NowośćTerapia par, rodzin i seksuologia
Terapeuta środowiskowy dzieci i młodzieży — pierwszy rok pracy
Wizyta domowa, ocena ryzyka w terenie i współpraca z MOPS, kuratorem i szkołą — od pierwszego kontaktu po zamknięcie sprawy.
Jak prowadzić pierwsze sesje, żeby para wróciła — i jak nie zostać sędzią w cudzym sporze.

Praca z parą różni się od pracy indywidualnej w jednym zasadniczym punkcie: pacjentem jest relacja, a w gabinecie siedzą dwie osoby, z których każda przyszła z własną wersją historii i własnym oczekiwaniem wobec psychologa.
Szkolenie porządkuje pierwsze trzy sesje: kontrakt (w tym zasadę dotyczącą tajemnic i kontaktów indywidualnych), konsultację diagnostyczną pary oraz przeformułowanie zgłoszenia z „napraw jego" na wzorzec, który podtrzymują oboje.
Trzon merytoryczny to praca z cyklem eskalacji: rozpoznanie sekwencji krytyka–wycofanie, przerywanie jej w sesji, praca z pobudzeniem fizjologicznym oraz odbudowa rozmów, które para porzuciła, bo za każdym razem kończyły się tak samo.
Szkolenie z terapii par dla psychologów i terapeutów: kontrakt, praca z konfliktem i cyklem eskalacji. Szkolenie dostępne online, z certyfikatem do dokumentacji rozwoju zawodowego.
Piszemy to wprost, żebyś nie musiał lub nie musiała zgadywać. Szkolenie doskonalące ma granice — poniżej te, które dotyczą tego materiału.
94 lekcje w 24 modułach. Lekcje oznaczone jako otwarte obejrzysz bez zakładania konta.
Arkusze i protokoły do wykorzystania w gabinecie. Lista informacyjna: pliki otwierają się przy lekcji, w planach Student i Specjalista.
Terapia par to praca, w której pacjentem jest relacja, a nie jedna z osób. Zwykle zaczyna się od konsultacji trwającej kilka spotkań, obejmującej wspólne sesje i czasem rozmowy indywidualne, poznanie historii związku i ustalenie celów. Potem terapeuta pomaga parze zauważyć powtarzający się wzorzec konfliktu, przerwać eskalację i odbudować rozmowy o trudnych tematach. Terapeuta nie rozstrzyga, kto ma rację, i nie staje po żadnej stronie. Celem może być poprawa relacji albo świadoma decyzja o rozstaniu.
Cykl eskalacji to powtarzająca się sekwencja reakcji partnerów, która prowadzi do coraz ostrzejszego konfliktu. Najczęstsza jest dynamika krytyka–wycofanie: jeden partner goni, domaga się rozmowy i krytykuje, a drugi wycofuje się, milknie lub wychodzi, co nasila pogoń. Każda strona reaguje na zachowanie drugiej, a obie czują się zranione i niezrozumiane. W terapii przeformułowuje się problem z „winy jednej osoby” na wzorzec, który podtrzymują oboje i który mogą razem zmienić.
Gdy emocje biorą górę, najlepiej zrobić uzgodnioną przerwę, zanim padną słowa, których potem trudno cofnąć. Przy silnym pobudzeniu fizjologicznym, czyli przyspieszonym tętnie, napięciu i „zalaniu” emocjami, rozmowa przestaje być konstruktywna. Pomaga wcześniejsze ustalenie z partnerem sygnału przerwy, jej długości i obietnicy powrotu do tematu, tak aby przerwa nie była ucieczką. W czasie przerwy warto się uspokoić, a nie przygotowywać kolejne argumenty.
Terapia par nie jest wskazana, gdy w związku występuje przemoc, zwłaszcza fizyczna, seksualna lub silna kontrola, bo wspólne sesje mogą narażać osobę doznającą przemocy. Trudna bywa też przy nieleczonym uzależnieniu, ostrym kryzysie psychicznym jednego z partnerów lub trwającym romansie, o którym drugi partner nie wie. Wtedy zwykle zaczyna się od pomocy indywidualnej. Dlatego przesiew w kierunku przemocy przeprowadza się na początku, także w rozmowach indywidualnych. Wsparcie oferuje linia 800 70 2222, a w zagrożeniu 112.
Zasadę dotyczącą tajemnic ustala się w kontrakcie na pierwszej sesji, zanim pojawi się problem. Wielu terapeutów par przyjmuje, że nie przechowuje tajemnic jednego partnera przed drugim, jeśli mają one znaczenie dla terapii, na przykład trwającego romansu. Inni stosują zasadę, że informacje z rozmów indywidualnych pozostają poufne, ale terapeuta może odmówić dalszej pracy, gdy tajemnica uniemożliwia rzetelną terapię. Ważne, by oboje partnerzy znali i zaakceptowali zasadę, a terapeuta konsekwentnie jej przestrzegał.
Wiele par odbudowuje związek po zdradzie, ale wymaga to czasu, zaangażowania obu stron i zwykle przejścia przez kilka etapów. Najpierw jest faza kryzysu, w której dominują szok, złość i potrzeba zrozumienia, co się stało. Potem przychodzi czas na zrozumienie kontekstu relacji i odpowiedzialność osoby, która zdradziła. Na końcu partnerzy budują nową wersję związku. Odbudowa zaufania nie oznacza wymuszonego wybaczenia, a terapia może też prowadzić do świadomej decyzji o rozstaniu.
