Terapia Skoncentrowana na Rozwiązaniach (TSR/SFBT) – podstawy i praktyka terapeutyczna

Pytanie o cud to technika SFBT, w której terapeuta prosi klienta, by wyobraził sobie, że w nocy wydarzył się cud i problem, z którym przyszedł, zniknął. Następnie pyta, po czym rano pozna, że coś się zmieniło, i kto zauważy to pierwszy. Wartość tej techniki nie tkwi w samym pytaniu, ale w rozmowie pogłębiającej szczegóły: konkretne zachowania, sytuacje i reakcje innych. Z odpowiedzi powstaje obraz celu, który da się przełożyć na małe kroki.

Pytania o wyjątki dotyczą sytuacji, w których problem nie wystąpił, był słabszy albo klient poradził sobie z nim lepiej. Przykład: „Kiedy ostatnio kłótnia nie wybuchła, choć mogła?”. Wyjątki pokazują, że klient już robi coś, co działa, a terapeuta pomaga dokładnie opisać, co wtedy było inaczej i jak to powtórzyć. Nawet klient przekonany, że problem występuje zawsze, zwykle potrafi przypomnieć sobie takie chwile, gdy pytanie jest cierpliwe i konkretne.

Pytanie skalujące prosi klienta o ocenę na skali od 0 do 10, na przykład tego, jak blisko jest celu, jak bardzo jest zmotywowany lub ile ma nadziei na zmianę. Sama liczba jest tylko punktem wyjścia. Najważniejsze są pytania następcze: co sprawia, że to już 4, a nie 0, oraz po czym klient pozna, że jest o jeden punkt wyżej. Dzięki temu rozmowa o postępie staje się konkretna, a małe zmiany są łatwiej zauważalne.

Tak, SFBT dobrze sprawdza się z klientem niedobrowolnym, bo nie wymaga od niego przyznania się do problemu. Terapeuta oddziela cel instytucji kierującej od celu samego klienta i szuka tego, na czym klientowi naprawdę zależy, choćby na tym, by przestać przychodzić na spotkania. Pytanie „Co musiałoby się zmienić, żeby nie trzeba było tu przychodzić?” często otwiera współpracę. Opór traktuje się jako informację, a nie przeszkodę do przełamania.

SFBT buduje zmianę na celach i zasobach klienta, a CBT na analizie mechanizmów podtrzymujących problem. W CBT terapeuta z pacjentem bada myśli automatyczne, przekonania i zachowania, a potem stosuje techniki takie jak restrukturyzacja czy ekspozycja. W SFBT nie analizuje się szczegółowo przyczyn, tylko pyta o preferowaną przyszłość, wyjątki i drobne kroki. Oba podejścia są krótkoterminowe i ustrukturyzowane, a w praktyce elementy SFBT często łączy się z pracą poznawczo-behawioralną.

SFBT może nie wystarczać przy poważnych zaburzeniach psychicznych, złożonej traumie, uzależnieniach wymagających leczenia specjalistycznego, zagrożeniu życia czy przemocy. W takich sytuacjach potrzebna jest pełna diagnoza, inny nurt terapii lub współpraca z psychiatrą, a elementy SFBT mogą być jedynie uzupełnieniem. Typowym błędem jest też nadmierny optymizm, który sprawia, że klient czuje się niezrozumiany w swoim cierpieniu. Podejście nie ignoruje trudnych emocji, tylko nie zatrzymuje się wyłącznie na nich.

Terapii skoncentrowanej na rozwiązaniach najlepiej uczyć się przez połączenie teorii, transkryptów sesji i praktyki pod superwizją. Szkolenie CWP „Terapia Skoncentrowana na Rozwiązaniach (TSR/SFBT)” prowadzi od filozofii nurtu, przez pytanie o cud, wyjątki, skalowanie, pytania o radzenie sobie, EARS i komunikat zwrotny, po pracę z dziećmi, parami, klientem niedobrowolnym i osobami z uzależnieniem. Omawia też typowe błędy początkujących i granice podejścia.

Nie, bo do 2028 roku nie ma czego przyznawać. System doskonalenia zawodowego psychologów opisany w art. 29 ustawy z 23 stycznia 2026 r. o zawodzie psychologa oraz samorządzie zawodowym psychologów zacznie obowiązywać wraz z trzonem ustawy 19 maja 2028 r., a doskonalenie ma być wtedy organizowane lub koordynowane przez samorząd zawodowy. Każdy, kto dziś obiecuje punkty, obiecuje coś, co nie istnieje. Wystawiamy certyfikat ukończenia szkolenia z liczbą godzin dydaktycznych i prowadzimy dziennik rozwoju zawodowego, żeby po wejściu przepisów w życie mieć udokumentowany dorobek.

Dla psychologów, psychoterapeutów, psychologów szkolnych i poradnianych, pedagogów specjalnych, doradców zawodowych, studentów psychologii oraz rodziców. Materiał dla specjalistów zakłada przygotowanie kierunkowe: nie tłumaczymy podstaw od zera i nie publikujemy treści rozwoju osobistego. Osobna część biblioteki jest napisana z myślą o rodzicach — porusza m.in. tematy związane z rozwodem i rozstaniem rodziców, które mogą pomóc chronić dziecko przed skutkami konfliktu.

To szkolenia pisane, podzielone na lekcje po kilkanaście minut, z materiałem do czytania. Wracasz do nich w dowolnym momencie i przerabiasz we własnym tempie. W przyszłości planujemy wprowadzić także wersje audio. Zajęć na żywo i superwizji grupowej nie prowadzimy.

Udział w szkoleniu i liczbę godzin dydaktycznych. Certyfikat nie nadaje uprawnień zawodowych, nie jest dokumentem żadnego towarzystwa naukowego ani zaświadczeniem oświatowym. Jest dokumentem do Twojej własnej dokumentacji rozwoju zawodowego oraz do przedstawienia pracodawcy, jeśli tego wymaga.

Imię i nazwisko wraz z tytułem zawodowym, tytuł szkolenia, liczba godzin dydaktycznych, data wystawienia, numer dokumentu oraz klauzula o zakresie, jaki certyfikat potwierdza. Dane są zamrażane w chwili wystawienia — późniejsza zmiana tytułu szkolenia nie zmienia dokumentu, który już masz.

Tak. Każdy dokument ma numer i indywidualny adres weryfikacyjny. Pracodawca albo placówka może sprawdzić jego autentyczność bez zakładania konta i bez kontaktu z nami.