Trauma, PTSD i interwencja kryzysowa
Ocena ryzyka samobójczego i plan bezpieczeństwa — protokół dla gabinetu
Przeprowadzisz pełną ocenę ryzyka, ustalisz poziom pilności i napiszesz z pacjentem plan bezpieczeństwa w trakcie jednej sesji.
Rozpoznawanie przemocy, ocena ryzyka eskalacji, interwencja kryzysowa oraz terapia traumy relacyjnej

Szkolenie specjalistyczne dla psychologów, psychoterapeutów i pracowników interwencji kryzysowej, prowadzące przez pełny łuk pracy klinicznej z osobą doświadczającą przemocy w związku. Pierwszy blok porządkuje formy przemocy (fizyczną, psychiczną, ekonomiczną, seksualną i cyfrową), mechanizm cyklu przemocy oraz psychologiczne powody pozostawania w relacji, w tym trauma bonding i wyuczoną bezradność, a także specyfikę sprawcy i różnych typów związków. Drugi blok uczy rozpoznawania przemocy, gdy klient jej nie zgłasza wprost, prowadzenia bezpiecznego wywiadu diagnostycznego, systematycznej oceny ryzyka eskalacji i zagrożenia życia (w tym czynników najsilniej powiązanych z ryzykiem śmiertelnym — dostępu do broni, duszenia, ciąży i okresu separacji) oraz standardów dokumentacji. Trzeci blok koncentruje się na interwencji kryzysowej: pierwszej rozmowie po ujawnieniu, budowie planu bezpieczeństwa, procedurze Niebieskiej Karty w Polsce (omówionej klinicznie i opisowo, nie jako źródło prawne), współpracy z policją, prokuraturą i ośrodkami wsparcia oraz protokole postępowania w sytuacji bezpośredniego zagrożenia życia. Czwarty blok przechodzi do terapii — specyfiki traumy relacyjnej, PTSD i CPTSD, stabilizacji, pracy z poczuciem winy i wstydu, odbudowy sprawczości, pracy z ambiwalencją i powrotami do sprawcy, oraz przeglądu metod terapeutycznych opartych na dowodach. Piąty blok obejmuje konteksty szczególne — dzieci jako świadków przemocy, ciążę i połóg, osoby starsze i z niepełnosprawnością, związki jednopłciowe. Ostatni blok adresuje granice kompetencji, wtórną traumatyzację terapeuty oraz zamyka kurs pełnym studium przypadku prowadzonym od ujawnienia po zakończenie procesu terapeutycznego.
Szkolenie ma charakter kliniczny i edukacyjny — poszerza warsztat pracy w obszarze przemocy w związku. Nie jest źródłem porad prawnych; kwestie prawne (w tym procedura Niebieskiej Karty, postępowanie karne, sprawy rodzinne) wymagają konsultacji z prawnikiem lub właściwą instytucją. Praca z przemocą, zwłaszcza przewlekłą, wymaga superwizji i nie zastępuje przygotowania klinicznego terapeuty.
Przemoc w związku może mieć formę fizyczną, psychiczną, ekonomiczną, seksualną i cyfrową. Przemoc psychiczna obejmuje m.in. poniżanie, izolowanie od bliskich, groźby i kontrolowanie, ekonomiczna odbieranie dostępu do pieniędzy lub pracy, a cyfrowa np. śledzenie telefonu czy kontrolowanie kont w mediach społecznościowych. Różne formy przemocy zwykle się łączą, a ich wspólnym mianownikiem jest kontrola i władza. Brak przemocy fizycznej nie oznacza, że przemocy w związku nie ma.
Cykl przemocy to powtarzający się schemat złożony z fazy narastania napięcia, fazy wybuchu i fazy pojednania, nazywanej też fazą miodowego miesiąca. Po wybuchu sprawca często przeprasza, obiecuje poprawę i okazuje czułość, co podtrzymuje nadzieję osoby doświadczającej przemocy. Z czasem fazy mogą się skracać, a przemoc nasilać. Rozumienie cyklu pomaga specjaliście wyjaśnić klientowi jego doświadczenie i zrozumieć, dlaczego odejście od sprawcy jest tak trudne.
