Przejdź do treści
CENTRUM WIEDZY PSYCHOLOGICZNEJ

Fobie specyficzne w gabinecie – emetofobia, paruresis, fobia krwi

Kompleksowe szkolenie warsztatowe dla psychologów i psychoterapeutów o pracy z trzema rzadko omawianymi fobiami specyficznymi: diagnoza różnicowa, modele teoretyczne, konceptualizacja przypadku i pełny protokół terapii ekspozycyjnej.

Godziny dydaktyczne
30 godz.
Poziom
Średniozaawansowany
Program
103 lekcje
Fobie specyficzne w gabinecie – emetofobia, paruresis, fobia krwi

Emetofobia, paruresis i fobia krwi-zastrzyków-zranień należą do najczęściej niedoszacowanych fobii specyficznych w praktyce gabinetowej — nie dlatego, że są rzadkie, lecz dlatego, że silny wstyd społeczny towarzyszący tym tematom skutecznie utrudnia ich ujawnienie przez pacjenta i rozpoznanie przez specjalistę. Ten kurs powstał, by wypełnić tę lukę konkretną, warsztatową wiedzą kliniczną.

Pierwsze dwa bloki budują solidny fundament: precyzyjne kryteria diagnostyczne DSM-5-TR i ICD-11, rzetelną diagnozę różnicową wobec innych zaburzeń lękowych, OCD i zaburzeń odżywiania, oraz modele teoretyczne wyjaśniające powstawanie i podtrzymywanie fobii przez unikanie, w tym specyfikę unikalnej reakcji wazowagalnej przy fobii krwi. Kolejne trzy bloki poświęcone są kolejno każdej z trzech fobii w pogłębiony sposób — mechanizmowi obrzydzenia utrudniającemu standardową ekspozycję przy emetofobii, sprzężeniu zwrotnemu między lękiem oceny społecznej a fizjologiczną blokadą przy paruresis, oraz treningowi aplikowanego napięcia jako unikalnej technice przy fobii krwi.

Blok szósty pokazuje, jak budować precyzyjną, zindywidualizowaną hierarchię lękową i pełny plan terapii. Bloki siódmy i ósmy prowadzą przez praktykę ekspozycji krok po kroku, pracę z oporem pacjenta, miejsce farmakoterapii oraz systematyczne zapobieganie nawrotom. Blok dziewiąty omawia formaty pracy i współpracę interdyscyplinarną — z lekarzem rodzinnym, personelem medycznym, w formacie grupowym. Blok dziesiąty rozszerza materiał o zjawiska pokrewne (fobię dentystyczną) i narzędzia diagnostyczne. Blok jedenasty adresuje szczególne populacje — dzieci, nastolatków oraz wrażliwy temat wstydu wokół paruresis. Kurs zamyka pełne studium przypadku integrujące cały materiał oraz systematyczne omówienie granic kompetencji zawodowych.

Każdy moduł kończy się praktycznym ćwiczeniem do zastosowania we własnej pracy klinicznej. Kurs ma charakter edukacyjny i poszerza warsztat pracy specjalisty — nie zastępuje superwizji klinicznej ani indywidualnej oceny każdego przypadku.

Czego się nauczysz

  • Stosujesz precyzyjne kryteria diagnostyczne DSM-5-TR i ICD-11 dla fobii specyficznych oraz różnicujesz emetofobię, paruresis i fobię krwi od innych zaburzeń lękowych, OCD i zaburzeń odżywiania
  • Rozumiesz specyfikę mechanizmu każdej z trzech fobii — obrzydzenie przy emetofobii, sprzężenie lęku oceny z blokadą fizjologiczną przy paruresis, reakcję wazowagalną przy fobii krwi — i dopasowujesz do niej protokół terapeutyczny
  • Budujesz zindywidualizowaną hierarchię lękową i pełny, sześcioelementowy plan terapii, uwzględniający zachowania zabezpieczające specyficzne dla danej fobii
  • Prowadzisz trening aplikowanego napięcia oraz stopniowaną ekspozycję in vivo i wyobrażeniową, skutecznie pracujesz z oporem pacjenta i wiesz, kiedy skonsultować farmakoterapię
  • Współpracujesz interdyscyplinarnie z lekarzem rodzinnym i personelem medycznym przy pacjentach, u których fobia utrudnia leczenie, oraz adaptujesz protokół do pracy z dziećmi i nastolatkami
  • Rozpoznajesz granice własnych kompetencji zawodowych i wiesz, kiedy skierować pacjenta do innego specjalisty

