Umiejętności DBT w pracy z samouszkodzeniami i chwiejnością emocjonalną

W DBT uczy się czterech grup umiejętności: uważności, tolerancji dystresu, regulacji emocji i skuteczności interpersonalnej. Uważność pomaga zauważać to, co się dzieje, bez natychmiastowego reagowania. Tolerancja dystresu to sposoby przetrwania kryzysu bez pogarszania sytuacji, na przykład przez zmianę temperatury ciała czy intensywny ruch. Regulacja emocji uczy nazywania emocji i działania przeciwstawnego. Skuteczność interpersonalna pomaga prosić o coś, odmawiać i dbać o relacje bez utraty szacunku do siebie.

Analiza łańcuchowa to szczegółowe odtworzenie z pacjentem wszystkiego, co doprowadziło do zachowania problemowego, na przykład samouszkodzenia, oraz tego, co nastąpiło po nim. Obejmuje czynniki podatności, takie jak brak snu czy konflikt, zdarzenie wyzwalające, kolejne myśli, emocje, doznania i działania, samo zachowanie oraz jego konsekwencje krótko- i długoterminowe. Dzięki temu widać, w których ogniwach łańcucha można było zareagować inaczej i jakie umiejętności trzeba ćwiczyć. Prowadzi się ją rzeczowo, bez zawstydzania.

Na samouszkodzenie pacjenta najlepiej reagować spokojnie i rzeczowo, bez paniki, oceniania i bez unikania tematu. Najpierw ocenia się bezpieczeństwo medyczne i ryzyko samobójcze, bo samouszkodzenia bez intencji samobójczej wymagają innej reakcji niż próba samobójcza. Następnie analizuje się łańcuch zdarzeń i funkcję zachowania oraz planuje umiejętności na przyszłość. Warto uzgodnić z pacjentem plan kryzysowy. W zagrożeniu życia trzeba dzwonić pod 112, a dorośli w kryzysie mogą skorzystać z 116 123 i 800 70 2222.

Walidacja to przekazanie pacjentowi, że jego emocje, myśli lub zachowania mają sens w kontekście jego doświadczeń i sytuacji, nawet jeśli nie są skuteczne. Nie oznacza zgody na zachowanie ani pochwały. W DBT opisuje się kilka poziomów walidacji: od uważnego słuchania i trafnego odzwierciedlenia, przez odczytanie tego, co niewypowiedziane, po traktowanie pacjenta jako równoprawnej osoby. Unieważnianie, na przykład „przesadzasz”, nasila dysregulację. Walidacja jest warunkiem, by pacjent był gotów pracować nad zmianą.

Radykalna akceptacja to umiejętność DBT polegająca na pełnym przyjęciu rzeczywistości takiej, jaka jest, bez walki z faktami, których nie da się zmienić. Nie oznacza zgody, rezygnacji ani aprobaty dla tego, co się wydarzyło. Chodzi o przestanie dokładania cierpienia wynikającego z odrzucania rzeczywistości, na przykład uporczywego myślenia „to nie powinno się wydarzyć”. Radykalna akceptacja często jest procesem powtarzanym wiele razy, a nie jednorazową decyzją, i otwiera drogę do działania tam, gdzie zmiana jest możliwa.

Karta dzienniczkowa to codzienny zapis, w którym pacjent odnotowuje nasilenie emocji, impulsy do samouszkodzeń i innych zachowań problemowych, faktyczne zachowania oraz użyte umiejętności. Pozwala terapeucie i pacjentowi zobaczyć wzorce, ustalić priorytety sesji zgodnie z hierarchią celów i wybrać zachowanie do analizy łańcuchowej. Aby była wypełniana, musi być prosta, dopasowana do pacjenta i omawiana na początku każdej sesji. Karta nieomawiana szybko przestaje być wypełniana.

Umiejętności DBT warto poznać w praktycznym ujęciu, z przykładami zastosowania w gabinecie, nawet poza pełnym programem terapii. Szkolenie CWP „Umiejętności DBT w pracy z samouszkodzeniami i chwiejnością emocjonalną” omawia różnicowanie samouszkodzeń i zachowań samobójczych, analizę łańcuchową, hierarchię celów, cztery grupy umiejętności, walidację, radykalną akceptację, kartę dzienniczkową oraz ocenę ryzyka i planowanie bezpieczeństwa. Pokazuje też, co wolno nazwać pracą w tym modelu.

Nie, bo do 2028 roku nie ma czego przyznawać. System doskonalenia zawodowego psychologów opisany w art. 29 ustawy z 23 stycznia 2026 r. o zawodzie psychologa oraz samorządzie zawodowym psychologów zacznie obowiązywać wraz z trzonem ustawy 19 maja 2028 r., a doskonalenie ma być wtedy organizowane lub koordynowane przez samorząd zawodowy. Każdy, kto dziś obiecuje punkty, obiecuje coś, co nie istnieje. Wystawiamy certyfikat ukończenia szkolenia z liczbą godzin dydaktycznych i prowadzimy dziennik rozwoju zawodowego, żeby po wejściu przepisów w życie mieć udokumentowany dorobek.

Dla psychologów, psychoterapeutów, psychologów szkolnych i poradnianych, pedagogów specjalnych, doradców zawodowych, studentów psychologii oraz rodziców. Materiał dla specjalistów zakłada przygotowanie kierunkowe: nie tłumaczymy podstaw od zera i nie publikujemy treści rozwoju osobistego. Osobna część biblioteki jest napisana z myślą o rodzicach — porusza m.in. tematy związane z rozwodem i rozstaniem rodziców, które mogą pomóc chronić dziecko przed skutkami konfliktu.

To szkolenia pisane, podzielone na lekcje po kilkanaście minut, z materiałem do czytania. Wracasz do nich w dowolnym momencie i przerabiasz we własnym tempie. W przyszłości planujemy wprowadzić także wersje audio. Zajęć na żywo i superwizji grupowej nie prowadzimy.

Udział w szkoleniu i liczbę godzin dydaktycznych. Certyfikat nie nadaje uprawnień zawodowych, nie jest dokumentem żadnego towarzystwa naukowego ani zaświadczeniem oświatowym. Jest dokumentem do Twojej własnej dokumentacji rozwoju zawodowego oraz do przedstawienia pracodawcy, jeśli tego wymaga.

Imię i nazwisko wraz z tytułem zawodowym, tytuł szkolenia, liczba godzin dydaktycznych, data wystawienia, numer dokumentu oraz klauzula o zakresie, jaki certyfikat potwierdza. Dane są zamrażane w chwili wystawienia — późniejsza zmiana tytułu szkolenia nie zmienia dokumentu, który już masz.

Tak. Każdy dokument ma numer i indywidualny adres weryfikacyjny. Pracodawca albo placówka może sprawdzić jego autentyczność bez zakładania konta i bez kontaktu z nami.