Przejdź do treści
CENTRUM WIEDZY PSYCHOLOGICZNEJ

Wsparcie psychologiczne pacjenta onkologicznego

Rozmowa na każdym etapie choroby — od diagnozy po opiekę paliatywną i pracę z rodziną.

Godziny dydaktyczne
12 godz.
Poziom
Średniozaawansowany
Program
89 lekcji
Wsparcie psychologiczne pacjenta onkologicznego

Pacjent onkologiczny trafia do psychologa w kilku różnych momentach choroby, a każdy z nich wymaga innej rozmowy. Inaczej pracuje się w tygodniu po rozpoznaniu, inaczej w trakcie leczenia, inaczej po jego zakończeniu — gdy otoczenie oczekuje ulgi, a pacjent przeżywa lęk przed nawrotem.

Szkolenie porządkuje warsztat: reakcje na rozpoznanie i ich normalny przebieg, różnicowanie dystresu adaptacyjnego od epizodu depresyjnego w warunkach choroby somatycznej, praca z lękiem przed nawrotem, zmęczeniem i zmianą obrazu ciała.

Osobne moduły dotyczą rozmowy o rokowaniu i śmierci — bez wymuszania „pogodzenia się" — oraz pracy z rodziną, w tym rozmowy z dziećmi pacjenta i wsparcia opiekuna, który zwykle nie ma własnego psychologa.

Na końcu szkolenia są moduły warsztatowe: arkusze do pracy z pacjentem, odpowiadanie na emocje w trudnych rozmowach, populacje szczególne (pacjent z zaburzeniem psychicznym lub uzależnieniem, ryzyko dziedziczne, stygmat raka płuca), studia przypadków z omówieniem oraz quizy powtórkowe z kluczem odpowiedzi.

Szkolenie ze wsparcia psychologicznego i psychoonkologii — praca z pacjentem onkologicznym, dla psychologów. Szkolenie dostępne online, z certyfikatem do dokumentacji rozwoju zawodowego.

Opinie uczestników

Publikujemy wyłącznie opinie podpisane imieniem i rolą autora. Jak weryfikujemy opinie. Zobacz opinie o wszystkich szkoleniach.

To szkolenie bardzo konkretnie przełożyło się na moją pracę. Szczególnie doceniam praktyczne podejście i przykłady, które można od razu odnieść do własnej pracy. To jedno z tych szkoleń, po których czuję, że mam więcej narzędzi do pomagania pacjentom. Polecam.

Joanna

Psycholog

Czego się nauczysz

  • Dostosujesz sposób rozmowy do etapu choroby i do stanu pacjenta
  • Odróżnisz reakcję adaptacyjną od epizodu depresyjnego u pacjenta w trakcie leczenia
  • Poprowadzisz pracę z lękiem przed nawrotem po zakończeniu leczenia
  • Porozmawiasz o rokowaniu i o umieraniu, nie zamykając tematu pocieszeniem
  • Wesprzesz rodzinę pacjenta, w tym w rozmowie z dziećmi o chorobie rodzica
  • Przeprowadzisz pierwszą konsultację psychoonkologiczną według arkusza, z oceną bezpieczeństwa i konkretnymi ustaleniami, oraz odpowiesz na emocje pacjenta w rozmowie o niepomyślnych informacjach
  • Dostosujesz pracę do populacji szczególnych: pacjenta z zaburzeniem psychicznym lub uzależnieniem, osoby z dziedzicznym ryzykiem nowotworu i pacjenta doświadczającego stygmatu raka płuca

Dla kogo jest to szkolenie

  • Psycholodzy pracujący w szpitalach i poradniach onkologicznych
  • Psycholodzy gabinetowi przyjmujący pacjentów w chorobie somatycznej
  • Psychoterapeuci pracujący z osobami po leczeniu onkologicznym
  • Specjaliści wspierający opiekunów i rodziny pacjentów

Czego to szkolenie nie daje

Piszemy to wprost, żebyś nie musiał lub nie musiała zgadywać. Szkolenie doskonalące ma granice — poniżej te, które dotyczą tego materiału.