Dla kogo jest to szkolenie

  • Psycholodzy i psychoterapeuci pracujący z zaburzeniami lękowymi w praktyce ambulatoryjnej
  • Specjaliści zauważający u pacjentów niewyjaśnione unikanie jedzenia poza domem, podróży, badań krwi lub toalet publicznych, bez jasno nazwanej przyczyny
  • Psychiatrzy i lekarze współpracujący z psychologami przy pacjentach, u których fobia specyficzna utrudnia regularne leczenie medyczne

Czego to szkolenie nie daje

Piszemy to wprost, żebyś nie musiał lub nie musiała zgadywać. Szkolenie doskonalące ma granice — poniżej te, które dotyczą tego materiału.

  • Pełny protokół terapii zaburzeń odżywiania czy zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego — kurs uczy diagnozy różnicowej i koordynacji, ale nie zastępuje specjalistycznego szkolenia w tych obszarach
  • Farmakoterapia i przepisywanie leków — kurs omawia zasady współpracy z psychiatrą, nie uprawnienia do leczenia farmakologicznego
  • Gotowe, zwalidowane narzędzia psychometryczne dla emetofobii i paruresis — kurs uczciwie pokazuje ograniczoną dostępność takich narzędzi i uczy budowania rzetelnej oceny klinicznej własnymi metodami

Program szkolenia

103 lekcje w 35 modułach. Lekcje oznaczone jako otwarte obejrzysz bez zakładania konta.

Moduł 1

Czym są fobie specyficzne

Moduł 2

Kryteria diagnostyczne DSM-5 i ICD-11 dla fobii specyficznych

  • Kryteria diagnostyczne DSM-5-TR dla fobii specyficznej4 min
  • Kryteria ICD-11 i różnice względem DSM-54 min
  • Ocena nasilenia, cierpienia i upośledzenia funkcjonowania14 min
Moduł 3

Diagnoza różnicowa — fobia specyficzna a inne zaburzenia lękowe, OCD, zaburzenia odżywiania

  • Fobia specyficzna a inne zaburzenia lękowe — lęk społeczny, agorafobia, GAD4 min
  • Fobia specyficzna a zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne4 min
  • Fobia specyficzna a zaburzenia odżywiania i przyczyny somatyczne14 min
Moduł 4

Model warunkowania i podtrzymywania fobii przez unikanie

  • Warunkowanie klasyczne jako jedna z dróg nabycia fobii specyficznej14 min
  • Mechanizm podtrzymywania fobii przez unikanie — teoria dwuczynnikowa Mowrera4 min
  • Generalizacja lękowa i rozprzestrzenianie się unikania w czasie14 min
Moduł 5

Poznawczy model interpretacji zagrożenia

  • Interpretacja zagrożenia jako poznawczy rdzeń reakcji lękowej4 min
  • Uwaga selektywna i zniekształcenia interpretacyjne podtrzymujące lęk14 min
  • Restrukturyzacja poznawcza w praktyce pracy z fobiami specyficznymi14 min
Moduł 6

Specyfika reakcji wazowagalnej przy fobii krwi

  • Reakcja wazowagalna — dlaczego fobia krwi jest jedyną fobią kończącą się omdleniem5 min
  • Faza wzrostu i spadku ciśnienia — przebieg czasowy reakcji dwufazowej14 min
  • Psychoedukacja o reakcji wazowagalnej jako pierwszy krok terapii14 min
Moduł 7

