserwacji (O), a potem ma ocenę (A) i plan (P). DAP łączy wypowiedzi i obserwacje w jednym polu danych (D), po którym następują ocena i plan. Przepis nie wymaga żadnego z nich.
Czy psycholog musi prowadzić dokumentację sesji?
Ustawa z 2001 roku nie nakłada takiego obowiązku wprost. Obowiązek prowadzenia dokumentacji psychologicznej z minimalnym zakresem wprowadza art. 28 nowej ustawy z 2026 roku, od 19 maja 2028 roku. Dokumentacja jest też potrzebna do obrony w razie skargi i do ciągłości pracy, więc w praktyce prowadzi ją każdy.
Jak długo przechowywać dokumentację psychologiczną?
Ustawa o zawodzie psychologa z 2001 roku nie podaje okresu. Dla dokumentacji medycznej w podmiocie leczniczym ustawa o prawach pacjenta przewiduje 20 lat od końca roku ostatniego wpisu. W prywatnym gabinecie ustal okres po konsultacji prawnej i zapisz go w procedurach.
Jaka jest podstawa przetwarzania danych psychologicznych?
To dane o zdrowiu z art. 9 RODO. W gabinecie podstawą jest zwykle art. 9 ust. 2 lit. h (diagnoza i opieka zdrowotna, dane przetwarza osoba objęta tajemnicą zawodową) albo wyraźna zgoda klienta z art. 9 ust. 2 lit. a. Wskaż ją w informacji dla klienta i w rejestrze czynności.
Czy psycholog w prywatnym gabinecie musi prowadzić rejestr czynności przetwarzania?
Tak. Zwolnienie dla firm zatrudniających mniej niż 250 osób nie obejmuje przetwarzania danych szczególnej kategorii, a dokumentacja psychologiczna zawsze je zawiera. Wystarczy prosta tabela z celami, kategoriami danych, odbiorcami, okresem przechowywania i opisem zabezpieczeń.
Czy psycholog musi wyznaczyć inspektora ochrony danych?
Jednoosobowy gabinet zwykle nie, bo nie przetwarza danych o zdrowiu na dużą skalę. Duże centrum terapii z wieloma specjalistami powinno ocenić to z prawnikiem.
Czy klient może zażądać usunięcia dokumentacji psychologicznej?
Może złożyć taki wniosek, ale prawo do usunięcia nie jest bezwzględne. Jeśli dokumentację prowadzisz na podstawie art. 9 ust. 2 lit. h albo potrzebujesz jej do obrony przed roszczeniami, art. 17 ust. 3 RODO pozwala w określonych sytuacjach odmówić. Odpowiedz w ciągu miesiąca i uzasadnij decyzję.
Czego nie zapisywać w dokumentacji psychologicznej?
Dosłownych relacji o osobach trzecich z danymi identyfikującymi, danych niewymaganych przez pytanie diagnostyczne, ocen nieklinicznych oraz hipotez zapisanych jak rozpoznanie.
Jak reagować na żądanie dokumentacji od sądu lub prokuratury?
Odpowiedz na konkretne pytanie z wezwania, nie przesyłaj całej teczki i sprawdź podstawę prawną żądania. Przy wątpliwościach skonsultuj się z prawnikiem przed odpowiedzią.
Kiedy użyć kwestionariusza wywiadu ustrukturyzowanego?
Gdy po pierwszej rozmowie masz kilka hipotez i chcesz je uporządkować pytaniami o konkretne objawy, czas trwania i wpływ na funkcjonowanie. Kwestionariusz nie zastępuje oceny klinicznej i nie stawia rozpoznania.
Szkolenie z dokumentacji, tajemnicy i obowiązków wobec klienta: Prawo i organizacja gabinetu psychologa: RODO, dokumentacja, tajemnica zawodowa →
Źródła
- Ustawa z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów, tekst jednolity Dz.U. 2019 poz. 1026, art. 14
- Ustawa z dnia 23 stycznia 2026 r. o zawodzie psychologa oraz samorządzie zawodowym psychologów, Dz.U. 2026 poz. 187, art. 27 i 28
- Ustawa z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych, tekst jednolity Dz.U. 2019 poz. 1781
- Ustawa z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta, tekst jednolity Dz.U. 2024 poz. 581, art. 29
- Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. (RODO), art. 9, 12, 13, 15, 16, 17, 28, 30, 32, 33, 34, 37 i motyw 91
Ostatnia aktualizacja: 7 listopada 2026. Artykuł ma charakter edukacyjny i nie stanowi porady prawnej.