  • Szkolenie nie jest kursem psychoonkologii uprawniającym do posługiwania się tytułem certyfikowanego psychoonkologa
  • Nie omawia leczenia onkologicznego poza zakresem potrzebnym do rozumienia sytuacji pacjenta
  • Nie zastępuje superwizji, szczególnie w pracy z pacjentami w opiece paliatywnej

Program szkolenia

89 lekcji w 23 modułach. Lekcje oznaczone jako otwarte obejrzysz bez zakładania konta.

Moduł 1

Pierwszy okres po rozpoznaniu

Moduł 2

W trakcie leczenia

  • Życie w rytmie leczenia — kontrola, oczekiwanie, procedury12 min
  • Zmęczenie, obraz ciała i trudności poznawcze12 min
  • Decyzje o leczeniu, wątpliwości i metody alternatywne2 min
Moduł 3

Po zakończeniu leczenia

  • Lęk przed nawrotem po zakończeniu leczenia2 min
  • Powrót do pracy i do roli sprzed choroby2 min
  • Opiekun pacjenta — wsparcie osoby bez własnego wsparcia2 min
Moduł 4

Rokowanie, rodzina, koniec życia

  • Rozmowa o rokowaniu bez pocieszania12 min
  • Rozmowa z dziećmi o chorobie rodzica2 min
  • Praca psychologa w opiece paliatywnej2 min
  • Żałoba: przebieg typowy i przedłużone zaburzenie żałoby2 min
Moduł 5

Specyficzne typy nowotworów I — rak piersi, prostaty i nowotwory głowy i szyi

  • Rak piersi — obraz ciała, mastektomia, rekonstrukcja i tożsamość kobieca12 min
  • Rak prostaty — męskość, seksualność, nietrzymanie moczu jako temat wstydliwy1 min
  • Nowotwory głowy i szyi — zmiany wyglądu, mowy, jedzenia i ich wpływ na kontakty społeczne2 min
  • Białaczki i chłoniaki — długotrwałe leczenie, izolacja podczas neutropenii, niepewność rokowania1 min
Moduł 6

Specyficzne typy nowotworów II — nowotwory ginekologiczne, jelita grubego, mózgu i u młodych dorosłych

  • Nowotwory ginekologiczne — płodność, seksualność, kobiecość1 min
  • Rak jelita grubego — życie ze stomią, wstyd i adaptacja1 min
  • Nowotwory mózgu — zmiany poznawcze i osobowościowe, żałoba po „utracie dawnej osoby” mimo że pacjent żyje1 min
  • Nowotwory u młodych dorosłych (AYA, 18-39 lat) — specyfika etapu życia, przerwane plany, izolacja rówieśnicza1 min
Moduł 7

Onkologia dziecięca

  • Specyfika pracy psychologicznej z chorym dzieckiem w zależności od wieku rozwojowego2 min
  • Rodzeństwo dziecka chorego onkologicznie — pomijane potrzeby, poczucie winy1 min
  • Rodzice dziecka onkologicznego — chroniczny stres, podział ról, relacja z zespołem leczącym1 min
  • Powrót dziecka do szkoły po zakończonym leczeniu — reintegracja społeczna, rola nauczycieli1 min
Moduł 8

Seksualność i płodność w chorobie onkologicznej

  • Wpływ leczenia onkologicznego na seksualność — mechanizmy fizyczne i psychologiczne2 min
  • Zachowanie płodności przed leczeniem — rozmowa o trudnej decyzji pod presją czasu12 min
  • Jak otworzyć temat intymności w gabinecie — przełamywanie wstydu pacjenta i terapeuty2 min
  • Rekonstrukcja, protezy i obraz ciała po zabiegach okaleczających12 min
Moduł 9

Psychoonkologia w praktyce — narzędzia i przesiew

  • Termometr dystresu i inne narzędzia przesiewowe stosowane w onkologii — logika i zastosowanie2 min
  • Skale lęku i depresji dostosowane do kontekstu choroby somatycznej — pułapki interpretacyjne2 min
  • Kiedy i jak skierować pacjenta onkologicznego do psychiatry2 min
  • Dokumentowanie pracy psychologa w zespole onkologicznym — co i jak zapisywać dla innych specjalistów2 min
Moduł 10