Czym jest emetofobia i jak się manifestuje

  • Emetofobia — definicja kliniczna i rdzeń subiektywnego doświadczenia4 min
  • Obraz kliniczny emetofobii — typowe manifestacje w codziennym funkcjonowaniu14 min
  • Współwystępowanie emetofobii z innymi objawami i wpływ na jakość życia14 min
Moduł 8

Mechanizm obrzydzenia a strachu — dlaczego standardowa ekspozycja czasem zawodzi

  • Obrzydzenie jako odrębna emocja od strachu — konsekwencje dla terapii emetofobii14 min
  • Wrażliwość na obrzydzenie jako cecha indywidualna i jej znaczenie diagnostyczne14 min
  • Modyfikacje protokołu ekspozycji przy dominującym komponencie obrzydzenia14 min
Moduł 9

Typowe zachowania zabezpieczające w emetofobii

  • Zachowania zabezpieczające związane z jedzeniem i kontrolą pokarmu14 min
  • Zachowania zabezpieczające związane z monitorowaniem ciała i unikaniem społecznym14 min
  • Systematyczne usuwanie zachowań zabezpieczających jako element terapii14 min
Moduł 10

Emetofobia a zaburzenia odżywiania — diagnoza różnicowa

  • Podobieństwa behawioralne emetofobii i zaburzeń odżywiania — źródło pomyłek diagnostycznych14 min
  • Współwystępowanie emetofobii i zaburzeń odżywiania w jednym obrazie klinicznym14 min
  • Praktyczny algorytm diagnozy różnicowej emetofobia — zaburzenia odżywiania14 min
Moduł 11

Czym jest paruresis (lęk przed oddawaniem moczu w miejscach publicznych)

  • Paruresis — definicja kliniczna i charakterystyka zjawiska4 min
  • Obraz kliniczny paruresis — typowe sytuacje wyzwalające i czynniki nasilające14 min
  • Wpływ paruresis na funkcjonowanie zawodowe, społeczne i podróże14 min
Moduł 12

Mechanizm — lęk oceny społecznej a fizjologiczna blokada

  • Pętla sprzężenia zwrotnego — lęk oceny społecznej, napięcie mięśniowe i blokada mikcji4 min
  • Techniki relaksacji mięśni dna miednicy jako element uzupełniający terapię14 min
  • Restrukturyzacja poznawcza lęku oceny społecznej specyficzna dla paruresis14 min
Moduł 13

Praca z unikaniem i zachowaniami zabezpieczającymi w paruresis

  • Typowe zachowania zabezpieczające w paruresis i ich funkcja14 min
  • Budowanie tolerancji niepewności jako cel długoterminowy terapii paruresis14 min
  • Hierarchia wygaszania zabezpieczeń w paruresis — protokół praktyczny14 min
Moduł 14

Reakcja dwufazowa — wzrost, potem spadek ciśnienia i omdlenie

  • Ocena kliniczna nasilenia reakcji wazowagalnej — wywiad ustrukturyzowany14 min
  • Różnicowanie reakcji wazowagalnej od napadu paniki w praktyce gabinetowej14 min
  • Planowanie bezpieczeństwa fizycznego podczas ekspozycji na bodźce związane z krwią14 min
Moduł 15

Trening aplikowanego napięcia (applied tension) — technika unikalna dla tej fobii

  • Geneza i mechanizm działania treningu aplikowanego napięcia14 min
  • Protokół treningu aplikowanego napięcia krok po kroku14 min
  • Typowe trudności i błędy we wdrażaniu treningu aplikowanego napięcia14 min
Moduł 16

Praca z pacjentami unikającymi badań krwi i szczepień

  • Konsekwencje zdrowotne unikania badań krwi i szczepień z powodu fobii14 min
  • Współpraca z personelem medycznym przy planowaniu ekspozycji na realne procedury14 min
  • Praca z oporem przed szczepieniami u dorosłych pacjentów z fobią igieł14 min
Moduł 17

Kiedy fobia krwi utrudnia leczenie medyczne pacjenta

  • Fobia krwi jako bariera w leczeniu chorób przewlekłych i stanów ostrych14 min
  • Praktyczne zasady współpracy z lekarzem prowadzącym przy współistniejącej fobii krwi14 min
  • Przygotowanie pacjenta z fobią krwi do planowanych zabiegów i operacji14 min
Moduł 18

