PopularnyDzieci i młodzież: ADHD, autyzm, neuroróżnorodność
ADHD u dzieci i nastolatków – diagnoza różnicowa i wsparcie
Od wywiadu i skal przesiewowych po realny plan współpracy z rodzicem i szkołą.
Praktyczny kurs warsztatowy dla specjalistów: systemy komunikacji wspomagającej i alternatywnej, ocena i dobór, modelowanie językowe, czytanie uczestniczące oraz praca z osobami z autyzmem, afazją, niepełnosprawnością intelektualną i mózgowym porażeniem dziecięcym.

Szkolenie specjalistyczne dla psychologów, terapeutów, pedagogów i logopedów prowadzące przez pełny warsztat pracy z AAC (Augmentative and Alternative Communication) — od podstaw definicyjnych i obalenia najczęstszych mitów (m.in. przekonania, że AAC „zahamuje rozwój mowy”), przez przegląd systemów na całym kontinuum technologicznym — gesty, tablice i książki komunikacyjne, systemy wymiany obrazków, urządzenia generujące mowę i aplikacje na tablety — po konkretny, powtarzalny proces oceny funkcjonalnej, doboru systemu do możliwości motorycznych i poznawczych oraz jego wdrożenia.
Osobny blok kursu uczy modelowania językowego (aided language stimulation) i metody czytania uczestniczącego jako narzędzi rozwoju kompetencji komunikacyjnych. Kolejny blok pokazuje specyfikę pracy w czterech kluczowych kontekstach klinicznych: autyzmie, afazji i następstwach udaru, niepełnosprawności intelektualnej oraz mózgowym porażeniu dziecięcym — w każdym z nich z innym akcentem: komunikacja społeczna, dostęp do wcześniej rozwiniętego języka, tempo rozwoju poznawczego, dostęp motoryczny. Kurs zamyka blok poświęcony współpracy z rodziną i szkołą, granicom własnych kompetencji oraz pełne, zintegrowane studium przypadku prowadzące od zgłoszenia, przez ocenę i dobór systemu, po wdrożenie i pierwsze efekty.
Szkolenie ma charakter edukacyjny i poszerza warsztat pracy w obszarze komunikacji wspomagającej i alternatywnej. Nie zastępuje specjalistycznego szkolenia certyfikującego w konkretnych systemach AAC ani pełnej diagnostyki logopedycznej czy psychologicznej. Szkolenie dostępne online, z certyfikatem ukończenia i liczbą godzin dydaktycznych do dokumentacji rozwoju zawodowego.
Publikujemy wyłącznie opinie podpisane imieniem i rolą autora. Jak weryfikujemy opinie. Zobacz opinie o wszystkich szkoleniach.
dobre przypadkiaktualna wiedzaOpinia po module 15
Piszemy to wprost, żebyś nie musiał lub nie musiała zgadywać. Szkolenie doskonalące ma granice — poniżej te, które dotyczą tego materiału.
72 lekcje w 24 modułach. Lekcje oznaczone jako otwarte obejrzysz bez zakładania konta.
Arkusze i protokoły do wykorzystania w gabinecie. Lista informacyjna: pliki otwierają się przy lekcji, w planie Specjalista.
AAC to alternatywne i wspomagające metody porozumiewania się, czyli wszystkie sposoby komunikacji, które uzupełniają lub zastępują mowę u osób, które nie mówią albo mówią w sposób niewystarczający. Obejmują gesty, znaki, tablice z symbolami, systemy wymiany obrazków oraz urządzenia i aplikacje generujące mowę. Z AAC korzystają m.in. osoby w spektrum autyzmu, z afazją, niepełnosprawnością intelektualną i mózgowym porażeniem dziecięcym. Celem jest umożliwienie realnej, samodzielnej komunikacji.
Nie, AAC nie hamuje rozwoju mowy, to jeden z najczęstszych mitów. Praktyka kliniczna i badania wskazują, że wprowadzenie komunikacji wspomagającej nie zmniejsza szans na rozwój mowy, a u części osób może go wspierać. AAC obniża frustrację, daje doświadczenie skutecznej komunikacji i wzbogaca język. Nie trzeba też czekać, aż osoba osiągnie określone „warunki wstępne”, by zacząć korzystać z AAC. Komunikacja jest prawem, a nie nagrodą za postępy.