Terapie i podejścia specyficzne dla psychoonkologii

  • Terapia skoncentrowana na sensie (meaning-centered psychotherapy) w chorobie zagrażającej życiu2 min
  • ACT (terapia akceptacji i zaangażowania) w pracy z pacjentem onkologicznym2 min
  • Terapia grupowa dla pacjentów onkologicznych — specyfika, korzyści, ryzyka2 min
  • Redukcja stresu oparta na uważności (MBSR) w onkologii2 min
Moduł 11

Leczenie onkologiczne i jego skutki uboczne z perspektywy psychologicznej

  • Chemioterapia: nudności antycypacyjne, wyczerpanie i trudności poznawcze12 min
  • Radioterapia: codzienność wielotygodniowego leczenia i zmęczenie skumulowane2 min
  • Leczenie chirurgiczne okaleczające: przygotowanie przed zabiegiem i praca po nim12 min
  • Terapie celowane i immunoterapia: życie od wyniku do wyniku2 min
Moduł 12

Rodzina i system wsparcia pacjenta onkologicznego

  • Partner pacjenta onkologicznego: obciążenie, lęk i poczucie bezradności2 min
  • Rodzice dorosłego dziecka chorującego na raka: odwrócenie naturalnego porządku2 min
  • Dorosłe rodzeństwo pacjenta: pomijana grupa wsparcia2 min
  • Przyjaciele i sieć społeczna: dlaczego znajomi „znikają”2 min
Moduł 13

Nawrót choroby i choroba zaawansowana

  • Rozmowa o nawrocie choroby: specyfika inna niż pierwsza diagnoza2 min
  • Życie z chorobą onkologiczną przewlekłą, kontrolowaną, ale nieuleczalną2 min
  • Zmiana celu leczenia z kuracyjnego na paliatywny: jak o tym rozmawiać z pacjentem12 min
  • Decyzje o zaprzestaniu dalszego leczenia: wsparcie w procesie decyzyjnym2 min
Moduł 14

Śmierć, umieranie i wsparcie zespołu leczącego

  • Rozmowa o umieraniu z pacjentem, który chce mówić wprost2 min
  • Wsparcie rodziny w ostatnich dniach życia pacjenta12 min
  • Opieka po śmierci pacjenta: kontakt z rodziną i rytuały zakończenia2 min
  • Wypalenie zawodowe i obciążenie psychiczne w psychoonkologii i opiece paliatywnej2 min
Moduł 15

Kontekst systemowy i zawodowy w chorobie onkologicznej

  • Orzecznictwo i świadczenia dla pacjentów onkologicznych z perspektywy psychologa2 min
  • Powrót do pracy po leczeniu onkologicznym krok po kroku12 min
  • Wsparcie socjalne, ubezpieczenia i organizacje pacjenckie: co warto wiedzieć2 min
  • Rehabilitacja onkologiczna i miejsce psychologa w tym procesie12 min
Moduł 16

Etyka i trudne rozmowy w psychoonkologii

  • Prawo pacjenta do niewiedzy: gdy nie chce znać pełnej diagnozy lub rokowania12 min
  • Rodzina prosząca o zatajenie diagnozy przed pacjentem: jak rozwiązać to etycznie2 min
  • Autonomia decyzyjna pacjenta a presja rodziny przy wyborze leczenia12 min
  • Granice kompetencji psychologa w zespole onkologicznym2 min
Moduł 17

Onkologia u osób starszych

  • Specyfika psychologicznej pracy z pacjentem onkologicznym w podeszłym wieku2 min
  • Wielochorobowość i polifarmakoterapia a obraz kliniczny dystresu2 min
  • Decyzje o intensywności leczenia u osób starszych: rola psychologa w rozmowie o priorytetach12 min
  • Osoba starsza chorująca w izolacji: gdy brakuje bliskiej rodziny wspierającej2 min
Moduł 18

Kulturowe i duchowe aspekty choroby onkologicznej

  • Rola duchowości i wiary religijnej w radzeniu sobie z chorobą onkologiczną12 min
  • Różnice kulturowe w sposobie komunikowania diagnozy i rokowania w rodzinie2 min
  • Współpraca psychologa z kapelanem lub innym wsparciem duchowym w zespole leczącym2 min
  • Poszukiwanie sensu cierpienia: jak wspierać ten proces bez narzucania własnej perspektywy światopoglądowej12 min
Moduł 19