Osoby doświadczające przemocy pozostają w związku z wielu powodów: lęku przed eskalacją przemocy, zależności ekonomicznej, wspólnych dzieci, izolacji od bliskich, nadziei na zmianę i poczucia winy. Silna więź ze sprawcą, nazywana więzią traumatyczną, powstaje w wyniku przeplatania się przemocy i czułości. Moment odejścia bywa okresem szczególnie wysokiego ryzyka. Pytanie „dlaczego nie odejdziesz?” może pogłębiać wstyd, dlatego lepiej pytać, co utrudnia odejście i czego osoba potrzebuje.
Przemoc, której klient nie zgłasza wprost, rozpoznaje się po sygnałach pośrednich: niewyjaśnionych urazach, lęku przed partnerem, izolacji od bliskich, braku dostępu do pieniędzy, częstym odwoływaniu spotkań czy konieczności tłumaczenia się z każdego wyjścia. Klienci często zgłaszają się z depresją, lękiem, bezsennością lub dolegliwościami somatycznymi. Warto pytać o bezpieczeństwo w związku rutynowo i w sposób nieoceniający, zawsze w rozmowie bez obecności partnera.
Ryzyko eskalacji przemocy ocenia się, zbierając informacje o czynnikach, które wiążą się z wysokim zagrożeniem życia. Należą do nich groźby zabójstwa, dostęp do broni, duszenie w przeszłości, nasilanie się przemocy, obsesyjna zazdrość, przemoc w ciąży, planowane lub niedawne rozstanie oraz groźby samobójcze sprawcy. Ważna jest też własna ocena zagrożenia przez osobę doświadczającą przemocy. Przy wysokim ryzyku priorytetem jest plan bezpieczeństwa i współpraca ze służbami.
Plan bezpieczeństwa to konkretny, przygotowany z wyprzedzeniem zestaw działań, które osoba doświadczająca przemocy może podjąć w sytuacji zagrożenia. Obejmuje m.in. sygnały ostrzegawcze eskalacji, bezpieczne miejsca w domu, osoby, do których można się zwrócić, spakowane dokumenty, pieniądze i leki oraz ustalony sposób wezwania pomocy. Plan musi być realistyczny i dopasowany do sytuacji klienta. Warto podać telefony 800 70 2222 i 116 123, a w nagłym zagrożeniu 112.
Terapia osób po przemocy w związku zaczyna się od stabilizacji i budowania poczucia bezpieczeństwa, a dopiero potem przechodzi do pracy z traumą. Ważnymi obszarami są poczucie winy i wstydu, odbudowa poczucia własnej wartości i sprawczości oraz praca z ambiwalencją, w tym z powrotami do sprawcy. Stosuje się metody oparte na dowodach, m.in. terapię poznawczo-behawioralną ukierunkowaną na traumę. Terapeuta nie podejmuje decyzji za klienta, tylko wspiera jego własne wybory.
Pracy z osobami doświadczającymi przemocy w związku najlepiej uczyć się na materiale, który łączy interwencję kryzysową z terapią długoterminową. Szkolenie CWP „Przemoc w związku – interwencja kryzysowa i terapia osób doświadczających przemocy” omawia formy i cykl przemocy, wywiad i ocenę ryzyka, plan bezpieczeństwa, procedurę Niebieskiej Karty, współpracę z instytucjami, terapię traumy relacyjnej, sytuację dzieci-świadków oraz wtórną traumatyzację terapeuty.
Piszemy to wprost, żebyś nie musiał lub nie musiała zgadywać. Szkolenie doskonalące ma granice — poniżej te, które dotyczą tego materiału.
84 lekcje w 28 modułach. Lekcje oznaczone jako otwarte obejrzysz bez zakładania konta.
Arkusze i protokoły do wykorzystania w gabinecie. Lista informacyjna — pliki otwierają się przy lekcji, w planie Specjalista.