Budowanie hierarchii lękowej dla fobii specyficznych

  • Zasady ogólne budowania hierarchii lękowej — struktura i format14 min
  • Różnicowanie struktury hierarchii w zależności od typu fobii i dominującego mechanizmu14 min
  • Walidacja i aktualizacja hierarchii w toku terapii14 min
Moduł 19

Indywidualizacja planu terapii do konkretnej fobii

  • Elementy składowe pełnego, zindywidualizowanego planu terapii14 min
  • Elastyczność planu terapii i modyfikacja w odpowiedzi na rzeczywisty postęp14 min
  • Komunikowanie planu terapii pacjentowi jako element budowania sojuszu terapeutycznego14 min
Moduł 20

Stopniowa ekspozycja krok po kroku

  • Przygotowanie pojedynczej sesji ekspozycyjnej — struktura i warunki brzegowe14 min
  • Tempo postępu przez hierarchię i podejmowanie decyzji o przejściu na kolejny poziom14 min
  • Praca nad generalizacją osiągniętych postępów na nowe, niećwiczone sytuacje14 min
Moduł 21

Ekspozycja in vivo a wyobrażeniowa

  • Różnice między ekspozycją in vivo a wyobrażeniową — kiedy stosować którą14 min
  • Prowadzenie skutecznej ekspozycji wyobrażeniowej — technika i typowe błędy14 min
  • Kombinowane protokoły ekspozycji i praktyczne decyzje w konkretnych przypadkach14 min
Moduł 22

Praca z oporem i unikaniem sesji

  • Typy oporu w terapii ekspozycyjnej i ich rozpoznawanie14 min
  • Techniki motywacyjne przy oporze wobec kolejnych kroków ekspozycji14 min
  • Postępowanie przy uporczywym braku współpracy i granice elastyczności terapeuty14 min
Moduł 23

Farmakoterapia wspomagająca — kiedy i jak konsultować z psychiatrą

  • Miejsce farmakoterapii w leczeniu fobii specyficznych — zasady ogólne14 min
  • Praktyczne zasady komunikacji z psychiatrą przy współprowadzonym leczeniu14 min
  • Psychoedukacja pacjenta o roli leków w jego terapii — zarządzanie oczekiwaniami14 min
Moduł 24

Zapobieganie nawrotom po zakończonej terapii

  • Dlaczego nawroty są naturalną częścią przebiegu, a nie oznaką porażki terapii14 min
  • Plan zapobiegania nawrotom — elementy składowe gotowego dokumentu dla pacjenta14 min
  • Sesje podtrzymujące i model długoterminowego monitorowania po zakończeniu terapii14 min
Moduł 25

Praca grupowa z fobiami specyficznymi

  • Zasadność i ograniczenia formatu grupowego przy fobiach specyficznych14 min
  • Grupy wsparcia jako uzupełnienie, nie zastępstwo, terapii indywidualnej14 min
  • Warsztaty psychoedukacyjne dla personelu medycznego jako rozszerzenie pracy grupowej14 min
Moduł 26

Współpraca z lekarzem rodzinnym, gdy fobia krwi utrudnia leczenie medyczne pacjenta

  • Lekarz rodzinny jako pierwszy, często przeoczony punkt rozpoznania fobii14 min
  • Długoterminowa koordynacja opieki z lekarzem rodzinnym na przestrzeni lat14 min
  • Granice roli psychologa w relacji z lekarzem rodzinnym i etyka wymiany informacji14 min
Moduł 27

Fobia dentystyczna — pokrewna kategoria, często współwystępująca z fobią krwi/zastrzyków

  • Fobia dentystyczna — obraz kliniczny i mechanizm w relacji do fobii krwi14 min
  • Adaptacja protokołu ekspozycyjnego z tego kursu do kontekstu dentystycznego14 min
  • Konsekwencje zaniedbanego leczenia stomatologicznego jako argument motywacyjny14 min
Moduł 28