Systemy AAC dzieli się na systemy bez pomocy, niskiej technologii i wysokiej technologii. Systemy bez pomocy to gesty, mimika i znaki języka migowego, które nie wymagają dodatkowych narzędzi. Niska technologia obejmuje tablice i książki komunikacyjne oraz systemy oparte na wymianie obrazków. Wysoka technologia to urządzenia generujące mowę i aplikacje na tablety. Wiele osób korzysta z kilku systemów jednocześnie, zależnie od sytuacji i partnera rozmowy.
System AAC dobiera się na podstawie oceny kompetencji komunikacyjnych, możliwości motorycznych, poznawczych, językowych i sensorycznych oraz potrzeb osoby w codziennym życiu. Ważne jest, czy osoba może wskazywać bezpośrednio, czy potrzebuje innej metody dostępu, na przykład skanowania. Decyzję najlepiej podejmuje zespół, w tym rodzina, terapeuci i nauczyciele. Dobór systemu nie jest jednorazowy, bo wraz z rozwojem osoby trzeba go modyfikować i rozbudowywać.
Modelowanie językowe polega na tym, że partner komunikacyjny sam używa systemu AAC osoby, wskazując symbole podczas mówienia w naturalnych sytuacjach. Dzięki temu osoba widzi, jak korzystać z systemu, podobnie jak dziecko uczy się mowy, słuchając innych. Modelowanie nie wymaga od osoby natychmiastowej odpowiedzi ani powtarzania. To jedna z najważniejszych strategii wprowadzania AAC, a jej skuteczność zależy od regularności i zaangażowania rodziny oraz szkoły.
U dziecka z autyzmem AAC warto wprowadzać, opierając się na jego zainteresowaniach, naturalnych sytuacjach i przewidywalnej strukturze. Pomagają symbole wizualne, bo wiele dzieci w spektrum lepiej przetwarza informacje wzrokowe niż słuchowe. Ważne jest modelowanie, dawanie czasu na odpowiedź i uwzględnianie potrzeb sensorycznych. Warto unikać ograniczania słownictwa tylko do próśb, bo komunikacja służy też do komentowania, odmawiania i dzielenia się emocjami.
Rodzina jest kluczowym partnerem komunikacyjnym, bo to w domu osoba korzystająca z AAC spędza najwięcej czasu. Bez udziału bliskich system często pozostaje narzędziem używanym tylko w gabinecie. Terapeuta powinien uczyć rodziców modelowania, reagowania na próby komunikacji i organizowania okazji do porozumiewania się w codziennych sytuacjach. Ważne jest też słuchanie obaw rodziców, np. dotyczących rozwoju mowy, i wspólne ustalanie celów.
Pracy z AAC najlepiej uczyć się na materiale, który łączy przegląd systemów z oceną, doborem i praktycznymi strategiami wdrożenia. Szkolenie CWP „AAC – alternatywne i wspomagające metody porozumiewania się w praktyce terapeuty” omawia systemy od gestów po urządzenia generujące mowę, modelowanie językowe, czytanie uczestniczące, pracę z osobami z autyzmem, afazją, niepełnosprawnością intelektualną i mózgowym porażeniem dziecięcym oraz współpracę z rodziną i szkołą.
Dla psychologów, psychoterapeutów, psychologów szkolnych i poradnianych, pedagogów specjalnych, doradców zawodowych, studentów psychologii oraz rodziców. Materiał dla specjalistów zakłada przygotowanie kierunkowe: nie tłumaczymy podstaw od zera i nie publikujemy treści rozwoju osobistego. Osobna część biblioteki jest napisana z myślą o rodzicach — porusza m.in. tematy związane z rozwodem i rozstaniem rodziców, które mogą pomóc chronić dziecko przed skutkami konfliktu.
Nie. Certyfikaty są dostępne wyłącznie w płatnym planie (Student, Rodzic, Specjalista albo plan dla placówek). Nie obejmuje ich bezpłatny okres próbny ani darmowe konto. W okresie próbnym możesz uczyć się i kończyć szkolenia, postęp się zapisuje, a certyfikat z każdego ukończonego szkolenia pobierzesz od razu po pierwszej płatności, ze strony szkolenia w strefie kursanta.
