Pierwsza wizyta dziecka w gabinecie psychologa — jak ją prowadzić

Przed pierwszą wizytą warto ustalić z rodzicem powód zgłoszenia, wiek dziecka, to, kto sprawuje władzę rodzicielską i czy drugi rodzic wie o wizycie oraz jak przygotować dziecko do spotkania. Dobrze wyjaśnić, jak będzie wyglądała wizyta, ile potrwa i czy dziecko będzie obecne przez cały czas. W sytuacji konfliktu okołorozwodowego szczególnie ważna jest kwestia zgody obojga rodziców. Jasne ustalenia zmniejszają napięcie rodzica i dziecka.

Kontakt z dzieckiem na pierwszej wizycie najłatwiej nawiązać przez spokojne tempo, zainteresowanie jego światem i zabawę, a nie przez pytania o problem. Warto przywitać się najpierw z dzieckiem, przedstawić się prostymi słowami i wyjaśnić, kim jest psycholog i co będzie się działo. Z przedszkolakiem sprawdzają się zabawki, rysowanie i siedzenie na jego wysokości. Starsze dziecko potrzebuje informacji o poufności i poczucia, że ma wpływ na przebieg spotkania.

Z nastolatkiem na pierwszej wizycie warto rozmawiać z szacunkiem dla jego autonomii, bez protekcjonalności i bez stawania po stronie rodziców. Pomaga wyjaśnienie zasad poufności i ich granic, zapytanie, jak on sam widzi sytuację i czy w ogóle chciał przyjść. Część rozmowy warto przeprowadzić bez rodzica. Opór na początku jest częsty i nie świadczy o braku problemu. Nastolatek chętniej wraca, gdy czuje, że psycholog traktuje jego perspektywę poważnie.

Gdy dziecko milczy na pierwszej wizycie, najważniejsze jest zdjęcie presji mówienia i danie mu czasu. Można zaproponować zabawę, rysowanie czy aktywność niewymagającą rozmowy, komentować to, co się dzieje, i zapewnić, że nie musi odpowiadać. Milczenie może wynikać z lęku, nieśmiałości, złości na rodziców za przyprowadzenie, a czasem z mutyzmu wybiórczego. Warto odnotować to jako ważną obserwację, a nie traktować jako nieudanej wizyty.

W zabawie i rysunku dziecka można zaobserwować m.in. poziom rozwoju, sposób regulowania emocji, koncentrację, zdolność do zabawy symbolicznej, tematy, do których dziecko wraca, i sposób kontaktu z dorosłym. Zabawa swobodna pokazuje, jak dziecko radzi sobie z frustracją, zmianą i porażką. Obserwacje te są cennym materiałem, ale nie należy ich nadinterpretować ani wyciągać z pojedynczego rysunku wniosków diagnostycznych. Traktuje się je jako hipotezy do dalszej weryfikacji.

Pierwszą wizytę dziecka warto zakończyć krótkim, zrozumiałym podsumowaniem dla rodzica i dziecka oraz ustaleniem dalszych kroków. Psycholog mówi, co zauważył, jakie widzi hipotezy i czego jeszcze potrzebuje, np. kolejnych spotkań, informacji ze szkoły czy konsultacji z innym specjalistą. Ważne jest, by nie etykietować dziecka i nie wydawać pochopnych diagnoz. Rodzic powinien wyjść z jasną informacją, co dalej, a dziecko z poczuciem, że spotkanie było bezpieczne.

Prowadzenia pierwszej wizyty dziecka najlepiej uczyć się krok po kroku, od pierwszego kontaktu z rodzicem po dokumentację. Szkolenie CWP „Pierwsza wizyta dziecka w gabinecie psychologa – jak ją prowadzić” omawia przygotowanie wizyty, budowanie kontaktu z małym dzieckiem i nastolatkiem, wywiad z rodzicem, także w trudnych tematach, obserwację, zabawę i rysunek, strukturę spotkania, trudne sytuacje, zakończenie wizyty i najczęstsze błędy początkującego specjalisty.

Nie, bo do 2028 roku nie ma czego przyznawać. System doskonalenia zawodowego psychologów opisany w art. 29 ustawy z 23 stycznia 2026 r. o zawodzie psychologa oraz samorządzie zawodowym psychologów zacznie obowiązywać wraz z trzonem ustawy 19 maja 2028 r., a doskonalenie ma być wtedy organizowane lub koordynowane przez samorząd zawodowy. Każdy, kto dziś obiecuje punkty, obiecuje coś, co nie istnieje. Wystawiamy certyfikat ukończenia szkolenia z liczbą godzin dydaktycznych i prowadzimy dziennik rozwoju zawodowego, żeby po wejściu przepisów w życie mieć udokumentowany dorobek.

Dla psychologów, psychoterapeutów, psychologów szkolnych i poradnianych, pedagogów specjalnych, doradców zawodowych, studentów psychologii oraz rodziców. Materiał dla specjalistów zakłada przygotowanie kierunkowe: nie tłumaczymy podstaw od zera i nie publikujemy treści rozwoju osobistego. Osobna część biblioteki jest napisana z myślą o rodzicach — porusza m.in. tematy związane z rozwodem i rozstaniem rodziców, które mogą pomóc chronić dziecko przed skutkami konfliktu.

To szkolenia pisane, podzielone na lekcje po kilkanaście minut, z materiałem do czytania. Wracasz do nich w dowolnym momencie i przerabiasz we własnym tempie. W przyszłości planujemy wprowadzić także wersje audio. Zajęć na żywo i superwizji grupowej nie prowadzimy.

Udział w szkoleniu i liczbę godzin dydaktycznych. Certyfikat nie nadaje uprawnień zawodowych, nie jest dokumentem żadnego towarzystwa naukowego ani zaświadczeniem oświatowym. Jest dokumentem do Twojej własnej dokumentacji rozwoju zawodowego oraz do przedstawienia pracodawcy, jeśli tego wymaga.

Imię i nazwisko wraz z tytułem zawodowym, tytuł szkolenia, liczba godzin dydaktycznych, data wystawienia, numer dokumentu oraz klauzula o zakresie, jaki certyfikat potwierdza. Dane są zamrażane w chwili wystawienia — późniejsza zmiana tytułu szkolenia nie zmienia dokumentu, który już masz.

Tak. Każdy dokument ma numer i indywidualny adres weryfikacyjny. Pracodawca albo placówka może sprawdzić jego autentyczność bez zakładania konta i bez kontaktu z nami.