Diagnoza i terapia zaburzeń lękowych u dzieci i młodzieży | 24 godziny

U nastolatka lęk często przybiera postać zamartwiania się, ruminacji, perfekcjonizmu, lęku przed oceną i unikania sytuacji społecznych lub szkoły. Mogą pojawić się też napady paniki, drażliwość, problemy ze snem i dolegliwości somatyczne. Nastolatki często ukrywają lęk przed dorosłymi albo maskują go złością czy wycofaniem. Współcześnie dużą rolę odgrywają media społecznościowe i presja rówieśnicza, które mogą nasilać lęk przed oceną i porównywanie się z innymi.

Lęk separacyjny to nadmierny, nieadekwatny do wieku lęk przed rozstaniem z rodzicem lub opiekunem. Dziecko może obawiać się, że rodzicowi stanie się coś złego, odmawiać chodzenia do przedszkola czy szkoły, nie chcieć spać samo i skarżyć się na dolegliwości przed rozstaniem. Lęk przed rozstaniem jest naturalny u małych dzieci, ale staje się zaburzeniem, gdy jest silny, długotrwały i ogranicza funkcjonowanie. W terapii ważne jest stopniowe włączanie rodzica i ograniczanie zachowań zabezpieczających.

Mutyzm wybiórczy to zaburzenie lękowe, w którym dziecko swobodnie mówi w niektórych sytuacjach, zwykle w domu, a w innych, na przykład w przedszkolu czy szkole, konsekwentnie milczy. Nie jest to upór ani celowa odmowa, tylko reakcja lękowa. Mutyzm bywa mylony z nieśmiałością, zaburzeniami mowy czy spektrum autyzmu, co opóźnia właściwą pomoc. W terapii ważne jest zdjęcie presji mówienia, stopniowa ekspozycja i ścisła współpraca z rodzicami i nauczycielami.

Terapia poznawczo-behawioralna lęku u dzieci łączy psychoedukację, naukę rozpoznawania emocji i sygnałów z ciała, techniki poznawcze i stopniowaną ekspozycję. Protokół dostosowuje się do wieku: u młodszych dzieci stosuje się zabawę, metafory i eksternalizację lęku, u starszych więcej pracy z myślami. Rodzic zwykle uczestniczy w części sesji i wspiera ćwiczenia w domu. Kluczowym elementem jest ekspozycja, bo to ona pozwala dziecku doświadczyć, że poradzi sobie z lękiem.

Dziecku, które odmawia chodzenia do szkoły z powodu lęku, pomaga szybkie działanie i stopniowy powrót do szkoły, a nie długie pozostawanie w domu, które zwykle nasila unikanie. Ważne jest ustalenie, czego dokładnie dziecko się boi, na przykład oceny, rówieśników, rozstania z rodzicem czy konkretnego nauczyciela. Plan powrotu warto przygotować razem z dzieckiem, rodzicami i szkołą, uwzględniając dostosowania. Trzeba też sprawdzić, czy za unikaniem szkoły nie stoi przemoc rówieśnicza lub depresja.

Konsultacja psychiatryczna jest wskazana, gdy lęk bardzo mocno ogranicza funkcjonowanie dziecka mimo terapii, współwystępuje z depresją, zaburzeniami odżywiania, myślami samobójczymi lub samookaleczeniami albo gdy dziecko przestaje chodzić do szkoły. Psychiatra ocenia, czy potrzebna jest farmakoterapia, która w zaburzeniach lękowych dzieci zwykle uzupełnia psychoterapię, a nie ją zastępuje. Nastolatkowi w kryzysie można wskazać telefon 116 111 lub 800 12 12 12, a w nagłym zagrożeniu 112.

Diagnozy i terapii zaburzeń lękowych u dzieci najlepiej uczyć się na materiale, który łączy klasyfikację i diagnozę różnicową z praktycznym protokołem terapii. Szkolenie CWP „Diagnoza i terapia zaburzeń lękowych u dzieci i młodzieży” omawia ICD-11, obraz lęku w różnym wieku, lęk separacyjny, mutyzm wybiórczy, fobie i napady paniki, CBT i ekspozycję dla dzieci, pracę z akomodacją rodzicielską, szkołą i unikaniem szkolnym oraz zapobieganie nawrotom.

Nie, bo do 2028 roku nie ma czego przyznawać. System doskonalenia zawodowego psychologów opisany w art. 29 ustawy z 23 stycznia 2026 r. o zawodzie psychologa oraz samorządzie zawodowym psychologów zacznie obowiązywać wraz z trzonem ustawy 19 maja 2028 r., a doskonalenie ma być wtedy organizowane lub koordynowane przez samorząd zawodowy. Każdy, kto dziś obiecuje punkty, obiecuje coś, co nie istnieje. Wystawiamy certyfikat ukończenia szkolenia z liczbą godzin dydaktycznych i prowadzimy dziennik rozwoju zawodowego, żeby po wejściu przepisów w życie mieć udokumentowany dorobek.

Dla psychologów, psychoterapeutów, psychologów szkolnych i poradnianych, pedagogów specjalnych, doradców zawodowych, studentów psychologii oraz rodziców. Materiał dla specjalistów zakłada przygotowanie kierunkowe: nie tłumaczymy podstaw od zera i nie publikujemy treści rozwoju osobistego. Osobna część biblioteki jest napisana z myślą o rodzicach — porusza m.in. tematy związane z rozwodem i rozstaniem rodziców, które mogą pomóc chronić dziecko przed skutkami konfliktu.

To szkolenia pisane, podzielone na lekcje po kilkanaście minut, z materiałem do czytania. Wracasz do nich w dowolnym momencie i przerabiasz we własnym tempie. W przyszłości planujemy wprowadzić także wersje audio. Zajęć na żywo i superwizji grupowej nie prowadzimy.

Udział w szkoleniu i liczbę godzin dydaktycznych. Certyfikat nie nadaje uprawnień zawodowych, nie jest dokumentem żadnego towarzystwa naukowego ani zaświadczeniem oświatowym. Jest dokumentem do Twojej własnej dokumentacji rozwoju zawodowego oraz do przedstawienia pracodawcy, jeśli tego wymaga.

Imię i nazwisko wraz z tytułem zawodowym, tytuł szkolenia, liczba godzin dydaktycznych, data wystawienia, numer dokumentu oraz klauzula o zakresie, jaki certyfikat potwierdza. Dane są zamrażane w chwili wystawienia — późniejsza zmiana tytułu szkolenia nie zmienia dokumentu, który już masz.

Tak. Każdy dokument ma numer i indywidualny adres weryfikacyjny. Pracodawca albo placówka może sprawdzić jego autentyczność bez zakładania konta i bez kontaktu z nami.