Nie, bo do 2028 roku nie ma czego przyznawać. System doskonalenia zawodowego psychologów opisany w art. 29 ustawy z 23 stycznia 2026 r. o zawodzie psychologa oraz samorządzie zawodowym psychologów zacznie obowiązywać wraz z trzonem ustawy 19 maja 2028 r., a doskonalenie ma być wtedy organizowane lub koordynowane przez samorząd zawodowy. Każdy, kto dziś obiecuje punkty, obiecuje coś, co nie istnieje. Wystawiamy certyfikat ukończenia szkolenia z liczbą godzin dydaktycznych i prowadzimy dziennik rozwoju zawodowego, żeby po wejściu przepisów w życie mieć udokumentowany dorobek.
To szkolenia pisane, podzielone na lekcje po kilkanaście minut, z materiałem do czytania. Wracasz do nich w dowolnym momencie i przerabiasz we własnym tempie. W przyszłości planujemy wprowadzić także wersje audio. Zajęć na żywo i superwizji grupowej nie prowadzimy.
Udział w szkoleniu i liczbę godzin dydaktycznych. Certyfikat nie nadaje uprawnień zawodowych, nie jest dokumentem żadnego towarzystwa naukowego ani zaświadczeniem oświatowym. Jest dokumentem do Twojej własnej dokumentacji rozwoju zawodowego oraz do przedstawienia pracodawcy, jeśli tego wymaga.
Tak. Dział Pedagog i psycholog szkolny zbiera szkolenia do pracy w szkole i przedszkolu: uczeń z ADHD i w spektrum autyzmu, agresja i trudne zachowania, uczeń w kryzysie, WOPFU i IPET, trudna rozmowa z rodzicem, ochrona małoletnich, program wychowawczo-profilaktyczny. Znajdziesz go na stronie głównej, w menu jako Pedagog szkolny i pod adresem cwp.edu.pl/kategorie/pedagog-i-psycholog-szkolny. Szkolenia są w planie Specjalista. Na blogu jest osobna zakładka Pedagog szkolny z tekstami do pracy z uczniem i klasą.
PopularnyDzieci i młodzież: ADHD, autyzm, neuroróżnorodność
Od wywiadu i skal przesiewowych po realny plan współpracy z rodzicem i szkołą.
NowośćDzieci i młodzież: ADHD, autyzm, neuroróżnorodność
Szkolenie online dla psychologów dziecięcych, psychoterapeutów dzieci i młodzieży oraz psychologów z poradni i szkół o tym, jak rozpoznać tiki, odróżnić je od innych ruchów, wychwycić czerwone flagi, poprowadzić psychoedukację rodziny i terapię behawioralną CBIT oraz wesprzeć dziecko w szkole.
NowośćDzieci i młodzież: ADHD, autyzm, neuroróżnorodność
Szkolenie online dla psychologów dziecięcych, psychoterapeutów dzieci i młodzieży, psychologów z poradni psychologiczno-pedagogicznych i psychologów szkolnych o tym, jak rozpoznać problem ze snem dziecka, wychwycić czerwone flagi, poprowadzić wywiad i dzienniczek, dobrać metodę behawioralną do rodziny i pracować z bezsennością nastolatka.
Pracoholizm oczami osoby bliskiej: po czym poznać uzależnienie od pracy, jak wpływa na partnera i dzieci, jakie uzależnienia mu towarzyszą, jak rozmawiać, stawiać granice i gdzie szukać pomocy.
11 min czytaniaTiki u dzieci z perspektywy gabinetu: przeczucie tiku, diagnoza zespołu Tourette'a, czerwone flagi do lekarza, różnicowanie z natręctwami, terapia CBIT, szkoła i tiki czynnościowe u nastolatków.
11 min czytaniaZaburzenia snu u dzieci i nastolatków z perspektywy gabinetu: czerwone flagi, wywiad, dzienniczek snu, lęki nocne a koszmary, terapia behawioralna bezsenności i plan pracy z rodziną.