Różnicowanie emetofobii od zaburzeń lękowych uogólnionych i napadów paniki

  • Emetofobia a napady paniki — mechanizm i kluczowe różnice diagnostyczne14 min
  • Emetofobia a zaburzenie lękowe uogólnione — pogłębione różnicowanie praktyczne14 min
  • Zintegrowany algorytm diagnostyczny — emetofobia, napady paniki i GAD14 min
Moduł 29

Narzędzia pomiaru nasilenia fobii specyficznych (skale, kwestionariusze)

  • Typy narzędzi pomiaru nasilenia fobii specyficznych — przegląd koncepcyjny14 min
  • Ograniczenia dostępnych narzędzi przy emetofobii i paruresis — praktyczne konsekwencje14 min
  • Dokumentowanie wyników oceny w czasie — praktyczne zasady dla codziennej pracy14 min
Moduł 30

Wstyd i tabu wokół paruresis — jak rozmawiać z pacjentem o trudnym temacie

  • Źródła wstydu specyficzne dla paruresis i ich wpływ na relację terapeutyczną14 min
  • Techniki normalizacji i budowania bezpiecznego języka terapeutycznego14 min
  • Wspieranie pacjenta w decyzjach o ujawnianiu paruresis osobom bliskim14 min
Moduł 31

Emetofobia u dzieci — specyfika obrazu klinicznego i pracy terapeutycznej

  • Specyfika obrazu klinicznego emetofobii u dzieci w porównaniu z dorosłymi14 min
  • Adaptacja technik terapeutycznych z tego kursu do wieku rozwojowego dziecka14 min
  • Współpraca z rodzicami i szkołą przy emetofobii dziecka14 min
Moduł 32

Praca z dziećmi i nastolatkami z fobiami specyficznymi (ogólnie, wszystkie trzy fobie)

  • Wspólne zasady pracy z dziećmi i nastolatkami przy wszystkich trzech fobiach14 min
  • Praca z oporem i budowanie motywacji u dzieci i nastolatków14 min
  • Kiedy skierować dziecko lub nastolatka do specjalisty dziecięco-młodzieżowego14 min
Moduł 33

Pełne studium przypadku łączące diagnozę, konceptualizację i przebieg terapii

  • Studium przypadku, część 1: zgłoszenie, wywiad i diagnoza różnicowa14 min
  • Studium przypadku, część 2: konceptualizacja przypadku i budowa planu terapii14 min
  • Studium przypadku, część 3: przebieg terapii, trudności i zakończenie14 min
Moduł 34

Granice kompetencji psychologa — kiedy kierować pacjenta do innego specjalisty

  • Ogólne zasady rozpoznawania granic własnych kompetencji zawodowych14 min
  • Konkretne kryteria skierowania do poszczególnych specjalistów przy pracy z tymi fobiami14 min
  • Podsumowanie kursu i dalszy rozwój zawodowy w pracy z fobiami specyficznymi14 min
Moduł 35

Studia przypadków

  • Studium przypadku: Adrianna, 24 lata, omdlenia na widok krwi przed zabiegiem22 min

Materiały do pobrania

Arkusze i protokoły do wykorzystania w gabinecie. Lista informacyjna: pliki otwierają się przy lekcji, w planie Specjalista.

  • Załącznik C — Arkusz wywiadu diagnostycznego dla fobii specyficznychPDF
  • Załącznik D — Checklist zachowań zabezpieczających do monitorowaniaPDF
  • Załącznik B — Protokół treningu aplikowanego napięcia krok po krokuPDF
  • Załącznik A — Arkusz budowania hierarchii lękowejPDF
  • Załącznik E — Wzór planu terapii ekspozycyjnejPDF

Najczęściej zadawane pytania

Emetofobia to fobia specyficzna polegająca na silnym lęku przed wymiotowaniem, własnym lub cudzym, albo przed widokiem wymiotów. Osoby z emetofobią często ograniczają jedzenie, unikają jedzenia poza domem, podróży, kontaktu z chorymi czy ciąży. Rozbudowane zachowania zabezpieczające, takie jak ciągłe sprawdzanie dat ważności, podtrzymują lęk. Ze względu na ograniczenia w jedzeniu emetofobię trzeba różnicować z zaburzeniami odżywiania, a także z lękiem uogólnionym i napadami paniki.

