NowośćTerapia par, rodzin i seksuologia
Terapeuta środowiskowy dzieci i młodzieży — pierwszy rok pracy
Wizyta domowa, ocena ryzyka w terenie i współpraca z MOPS, kuratorem i szkołą — od pierwszego kontaktu po zamknięcie sprawy.
Dziecko w konflikcie lojalnościowym, plan opieki i granica między pomocą a opiniowaniem.

Rozwód rodziców nie jest sam w sobie czynnikiem determinującym trudności dziecka — determinuje je natężenie i długość konfliktu między rodzicami oraz stopień, w jakim dziecko zostaje w niego wciągnięte.
Szkolenie pokazuje, jak pracować z rodziną w trakcie rozstania: jak prowadzić konsultacje rodzicielskie skoncentrowane na dziecku, jak reagować na próby wykorzystania psychologa jako świadka i jak wspierać dziecko, które próbuje być lojalne wobec obojga rodziców jednocześnie.
Osobny moduł poświęcamy granicy ról: psycholog prowadzący dziecko nie jest biegłym, a wydanie zaświadczenia na potrzeby sprawy sądowej wymaga świadomości konsekwencji dla relacji terapeutycznej.
Szkolenie o pracy terapeutycznej z rodziną w kryzysie rozstania i rozwodu, dla psychologów i terapeutów rodzinnych. Szkolenie dostępne online, z certyfikatem do dokumentacji rozwoju zawodowego.
Piszemy to wprost, żebyś nie musiał lub nie musiała zgadywać. Szkolenie doskonalące ma granice — poniżej te, które dotyczą tego materiału.
71 lekcji w 15 modułach. Lekcje oznaczone jako otwarte obejrzysz bez zakładania konta.
Arkusze i protokoły do wykorzystania w gabinecie. Lista informacyjna: pliki otwierają się przy lekcji, w planie Specjalista.
Sam rozwód nie przesądza o trudnościach dziecka, znacznie większe znaczenie ma natężenie i długość konfliktu między rodzicami oraz to, czy dziecko zostaje w niego wciągnięte. Dzieci zwykle lepiej radzą sobie, gdy rodzice potrafią ograniczyć spór w ich obecności, utrzymać przewidywalny rytm opieki i wspierać relację dziecka z drugim rodzicem. Przejściowe reakcje, takie jak smutek, złość, regres czy problemy ze snem, są częste. Niepokoi utrzymujące się wycofanie, lęk, agresja lub spadek funkcjonowania w szkole.
Konflikt lojalnościowy to sytuacja, w której dziecko czuje, że okazanie miłości jednemu rodzicowi rani drugiego, i próbuje być lojalne wobec obojga jednocześnie. Może mówić każdemu z rodziców to, co ten chce usłyszeć, ukrywać radość po kontakcie, odmawiać wyjazdów lub zgłaszać dolegliwości somatyczne przed zmianą domu. Nasila się, gdy rodzice krytykują się przy dziecku, wypytują je lub czynią posłańcem. Pomaga jasny komunikat od obojga rodziców, że dziecko ma prawo kochać każdego z nich.
Najlepiej, gdy o rozstaniu mówią dziecku oboje rodzice razem, spokojnie i w sposób dopasowany do jego wieku. Warto podkreślić, że to decyzja dorosłych, że dziecko nie jest jej przyczyną i że oboje rodzice nadal będą je kochać i się nim opiekować. Dziecko potrzebuje konkretnych informacji o tym, co się zmieni w jego codzienności, gdzie będzie mieszkać i kiedy będzie widywać każdego z rodziców. Nie przekazuje się mu szczegółów konfliktu ani obwiniania drugiej strony.
Odmowę kontaktu trzeba najpierw zrozumieć, bo może mieć różne przyczyny: realne trudne doświadczenia, przemoc, lęk, konflikt lojalnościowy, rozwojową potrzebę dystansu u nastolatka albo wpływ drugiego rodzica. Nie należy od razu przypisywać sytuacji alienacji rodzicielskiej ani bagatelizować obaw dziecka. Psycholog rozmawia z dzieckiem i oboma rodzicami, bada kontekst i szuka bezpiecznej formy odbudowy relacji. Jeśli pojawia się podejrzenie przemocy, bezpieczeństwo dziecka ma pierwszeństwo, a pomocne są numery 800 70 2222 i 116 111.
