PopularnyDzieci i młodzież: ADHD, autyzm, neuroróżnorodność
ADHD u dzieci i nastolatków – diagnoza różnicowa i wsparcie
Od wywiadu i skal przesiewowych po realny plan współpracy z rodzicem i szkołą.
Od doboru grupy po ewaluację postępów — pełny warsztat prowadzenia TUS, z ćwiczeniami gotowymi do przeprowadzenia na zajęciach.

Kurs prowadzi przez cały cykl pracy grupy TUS: diagnozę i dobór uczestników, strukturę zajęć i zasady grupy, a następnie kolejne umiejętności społeczne — nawiązywanie kontaktu, odczytywanie emocji, prowadzenie rozmowy, radzenie sobie z odmową i konfliktem, pracę zespołową i regulację emocji — każdą z konkretnym ćwiczeniem do przeprowadzenia na sesji. Osobne moduły dotyczą modyfikacji dla dzieci ze spektrum autyzmu i z ADHD, włączania rodziców oraz ewaluacji postępów grupy.
Szkolenie z prowadzenia TUS (treningu umiejętności społecznych) online dla psychologów, pedagogów i nauczycieli — z gotowymi scenariuszami zajęć. Szkolenie dostępne online, z certyfikatem do dokumentacji rozwoju zawodowego.
Każdy moduł kończy się quizem z kluczem odpowiedzi i uzasadnieniem. Ostatni moduł zawiera gotowy scenariusz zajęć minuta po minucie z arkuszem planu sesji, przykładowy plan cyklu 12 spotkań, adaptacje dla nastolatków i przedszkolaków, różnicowanie przyczyn braku postępów, dwa studia przypadku oraz zasady zgody, poufności w grupie i superwizji.
Piszemy to wprost, żebyś nie musiał lub nie musiała zgadywać. Szkolenie doskonalące ma granice — poniżej te, które dotyczą tego materiału.
81 lekcji w 19 modułach. Lekcje oznaczone jako otwarte obejrzysz bez zakładania konta.
Arkusze i protokoły do wykorzystania w gabinecie. Lista informacyjna: pliki otwierają się przy lekcji, w planie Specjalista.
Trening Umiejętności Społecznych to ustrukturyzowana forma zajęć grupowych, w której dzieci i młodzież ćwiczą konkretne umiejętności potrzebne w relacjach z innymi. Należą do nich nawiązywanie kontaktu, odczytywanie emocji, prowadzenie rozmowy, radzenie sobie z odmową, rozwiązywanie konfliktów i współpraca w grupie. Zajęcia mają stały schemat, a każda umiejętność jest modelowana, ćwiczona w scenkach i wzmacniana. TUS jest oddziaływaniem edukacyjno-treningowym, a nie psychoterapią.
TUS jest wskazany dla dzieci i nastolatków, którym trudno nawiązywać i utrzymywać relacje z rówieśnikami, na przykład w spektrum autyzmu, z ADHD, z lękiem społecznym czy trudnościami w regulacji emocji. Sprawdza się też u dzieci nieśmiałych i wycofanych. Nie wystarczy natomiast wtedy, gdy trudności społeczne wynikają z traumy, depresji, przemocy w rodzinie lub poważnych zaburzeń zachowania. Wtedy potrzebna jest diagnoza i terapia, a trening może być jedynie uzupełnieniem.
TUS uczy konkretnych umiejętności, socjoterapia koryguje doświadczenia społeczne, a psychoterapia grupowa pracuje nad problemami emocjonalnymi i relacyjnymi w głębszym procesie. Na zajęciach TUS prowadzący pokazuje zachowanie, uczestnicy je ćwiczą i dostają informację zwrotną, podobnie jak przy nauce innej umiejętności. Socjoterapia wykorzystuje grupę do przepracowania trudnych przeżyć i zmiany przekonań o sobie. Wybór formy zależy od tego, czy dziecku brakuje umiejętności, czy przeszkadzają mu emocje i doświadczenia.
Typowe zajęcia TUS mają stałą strukturę: powitanie, część główna z ćwiczeniem nowej umiejętności i zakończenie. Na początku jest rundka i przypomnienie zasad, potem prowadzący omawia umiejętność, modeluje ją i dzieci ćwiczą w scenkach lub grach. Na końcu jest podsumowanie, informacja zwrotna i zadanie do przećwiczenia w domu. Przewidywalny schemat obniża napięcie uczestników, szczególnie dzieci w spektrum autyzmu, a jednocześnie zostawia miejsce na elastyczność, gdy grupa potrzebuje zmiany planu.