Praca zdalna i grupy wsparcia w psychoonkologii

  • Telepsychoonkologia: specyfika i ograniczenia pracy zdalnej z pacjentem onkologicznym2 min
  • Grupy wsparcia stacjonarne dla pacjentów onkologicznych: organizacja i prowadzenie2 min
  • Grupy wsparcia online i społeczności pacjenckie w internecie: korzyści i ryzyka12 min
  • Organizacje pacjenckie i wolontariat: jak kierować pacjenta do dodatkowych zasobów wsparcia2 min
Moduł 20

Warsztat: pierwsza konsultacja, trudne rozmowy i arkusze do pracy z pacjentem

  • Pierwsza konsultacja psychoonkologiczna: przebieg i arkusz16 min
  • Odpowiadanie na emocje w rozmowie o niepomyślnych informacjach16 min
  • Arkusze do pracy z pacjentem: dzień wyniku, umowa o sprawdzaniu, mapa wsparcia15 min
  • Quiz do modułu 20: konsultacja, trudne rozmowy, arkusze14 min
Moduł 21

Populacje szczególne: zaburzenia psychiczne, ryzyko dziedziczne, stygmat

  • Pacjent onkologiczny z wcześniejszym zaburzeniem psychicznym lub uzależnieniem16 min
  • Dziedziczne ryzyko nowotworu: badania genetyczne, decyzje profilaktyczne, informowanie krewnych15 min
  • Rak płuca i stygmat choroby „zawinionej”16 min
  • Quiz do modułu 21: populacje szczególne14 min
Moduł 22

Studia przypadków, typowe błędy i superwizja

  • Studium przypadku: lęk przed nawrotem półtora roku po leczeniu chłoniaka15 min
  • Studium przypadku: nawrót choroby, alkohol i myśli rezygnacyjne14 min
  • Studium przypadku: żona pacjenta z glejakiem14 min
  • Typowe błędy w psychoonkologii i przygotowanie przypadku do superwizji15 min
Moduł 23

Sprawdź się: quizy powtórkowe

  • Quiz powtórkowy do modułów 1-6: od rozpoznania do specyficznych typów nowotworów17 min
  • Quiz powtórkowy do modułów 7-12: dzieci, seksualność, przesiew, terapie, leczenie, rodzina17 min
  • Quiz powtórkowy do modułów 13-19: choroba zaawansowana, koniec życia, system, etyka, starość, duchowość, praca zdalna17 min

Najczęściej zadawane pytania

Osobę po diagnozie raka najlepiej wspierać obecnością, uważnym słuchaniem i uznaniem jej emocji, zamiast szybkiego pocieszania. Szok, niedowierzanie, lęk, złość czy odrętwienie to częste i zrozumiałe reakcje w pierwszych tygodniach. Pomaga pytanie, czego pacjent teraz potrzebuje, uporządkowanie informacji i wspólne zaplanowanie najbliższych kroków. Warto unikać zdań w rodzaju „będzie dobrze” czy „musisz myśleć pozytywnie”, bo mogą sprawić, że pacjent poczuje się niezrozumiany i samotny w swoim strachu.

Dystres adaptacyjny jest naturalną reakcją na chorobę i zwykle zmienia się w zależności od etapu leczenia, a depresja utrzymuje się, obejmuje większość dnia i odbiera zdolność do odczuwania radości. Trudność polega na tym, że zmęczenie, spadek apetytu i zaburzenia snu mogą wynikać z samego leczenia. Bardziej pomocne są objawy psychologiczne: poczucie beznadziei, bezwartościowości, winy, utrata zainteresowań i myśli o śmierci. Przy myślach samobójczych potrzebna jest pilna pomoc, na przykład 116 123 lub 800 70 2222, a w nagłym zagrożeniu 112.

Lęk przed nawrotem jest jednym z najczęstszych problemów po zakończeniu leczenia onkologicznego i często nasila się przed badaniami kontrolnymi. W pracy z nim pomaga normalizacja, rozpoznawanie wyzwalaczy, ograniczanie nadmiernego sprawdzania ciała i szukania informacji, praca z katastroficznymi myślami oraz stopniowy powrót do planów i wartości. Otoczenie często oczekuje ulgi, a pacjent może czuć się bardziej zagubiony niż w trakcie leczenia. Celem nie jest usunięcie lęku, lecz zmniejszenie jego wpływu na życie.

