Protokół diagnostyczny · PDF do pobrania
Protokół CWP: Praca z dzieckiem w gabinecie: od konsultacji z rodzicem do zakończenia
Scenariusz całego procesu pracy psychologa z dzieckiem w wieku 3-12 lat i jego rodzicami: konsultacja z rodzicem bez dziecka, zgoda i władza rodzicielska (także przy rodzicach po rozstaniu), pierwsze spotkanie z dzieckiem, rozmowa przez zabawę, rysunek i metafory, ocena rozwojowa i kryteria kierowania do PPP, psychiatry dziecięcego, neurologa, logopedy i na badanie słuchu. Zawiera zasady tajemnicy wobec dziecka i informacji zwrotnej dla rodziców, współpracy ze szkołą, gotowe struktury sesji z dzieckiem, z rodzicami i wspólnych, plan zakończenia terapii, karty pracy dla rodziców i dzieci oraz postępowanie przy podejrzeniu krzywdzenia dziecka i myślach samobójczych.

Pełna wersja
69 zł
płatność jednorazowa, bez subskrypcji
- 109 stron PDF do druku
- struktura sesji z dzieckiem na 45-50 minut i karty pracy dla dziecka i rodzica
- bez konta i subskrypcji: link na e-mail działa 30 dni, plik zostaje u Ciebie
Masz opłacony plan Specjalista? Po zalogowaniu cena pakietu to 62,10 zł. Zaloguj sięNie masz planu Specjalista? Zobacz plan Specjalista
Dla kogo
Dla kogo jest ten materiał
Adresaci materiału
Materiał jest przeznaczony dla psychologów i psychoterapeutów w ramach ich kompetencji zawodowych.
Czego materiał nie zastępuje
To materiał pomocniczy, nie zastępuje oceny klinicznej ani odpowiedzialności prowadzącego specjalisty.
Co zawiera
Struktura materiału
Pełna wersja ma 109 stron. Spis treści i pierwsze strony zobaczysz w darmowym fragmencie, bez zakładania konta.
Pytania o materiał? Napisz na kontakt@cwp.edu.pl.
Pełna wersja
69 zł
- 109 stron PDF do druku
- struktura sesji z dzieckiem na 45-50 minut i karty pracy dla dziecka i rodzica
- bez konta i subskrypcji: link na e-mail działa 30 dni, plik zostaje u Ciebie
Płacisz raz. Imię i nazwisko trafią na znak wodny w pliku, a link do pobrania przyjdzie na podany adres e-mail.
Masz opłacony plan Specjalista? Po zalogowaniu cena pakietu to 62,10 zł. Zaloguj sięNie masz planu Specjalista? Zobacz plan Specjalista
W praktyce
Jak pracować z tym protokołem
Protokół prowadzi przez cały proces pracy z dzieckiem w wieku 3 do 12 lat: od konsultacji z rodzicem, przez pierwsze spotkanie z dzieckiem, po zakończenie terapii. Przydaje się psychologom, którzy zaczynają pracę z dziećmi, i tym, którzy chcą uporządkować sposób współpracy z rodzicami.
Pierwsze spotkanie odbywa się z rodzicem, bez dziecka. Zbierasz wywiad, ustalasz, kto ma władzę rodzicielską i czy potrzebna jest zgoda drugiego rodzica, co jest częste po rozstaniu. Omawiasz też zasady tajemnicy: co przekażesz rodzicom, a co zostaje między Tobą a dzieckiem.
Jak poprowadzić pierwsze spotkanie z dzieckiem w gabinecie?
Przez zabawę i bez pośpiechu, z jasnym wyjaśnieniem na początku, kim jesteś i po co się spotykacie, w słowach dopasowanych do wieku. Małe dziecko potrzebuje często obecności rodzica na początku sesji; starsze może zostać samo od razu.
Protokół opisuje rozmowę przez zabawę, rysunek i metafory, a także ocenę rozwojową, która pomaga zdecydować, czy potrzebna jest konsultacja w poradni, u psychiatry dziecięcego, neurologa, logopedy albo badanie słuchu. Karty pracy dla dzieci wypełniacie razem na sesji, a karty dla rodziców wracają do domu jako zadanie między spotkaniami.
Informacja zwrotna dla rodziców jest stałą częścią pracy. Mówisz im, nad czym pracujecie i co mogą robić w domu, bez przekazywania treści, które dziecko powierzyło Ci w zaufaniu, chyba że chodzi o jego bezpieczeństwo. Współpraca ze szkołą wymaga zgody rodziców.
Nie zamieniaj sesji w lekcję ani w ocenianie rysunku. Nie wyciągaj też wniosków z jednej zabawy czy jednego rysunku. Unikaj obiecywania dziecku tajemnicy bez wyjątków; lepiej od początku wyjaśnić, kiedy musisz powiedzieć dorosłym.
Przy podejrzeniu krzywdzenia dziecka bezpieczeństwo ma pierwszeństwo przed dalszą pracą; protokół opisuje postępowanie krok po kroku. Myśli samobójcze u dziecka wymagają pilnej konsultacji psychiatrycznej i włączenia rodziców. W bezpośrednim zagrożeniu dzwonisz pod 112, a dziecko może zadzwonić pod 116 111 albo 800 12 12 12.
Masz pacjenta z…?
Protokół, szkolenia i artykuł w jednym pakiecie
Protokół daje gotowy scenariusz sesji. Jeśli chcesz pogłębić temat, zacznij od dwóch szkoleń z biblioteki CWP i artykułu, który dobraliśmy do tego materiału.
Pełna wersja
69 zł
- 109 stron PDF do druku
- struktura sesji z dzieckiem na 45-50 minut i karty pracy dla dziecka i rodzica
- bez konta i subskrypcji: link na e-mail działa 30 dni, plik zostaje u Ciebie
Fragment pokazuje układ materiału. Pełna wersja to cały plik, gotowy do druku.
Masz opłacony plan Specjalista? Po zalogowaniu cena pakietu to 62,10 zł. Zaloguj sięNie masz planu Specjalista? Zobacz plan Specjalista
Inne protokoły
Może Ci się też przydać

