Trening Umiejętności Społecznych (TUS) — prowadzenie zajęć krok po kroku, z gotowymi ćwiczeniami

TUS jest wskazany dla dzieci i nastolatków, którym trudno nawiązywać i utrzymywać relacje z rówieśnikami, na przykład w spektrum autyzmu, z ADHD, z lękiem społecznym czy trudnościami w regulacji emocji. Sprawdza się też u dzieci nieśmiałych i wycofanych. Nie wystarczy natomiast wtedy, gdy trudności społeczne wynikają z traumy, depresji, przemocy w rodzinie lub poważnych zaburzeń zachowania. Wtedy potrzebna jest diagnoza i terapia, a trening może być jedynie uzupełnieniem.

TUS uczy konkretnych umiejętności, socjoterapia koryguje doświadczenia społeczne, a psychoterapia grupowa pracuje nad problemami emocjonalnymi i relacyjnymi w głębszym procesie. Na zajęciach TUS prowadzący pokazuje zachowanie, uczestnicy je ćwiczą i dostają informację zwrotną, podobnie jak przy nauce innej umiejętności. Socjoterapia wykorzystuje grupę do przepracowania trudnych przeżyć i zmiany przekonań o sobie. Wybór formy zależy od tego, czy dziecku brakuje umiejętności, czy przeszkadzają mu emocje i doświadczenia.

Typowe zajęcia TUS mają stałą strukturę: powitanie, część główna z ćwiczeniem nowej umiejętności i zakończenie. Na początku jest rundka i przypomnienie zasad, potem prowadzący omawia umiejętność, modeluje ją i dzieci ćwiczą w scenkach lub grach. Na końcu jest podsumowanie, informacja zwrotna i zadanie do przećwiczenia w domu. Przewidywalny schemat obniża napięcie uczestników, szczególnie dzieci w spektrum autyzmu, a jednocześnie zostawia miejsce na elastyczność, gdy grupa potrzebuje zmiany planu.

Najczęściej grupa TUS liczy od 4 do 8 uczestników, a przy młodszych dzieciach lub większych trudnościach mniej. Mała grupa pozwala każdemu dziecku faktycznie przećwiczyć umiejętność i dostać informację zwrotną, a jednocześnie daje materiał do interakcji. Przy doborze liczy się nie tylko liczba, ale też podobny wiek, poziom funkcjonowania i dynamika: jedno dziecko z nasilonymi zachowaniami trudnymi może zdominować całą grupę. Zwykle zajęcia odbywają się raz w tygodniu, w cyklu kilku miesięcy.

Dzieci w spektrum autyzmu i z ADHD potrzebują dostosowania tempa, formy i długości ćwiczeń. W spektrum pomagają wizualne harmonogramy, karty z instrukcjami, ograniczenie bodźców i jasne, dosłowne komunikaty, a także świadoma praca nad przenoszeniem umiejętności poza salę. Przy ADHD lepiej działają krótkie ćwiczenia, przerwy ruchowe, częste i natychmiastowe wzmocnienia oraz miejsce dla energii w strukturze zajęć. W obu przypadkach warto unikać wymuszania kontaktu wzrokowego i ocen przed grupą.

Efekty TUS sprawdza się, porównując funkcjonowanie dziecka przed cyklem i po nim oraz zbierając informacje z kilku źródeł. Pomagają narzędzia przesiewowe do oceny kompetencji społecznych, obserwacja podczas zajęć, informacje od rodziców i nauczycieli oraz indywidualne cele dla każdego uczestnika. Najważniejsze jest przenoszenie umiejętności poza salę, czyli to, czy dziecko używa ich w szkole i w domu. Dlatego tak ważne są zadania domowe i spotkania ewaluacyjne z rodzicami.

Prowadzenia TUS najlepiej uczyć się połączeniem wiedzy o strukturze zajęć z gotowymi ćwiczeniami i własną praktyką. Szkolenie CWP „Trening Umiejętności Społecznych (TUS)” prowadzi przez cały cykl pracy grupy: diagnozę i dobór uczestników, kontrakt i strukturę sesji, kolejne umiejętności z konkretnymi ćwiczeniami, modyfikacje dla dzieci w spektrum autyzmu i z ADHD, włączanie rodziców oraz ewaluację postępów. Jest przeznaczone dla psychologów, pedagogów i terapeutów pracujących z dziećmi i młodzieżą.

Nie, bo do 2028 roku nie ma czego przyznawać. System doskonalenia zawodowego psychologów opisany w art. 29 ustawy z 23 stycznia 2026 r. o zawodzie psychologa oraz samorządzie zawodowym psychologów zacznie obowiązywać wraz z trzonem ustawy 19 maja 2028 r., a doskonalenie ma być wtedy organizowane lub koordynowane przez samorząd zawodowy. Każdy, kto dziś obiecuje punkty, obiecuje coś, co nie istnieje. Wystawiamy certyfikat ukończenia szkolenia z liczbą godzin dydaktycznych i prowadzimy dziennik rozwoju zawodowego, żeby po wejściu przepisów w życie mieć udokumentowany dorobek.

Dla psychologów, psychoterapeutów, psychologów szkolnych i poradnianych, pedagogów specjalnych, doradców zawodowych, studentów psychologii oraz rodziców. Materiał dla specjalistów zakłada przygotowanie kierunkowe: nie tłumaczymy podstaw od zera i nie publikujemy treści rozwoju osobistego. Osobna część biblioteki jest napisana z myślą o rodzicach — porusza m.in. tematy związane z rozwodem i rozstaniem rodziców, które mogą pomóc chronić dziecko przed skutkami konfliktu.

To szkolenia pisane, podzielone na lekcje po kilkanaście minut, z materiałem do czytania. Wracasz do nich w dowolnym momencie i przerabiasz we własnym tempie. W przyszłości planujemy wprowadzić także wersje audio. Zajęć na żywo i superwizji grupowej nie prowadzimy.

Udział w szkoleniu i liczbę godzin dydaktycznych. Certyfikat nie nadaje uprawnień zawodowych, nie jest dokumentem żadnego towarzystwa naukowego ani zaświadczeniem oświatowym. Jest dokumentem do Twojej własnej dokumentacji rozwoju zawodowego oraz do przedstawienia pracodawcy, jeśli tego wymaga.

Imię i nazwisko wraz z tytułem zawodowym, tytuł szkolenia, liczba godzin dydaktycznych, data wystawienia, numer dokumentu oraz klauzula o zakresie, jaki certyfikat potwierdza. Dane są zamrażane w chwili wystawienia — późniejsza zmiana tytułu szkolenia nie zmienia dokumentu, który już masz.

Tak. Każdy dokument ma numer i indywidualny adres weryfikacyjny. Pracodawca albo placówka może sprawdzić jego autentyczność bez zakładania konta i bez kontaktu z nami.