Psycholog prowadzący dziecko nie jest biegłym i nie powinien sporządzać opinii o tym, z którym rodzicem dziecko powinno mieszkać. Może, jeśli to uzasadnione, wydać zaświadczenie o fakcie i zakresie pomocy, ale każde takie działanie wpływa na relację terapeutyczną i zaufanie drugiego rodzica. Rodzice często próbują wykorzystać psychologa jako świadka w sporze. Dlatego warto od początku ustalić w kontrakcie, jakie dokumenty psycholog wydaje, a jakie nie, i odsyłać sprawy opiniodawcze do biegłych lub OZSS.
Rodzicielstwo równoległe to model, w którym rozwiedzeni rodzice o wysokim poziomie konfliktu ograniczają bezpośredni kontakt do minimum i każdy z nich wychowuje dziecko we własnym domu według uzgodnionych podstawowych zasad. Komunikacja odbywa się rzeczowo, najczęściej pisemnie, i dotyczy tylko spraw dziecka. Jest alternatywą dla współpracy rodzicielskiej, gdy ta regularnie kończy się kłótniami. Chroni dziecko przed udziałem w sporze i często jest etapem przejściowym, zanim napięcie opadnie.
Dobry plan opieki uwzględnia wiek i potrzeby dziecka, jego więzi z oboma rodzicami, odległość między domami, szkołę i realne możliwości rodziców. Młodsze dzieci zwykle potrzebują częstszych, krótszych kontaktów, a starsze więcej elastyczności i udziału w ustaleniach. Warto spisać zasady dotyczące przekazywania dziecka, świąt, wakacji, komunikacji i sposobu rozwiązywania sporów. Plan powinien być wykonalny na co dzień, a nie tylko sprawiedliwy dla dorosłych, i można go zmieniać wraz z rozwojem dziecka.
Pracy z rodziną w rozstaniu warto uczyć się z uwzględnieniem zarówno wsparcia dziecka, jak i granic roli psychologa. Szkolenie CWP „Rozstanie i rozwód: praca z rodziną w kryzysie” omawia konsultacje rodzicielskie skoncentrowane na dziecku, konflikt lojalnościowy, rozmowę z dzieckiem o rozstaniu, plan opieki, rodzicielstwo równoległe, odmowę kontaktu i ostrożność wobec pojęcia alienacji rodzicielskiej, a także przemoc w rodzinie, współpracę z mediatorem i granicę między pomocą a opiniowaniem.
Najbardziej użytecznym wskaźnikiem nie jest poprawa relacji między rodzicami, tylko to, jak często dziecko jest świadkiem lub uczestnikiem ich konfliktu. Warto policzyć takie sytuacje na początku pracy i porównywać je co miesiąc: kłótnie przy dziecku, rozmowy o sprawach spornych przy przekazaniu, przekazywanie wiadomości przez dziecko, wypytywanie o drugi dom. Każde z rodziców ocenia przy tym własne zachowania, a nie zachowania drugiej strony. Uzupełnieniem są obserwacje funkcjonowania dziecka w obu domach i w szkole.
Może, ale tylko za pisemną zgodą osoby, której informacje dotyczą, i w zakresie tej zgody. Przekazuje wtedy informacje o dziecku istotne dla ustaleń, na przykład o rytmie dnia, potrzebach zdrowotnych czy reakcjach na zmiany, a nie oceny rodziców. Nie rekomenduje podziału opieki, nie uczestniczy w negocjacjach jako ekspert jednej strony i nie udostępnia notatek z sesji. Każdy taki kontakt warto odnotować w dokumentacji.
Dla psychologów, psychoterapeutów, psychologów szkolnych i poradnianych, pedagogów specjalnych, doradców zawodowych, studentów psychologii oraz rodziców. Materiał dla specjalistów zakłada przygotowanie kierunkowe: nie tłumaczymy podstaw od zera i nie publikujemy treści rozwoju osobistego. Osobna część biblioteki jest napisana z myślą o rodzicach — porusza m.in. tematy związane z rozwodem i rozstaniem rodziców, które mogą pomóc chronić dziecko przed skutkami konfliktu.