O śmierci z pacjentem onkologicznym warto rozmawiać wtedy, gdy on sam otwiera ten temat, podążając za nim, a nie zamykając rozmowy pocieszeniem. Pomaga pytanie, co pacjent już wie i co chce wiedzieć, oraz uszanowanie jego prawa do niewiedzy. Nie trzeba wymuszać „pogodzenia się”, bo akceptacja nie jest obowiązkiem. Rozmowa często dotyczy nie samego umierania, ale lęków, spraw niezałatwionych, bliskich i sensu. Psycholog nie musi mieć gotowych odpowiedzi, ważniejsza jest jego obecność.

Dziecku najlepiej powiedzieć prawdę w sposób dopasowany do jego wieku, prostymi słowami, z użyciem nazwy choroby. Warto wyjaśnić, że choroba nie jest winą dziecka, nie można się nią zarazić i że ktoś zawsze się nim zaopiekuje. Dzieci wyczuwają napięcie w domu, a milczenie często budzi w nich większy lęk niż prawda. Dobrze jest zachęcać do pytań, informować o zmianach w codzienności i zawiadomić szkołę. Rozmowa to proces, do którego wraca się wiele razy.

Opiekun osoby chorej na raka często zostaje bez własnego wsparcia, bo cała uwaga skupia się na pacjencie. Warto pomóc mu nazwać zmęczenie, lęk, bezradność i złość, które są naturalne i nie świadczą o braku miłości. Pomaga planowanie odpoczynku, dzielenie się obowiązkami z innymi, korzystanie z grup wsparcia i organizacji pacjenckich. Psycholog może też pomóc opiekunowi w rozmowach z chorym, dziećmi i zespołem leczącym, a po śmierci bliskiej osoby wspierać go w żałobie.

Psychoonkologia zajmuje się psychologicznymi, społecznymi i emocjonalnymi aspektami choroby nowotworowej, zarówno u pacjentów, jak i ich rodzin oraz zespołów leczących. Obejmuje pracę z reakcją na diagnozę, dystresem w trakcie leczenia, zmianą obrazu ciała, seksualnością, lękiem przed nawrotem, opieką paliatywną i żałobą. Psychoonkolog współpracuje z lekarzami, pielęgniarkami i opiekunami duchowymi. Wsparcie psychologiczne nie leczy nowotworu, ale może pomóc w radzeniu sobie z chorobą i poprawie jakości życia.

O palenie warto pytać rutynowo i neutralnie, tak jak o sen czy apetyt, i skupić się na tym, co dzieje się teraz, a nie na rozliczaniu przeszłości. Pacjenci z rakiem płuca często czują się oceniani i obwiniają się za chorobę, a osoby niepalące są zmęczone założeniem, że same ją spowodowały. Pomaga oddzielenie czynnika ryzyka od winy, uznanie, jak trudno rzucić palenie w okresie silnego stresu, i konkretna propozycja pomocy, na przykład rozmowa z lekarzem lub telefoniczna poradnia pomocy palącym 801 108 108.

Nosiciel wariantu patogennego, na przykład w genie BRCA1 lub BRCA2, nie jest pacjentem onkologicznym, ale często przeżywa wynik jak rozpoznanie. Rolą psychologa jest pomoc w uporządkowaniu decyzji o nadzorze lub zabiegach profilaktycznych bez przekonywania do żadnej z nich, praca z poczuciem winy wobec dzieci i przygotowanie rozmów z krewnymi, o których informowaniu decyduje sam pacjent. Interpretację wyniku i zalecenia medyczne przekazuje poradnia genetyczna.

Wsparcia pacjentów onkologicznych warto uczyć się z uwzględnieniem różnych etapów choroby, bo każdy wymaga innej rozmowy. Szkolenie CWP „Wsparcie psychologiczne pacjenta onkologicznego” omawia reakcje na rozpoznanie, różnicowanie dystresu adaptacyjnego i depresji, pracę z lękiem przed nawrotem, zmęczeniem i obrazem ciała, rozmowę o rokowaniu i umieraniu, rozmowę z dziećmi pacjenta, wsparcie opiekuna, opiekę paliatywną i żałobę. Przeznaczone jest dla psychologów w szpitalach, poradniach i gabinetach.