Najczęściej grupa TUS liczy od 4 do 8 uczestników, a przy młodszych dzieciach lub większych trudnościach mniej. Mała grupa pozwala każdemu dziecku faktycznie przećwiczyć umiejętność i dostać informację zwrotną, a jednocześnie daje materiał do interakcji. Przy doborze liczy się nie tylko liczba, ale też podobny wiek, poziom funkcjonowania i dynamika: jedno dziecko z nasilonymi zachowaniami trudnymi może zdominować całą grupę. Zwykle zajęcia odbywają się raz w tygodniu, w cyklu kilku miesięcy.
Dzieci w spektrum autyzmu i z ADHD potrzebują dostosowania tempa, formy i długości ćwiczeń. W spektrum pomagają wizualne harmonogramy, karty z instrukcjami, ograniczenie bodźców i jasne, dosłowne komunikaty, a także świadoma praca nad przenoszeniem umiejętności poza salę. Przy ADHD lepiej działają krótkie ćwiczenia, przerwy ruchowe, częste i natychmiastowe wzmocnienia oraz miejsce dla energii w strukturze zajęć. W obu przypadkach warto unikać wymuszania kontaktu wzrokowego i ocen przed grupą.
Efekty TUS sprawdza się, porównując funkcjonowanie dziecka przed cyklem i po nim oraz zbierając informacje z kilku źródeł. Pomagają narzędzia przesiewowe do oceny kompetencji społecznych, obserwacja podczas zajęć, informacje od rodziców i nauczycieli oraz indywidualne cele dla każdego uczestnika. Najważniejsze jest przenoszenie umiejętności poza salę, czyli to, czy dziecko używa ich w szkole i w domu. Dlatego tak ważne są zadania domowe i spotkania ewaluacyjne z rodzicami.
Prowadzenia TUS najlepiej uczyć się połączeniem wiedzy o strukturze zajęć z gotowymi ćwiczeniami i własną praktyką. Szkolenie CWP „Trening Umiejętności Społecznych (TUS)” prowadzi przez cały cykl pracy grupy: diagnozę i dobór uczestników, kontrakt i strukturę sesji, kolejne umiejętności z konkretnymi ćwiczeniami, modyfikacje dla dzieci w spektrum autyzmu i z ADHD, włączanie rodziców oraz ewaluację postępów. Jest przeznaczone dla psychologów, pedagogów i terapeutów pracujących z dziećmi i młodzieżą.
Kroki umiejętności są podobne, ale zmienia się forma. Z nastolatkami cele ustala się razem z uczestnikami, tematy pochodzą z ich życia, także z komunikatorów i mediów społecznościowych, a odgrywanie ról przedstawia się jako próbę przed realną sytuacją. Duże znaczenie mają informacja zwrotna od rówieśników i jasne zasady poufności. Z przedszkolakami zajęcia są krótsze, grupa mniejsza, a umiejętności uczy się przez zabawę, pacynki, piosenki i krótkie historyjki społeczne, z większym udziałem rodzica w przenoszeniu umiejętności do domu.
Najpierw warto ustalić, jakiego rodzaju trudność ma dziecko. Jeśli nie zna umiejętności, pomaga klasyczny trening. Jeśli wykonuje ją na sali, ale nie w szkole i w domu, trzeba sprawdzić motywację, lęk, reakcje otoczenia i pozycję dziecka w klasie. Brak postępów może też wynikać z przyczyn spoza zakresu TUS, takich jak lęk społeczny, mutyzm wybiórczy, trudności językowe, obniżony nastrój czy sytuacja rodzinna. Wtedy potrzebna jest konsultacja i inna forma pomocy, a nie kolejny cykl treningu.
Dla psychologów, psychoterapeutów, psychologów szkolnych i poradnianych, pedagogów specjalnych, doradców zawodowych, studentów psychologii oraz rodziców. Materiał dla specjalistów zakłada przygotowanie kierunkowe: nie tłumaczymy podstaw od zera i nie publikujemy treści rozwoju osobistego. Osobna część biblioteki jest napisana z myślą o rodzicach — porusza m.in. tematy związane z rozwodem i rozstaniem rodziców, które mogą pomóc chronić dziecko przed skutkami konfliktu.