Nie, bo do 2028 roku nie ma czego przyznawać. System doskonalenia zawodowego psychologów opisany w art. 29 ustawy z 23 stycznia 2026 r. o zawodzie psychologa oraz samorządzie zawodowym psychologów zacznie obowiązywać wraz z trzonem ustawy 19 maja 2028 r., a doskonalenie ma być wtedy organizowane lub koordynowane przez samorząd zawodowy. Każdy, kto dziś obiecuje punkty, obiecuje coś, co nie istnieje. Wystawiamy certyfikat ukończenia szkolenia z liczbą godzin dydaktycznych i prowadzimy dziennik rozwoju zawodowego, żeby po wejściu przepisów w życie mieć udokumentowany dorobek.
Dla psychologów, psychoterapeutów, psychologów szkolnych i poradnianych, pedagogów specjalnych, doradców zawodowych, studentów psychologii oraz rodziców. Materiał dla specjalistów zakłada przygotowanie kierunkowe: nie tłumaczymy podstaw od zera i nie publikujemy treści rozwoju osobistego. Osobna część biblioteki jest napisana z myślą o rodzicach — porusza m.in. tematy związane z rozwodem i rozstaniem rodziców, które mogą pomóc chronić dziecko przed skutkami konfliktu.
To szkolenia pisane, podzielone na lekcje po kilkanaście minut, z materiałem do czytania. Wracasz do nich w dowolnym momencie i przerabiasz we własnym tempie. W przyszłości planujemy wprowadzić także wersje audio. Zajęć na żywo i superwizji grupowej nie prowadzimy.
Udział w szkoleniu i liczbę godzin dydaktycznych. Certyfikat nie nadaje uprawnień zawodowych, nie jest dokumentem żadnego towarzystwa naukowego ani zaświadczeniem oświatowym. Jest dokumentem do Twojej własnej dokumentacji rozwoju zawodowego oraz do przedstawienia pracodawcy, jeśli tego wymaga.
Imię i nazwisko wraz z tytułem zawodowym, tytuł szkolenia, liczba godzin dydaktycznych, data wystawienia, numer dokumentu oraz klauzula o zakresie, jaki certyfikat potwierdza. Dane są zamrażane w chwili wystawienia — późniejsza zmiana tytułu szkolenia nie zmienia dokumentu, który już masz.
Tak. Każdy dokument ma numer i indywidualny adres weryfikacyjny. Pracodawca albo placówka może sprawdzić jego autentyczność bez zakładania konta i bez kontaktu z nami.
Trauma, PTSD i interwencja kryzysowa
Przeprowadzisz pełną ocenę ryzyka, ustalisz poziom pilności i napiszesz z pacjentem plan bezpieczeństwa w trakcie jednej sesji.
Trauma, PTSD i interwencja kryzysowa
Rozpoznawanie wstydu traumatycznego w gabinecie i metody terapeutyczne: terapia skoncentrowana na współczuciu, praca z częściami, self-compassion
Trauma, PTSD i interwencja kryzysowa
Rozpoznawanie PTSD i CPTSD, konceptualizacja przypadku oraz strategie pracy terapeutycznej
Na pierwszej sesji z osobą w żałobie łatwo o nadmiar technik, pocieszeń i pytań. Pokazujemy, jak zbudować obecność, co ocenić, czego nie mówić i jak ustalić realistyczny kontrakt na dalszą pracę.
7 min czytaniaKlientka przychodzi z „problemami w związku”, a po kilku sesjach okazuje się, że żyje w przemocy. Pokazujemy, jak psycholog może rozpoznać przemoc, ocenić ryzyko, zbudować plan bezpieczeństwa i prowadzić terapię bez oceniania.
7 min czytaniaUczeń przychodzi i mówi, że od tygodni jest wyśmiewany w klasie i w sieci. Pokazujemy, jak psycholog szkolny może przeprowadzić interwencję krok po kroku: od pierwszej rozmowy, przez ocenę ryzyka, po pracę ze sprawcą, świadkami i całą klasą.
W abonamencie
7 dni za darmo