Telefon a nastolatek: granice, social media i rozmowa zamiast zakazów

Social media mogą osłabiać samoocenę nastolatka, bo zachęcają do ciągłego porównywania się z wyidealizowanym życiem innych. Nastolatek widzi wybrane, podrasowane chwile i zestawia je ze swoją zwykłą codziennością i wyglądem. Liczba polubień bywa odbierana jako miara własnej wartości. Nie znaczy to, że każde korzystanie szkodzi, ale warto rozmawiać z dzieckiem o tym, co ogląda, jak się po tym czuje i jak filtry oraz algorytmy zmieniają obraz rzeczywistości.

Samo zabranie telefonu rzadko rozwiązuje problem, a często psuje relację i uczy ukrywania. Dla nastolatka telefon to główne miejsce kontaktu z rówieśnikami, więc jego odebranie bywa przeżywane jak odcięcie od świata. Lepiej ustalić z dzieckiem jasne zasady, na przykład godziny bez ekranu i telefon poza sypialnią w nocy, oraz naturalne konsekwencje ich łamania. Zakaz może mieć sens jako krok przejściowy w sytuacji zagrożenia, ale nie jako jedyne narzędzie.

Zasady działają najlepiej, gdy ustalacie je razem i są dopasowane do wieku dziecka. Usiądźcie do rozmowy, wysłuchaj, co jest dla nastolatka ważne, i wspólnie zapiszcie kilka konkretnych reguł, na przykład o posiłkach bez telefonu czy godzinie odkładania go na noc. Taki kontrakt ekranowy warto przeglądać co kilka miesięcy. Pomaga też, gdy rodzic sam przestrzega podobnych zasad, bo dziecko uczy się bardziej z przykładu niż z nakazów.

Cyberprzemoc często zdradzają zmiany w zachowaniu: nerwowość po wiadomościach, nagłe unikanie telefonu lub przeciwnie, obsesyjne sprawdzanie go, wycofanie, gorszy sen i niechęć do szkoły. Dzieci rzadko same mówią o hejcie, bo boją się utraty telefonu albo wstydzą się. Jeśli dziecko się otworzy, najpierw podziękuj mu za zaufanie i zapewnij o wsparciu. Potem zabezpieczcie dowody, zgłoście sprawę platformie i szkole, a w razie potrzeby poszukajcie pomocy specjalisty. Porady w sprawie przemocy w sieci udziela też telefon 116 111.

O sextingu warto rozmawiać spokojnie, zanim pojawi się problem, i bez moralizowania. Wyjaśnij, że wysłane zdjęcie może zostać przekazane dalej i trudno je potem usunąć, a nikt nie ma prawa naciskać na jego wysłanie. Powiedz też wprost, że jeśli coś takiego się wydarzy, dziecko może przyjść do Ciebie bez obawy o krzyk. Gdy intymne zdjęcie już krąży, liczy się szybka reakcja: wsparcie, zgłoszenie do platformy i w razie potrzeby na policję.

O uzależnieniu można myśleć wtedy, gdy telefon zaczyna wypierać sen, naukę, relacje i inne zainteresowania, a próby ograniczenia kończą się silnym napięciem lub agresją. Pasja różni się od problemu tym, że nastolatek nadal funkcjonuje w innych obszarach życia. Niepokojące są też kłamstwa o czasie spędzanym w sieci i utrata kontroli nad nim. Wtedy warto porozmawiać z dzieckiem bez oskarżeń i skonsultować się z psychologiem lub poradnią.

Konkretne sposoby rozmowy i ustalania granic omawia szkolenie CWP „Telefon a nastolatek: granice, social media i rozmowa zamiast zakazów”. Kurs krok po kroku prowadzi przez czas ekranowy, samoocenę i social media, cyberprzemoc, sexting, grooming, gry i mikropłatności oraz kontrakt ekranowy. Zawiera też gotowy scenariusz na moment, gdy odebranie telefonu kończy się awanturą. Pomaga dbać o bezpieczeństwo dziecka w sieci bez niszczenia zaufania.

Nie, bo do 2028 roku nie ma czego przyznawać. System doskonalenia zawodowego psychologów opisany w art. 29 ustawy z 23 stycznia 2026 r. o zawodzie psychologa oraz samorządzie zawodowym psychologów zacznie obowiązywać wraz z trzonem ustawy 19 maja 2028 r., a doskonalenie ma być wtedy organizowane lub koordynowane przez samorząd zawodowy. Każdy, kto dziś obiecuje punkty, obiecuje coś, co nie istnieje. Wystawiamy certyfikat ukończenia szkolenia z liczbą godzin dydaktycznych i prowadzimy dziennik rozwoju zawodowego, żeby po wejściu przepisów w życie mieć udokumentowany dorobek.

Dla psychologów, psychoterapeutów, psychologów szkolnych i poradnianych, pedagogów specjalnych, doradców zawodowych, studentów psychologii oraz rodziców. Materiał dla specjalistów zakłada przygotowanie kierunkowe: nie tłumaczymy podstaw od zera i nie publikujemy treści rozwoju osobistego. Osobna część biblioteki jest napisana z myślą o rodzicach — porusza m.in. tematy związane z rozwodem i rozstaniem rodziców, które mogą pomóc chronić dziecko przed skutkami konfliktu.

To szkolenia pisane, podzielone na lekcje po kilkanaście minut, z materiałem do czytania. Wracasz do nich w dowolnym momencie i przerabiasz we własnym tempie. W przyszłości planujemy wprowadzić także wersje audio. Zajęć na żywo i superwizji grupowej nie prowadzimy.

Udział w szkoleniu i liczbę godzin dydaktycznych. Certyfikat nie nadaje uprawnień zawodowych, nie jest dokumentem żadnego towarzystwa naukowego ani zaświadczeniem oświatowym. Jest dokumentem do Twojej własnej dokumentacji rozwoju zawodowego oraz do przedstawienia pracodawcy, jeśli tego wymaga.

Imię i nazwisko wraz z tytułem zawodowym, tytuł szkolenia, liczba godzin dydaktycznych, data wystawienia, numer dokumentu oraz klauzula o zakresie, jaki certyfikat potwierdza. Dane są zamrażane w chwili wystawienia — późniejsza zmiana tytułu szkolenia nie zmienia dokumentu, który już masz.

Tak. Każdy dokument ma numer i indywidualny adres weryfikacyjny. Pracodawca albo placówka może sprawdzić jego autentyczność bez zakładania konta i bez kontaktu z nami.