Pytania o dostęp i certyfikat

Dla psychologów, psychoterapeutów, psychologów szkolnych i poradnianych, pedagogów specjalnych, doradców zawodowych, studentów psychologii oraz rodziców. Materiał dla specjalistów zakłada przygotowanie kierunkowe: nie tłumaczymy podstaw od zera i nie publikujemy treści rozwoju osobistego. Osobna część biblioteki jest napisana z myślą o rodzicach — porusza m.in. tematy związane z rozwodem i rozstaniem rodziców, które mogą pomóc chronić dziecko przed skutkami konfliktu.

Nie. Certyfikaty są dostępne wyłącznie w płatnym planie (Student, Rodzic, Specjalista albo plan dla placówek). Nie obejmuje ich bezpłatny okres próbny ani darmowe konto. W okresie próbnym możesz uczyć się i kończyć szkolenia, postęp się zapisuje, a certyfikat z każdego ukończonego szkolenia pobierzesz od razu po pierwszej płatności, ze strony szkolenia w strefie kursanta.

Nie, bo do 2028 roku nie ma czego przyznawać. System doskonalenia zawodowego psychologów opisany w art. 29 ustawy z 23 stycznia 2026 r. o zawodzie psychologa oraz samorządzie zawodowym psychologów zacznie obowiązywać wraz z trzonem ustawy 19 maja 2028 r., a doskonalenie ma być wtedy organizowane lub koordynowane przez samorząd zawodowy. Każdy, kto dziś obiecuje punkty, obiecuje coś, co nie istnieje. Wystawiamy certyfikat ukończenia szkolenia z liczbą godzin dydaktycznych i prowadzimy dziennik rozwoju zawodowego, żeby po wejściu przepisów w życie mieć udokumentowany dorobek.

To szkolenia pisane, podzielone na lekcje po kilkanaście minut, z materiałem do czytania. Wracasz do nich w dowolnym momencie i przerabiasz we własnym tempie. W przyszłości planujemy wprowadzić także wersje audio. Zajęć na żywo i superwizji grupowej nie prowadzimy.

Udział w szkoleniu i liczbę godzin dydaktycznych. Certyfikat nie nadaje uprawnień zawodowych, nie jest dokumentem żadnego towarzystwa naukowego ani zaświadczeniem oświatowym. Jest dokumentem do Twojej własnej dokumentacji rozwoju zawodowego oraz do przedstawienia pracodawcy, jeśli tego wymaga.

Tak. Dział Pedagog i psycholog szkolny zbiera szkolenia do pracy w szkole i przedszkolu: uczeń z ADHD i w spektrum autyzmu, agresja i trudne zachowania, uczeń w kryzysie, WOPFU i IPET, trudna rozmowa z rodzicem, ochrona małoletnich, program wychowawczo-profilaktyczny. Znajdziesz go na stronie głównej, w menu jako Pedagog szkolny i pod adresem cwp.edu.pl/kategorie/pedagog-i-psycholog-szkolny. Szkolenia są w planie Specjalista. Na blogu jest osobna zakładka Pedagog szkolny z tekstami do pracy z uczniem i klasą.

Powiązane szkolenia

Menopauza i perimenopauza w gabinecie psychologa: jak wspierać klientkęNowość

Psychologia zdrowia i neuropsychologia

Menopauza i perimenopauza w gabinecie psychologa: jak wspierać klientkę

Szkolenie online dla psychologów i psychoterapeutów o depresji, lęku, śnie, pamięci i tożsamości klientek w perimenopauzie i menopauzie oraz o tym, kiedy odesłać je do lekarza.

15 godz. dydakt.Średniozaawansowany
W abonamencie
Hormony, stres i emocje: neuroendokrynologia dla psychologa i psychoterapeutyNowość

Psychologia zdrowia i neuropsychologia

Hormony, stres i emocje: neuroendokrynologia dla psychologa i psychoterapeuty

Szkolenie online dla psychologów i psychoterapeutów o tym, jak hormony, kortyzol i neuroprzekaźniki łączą się z nastrojem, lękiem i snem, kiedy objawy psychiczne mogą mieć podłoże somatyczne i jak rozmawiać z klientką oraz z lekarzem w granicach swoich kompetencji.

15 godz. dydakt.Średniozaawansowany
W abonamencie

Przeczytaj także