Nie. Certyfikaty są dostępne wyłącznie w płatnym planie (Student, Rodzic, Specjalista albo plan dla placówek). Nie obejmuje ich bezpłatny okres próbny ani darmowe konto. W okresie próbnym możesz uczyć się i kończyć szkolenia, postęp się zapisuje, a certyfikat z każdego ukończonego szkolenia pobierzesz od razu po pierwszej płatności, ze strony szkolenia w strefie kursanta.
Nie, bo do 2028 roku nie ma czego przyznawać. System doskonalenia zawodowego psychologów opisany w art. 29 ustawy z 23 stycznia 2026 r. o zawodzie psychologa oraz samorządzie zawodowym psychologów zacznie obowiązywać wraz z trzonem ustawy 19 maja 2028 r., a doskonalenie ma być wtedy organizowane lub koordynowane przez samorząd zawodowy. Każdy, kto dziś obiecuje punkty, obiecuje coś, co nie istnieje. Wystawiamy certyfikat ukończenia szkolenia z liczbą godzin dydaktycznych i prowadzimy dziennik rozwoju zawodowego, żeby po wejściu przepisów w życie mieć udokumentowany dorobek.
To szkolenia pisane, podzielone na lekcje po kilkanaście minut, z materiałem do czytania. Wracasz do nich w dowolnym momencie i przerabiasz we własnym tempie. W przyszłości planujemy wprowadzić także wersje audio. Zajęć na żywo i superwizji grupowej nie prowadzimy.
Udział w szkoleniu i liczbę godzin dydaktycznych. Certyfikat nie nadaje uprawnień zawodowych, nie jest dokumentem żadnego towarzystwa naukowego ani zaświadczeniem oświatowym. Jest dokumentem do Twojej własnej dokumentacji rozwoju zawodowego oraz do przedstawienia pracodawcy, jeśli tego wymaga.
Tak. Dział Pedagog i psycholog szkolny zbiera szkolenia do pracy w szkole i przedszkolu: uczeń z ADHD i w spektrum autyzmu, agresja i trudne zachowania, uczeń w kryzysie, WOPFU i IPET, trudna rozmowa z rodzicem, ochrona małoletnich, program wychowawczo-profilaktyczny. Znajdziesz go na stronie głównej, w menu jako Pedagog szkolny i pod adresem cwp.edu.pl/kategorie/pedagog-i-psycholog-szkolny. Szkolenia są w planie Specjalista. Na blogu jest osobna zakładka Pedagog szkolny z tekstami do pracy z uczniem i klasą.
NowośćTerapia par, rodzin i seksuologia
Wizyta domowa, ocena ryzyka w terenie i współpraca z MOPS, kuratorem i szkołą — od pierwszego kontaktu po zamknięcie sprawy.
NowośćTerapia par, rodzin i seksuologia
Warsztat dla psychologów i psychoterapeutów pracujących z parami: jak zakwalifikować parę, rozpoznać i zdeeskalować cykl negatywny, prowadzić inscenizacje, przeprowadzić parę przez zaangażowanie partnera wycofującego się i złagodzenie partnera dążącego, naprawiać rany przywiązaniowe i utrwalić zmianę.

Terapia par, rodzin i seksuologia
Pytania, których nie zadajemy z zakłopotania — i granica między wsparciem a kompetencją seksuologa.
Pracoholizm z perspektywy gabinetu: jak rozpoznać uzależnienie od pracy, odróżnić je od wypalenia, depresji, hipomanii i ADHD, rozmawiać z klientem, który nie widzi problemu, i pracować z rodziną.
11 min czytaniaTiki u dzieci z perspektywy gabinetu: przeczucie tiku, diagnoza zespołu Tourette'a, czerwone flagi do lekarza, różnicowanie z natręctwami, terapia CBIT, szkoła i tiki czynnościowe u nastolatków.
11 min czytaniaZaburzenia snu u dzieci i nastolatków z perspektywy gabinetu: czerwone flagi, wywiad, dzienniczek snu, lęki nocne a koszmary, terapia behawioralna bezsenności i plan pracy z rodziną.