Paruresis to lęk przed oddawaniem moczu w miejscach publicznych lub w obecności innych osób, który prowadzi do trudności z rozpoczęciem mikcji. Mechanizm opiera się na pętli między lękiem przed oceną społeczną a fizjologiczną blokadą: im większe napięcie, tym trudniej oddać mocz, co wzmacnia lęk. Pacjenci często planują dzień wokół dostępu do bezpiecznej toalety i unikają podróży czy wydarzeń. Temat jest obarczony wstydem, dlatego wiele osób długo nie szuka pomocy.

Przy fobii krwi, zastrzyków i zranień często występuje reakcja wazowagalna, czyli dwufazowa reakcja organizmu: najpierw wzrost tętna i ciśnienia, a potem ich gwałtowny spadek, który może prowadzić do omdlenia. To odróżnia tę fobię od innych, w których pobudzenie zwykle tylko rośnie. Z tego powodu standardowe techniki relaksacyjne mogą tu nasilać problem. Zamiast nich stosuje się trening aplikowanego napięcia, który pomaga utrzymać ciśnienie podczas ekspozycji.

Trening aplikowanego napięcia to technika stosowana przy fobii krwi, zastrzyków i zranień, polegająca na napinaniu dużych grup mięśni, aby podnieść ciśnienie krwi i zapobiec omdleniu. Pacjent uczy się rozpoznawać pierwsze sygnały spadku ciśnienia i reagować napięciem mięśni. Technikę ćwiczy się najpierw w bezpiecznych warunkach, a potem łączy ze stopniową ekspozycją na bodźce związane z krwią czy igłami. Pozwala to pacjentowi przejść przez badania i zabiegi medyczne.

Podstawową metodą pracy z fobiami specyficznymi jest terapia ekspozycyjna w ramach podejścia poznawczo-behawioralnego. Polega na zbudowaniu hierarchii lękowej i stopniowym, zaplanowanym kontakcie z bodźcem wywołującym lęk, połączonym z ograniczaniem unikania i zachowań zabezpieczających. Ekspozycja może odbywać się in vivo, w wyobraźni lub z użyciem materiałów wizualnych. Plan trzeba dopasować do konkretnej fobii, bo emetofobia, paruresis i fobia krwi wymagają odmiennych modyfikacji.

Ekspozycja w emetofobii czasem zawodzi, bo oprócz strachu dużą rolę odgrywa obrzydzenie, które wygasza się wolniej i według innych zasad niż lęk. Dodatkowo pacjenci mają zwykle wiele subtelnych zachowań zabezpieczających, które, jeśli nie zostaną rozpoznane, podtrzymują przekonanie o zagrożeniu. Trudnością jest też to, że samego wymiotowania nie da się wywołać w bezpieczny i etyczny sposób. Terapia wymaga więc starannej konceptualizacji i pracy z obrzydzeniem.

Konsultacja psychiatryczna jest wskazana, gdy fobii towarzyszą inne zaburzenia, takie jak depresja, nasilone zaburzenia lękowe lub zaburzenia odżywiania, albo gdy mimo terapii lęk bardzo mocno ogranicza funkcjonowanie. Przy fobii krwi ważna bywa współpraca z lekarzem rodzinnym, zwłaszcza gdy pacjent unika badań i leczenia przewlekłych chorób. Przy paruresis warto wykluczyć przyczyny urologiczne, a przy emetofobii zadbać o ocenę stanu odżywienia.

Pracy z tymi fobiami najlepiej uczyć się na materiale, który łączy diagnozę różnicową, modele teoretyczne i konkretne protokoły ekspozycji. Szkolenie CWP „Fobie specyficzne w gabinecie – emetofobia, paruresis, fobia krwi” omawia specyfikę każdej z trzech fobii, trening aplikowanego napięcia, pracę z obrzydzeniem, wstydem i oporem, pracę z dziećmi, współpracę z lekarzami oraz pełne studium przypadku. Jest przeznaczone dla psychologów i psychoterapeutów.