Nie. Certyfikaty są dostępne wyłącznie w płatnym planie (Student, Rodzic, Specjalista albo plan dla placówek). Nie obejmuje ich bezpłatny okres próbny ani darmowe konto. W okresie próbnym możesz uczyć się i kończyć szkolenia, postęp się zapisuje, a certyfikat z każdego ukończonego szkolenia pobierzesz od razu po pierwszej płatności, ze strony szkolenia w strefie kursanta.
Nie, bo do 2028 roku nie ma czego przyznawać. System doskonalenia zawodowego psychologów opisany w art. 29 ustawy z 23 stycznia 2026 r. o zawodzie psychologa oraz samorządzie zawodowym psychologów zacznie obowiązywać wraz z trzonem ustawy 19 maja 2028 r., a doskonalenie ma być wtedy organizowane lub koordynowane przez samorząd zawodowy. Każdy, kto dziś obiecuje punkty, obiecuje coś, co nie istnieje. Wystawiamy certyfikat ukończenia szkolenia z liczbą godzin dydaktycznych i prowadzimy dziennik rozwoju zawodowego, żeby po wejściu przepisów w życie mieć udokumentowany dorobek.
To szkolenia pisane, podzielone na lekcje po kilkanaście minut, z materiałem do czytania. Wracasz do nich w dowolnym momencie i przerabiasz we własnym tempie. W przyszłości planujemy wprowadzić także wersje audio. Zajęć na żywo i superwizji grupowej nie prowadzimy.
Udział w szkoleniu i liczbę godzin dydaktycznych. Certyfikat nie nadaje uprawnień zawodowych, nie jest dokumentem żadnego towarzystwa naukowego ani zaświadczeniem oświatowym. Jest dokumentem do Twojej własnej dokumentacji rozwoju zawodowego oraz do przedstawienia pracodawcy, jeśli tego wymaga.
Tak. Dział Pedagog i psycholog szkolny zbiera szkolenia do pracy w szkole i przedszkolu: uczeń z ADHD i w spektrum autyzmu, agresja i trudne zachowania, uczeń w kryzysie, WOPFU i IPET, trudna rozmowa z rodzicem, ochrona małoletnich, program wychowawczo-profilaktyczny. Znajdziesz go na stronie głównej, w menu jako Pedagog szkolny i pod adresem cwp.edu.pl/kategorie/pedagog-i-psycholog-szkolny. Szkolenia są w planie Specjalista. Na blogu jest osobna zakładka Pedagog szkolny z tekstami do pracy z uczniem i klasą.
PopularnyDzieci i młodzież: ADHD, autyzm, neuroróżnorodność
Od wywiadu i skal przesiewowych po realny plan współpracy z rodzicem i szkołą.
NowośćDzieci i młodzież: ADHD, autyzm, neuroróżnorodność
Szkolenie online dla psychologów dziecięcych, psychoterapeutów dzieci i młodzieży oraz psychologów z poradni i szkół o tym, jak rozpoznać tiki, odróżnić je od innych ruchów, wychwycić czerwone flagi, poprowadzić psychoedukację rodziny i terapię behawioralną CBIT oraz wesprzeć dziecko w szkole.
NowośćDzieci i młodzież: ADHD, autyzm, neuroróżnorodność
Szkolenie online dla psychologów dziecięcych, psychoterapeutów dzieci i młodzieży, psychologów z poradni psychologiczno-pedagogicznych i psychologów szkolnych o tym, jak rozpoznać problem ze snem dziecka, wychwycić czerwone flagi, poprowadzić wywiad i dzienniczek, dobrać metodę behawioralną do rodziny i pracować z bezsennością nastolatka.
Pracoholizm oczami osoby bliskiej: po czym poznać uzależnienie od pracy, jak wpływa na partnera i dzieci, jakie uzależnienia mu towarzyszą, jak rozmawiać, stawiać granice i gdzie szukać pomocy.
11 min czytaniaTiki u dzieci z perspektywy gabinetu: przeczucie tiku, diagnoza zespołu Tourette'a, czerwone flagi do lekarza, różnicowanie z natręctwami, terapia CBIT, szkoła i tiki czynnościowe u nastolatków.
11 min czytaniaZaburzenia snu u dzieci i nastolatków z perspektywy gabinetu: czerwone flagi, wywiad, dzienniczek snu, lęki nocne a koszmary, terapia behawioralna bezsenności i plan pracy z rodziną.