Terapeuta par unika roli sędziego, gdy traktuje relację jako pacjenta i skupia się na wzorcu interakcji, a nie na ustalaniu, kto ma rację. Pomaga zadawanie pytań cyrkularnych, odzwierciedlanie perspektywy obu stron i zauważanie emocji pod zarzutami, na przykład lęku przed utratą bliskości pod krytyką. Warto uważać na własne sympatie i koalicje, np. z partnerem bardziej elokwentnym. Wyjątkiem jest przemoc: tu terapeuta nie zachowuje neutralności wobec zachowań krzywdzących. Uwikłania dobrze omawiać na superwizji.
Prowadzenia terapii par warto uczyć się na konkretnej strukturze pierwszych sesji i pracy z wzorcem konfliktu, a potem pod superwizją. Szkolenie CWP „Terapia par: kontrakt, konflikt i cykl eskalacji” omawia kontrakt z parą i zasadę dotyczącą tajemnic, konsultację diagnostyczną, przesiew w kierunku przemocy, rozpoznawanie i przerywanie cyklu eskalacji, przeformułowanie zgłoszenia na wzorzec relacyjny, pracę po zdradzie i zakończenie terapii. Zawiera też narzędzia, takie jak mapa cyklu eskalacji i szablon kontraktu.
Dla psychologów, psychoterapeutów, psychologów szkolnych i poradnianych, pedagogów specjalnych, doradców zawodowych, studentów psychologii oraz rodziców. Materiał dla specjalistów zakłada przygotowanie kierunkowe: nie tłumaczymy podstaw od zera i nie publikujemy treści rozwoju osobistego. Osobna część biblioteki jest napisana z myślą o rodzicach — porusza m.in. tematy związane z rozwodem i rozstaniem rodziców, które mogą pomóc chronić dziecko przed skutkami konfliktu.
Nie. Certyfikaty są dostępne wyłącznie w płatnym planie (Student, Rodzic, Specjalista albo plan dla placówek). Nie obejmuje ich bezpłatny okres próbny ani darmowe konto. W okresie próbnym możesz uczyć się i kończyć szkolenia, postęp się zapisuje, a certyfikat z każdego ukończonego szkolenia pobierzesz od razu po pierwszej płatności, ze strony szkolenia w strefie kursanta.
Nie, bo do 2028 roku nie ma czego przyznawać. System doskonalenia zawodowego psychologów opisany w art. 29 ustawy z 23 stycznia 2026 r. o zawodzie psychologa oraz samorządzie zawodowym psychologów zacznie obowiązywać wraz z trzonem ustawy 19 maja 2028 r., a doskonalenie ma być wtedy organizowane lub koordynowane przez samorząd zawodowy. Każdy, kto dziś obiecuje punkty, obiecuje coś, co nie istnieje. Wystawiamy certyfikat ukończenia szkolenia z liczbą godzin dydaktycznych i prowadzimy dziennik rozwoju zawodowego, żeby po wejściu przepisów w życie mieć udokumentowany dorobek.
To szkolenia pisane, podzielone na lekcje po kilkanaście minut, z materiałem do czytania. Wracasz do nich w dowolnym momencie i przerabiasz we własnym tempie. W przyszłości planujemy wprowadzić także wersje audio. Zajęć na żywo i superwizji grupowej nie prowadzimy.
Udział w szkoleniu i liczbę godzin dydaktycznych. Certyfikat nie nadaje uprawnień zawodowych, nie jest dokumentem żadnego towarzystwa naukowego ani zaświadczeniem oświatowym. Jest dokumentem do Twojej własnej dokumentacji rozwoju zawodowego oraz do przedstawienia pracodawcy, jeśli tego wymaga.
Tak. Dział Pedagog i psycholog szkolny zbiera szkolenia do pracy w szkole i przedszkolu: uczeń z ADHD i w spektrum autyzmu, agresja i trudne zachowania, uczeń w kryzysie, WOPFU i IPET, trudna rozmowa z rodzicem, ochrona małoletnich, program wychowawczo-profilaktyczny. Znajdziesz go na stronie głównej, w menu jako Pedagog szkolny i pod adresem cwp.edu.pl/kategorie/pedagog-i-psycholog-szkolny. Szkolenia są w planie Specjalista. Na blogu jest osobna zakładka Pedagog szkolny z tekstami do pracy z uczniem i klasą.
NowośćTerapia par, rodzin i seksuologia
Wizyta domowa, ocena ryzyka w terenie i współpraca z MOPS, kuratorem i szkołą — od pierwszego kontaktu po zamknięcie sprawy.
NowośćTerapia par, rodzin i seksuologia
Warsztat dla psychologów i psychoterapeutów pracujących z parami: jak zakwalifikować parę, rozpoznać i zdeeskalować cykl negatywny, prowadzić inscenizacje, przeprowadzić parę przez zaangażowanie partnera wycofującego się i złagodzenie partnera dążącego, naprawiać rany przywiązaniowe i utrwalić zmianę.

Terapia par, rodzin i seksuologia
Dziecko w konflikcie lojalnościowym, plan opieki i granica między pomocą a opiniowaniem.
Pracoholizm z perspektywy gabinetu: jak rozpoznać uzależnienie od pracy, odróżnić je od wypalenia, depresji, hipomanii i ADHD, rozmawiać z klientem, który nie widzi problemu, i pracować z rodziną.
11 min czytaniaTiki u dzieci z perspektywy gabinetu: przeczucie tiku, diagnoza zespołu Tourette'a, czerwone flagi do lekarza, różnicowanie z natręctwami, terapia CBIT, szkoła i tiki czynnościowe u nastolatków.
11 min czytaniaZaburzenia snu u dzieci i nastolatków z perspektywy gabinetu: czerwone flagi, wywiad, dzienniczek snu, lęki nocne a koszmary, terapia behawioralna bezsenności i plan pracy z rodziną.