Pytania o dostęp i certyfikat

Dla psychologów, psychoterapeutów, psychologów szkolnych i poradnianych, pedagogów specjalnych, doradców zawodowych, studentów psychologii oraz rodziców. Materiał dla specjalistów zakłada przygotowanie kierunkowe: nie tłumaczymy podstaw od zera i nie publikujemy treści rozwoju osobistego. Osobna część biblioteki jest napisana z myślą o rodzicach — porusza m.in. tematy związane z rozwodem i rozstaniem rodziców, które mogą pomóc chronić dziecko przed skutkami konfliktu.

Nie. Certyfikaty są dostępne wyłącznie w płatnym planie (Student, Rodzic, Specjalista albo plan dla placówek). Nie obejmuje ich bezpłatny okres próbny ani darmowe konto. W okresie próbnym możesz uczyć się i kończyć szkolenia, postęp się zapisuje, a certyfikat z każdego ukończonego szkolenia pobierzesz od razu po pierwszej płatności, ze strony szkolenia w strefie kursanta.

Nie, bo do 2028 roku nie ma czego przyznawać. System doskonalenia zawodowego psychologów opisany w art. 29 ustawy z 23 stycznia 2026 r. o zawodzie psychologa oraz samorządzie zawodowym psychologów zacznie obowiązywać wraz z trzonem ustawy 19 maja 2028 r., a doskonalenie ma być wtedy organizowane lub koordynowane przez samorząd zawodowy. Każdy, kto dziś obiecuje punkty, obiecuje coś, co nie istnieje. Wystawiamy certyfikat ukończenia szkolenia z liczbą godzin dydaktycznych i prowadzimy dziennik rozwoju zawodowego, żeby po wejściu przepisów w życie mieć udokumentowany dorobek.

To szkolenia pisane, podzielone na lekcje po kilkanaście minut, z materiałem do czytania. Wracasz do nich w dowolnym momencie i przerabiasz we własnym tempie. W przyszłości planujemy wprowadzić także wersje audio. Zajęć na żywo i superwizji grupowej nie prowadzimy.

Udział w szkoleniu i liczbę godzin dydaktycznych. Certyfikat nie nadaje uprawnień zawodowych, nie jest dokumentem żadnego towarzystwa naukowego ani zaświadczeniem oświatowym. Jest dokumentem do Twojej własnej dokumentacji rozwoju zawodowego oraz do przedstawienia pracodawcy, jeśli tego wymaga.

Tak. Dział Pedagog i psycholog szkolny zbiera szkolenia do pracy w szkole i przedszkolu: uczeń z ADHD i w spektrum autyzmu, agresja i trudne zachowania, uczeń w kryzysie, WOPFU i IPET, trudna rozmowa z rodzicem, ochrona małoletnich, program wychowawczo-profilaktyczny. Znajdziesz go na stronie głównej, w menu jako Pedagog szkolny i pod adresem cwp.edu.pl/kategorie/pedagog-i-psycholog-szkolny. Szkolenia są w planie Specjalista. Na blogu jest osobna zakładka Pedagog szkolny z tekstami do pracy z uczniem i klasą.

Powiązane szkolenia

Depresja wysokofunkcjonująca: jak rozpoznać i leczyć depresję u klienta, który świetnie sobie radziNowość

Lęk, depresja i OCD

Depresja wysokofunkcjonująca: jak rozpoznać i leczyć depresję u klienta, który świetnie sobie radzi

Szkolenie online dla psychologów, psychoterapeutów, psychologów klinicznych i osób w trakcie szkolenia psychoterapeutycznego o tym, jak rozpoznać depresję u klienta, który pracuje, studiuje i wychowuje dzieci, przeprowadzić diagnozę różnicową, ocenić ryzyko samobójcze, poprowadzić terapię, współpracować z psychiatrą i zapobiegać nawrotom.

22 godz. dydakt.Średniozaawansowany
W abonamencie

Przeczytaj także