Protokół CWP: Zabawy terapeutyczne dla dzieci: 10 misji wspierających regulację emocji (6-11 lat)

Współpraca z rodzicami w terapii dziecka i nastolatka: kwestionariusze, kontrakt i karty pracy (PDF)

Protokół CWP: Budowanie poczucia bezpieczeństwa
Pytania
Najczęściej zadawane pytania
Dobrą praktyką jest, żeby pierwsze spotkanie odbyło się z samymi rodzicami, bez dziecka. Psycholog poznaje wtedy powód zgłoszenia, historię rozwoju, sytuację rodziny i szkoły, pyta o bezpieczeństwo i ustala zasady współpracy. Dziecko przychodzi na kolejne spotkania, przygotowane przez rodzica prostymi słowami: wie, do kogo idzie i po co. Pierwsze spotkanie z dzieckiem służy głównie poznaniu się, zabawie i rozmowie, tak żeby dziecko chciało przyjść ponownie.
Gdy oboje rodzice mają pełną władzę rodzicielską, w sprawach bieżących każdy może działać samodzielnie, a o istotnych sprawach dziecka decydują wspólnie, przy braku porozumienia rozstrzyga sąd opiekuńczy. Ponieważ nie ma jednoznacznej odpowiedzi, czy systematyczna terapia jest sprawą istotną, bezpieczniej traktować ją jako taką: poinformować drugiego rodzica, poprosić o zgodę i zaprosić na konsultację. Inne zasady obowiązują przy zagrożeniu życia lub zdrowia dziecka. W sytuacjach spornych warto skonsultować się z prawnikiem.
Rodzice z władzą rodzicielską mają prawo wiedzieć, jak przebiega praca, jakie są postępy, wnioski i zalecenia. Szczegóły rozmów, zabaw i rysunków zostają między psychologiem a dzieckiem, bo bez tego dziecko przestaje mówić otwarcie. Psycholog uzgadnia z dzieckiem, co i jak przekaże rodzicom, i tłumaczy jego słowa na potrzeby, zamiast je cytować. Wyjątkiem jest zagrożenie bezpieczeństwa dziecka lub innych osób: wtedy rodzice lub odpowiednie instytucje muszą zostać poinformowani, a dziecko dowiaduje się o tym wcześniej.
Z małymi dziećmi rozmawia się głównie przez zabawę, rysunek i metafory. Psycholog podąża za zabawą dziecka, opisuje na głos, co dziecko robi, nazywa uczucia postaci i zadaje pytania figurce zamiast dziecku. Pomaga też eksternalizacja problemu, na przykład nadanie złości postaci i imienia, oraz proste miarki, takie jak termometr uczuć. Rysunek jest zaproszeniem do rozmowy, a nie testem: jego znaczenie najlepiej wyjaśnia samo dziecko.
Do poradni psychologiczno-pedagogicznej kieruje się przy trudnościach w nauce, wątpliwościach co do gotowości szkolnej i rozwoju intelektualnego oraz potrzebie wczesnego wspomagania lub kształcenia specjalnego. Do psychiatry dzieci i młodzieży przy dużym nasileniu objawów, braku poprawy, myślach samobójczych, samookaleczeniach, objawach psychotycznych, zaburzeniach odżywiania i w celu diagnozy ADHD lub spektrum autyzmu. Przy opóźnieniu mowy potrzebny jest logopeda i badanie słuchu, przy napadach lub utracie nabytych umiejętności pilna konsultacja lekarska.
Bardzo dużą. W wielu trudnościach dzieci, na przykład przy wybuchach złości, zachowaniach opozycyjnych czy lęku, najlepiej udokumentowane formy pomocy obejmują aktywny udział rodziców. Rodzice uczestniczą w regularnych spotkaniach, uczą się nowych sposobów reagowania, takich jak codzienny czas zabawy prowadzonej przez dziecko, konkretne docenianie, skuteczne polecenia czy ograniczanie ustępstw wobec lęku, i wykonują krótkie zadania między sesjami. Godzina terapii w tygodniu nie zastąpi zmian w codziennych interakcjach w domu.
Trzeba potraktować to poważnie, niezależnie od wieku dziecka. Psycholog pyta wprost i spokojnie o częstotliwość takich myśli, plan, wcześniejsze próby, samookaleczenia i dostęp do niebezpiecznych środków. Przy bezpośrednim zagrożeniu dzwoni się pod 112 lub jedzie na izbę przyjęć szpitala z oddziałem psychiatrii dzieci i młodzieży. Przy myślach bez planu tego samego dnia informuje się rodziców, wspólnie przygotowuje plan bezpieczeństwa i organizuje pilną konsultację psychiatryczną. Dziecko i rodzice mogą korzystać z numerów 116 111 oraz 800 12 12 12.
Zakończenie powinno być zaplanowane, bo dla dziecka jest rozstaniem z ważnym dorosłym. Warto zapowiedzieć je na trzy, cztery spotkania przed końcem, często z przejściem na spotkania co dwa tygodnie, przejrzeć z dzieckiem jego rysunki i karty z początku pracy, przygotować książeczkę o tym, czego się nauczyło, i zakończyć rytuałem pożegnania. Rodzice dostają plan na trudniejsze okresy, czyli sygnały powrotu trudności, sprawdzone sposoby reagowania i termin spotkania kontrolnego, zwykle po dwóch, trzech miesiącach.